ปะทะหยางเฉิน (1)

ตอนที่ 53 ปะทะหยางเฉิน (1)

หยางเฉินบินเข้าไปหาเฟยหลิงเทียนพลางหยิบดาบยาวสีแดงเพลิงออกมาจากแหวนมิติ มันเป็นอาวุธขั้นสวรรค์ระดับต้น แต่พลังที่มันแผ่ออกมา ทำเอาผู้คนโดยรอบเหงื่อไหลท่วมตัว ราวกับอยู่ในท่ามกลางลาวาที่ร้อนระอุ

เฟยหลิงเทียนเห็นเช่นนั้นเขาไม่ได้ประมาท ปล่อยเสวี่ยเหยียนไว้ด้านหลังก่อนจะกางม่านพลังจิตวิญญาณไว้ปกป้องคุมครองนาง และกางม่านอีกชั้นปกคลุมห้องโถงใหญ่ ถึงห้องโถงแห่งนี้จะสร้างขึ้นมาอย่างดี มีการวางอักขระป้องกันไว้แล้ว แต่การต่อสู้ที่ผ่านมาก็ทำให้ทั้งห้องเสียหาย พังทะลายไปหลายส่วน

เนื่องจากคู่ต่อสู้ตรงหน้านั้นเหนือชั้นกว่าหยางเจี้ยนมาก ชายหนุ่มกลัวว่าห้องโถงจะทนรับพลังมหาศาลของขั้นสวรรค์ไม่ไหวจนพังทลาย เขาจึงต้องกางม่านคุ้มกันอีกชั้น และยังสามารถกันไม่ให้พลังการต่อสู้เล็ดลอดออกไปโดนผู้คนภายนอกด้วย

"รอข้าอยู่ตรงนี้ ใช้เวลาไม่นานหรอก" เฟยหลิงเทียนกล่าวกับเสวี่ยเหยียนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"หลิงเทียน ระวังตัวด้วย" เสวี่ยเหยียนกล่าวด้วยความเป็นห่วง

"อืม"

เฟยหลิงเทียนตอบรับนางก่อนจะหันหน้าพุ่งเข้าไปปะทะกับหยางเฉิน

"ตูม"

เฟยหลิงเทียนใช้หมัดอันทรงพลังปะทะกับดาบยาวของหยางเฉิน ทั้งสองคนสู้กันจนภายในห้องโถงใหญ่ของตระกูลเสวี่ยสั่นสะเทือน ม่านพลังป้องกันสีฟ้าสั่นเล็กน้อย

หยางเฉินหน้าเปลี่ยนสี มือที่กำดาบด้านชา ร่างกายสั่นระริกหลังจากปะทะกับหมัดเฟยหลิงเทียน

"เพลงดาบสุริยัน กระบวนท่าที่ 1 สุริยันผลาญโลกา"

หยางเฉินเร่งพลังปราณขึ้นถึงขีดสุด ก่อนจะอัดเข้ากับดาบสีแดงเพลิง พร้อมวาดดาบเป็นวงกลมจากนั้นพุ่งแทงเฟยหลิงเทียนในชั่วพริบตา

เพลิงอันร้อนแรงรวมตัวกับปราณดาบ ยิ่งทรงพลัง มันพุ่งเข้าหาเฟยหลิงเทียน กระหายจะแผดเผาชายหนุ่มให้เป็นธุลี

เฟยหลิงเทียนไม่หลบหนีกระบวนท่าของหยางเฉิน ชายหนุ่มรวบรวมพลังฟ้าดินไว้ในหมัด ชกปะทะกระบวนท่าสุริยันผลาญโลกา

' หมัดจิตวิญญาณ ผสานจิตสายฟ้า '

สายฟ้าสีทองแลบลั่นดัง เปรี๊ยะ ปร๊ะ วิ่งผ่านหมัดปะทะเข้ากับสุริยันผลาญโลกา

"ครืนนนน"

"เปรี้ยงงงงงง"

