ทั้งสองคนเหมาะสมกันมาก

“ฟางเสวี่ย ฉันว่าเราไปซื้อเครื่องดื่มกันก่อนเถอะ!”

หลังจากพูดจบ หลี่หยุนก็พาเธอเดินตรงไปและหยุดอยู่ตรงหน้าร้านชานมที่อยู่ไม่ไกล

ชานม?

ฟางเสวี่ยขมวดคิ้วทันที เนื่องจากชานมนั้นเป็นเครื่องดื่มที่เธอไม่ชอบ เพราะมันมีน้ำตาลเยอะเกินไป และส่งผลโดยตรงกับรูปร่างของเธอ นอกจากนี้เธอก็รู้ดีว่าการดื่มเครื่องดื่มเย็นๆในช่วงเวลาที่มีประจำเดือนนั้นไม่ใช่สิ่งที่ดีต่อสุขภาพของตัวเธอเอง

ซึ่งถ้าหากว่าเป็นคนอื่นพูดล่ะก็ ฟางเสวี่ยจะตักเตือนกลับไปอย่างรุนแรงแน่นอน

แต่อย่างไรก็ตาม คนที่พูดประโยคนี้ออกมาก็คือหลี่หยุน ชายหนุ่มรูปงามที่ได้เข้ามาช่วยเหลือเธอเอาไว้อย่างนุ่มนวล!

"ขอบใจนะ แต่ฉันไม่…"

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ฟางเสวี่ยจะพูดจบ หลี่หยุนก็ตะโกนบอกคนขายน้ำว่า: "มีเครื่องดื่มอะไรที่มันร้อนๆบ้างหรือเปล่า?"

จากนั้น หลี่หยุนก็หันมายิ้มอย่างนุ่มนวลและพูดว่า "ฟางเสวี่ย ฉันเห็นว่าเธอดูไม่ค่อยสบาย ดังนั้น ฉันจึงคิดว่าถ้าเธอได้ดื่มเครื่องดื่มร้อนๆน่าจะดี"

ซึ่งหลังจากที่ได้ยินประโยคนี้ ใบหน้าอันบอบบางของฟางเสวี่ยก็แดงขึ้นอีกครั้งทันที

อ่อนโยนมาก!

ฟางเสวี่ยมองหลี่หยุนอย่างเขินอาย

"มีสิ!"

คนขายน้ำพูดแนะนำอย่างกระตืนรืนร้นว่า: “สำหรับฤดูหนาวแบบนี้ เราจึงได้มีการเพิ่มเมนูชานมแบบร้อนเข้ามา รสชาติของมันนุ่มละมุนลิ้นมากเลย แถมกินก็หอมมากด้วย ที่สำคัญ มันมีราคาคาแค่ 25 หยวนเท่านั้นเอง!”

"งั้นฉันขอชานมแบบปกติถ้วยหนึ่ง! และชานมแบบร้อนถ้วนหนึ่ง"

หลี่หยุนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ซึ่งถ้าเป็นเมื่อก่อนล่ะก็ เครื่องดื่มที่มีราคา 25 หยวน สำหรับเขานั้นถือว่าค่อนข้างแพงอย่างมาก

แต่สำหรับตอนนี้มันไม่ใช่อย่างนั้นอีกต่อไปแล้ว

“โอเค ได้เลย พวกคุณสองคนนั่งรอเครื่องดื่มสักครู่นะ!”

จากนั้น หลี่หยุนก็ค่อยๆพยุงฟางเสวี่ยมานั่งลง และเขาก็รู้สึกโล่งใจอย่างมากเมื่อได้เห็นว่าสีหน้าของเธอนั้นดีขึ้นกว่าเดิม

ซึ่งคนขายน้ำที่กำลังนำเครื่องดื่มมาให้ก็เห็นฉากที่ทั้งสองคนใกล้ชิดกันอย่างชัดเจน และเขาก็พูดออกกมาอย่างอิจฉาว่า “หนุ่มน้อย แฟนของนายสวยมากเลยนะ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันได้เห็นสาวสวยขนาดนี้ในโรงเรียน!”

