เส้นทางชีวิต

‘‘นอกจากนี้อาหารที่ทำโดยคุณหลี่หยุนไม่เพียงแต่จะทำให้อิ่มอย่างเดียวเท่านั้น แต่ยังทำให้ร่างกายของมนุษย์รู้สึกเปี่ยมไปด้วยพลังจากภายในสู่ภายนอก!”

ในเวลานี้ ทุกคนได้เข้าใจหมดแล้วว่าอาหารที่โจวชุนหยงทำมีดีแค่รสชาติเท่านั้น แต่อาหารที่หลี่หยุนทำสามารถทำให้ร่างกายของมนุษย์เปี่ยมไปด้วยพลังได้ ราวกับว่าเขาเป็นปรมาจารย์ที่ยิ่งใหญ่!

“แล้วคุณทำอาหารสามจานนี้ได้ไหม ผู้เฒ่าโจว” หูเหว่ยถาม

“แน่นอน! มันง่ายมาก แต่ฉันไม่ได้ว่าว่าคุณหลี่หยุนทำอะไรง่ายๆนะ!”

โจวชุนหยงพูดกับหลี่หยุนอย่างประจบสอพลอ: "ฉันหมายถึงฉันสามารถทำในสิ่งที่คุณหลี่หยุนทำได้ แต่อุดมการณ์ของคุณเป็นสิ่งที่ฉันไม่สามารถบรรลุได้!"

บรรดาผู้คนมากมายที่ได้เห็นเหตูการณ์นี้ตกตะลึงงันทันที เมื่อพวกเขาได้ยินราชาแห่งอาหารพูดออกมาว่า อุดมการณ์ของเขาไม่สูงเท่าวัยรุ่นและไม่สามารถบรรลุได้!

"อย่าพูดอย่างนั้นเลย" หลี่หยุนถ่อมตน "ฉันเพิ่งมาทำงานที่ร้านแผงขายอาหาร ฉันเลยได้เรียนรู้ความจริงว่าอาหารเป็นสิ่งที่ทำให้ผู้คนรู้สึกพึงพอใจและมีความสุข"

ซึ่งคำพูดของหลี่หยุนทำให้เถ้าแก่ตกใจมาก เขาทำงานที่แผงขายอาหารมาแล้ว 20 ปี เขาได้เห็นมาหลายครั้งแล้วที่ลูกค้าชวนเพื่อนๆของตัวเองมา่ทานอาหารตอนดึกๆและพูดคุยกันขณะทานอาหาร แต่เขาก็ไม่เคยมีความคิดแบบนี้มาก่อน

"ความพอใจ ความสุข ฉันเข้าใจแล้วล่ะ!"

โจวชุนหยงโค้งคำนับหลี่หยุนอีกครั้ง “ขอบคุณท่านอาจารย์สำหรับคำแนะนำ ในอนาคตฉันจะพยายามมากขึ้นในด้านนี้อย่างแน่นอน!”

กลับไปสู่พื้นฐานของการทำอาหาร แทนที่จะตกแต่งให้สวยหรู อย่างเช่น เขาละมั่งตุ๋น และเมนูอื่นๆ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ทุกคนก็มองหลี่หยุนด้วยความชื่นชม

ชายหนุ่มคนหนึ่งที่ทำงานที่แผงขายอาหารและในแต่ละวันของเขา เขาได้ค้นพบเห็นความจริงของปรมาจารย์เชฟ ซึ่งตอนนี้เขาได้เอาชนะราชาแห่งอาหารในโลกของการทำอาหารแล้ว

นี่มันเป็นตำนานที่ยิ่งกว่าตำนาน!

"ติ๊ง โฮสต์ได้ทำการเลือกแล้ว รางวัลเพิ่มเติมคือระดับความชอบของหูเสี่ยวเหมิง +50 และระดับความชอบของหูเหว่ย +30"

หลี่หยุนยกยิ้มขึ้นเล็หน้อยหลังจากได้ยินเสียงของระบบ!

"เจ้าหนุ่ม" หูเหว่ยพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ยังไงก็เถอะ ถ้าอยากทำงาน มาหาฉันดีกว่า ฉันจะให้เงินเดือน 10,000 หยวน แต่นายจะแค่มาอาทิตย์ละสองสามครั้งเท่านั้น!”

สำหรับปรมาจารย์ด้านอาหารราคานี้ถือว่าถูกมากแล้ว!

แต่อย่างไรก็ตามเมื่อหลี่หยุนต้องการที่จะปฏิเสธ

ทันใดนั้น!