การปะทะอันรุนแรงของพลังสองสาย ทรงอานุภาพเป็นอย่างมาก มันบดขยี้พื้นที่ต่อสู้กลางห้องโถงใหญ่ของตระกูลเสวี่ย พื้นที่มีรอยแตกอยู่แล้ว ตอนนี้กลายเป็นผุยผง โดนบดทำลายจนกลายเป็นรูขนาดใหญ่ ม่านป้องกันที่เฟยหลิงเทียนกางไว้สั่นสะเทือน อากาศบิดเบี้ยวจากพลังมหาศาลของปราณสวรรค์ เหล่าคนที่มองดูการต่อสู้ต่างหน้าซีดปากสั่น เหงื่อไหลท่วมตัว

"นี่คือการต่อสู้ของผู้ยิ่งใหญ่ขอบเขตปราณสวรรค์? " หนึ่งในผู้อาวุโสตระกูลเสวี่ยกล่าวออกมาอย่างแผ่วเบา ลำคอเขาแห้งผาก

"อานุภาพทำลายล้างเหลือร้ายจริงๆ ถ้าหนึ่งในพวกเราเป็นคู่ต่อสู้คงโดนทำลายเป็นฝุ่นผงไปแล้ว" อาวุโสคนหนึ่งกล่าวด้วยความหวาดกลัว

"นี่ก็แสดงว่านายน้อยเฟย สามารถต่อสู้กับผู้ฝึกตนลมปราณสวรรค์ขั้นกลางได้แล้ว? " ชายชราคนหนึ่งกล่าวด้วยเสียงที่ไม่อยากจะเชื่อ

"นายน้อยเฟยมีพลังฝึกตนขั้นไหน? "

"ยังมีพลังสายฟ้าสีทองนี่อีก นายน้อยเฟยเป็นผู้ใช้พลังธาตุ?"

"เป็นไปไม่ได้!!! นายน้อยเฟยใช้ลมปราณไม่ได้แล้วจะใช้พลังธาตุได้เยี่ยงไร?"

"............."

พวกเขาเงียบไปทันที ไม่มีใครสามารถให้คำตอบได้ พวกเขาทุกคนในที่นี้ไม่มีใครมองพลังฝึกตนของเฟยหลิงเทียนออกแม้แต่คนเดียว ต่อให้เป็นหยางชุนที่มีพลังลมปราณสวรรค์ ขั้นที่ 6 ก็ยังมองไม่ออก นี่คือสาเหตุที่ตอนนี้เขาขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ความเคร่งเครียดเข้าครอบงำหยางชุน

พลังเฟยหลิงเทียนในตอนนี้นั้นสามารถสู้กับผู้ฝึกตนลมปราณสวรรค์ขั้นกลางได้แล้ว ชายหนุ่มไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย ดึงพลังของฟ้าดินเข้าเสริมพลังอันรุนแรงของสายฟ้าสีทอง มันเปล่งพลังทำลายล้างออกมามากขึ้น ความทรงพลังยิ่งของสายฟ้าสีทองทำให้ใบหน้าของหยางเฉินเปลี่ยนสี สายฟ้าสีทองอันน่ากลัวกับเพลิงอันร้อนแรงบดขยี้เข้าหากัน

"เปรี๊ยะ เปรี้ยงงงงงงงงง"

"ตู้มมม"

คลื่นพลังที่สะท้อนออกมานำพาความร้อนแผ่ออกไปปะทะกับผู้คน ถึงแม้พวกเขาจะกางม่านลมปราณคุ้มกันก็ยังทนไม่ไหว ต่างกระอักเลือด กลิ้งถอยออกไปอย่างทุลักทุเล แต่เพลิงอันร้อนแรงต้านพลังทำลายล้างของสายฟ้าสีทองไม่ไหวมันมอดไหม้หายไปกับสายลม

