สู้ราชาเมฆาสวรรค์ (1)

ตอนที่ 90 สู้ราชาเมฆาสวรรค์ (1)

ราชาเมฆาสวรรค์หน้าตาเขียวคล้ำ โทสะของเขาตอนนี้พุ่งเสียดฟ้า เขายื่นมือช่วยหยางไท่หยวนไว้ไม่ทัน ทั้งยังช่วยหยางหมิงไว้ไม่ได้อีก จะให้เขาใจเย็นดุจน้ำแข็งอีกก็คงไม่ได้แล้ว ถึงทั้งสองคนจะไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันมากมายกับเขา แต่การปล่อยให้หยางไท่หยวนกับหยางหมิงถูกฆ่าตายในถิ่นของเขา ซ้ำยังถูกฆ่าต่อหน้าต่อตาเขาอีก เขาจะไม่โกรธได้ยังไง จะยังมีหน้าไปพบใครได้อีก

ราชาเมฆาสวรรค์พลันใช้ท่าเท้าอันสุดยอดของเขาออกมา

' ท่องเมฆา '

ถึงเมฆบนฟากฟ้าจะเคลื่อนที่ได้ช้า ทว่าท่าเท้านี้ของราชาเมฆาสวรรค์ไม่ได้เคลื่อนที่ช้าตามชื่อ มันเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็ว ทั้งยังไร้ร่องรอย

ราชาเมฆาสวรรค์โผล่มาด้านหน้าของเฟยหลิงเทียนก่อนฟาดฝ่ามือที่อัดแน่นไปด้วยลมปราณอันแกร่งกร้าวออกไป

' ฝ่ามือมังกรเมฆาผ่านฟ้า '

เฟยหลิงเทียนไม่ได้ประมาทราชาเมฆาสวรรค์ ชายหนุ่มคอยใช้พลังแห่งจิตวิญญาณจับการเคลื่อนไหวของเขาตลอดเวลา เมื่อเห็นท่าเท้าของราชาเมฆาสวรรค์ ชายหนุ่มถึงกับชื่นชมในใจ ท่าเท้าเยี่ยงนี้ร้ายกาจมาก มันทั้งเงียบและไร้ร่องรอย แต่ไม่รู้ว่าทำไมราชาเมฆาสวรรค์ถึงมาปรากฏตัวด้านหน้าเขา ไม่โผล่ไปด้านหลังที่เป็นจุดอับสายตา หรือว่าต้องการจะปะทะตรงๆ

' ต้องการจะสู้กับข้าโดยตรงหรือ? ได้ ' เฟยหลิงเทียนยิ้มเย็นก่อนจะใช้หมัดเต๋าอสนีบาตอัดเข้าใส่ฝ่ามือมังกรเมฆาผ่านฟ้า

แต่เหตุการณ์ที่เฟยหลิงเทียนคาดคิดไว้กลับไม่เกิดขึ้น หมัดเต๋าอสนีบาตพุ่งผ่านร่างของราชาเมฆาสวรรค์ไป สีหน้าของเฟยหลิงเทียนพลันเปลี่ยนไป

' เสร็จกัน!!! เป็นร่างลวง '

' เมฆาล่องลอย '

ราชาเมฆาสวรรค์ยิ้มเย้ยหยัน ใช้ท่าเมฆาล่องลอยท่าที่สองออกมาติดต่อกัน ก่อนจะหายตัวไปมาปรากฏตัวด้านหลังของเฟยหลิงเทียน

ฝ่ามืออันแกร่งกร้าวที่ใช้ไปครั้งแรกปรากฏออกมาอีกครั้ง นี่คือ ฝ่ามือที่แท้จริง ส่วนก่อนหน้าเป็นท่าลวง สมกับเป็นยอดคนที่อยู่มานาน ประสบการณ์ในการต่อสู้โชกโชน

' ฝ่ามือมังกรเมฆาผ่านฟ้า '

มังกรเมฆาทะยานผ่านฟ้าพุ่งอัดแผ่นหลังของเฟยหลิงเทียน ทว่า......

' ร่างแยกเงาจิต '

ฝ่ามือมังกรเมฆาผ่านฟ้ากลับฟาดเข้าใส่ร่างแยกเงาจิตของเฟยหลิงเทียน

' อันใดกัน!!! ร่างล่วงเหมือนกันเหรอ? '

เฟยหลิงเทียนปรากฏกายท่ามกลางความว่างเปล่า ด้านข้างของราชาเมฆาสวรรค์ ก่อนฟาดฟันจิตกระบี่ออกไป หวังจะตัดราชาเมฆาสวรรค์ออกเป็นสองท่อน

ราชาเมฆาสวรรค์หน้าเปลี่ยนสี เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วเกินไป จนเขาต้องดึงเอาโล่ระดับเซียนจากแหวนมิติออกมาป้องกัน ' จิตกระบี่เต๋าอสนีบาต ' ของเฟยหลิงเทียน

- เคร้งงง -

- เปรี๊ยะ บรึ้มมมมมมม -

โล่ระดับเซียนระเบิดเป็นผุยผงแต่กระนั้นก็ยังปกป้องราชาเมฆาสวรรค์เอาไว้ได้ แต่ราชาเมฆาสวรรค์กลับปลิวลอยออกไปพร้อมโลหิตไหลซึมออกมาจากปาก อาภรณ์มังกรทองของเขาขาดวิ่นราวกับขอทานข้างถนน ดวงตาของราชาเมฆาสวรรค์อัดแน่นไปด้วยรังสีสังหาร