"ติ๊ง แจ้งเตือนเหตุการณ์ตัวเลือก:

ตัวเลือกที่ 1: ยอมรับคำเชิญชวนของหูเหว่ย รางวัลคือ ศิลปะการต่อสู้ขั้นสูงแบบสุ่มสองแบบและทักษะ : ความชำนาญอาวุธปืนขั้นสูง (หมายเหตุ : โฮสต์มีความเป็นไปได้สูงที่จะเข้าร่วมกองทัพ และระบบจะปล่อยตัวเลือกที่เกี่ยวข้องออกมามากขึ้น เพื่อช่วยให้โฮสต์ได้กลายเป็นหัวหน้ากองทัพ)

ตัวเลือกที่ 2: ปฏิเสธคำเชิญชวนของหูเหว่ย รางวัลคือ ความรู้ระดับปริญญาตรีทั้งหมด, สุ่มทักษะทางวิทยาศาสตร์ระดับปริญญาโทและถุงของขวัญแบบสุ่ม*5 (หมายเหตุ : โฮสต์มีความเป็นไปได้สูงที่จะเข้ามหาวิทยาลัยตามขั้นตอนในอนาคต และระบบจะปล่อยตัวเลือกที่เกี่ยวข้องออกมามากขึ้นเพื่อช่วยให้โฮสต์ไปถึงจุดสูงสุดของชีวิต)

ตัวเลือกที่ 3: ปฏิเสธและดุด่าอย่างใจดำ รางวัลคือแต้มความชั่วร้าย +1000 แต้ม, มิตรภาพ -50 และศิลปะการต่อสู้ระดับปรมาจารย์แบบสุ่ม "

ฮะ?

หลังจากได้อ่านตัวเลือกของระบบ ทำให้หลี่หยุนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

นี่มันคือเส้นทางชีวิตที่กำหนดให้เขาโดยระบบ?

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าถ้าเขาเลือกที่จะยอมรับคำเชิญชวนของหูเหว่ย หลี่หยุนจะได้รับความช่วยเหลือจากเขาอย่างเต็มที่และการเข้าร่วมกองทัพในอนาคตก็จะราบรื่น

อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าหลี่หยุ่นจะแสดงความเคารพและชื่นชมเหล่าทหาร แต่เขาก็ไม่ต้องการใช้ชีวิตด้วยการผูกมัดกับกฏและข้อบังคับต่างๆ

ดังนั้นเขาจึงเลือกข้อที่สอง!

“ติ๊ง โฮสต์ได้เลือกเส้นทางชีวิตแล้ว รางวัลคือ (ความรู้ระดับปริญญาตรีทั้งหมด, ความรู้เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ระดับปริญญาโท ถุงของขวัญแบบสุ่ม*5) ได้รับแล้ว!”

หลังจากได้รับรางวัลมากมายในคราวเดียว ทำให้หลี่หยุนรู้สึกจั๊กจี้ที่มุมปาก เพราะถ้าไม่ใช่ว่าเขาปฏิเสธคนอย่างหูเหว่ยเขาคงหัวเราออกมาดังๆแล้ว !

ซึ่งไม่ต้องพูดถึงเลยว่าความรู้ทั้งหมดในระดับปริญญาตรีนั้นมีค่ามากเพียงใด เพราะขอแค่ความรู้คอมพิวเตอร์ระดับปริญญาโทอย่างเดียวก็เพียงพอสำหรับหลี่หยุน ที่เขาจะทำงานเป็นโปรแกรมเมอร์และได้รับเงินเดือนเป็นล้านต่อปี!

ต้องรู้ว่าความรู้คอมพิวเตอร์ระดับปริญญาโทเทียบเท่ากับระดับวิศวกรคอมพิวเตอร์ชั้นนำของสามบริษัทเทคโนโลยียักษ์ใหญ่ในประเทศแล้ว ความสามารถอย่างน้อยก็ระดับ T8 และ P9 และเมื่อเทียบกับอาจารย์สอนคอมพิวเตอร์และผู้เชี่ยวชาญจากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกเขาเลย!

นอกจากนี้ยังมีถุงของขวัญสุ่ม 5 ชิ้น ถ้าหากว่าเขาได้มากกว่าแสงสีม่วงสักชิ้น หลี่หยุนก็มีโอกาสที่จะทำเงินได้มากมาย!

"น่าเสียดายนะ"

หูเหว่ยรู้สึกเสียดายหลังจากถูกปฏิเสธ แต่ที่เขาออกมาในคืนนี้ก็เพื่อดูว่าคนที่หลานสาวของเขาหลงใหลนั้นคือใคร ซึ่งตอนนี้เขารู้ว่าคือหลี่หยุน และหลี่หยุนก็มีความสามารถจริงๆ เขาจึงไม่ได้รังเกียจที่เสี่ยวเหมิงจะเป็นเพื่อนกับหลี่หยุน

“ขอโทษด้วยครับ ผมว่าจะไม่ทำงานแล้ว” หลี่หยุนส่ายหัว "แต่ถ้าท่านต้องการที่จะกินอาหารของผม สักวันผมจะหาเวลาไปทำให้ท่านกินอีกครับ!"

