รางวัล 100 คะแนนทางกายภาพ

“เฮ้ย หยุดก่อนสิ!”

เมื่อหลี่หยุนก้าวขาออกมาจากห้องสอบ ก็มีเสียงตะโกนบอกให้เขาหยุดดังขึ้นมาจากด้านหลังของเขาในทันที

ซึ่งเมื่อหันกลับไปมอง เขาก็พบว่าใบหน้าของจางตงนั้นเต็มไปด้วยความโกรธ มันราวกับว่าจางตงต้องการจะสั่งสอนเขาอย่างไงอย่างงั้นเลย

“จางตง นายมีอะไร?”

ในเวลานี้ สีหน้าของหลี่หยุนเต็มไปด้วยความกังวลเป็นอย่างมาก เนื่องจากจางตงที่ยืนอยู่ข้างหน้าของหลี่หยุนนั้นเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเขาเอง ซึ่งจางตงนั้นก็มักจะทำตัวเป็นหัวโจกในชั้นเรียนและชอบรีดไถเงินของเพื่อน

ดังนั้น หลี่หยุนที่ยากจนจึงมักจะถูกจางตงกลั่นแกล้งและทุบตีเป็นประจำ

“มีอะไรงั้นหรอ? หึ!”

ขณะพูด จางตงก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

ซึ่งรูปร่างที่สูงใหญ่ของเขานั้นก็ทำให้หลี่หยุนหวาดกลัวและไม่กล้าขยับไปไหนแม้แต่นิดเดียว

“ฉันบอกให้แกเอากระดาษข้อสอบมาให้ฉันดูไม่ใช่หรือไง? ทำไมแกถึงไม่เอามาให้ฉันดู? มองหน้าฉันสิวะ?”

ในขณะเดียวกัน จางตงก็ผลักอกของหลี่หยุนอย่างรุนแรง ซึ่งแรงผลักนี้ก็ทำให้หลี่หยุนสะดุดจนเกือบจะล้มลงกับพื้น

“แค่นี้ก็จะล้มแล้วงั้นหรอ หึ แกนี่มันช่างอ่อนแอจริงๆเลย!”

จากนั้น จางตงก็ถ่มน้ำลายลงบนพื้นแล้วพูดต่อ “ทำแบบนี้แกคงจะเตรียมที่จะเจ็บตัวแล้วสินะ ไอเวร! ”

หลี่หยุนรู้ได้ในทันทีเลยว่าสถานการณ์ตอนนี้ย่ำแย่เป็นอย่างมาก

เนื่องจากจางตงนั้นเก่งในด้านการต่อสู้ ประกอบกับร่างกายที่แข็งแกร่ง จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่หลี่หยุนจะวิ่งหนีจากเขาไปได้ทัน

ด้วยเหตุนี้ เส้นทางแห่งการอยู่รอดจึงเหลือเพียงแค่การต่อสู้กับเขาเท่านั้น!

แต่มันจะไปได้หรอที่คนอย่างเขาจะเอาชนะจางตงได้?

"เดี๋ยวสิ ฉันยังมีแพ็คเกจของขวัญสำหรับมือใหม่ที่ยังไม่ได้เปิดเหลืออยู่นี่หน่า!"

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลี่หยุนก็เปิดใช้งานแพ็คเกจของขวัญอีกชุดหนึ่งทันที

“ติ๊ง ขอแสดงความยินดีด้วย โฮสต์ได้รับทักษะการต่อสู้เบื้องต้น!”

เยี่ยมไปเลย!

หลี่หยุนรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก เพราะตอนนี้ระบบได้ให้สิ่งที่เขาจำเป็นต้องใช้ที่สุดมา!

"เฮ้ๆ" จางตงเยาะเย้ย “แกกำลังยิ้มเล็กยิ้มน้อยอะไรอยู่วะ ไม่รู้ตัวหรือไงว่ากำลังจะโดนฉันซัด?”

“ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่ล่ะก็ ฉันว่าแกอย่ามายั่วยวนกวนประสาทฉันจะดีกว่านะ!”