เมื่อฟางเสวี่ยได้ยินคำกล่าวว่าเธอเป็นแฟนสาวของหลี่หยุน ใบหน้าของเธอก็ยิ่งแดงขึ้นไปอีก

แต่ก็คงจะไม่แปลกที่คนขายน้ำจะไม่เคยเห็นเธอมาก่อน เพราะว่าเธอนั้นเป็นคนที่มีฐานะสูง เลยไม่เคยมีความคิดที่จะเข้าร้านชานมธรรมดาแบบนี้แม้แต่นิดเดียว

“แอ่ก!” หลี่หยุนไอออกมาและกำลังจะบอกว่าฟางเสวี่ยนั้นไม่ใช่แฟนสาวของเขา

แต่ในขณะนั้นเอง คนขายน้ำก็พูดขึ้นมาอีกครั้งว่า: “แน่นอน แฟนของสาวน้อยเองก็หล่อและอ่อนโยนมากเช่นกัน ฉันคิดว่าทั้งสองคนเป็นคู่ที่เหมาะสมมากเลยล่ะ!”

“แอ่ก แอ่ก!”

ประโยคนี้ทำให้หลี่หยุนต้องไอออกมาอีกครั้ง

“คุณเข้าใจผิดแล้ว ฟางเสวี่ยและฉันเป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นกันเท่านั้น”

“อ้าว ไม่ใช่แฟนกันหรอกหรอ?”

คนขายน้ำคิดในใจ: นี่ฉันเข้าใจผิดไปเองอย่างงั้นหรอเนี่ย แต่ตอนที่สองคนนั้นเดินเข้ามาในร้านก็ดูสนิทสนมกันมากเลยไม่ใช่หรือไง

ทันใดนั้นเอง!

คนขายน้ำก็สังเกตุเห็นใบหน้าที่แดงก่ำของสาวน้อยรูปงาม และเขาก็เข้าใจได้ทันที

ถึงแม้ว่าทั้งสองจะไม่ใช่คู่รักกันในตอนนี้ แต่ก็ชัดเจนเลยว่าพวกเขาจะต้องเป็นคู่รักกันในไม่ช้าอย่างแน่นอน

“ฟางเสวี่ย ไปกันเถอะ ฉันจะพาเธอกลับไปส่งที่ห้องเรียน!”

หลี่หยุนดื่มเครื่องดื่มในถ้วยและรีบจากไปทันที เพราะเขาเกรงว่าคนขายน้ำจะพูดอะไรที่น่าประหลาดใจออกมาอีก

ในเวลานี้ หลี่หยุนก็อธิบายออกมาว่า: "ฟางเสวี่ย เธอไม่ต้องคิดมากเกี่ยวกับเรื่องที่คนขายน้ำพูดหรอกนะ"

"……อื้ม" ฟางเสวี่ยพยักหน้าอย่างเขินอาย

ทั้งสองเดินเข้าไปในเขตโรงเรียน ซึ่งพฤติกรรมของหลี่หยุนที่ได้เข้าไปช่วยเหลือดาวประจำโรงเรียนนั้นก็ได้ดึงดูดความสนใจของเพื่อนร่วมชั้นจำนวนนับไม่ถ้วน หลายคนถึงกับหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและถ่ายรูปทั้งคู่โพสต์ลงในกลุ่มโซเชียลของโรงเรียน

ในไม่ช้า ข่าวของ 'ฟางเสวี่ยกับหลี่หยุนเดินจับมือกัน' ก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งโรงเรียน

"ไอ้บ้าเอ๊ย!"

หลังจากได้ฟังและเห็นภาพของหลี่หยุนที่จับมือกับฟางเสวี่ย เด็กชายในชั้นเรียนแล็บก็แสดงใบหน้าที่โกรธแค้น ลุกขึ้น และรีบเดินลงบันไดไปทันที

“เฮ้ โจวเซียนหมิง นายจะไปไหน”

“หึ ก็จะไปสั่งสอนไอเวรบางคนน่ะสิ!”

“ว้าว เรื่องนี้ฉันชอบเลย ขอตามไปด้วยคนละกันนะ!”