“ฮ่าฮ่าฮ่า โอเค งั้นเรามาตกลงกันดีไหม?”

หลี่หยุนพยักหน้าด้วยรอยยิ้มและหยิบนามบัตรจากผู้หูเหว่ย

“เจ้าหนุ่ม ถ้านายมีปัญหาใดๆ ที่ไม่สามารถแก้ไขได้ โทรหาฉันได้ แล้วฉันจะพยายามช่วยเหลือนายอย่างเต็มที่!”

“ขอบคุณครับท่าน”

“พี่ชาย ฉันจะคิดถึงพี่นะ~” เมื่อหูเสี่ยวเหมิงกำลังจะจากไป เธอก็บอกลาหลี่หยุนด้วยน้ำตาคลอเบ้าในที่สุด แต่สุดท้ายเธอก็ไม่สามารถทนได้ เธอรีบวิ่งเข้าไปกอดหลี่หยุนและหลังจากนั้นเธอก็เดินตามผู้เฒ่าหูไปอย่างไม่เต็มใจ

ต้องรู้ว่าสถานที่ที่หูเสี่ยวเหมิงเรียนนั้นไม่ได้อยู่ในมณฑลหลงหยาง ดังนั้นการที่เธอจะมาพบหลี่หยุน เธอจะมาได้ในช่วงปิดเทอมเท่านั้น

หลังจากโบกมือลาเธอ หลี่หยุนก็เข้ามาแทนที่เถ้าแก่และกลายเป็นพ่อครัวของแผงขายอาหารแห่งนี้ ผู้คนต่างกระสับกระส่ายและรอกินอาหารของหลี่หยุน ซึ่งเป็นปรมาจารย์ในด้านการทำอาหาร

อย่างไรก็ตามหลี่หยุนไม่สนใจรูปแบบการทำอาหารของระดับปรมาจารย์มากนัก นอกจากนี้ยังประกาศว่าเขาจะทำงานที่นี่อีกสามคืนเท่านั้น และคืนนี้จะขายในราคาเดิมแต่ต่อไปจะเพิ่มขึ้นนิดหน่อย

ในตอนแรกทุกคนที่ได้ยินที่หลี่หยุนพูดก็รู้สึกไม่พอใจ และเมื่อได้กินอาหารที่หลี่หยุนปรุง พวกเขาทั้งหมดก็ยิ่งรู้สึกแย่ลงไปอีก เพราะพวกเขาเริ่มกังวลว่าจะทำอย่างไรถ้าพวกเขาไม่สามารถกินมันได้อีกต่อไปในอนาคต?

แต่ในความรู้สึกแย่ก็มีความรู้สึกดีเกิดขึ้น เมื่อเถ้าแก่บอกว่าเขาจะพยายามที่จะเรียนรู้ทักษะการทำอาหารของหลี่หยุนและพยายามเรียนรู้ให้ได้ 1% ของทั้งหมดที่หลี่หยุนมี เพื่อให้ลูกค้ารู้สึกสบายใจ

“เสี่ยวหยุน เอาเงินนี้ไปนะ ถึงมันอาจจะไม่ได้เยอะ!” เถ้าแก่เนี้ยยื่นเงินให้หลี่หยุน 5,000 หยวน โดยบอกว่าเป็นค่าตอบแทนความรู้ที่สอนสามีของเธอ

“แค่นี้ก็เยอะมากแล้วเถ้าแก่เนี้ย ขอบคุณมากนะครับ”

มีเงินจำนวนมากที่หลี่หยุนไม่ยอมรับมัน แต่เหตุผลหลักในการรับเงินจำนวนนี้ก็คือทำให้พวกเขาสบายใจ

หลังจากเสร็จงานคืนนี้ก่อนเวลา 1 ชั่วโมง หลี่หยุนก็ขี่จักรยานกลับบ้านอย่างสบายใจ

ระหว่างทางเขาก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้

"อนาคตฉันจะหาเงินมาให้ครอบครัวของฉันได้ใช้ชีวิตที่ดีอย่างแน่นอน!"

"และในคืนนี้ฉันยังได้รับความรู้ด้านคอมพิวเตอร์ระดับปริญญาโทมาอีก"

"ฉันจะก่อตั้งบริษัทเทคโนโลยีอันดับหนึ่งของโลก และอุปกรณ์แอนดรอยด์ทั้งหมดจะเป็นของฉัน!"

เมื่อตัดสินใจวางแผนเกี่ยวกับอนาคต หลี่หยุนที่อารมณ์ดีในขณะนี้ก็จ้องไปยังที่ถุงของขวัญในช่องเก็บของของเขา