ในขณะนั้นเอง หลี่หยุนก็ก้าวไปข้างหน้าและพูดว่า “แกนั่นแหละอย่ามากวนประสาทฉัน!”

ซึ่งเมื่อจางตงได้ยินประโยคนี้ ความโกรธที่มีมาทั้งหมดก็ประทุออกมา เขาปล่อยหมัดออกไปหาหลี่หยุนอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน เมื่อเขาเห็นว่าหลี่หยุนไม่ได้ตั้งการ์ดหรือมีท่าทีจะหลบแต่อย่างใด รอยยิ้มแห่งชัยชนะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของจางตง

ต้องรู้ว่า…

ตัวของจางตงนั้นได้รับการฝึกมาจากผู้เชี่ยวชาญ และร่างกายของเขาก็แข็งแกร่งพอที่จะเอาชนะผู้ใหญ่จำนวนสามถึงห้าคนได้เลย

“ตายซะ ฮ่าฮ่า!”

ขณะที่จางตงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เสียงของระบบก็ดังขึ้นมาในใจของหลี่หยุน

"ติ๊ง แจ้งเตือนเหตุการณ์ตัวเลือก”

ตัวเลือกที่ 1: ต่อสู้อย่างไม่คิดชีวิตกับจางตง รางวัลคือค่าสมรรถภาพกาย 100 แต้ม

ตัวเลือกที่ 2: หลีกเลี่ยงการต่อสู้ รางวัลคือของขวัญแบบสุ่ม

ตัวเลือกที่ 3: คุกเข่าขอความเมตตา รางวัลคือทักษะ: รอยยิ้มของทาส "

หลี่หยุนคิดอย่างรวดเร็วภายในใจ

ซึ่งเขาก็ทำการตัดตัวเลือกที่ 3 ทิ้งไปทันที

รอยยิ้มของทาสบ้าบออะไรกัน?

ฝันไปเถอะ!

ส่วนตัวเลือกที่ 2 ผลตอบแทนที่จะได้รับนั้นไม่แน่นอน ตอนนี้หลี่หยุนจำเป็นต้องแข็งแกร่งขึ้นอย่างเร่งด่วน ดังนั้นเขาจึงได้ทำการตัดข้อนี้ทิ้งออกไป

"ฉันเลือก: ข้อที่ 1 ต่อสู้อย่างไม่คิดชีวิตกับจางตง!" หลี่หยุนพึมพำอย่างหนักแน่น

“ติ๊ง โฮสต์ได้ทำการเลือกแล้ว รางวัลคือ 100 แต้มแก่สมรรถภาพทางกาย!”

บูม!

ทันใดนั้นเอง พลังอันแข็งแกร่งก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของหลี่หยุนอย่างรวดเร็ว ซึ่งสิ่งนี้ก็ทำให้กล้ามเนื้อบางๆของเขาเติบใหญ่ขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์

แต่อย่างไรก็ตาม มันไม่ใช่กล้ามเนื้อที่ใหญ่โตเป็นมัดๆ มันคือกล้ามเนื้อที่บ่งบอกถึงความเป็นชาย บอกถึงพละกำลังและความแข็งแรง เรียกได้เลยว่ามันคือกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์แบบที่สุดราวกับประติมากรแกะสลักออกมาอย่างพิถีพิถัน

“อ๊าก”

หลี่หยุนตะโกนพร้อมกับกำหมัดอย่างแน่น และปล่อยออกไปใส่หมัดของจางตรงที่กำลังพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ซึ่งทันทีที่กำปั้นของทั้งสองคนได้สัมผัสกัน รอยยิ้มบนใบหน้าของจางตงที่มีก่อนหน้านี้ก็หายไปทันที

เพราะตัวของเขานั้นรู้สึกราวกับว่าหมัดของตัวเองได้ไปกระทบเข้ากับแท่งเหล็กที่แข็งแกร่ง

"โอ๊ยยย!"

จางตงกรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียง ขณะเดียวกัน เขาก็ก้าวถอยหลังกลับไป และค่อยๆล้มลงกับพื้น พร้อมกับกำมือที่เหมือนกับว่าจะหักด้วยใบหน้าซีดเผือด