พลังสายฟ้าสีทองอันเกรี้ยวกราด ยังเต้นเร่าๆ อยู่กลางอากาศ ไม่มีทีท่าทางอ่อนกำลัง มันพุ่งเข้าหาหยางเฉินที่ตอนนี้มีสีหน้าตื่นตระหนก ไม่คิดว่ากระบวนท่าที่เขาภาคภูมิใจจะโดนบดขยี้อย่างง่ายๆ ความหวาดกลัวแผ่ปกคลุมจิตใจ เขารีบนำดาบระดับสวรรค์มาป้องกัน กางม่านลมปราณคุ้มกายอีกชั้นหนึ่ง

"เปรี้ยงงงงง"

"เพล้งง"

ม่านลมปราณหยางเฉินแตกสลาย พลังสายฟ้าส่งหยางเฉินชายผู้เย่อหยิ่งปลิวอัดกับกำแพงห้องโถงเสียงดังสนั่น ตึกหอสั่นสะเทือนฝุ่นควันคละคลุ้งลอยตลบอบอวล

"อั่ก บัดซบ..."

หยางเฉินลุกออกมาจากซากของกำแพงอย่างทุลักทุเล สภาพเขาตอนนี้เนื้อตัวไหม้เกรียมครึ่งซีก เลือดไหลโชก แขนข้างหนึ่งบิดงอใช้การไม่ได้ ดาบยาวสีแดงเพลิงมีรอยปริแตก เขาใช้มันในการทรงตัว ไม่งั้นเขาต้องล้มลงไปนอนกองกับพื้นอย่างแน่นอน

"น้องเฉิน!!!" หยางชุนร้องออกมา เมื่อเห็นสภาพของหยางเฉิน

"ข้าไม่เป็นไรพี่ใหญ่ชุน ข้ายังไม่พ่าย" หยางเฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ตามร่างกายของเขายังมีประกายของสายฟ้าทำให้ตัวเขาสั่นระริก

"หืม!! โดนขนาดนี้แล้วยังบอกไม่พ่าย? ช่างมีความมั่นใจอย่างเหลือล้นจริงๆ" เฟยหลิงเทียนลอยกลางอากาศกล่าวออกมา

"ใช่ ตราบใดที่ข้ายังยืนอยู่ ข้าคิดไม่ถึงว่าเด็กน้อยเช่นเจ้าจะทรงพลังถึงเพียงนี้ แต่ยังไงเจ้าก็ไม่มีทางเอาชนะข้าได้"

"มั่นใจซะจริง"

"แน่นอน เจ้าเด็กน้อย แกเป็นคนแรกที่บีบให้ข้าจนตรอกได้ถึงเพียงนี้ จงภูมิใจซะ ที่ทำให้ข้าต้องใช้กระบวนท่าลับของตระกูลหยาง" หยางเฉินคำรามกร้าว ปราณอันทรงพลังแผ่ออกมาจากกาย

"กระบวนท่าลับ สุริยันผลาญโลหิต"

หยางชุนสีหน้าเปลี่ยนไป จะห้ามก็ห้ามไม่ทันเสียแล้ว เพราะกระบวนท่านี้จะดึงเอาพลังชีวิตจากโลหิตมาเพิ่มระดับให้กับลมปราณ ข้อเสียก็คือจะลดอายุขัยผู้ใช้ลงหลายเท่าตามระยะเวลาที่ใช้งานกระบวนท่า

' น้องเฉิน เจ้าถึงกับใช้กระบวนท่านี้ออกมา แสดงว่าหนุ่มน้อยเฟยหลิงเทียนคู่ควรให้เจ้าใช้สุริยันผลาญโลหิต แต่ถ้ายังไม่อาจเอาชนะหนุ่มน้อยเฟยหลิงเทียนได้ ข้าจะเป็นคนปิดฉากเอง ' หยางชุนถอยหายใจแผ่วเบาในใจ ก่อนที่แววตาจะเปลี่ยนเป็นเหี้ยมโหด

......................................................................................................................