ราชาเมฆาสวรรค์ใช้ท่าเท้าพุ่งเข้าหาเฟยหลิงเทียนพร้อมระเบิดพลังลมปราณอย่างเต็มที่ ด้านเฟยหลิงเทียนก็ไม่น้อยหน้าใช้พลังกายเซียนศักดิ์สิทธิ์อันแข็งแกร่งหลอมรวมกับพลังแห่งจิตวิญญาณ ' วิถีแห่งจิตเทพ ' พุ่งบินเข้าปะทะกับราชาเมฆาสวรรค์

- บูมมมมม เปรี๊ยงงงงงงงง -

- บรึ้ม!!! -

ทั้งสองต่างแลกกระบวนท่ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร อัดพลังเข้าใส่กันเต็มที่

เหล่าผู้ฝึกตนที่ชมการต่อสู้อยู่ต่างอ้าปากตาค้างไปนานแล้ว การต่อสู้ตอนนี้ย้ายไปบนน่านฟ้าเหนือหอคอยเมฆาสวรรค์ คลื่นพลังปราณ พลังจิตวิญญาณ อัดเข้าปะทะกันจนฟ้าดินสั่นไหว มีเพียงหอคอยเมฆาสวรรค์ที่ยังตระหง่านไม่ได้รับผลกระทบจากการต่อสู้

" นี่มันการต่อสู้อันใดอัน!!! "

" สองคนนั้น จะร้ายกาจเกินไปแล้ว!!! "

" ราชาเมฆาสวรรค์สมกับเป็นลำดับ 1 ของรายชื่ออันทรงเกียรติหอคอยเมฆาสวรรค์ ช่างแข็งแกร่งยิ่ง "

" แต่ที่ทำให้ข้าประหลาดใจกลับเป็นท่านเฟย เขาสามารถต่อสู้ได้ทัดเทียมกับราชาเมฆาสวรรค์ได้โดยไม่เพลี่ยงพล้ำ ทั้งเหมือนจะเหนือกว่าขั้นหนึ่ง "

" ที่เจ้ากล่าวมาก็ถูก เหมือนราชาเมฆาสวรรค์จะตกเป็นรองแล้ว "

" การต่อสู้ครั้งนี้เป็นการเปิดหูเปิดตาข้าเป็นอย่างมาก นี่คือการต่อสู้ของยอดฝีมือรุนเยาว์กับยอดฝีมืออาวุโส "

" !!! "

" ตอนนี้เฟยหลิงเทียนเทียบชั้นได้กับเหล่าอาวุโสแล้ว ไม่มีใครในรุ่นเดียวกันกับเขาสู้ได้แล้ว "

เมื่อได้ยินอาวุโสคนนี้กล่าวออกมา พวกเขาถึงกับตาโตตื่นตะลึงอย่างแท้จริง ใช่แล้วรุ่นเยาว์ไม่มีใครสู้กับเขาได้แล้ว

สือหม่าหลิงหยุนหลบหนีไปยืนรวมกับคนของราชวงศ์เมฆาสวรรค์ที่มุมหนึ่งของลานกว้าง ได้ยินเหล่าผู้ฝึกตนพูดคุยกันเต็มสองรูหู เขาทั้งโกรธทั้งอิจฉา ก่อนจะกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง ใบหน้าของเขาซีดขาวบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ชายหนุ่มบาดเจ็บไม่เบาจากการต่อสู้กับเฟยหลิงเทียน

สือหม่าเต๋ออันที่ยืนประคองด้านข้างคอยป้อนโอสถรักษาให้กับชายหนุ่มตลอด

" ท่านพี่สี่เป็นอย่างไรบ้าง? "

" ขอบใจเจ้ามากเต๋ออัน " สือหม่าหลิงหยุนกัดฟันกล่าว

" เจ้าผู้นั้นมันเป็นใครกัน? ทำไมสู้กับท่านพ่ออย่างเท่าเทียมได้? " สือหม่าเต๋ออันกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่อยากจะเชื่อพลางมองการต่อสู้บนฟากฟ้า

" รู้สึกเหมือนจะชื่อ เฟยหลิงเทียน " สือหม่าหลิงหยุนกล่าวพลางกำหมัดแน่น

สือหม่าเต๋ออันหันมองหน้าสือหม่าหลิงหยุนอย่างประหลาดใจ

" ท่านพี่สี่คงไม่ใช่ว่าท่านเพิ่งจะรู้ชื่อของคนที่ท่านต่อสู้ด้วยหรอกนะ? "

สือหม่าหลิงหยุนหน้าแดงขึ้นมา ใช่แล้ว เขาเพิ่งจะรู้จากผู้ฝึกตนที่พูดคุยกันด้านข้าง

ที่น้ำตกสวรรค์เขาไม่ได้ถามความเป็นมาของเฟยหลิงเทียน ก็เข้าไปร่วมสู้กับหยางหมิงแล้ว

' เวลาสู้ก็สู้สิ จะยังเสียเวลามาถามชื่อแซ่กันทำไม? ' สือหม่าหลิงหยุนคิดในใจ

แต่ ' เฟยหลิงเทียน ' ชื่อนี้จะเป็นที่จดจำของเขาไปอีกนาน

........................................................................................