ห้องปฏิบัติการฟิสิกส์

เมื่อหลินฟานลืมตาตื่น ท้องฟ้าก็สว่างแล้ว

ชูหยุนเยว่และหูเทียนเตรียมบะหมี่ เกี๊ยวทอด และอาหารอื่นๆไว้รอแล้ว

หลังจากออกกำลังกายกันทั้งคืน ทั้งสามคนจึงรู้สึกหิวนิดหน่อย

ไม่นานนัก อาหารทั้งหมดก็ถูกกินจนหมด

ชูหยุนเยว่เช็ดคราบน้ำมันจากมุมปาก ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความพึงพอใจ

เธอเหลือบมองดูเวลาก่อนจะพูด “ฉันไปก่อนนะ เรื่องความต้องการในตลาดสำหรับน้ำหอมฉ่ายหงของฮัวจือดีนั้นค่อนข้างใหญ่ ฉันต้องไปดูแลและประสานงานก่อน”

เมื่อพูดจบ ใบหน้าที่สวยงามของชูหยุนเยว่ก็มีรอยยิ้มปรากฏขึ้นมาอย่างไม่อาจปกปิดได้

ตั้งแต่เปิดตัวน้ำหอมฉ่ายหงอย่างเป็นทางการ บริษัทฮัวจือดีก็ได้รับคำชมมากมายในทันที และน้ำหอมทั้งหมดก็ถูกขายหมดเกลี้ยงภายในวันเดียว

เรื่องนี้ทำให้ชูหยุนเยว่รู้สึกว่าเธอเข้าใกล้กับการสร้างแบรนด์น้ำหอมระดับเฟิร์สคลาสแห่งแรกของจีนได้สำเร็จ

จากนั้น ชูหยุนเยว่ก็มองไปที่หลินฟานด้วยดวงตาที่สวยงามของเธอ

เรื่องทั้งหมดนี้เป็นเครดิตของหลินฟาน!

หลังจากที่ชูหยุนเยว่จากไป หูเทียนก็พูดกับตัวเอง "หนึ่งปีที่แล้ว ชูหยุนเยว่และฉันตัดสินใจที่จะอยู่ด้วยกันตลอดชีวิต"

“หนึ่งสัปดาห์ก่อน เราตัดสินใจแยกทางและแยกกันใช้ชีวิต”

“แต่มันเป็นเรื่องที่น่าบังเอิญซะเหลือเกิน เพราะเพียงแค่หนึ่งสัปดาห์พ่อมา เราก็กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง”

หลังจากที่หูเทียนพูดจบ เธอก็มองไปที่หลินฟานด้วยรอยยิ้ม

เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะมีผลกระทบต่อชีวิตของเธอมากขนาดนี้

หลินฟานรู้สึกเขินเล็กน้อยเมื่อถูกหูเทียนจ้องมอง เขายกถ้วยชาขึ้นดื่มแก้เขิน

หูเทียนมองไปที่ท่าทีของหลินฟาน และอดยิ้มออกมาไม่ได้

ทั้งสองคุยกันครู่หนึ่ง แล้วทั้งสองก็ออกเดินทางไปที่มหาวิทยาลัยเจียงเป่ย

หูเทียนเดินไปตามถนนของมหาวิทยาลัย นักศึกษาที่ผ่านไปมาเกือบทั้งหมดต่างเข้ามาทักทายเธอ

เห็นได้ชัด……

ว่าหูเทียนเป็นที่นิยมมากเพียงใดที่มหาวิทยาลัยเจียงเป่ย

ตอนนั้นเอง เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นมา

“เทียนเถียน เธออยู่ที่นี่เอง ฉันตามหาเธอตั้งนาน!”

ผู้หญิงรูปร่างสมส่วนผมสั้น อายุประมาณ 30 ปี เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

หูเทียนพูด "เหวินถิง เธอมีธุระอะไรหรอ?"

เหวินถิงมีชื่อเต็มๆว่าจงเหวินถิง เธอเป็นรองศาสตราจารย์ในแผนกฟิสิกส์ของมหาวิทยาลัยเจียงเป่ย

อาจารย์หญิงในวิชาวิศวกรรม เช่น คณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ และเคมีนั้นค่อนข้างหายาก

ดังนั้น หูเทียนและจงเหวินถิงจึงมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

“เกี่ยวกับเรื่องแผ่นดินไหวน่ะสิ!”

"การคำนวณซับซ้อนเกินไป พวกเราคิดไม่ออกเลย เราจึงอยากขอให้คุณนักคณิตศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่มาช่วยหน่อย" จงเหวินถิงพูดขอร้อง

แม้ว่าฟิสิกส์และคณิตศาสตร์จะเป็นสองวิชาที่แตกต่างกัน

แต่หากทำเพียงแค่การคำนวณ ก็จะยังคงได้ผลลัพธ์เหมือนเดิมแม้จะเดินมาจากเส้นทางที่แตกต่างกัน

หูเทียนยิ้มและพูด "คำนวณหรอ? ถ้างั้นเธอก็มาหาผิดคนแล้วล่ะ"

"ห้ะ?" จงเหวินถิงสับสน

ก่อนหน้านี้ที่เธอมาขอความช่วยเหลือ หูเทียนก็ให้ความช่วยเหลือเธอทันที

แต่ทำไมวันนี้หูเทียนถึงปฏิเสธ

หูเทียนพูดต่อ "เพราะนักคณิตศาสตร์ตัวจริงยืนอยู่ข้างๆฉันนี่ไง! เขาน่าจะเหมาะกว่าฉันนะ"

หลังจากพูดจบ เธอก็ชี้ไปที่หลินฟานและแนะนำ "เขาคือหลินฟาน"

“หลิน…หลินฟาน?” จงเหวินถิงตกตะลึงไปชั่วขณะ

หลังจากตะลึงอยู่ชั่วครู่ เธอก็อุทานด้วยความประหลาดใจ "หลินฟาน? อัจฉริยะที่แก้ไขปริศนาของโจวและการคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่ได้ หลินฟานคนนั้นหรอ?"

แม้ว่าทางของมหาวิทยาลัยเจียงเป่ยและผู้ว่าการจังหวัดเจียงเป่ยและคนอื่นๆจะช่วยเรื่องที่หลินฟานไม่ยอมสัมภาษณ์

แต่ชื่อของเขาก็ยังคงดังอยู่ในของมหาวิทยาลัยเจียงเป่ย

จงเหวินถิงพูดอย่างตื่นเต้น "นักศึกษาหลิน นายช่วยเราแก้ปัญหาเรื่องการคำนวณได้ไหม?"

หลินฟานเห็นว่าจงเหวินถิงกับหูเทียนมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน และก็แค่ไปช่วยคำนวณโจทย์เล็กๆน้อย ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

ดังนั้นเขาจึงพูด "ได้ครับ"

เมื่อจงเหวินถิงได้ยินคำตอบของหลินฟาน รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็กว้างขึ้น

จากนั้น พวกเขาทั้งสามคนก็เดินมาถึงอาคารหลังสนามบาสเก็ตบอลของมหาวิทยาลัยเจียงเป่ย

ภายนอกอาคารนี้ดูเก่านิดหน่อย และนักศึกษาส่วนใหญ่ที่เดินผ่านไปมาไม่ได้ให้ความสนใจอาคารแห่งนี้เลย

แต่หากเป็นคนที่คุ้นเคยกับมหาวิทยาลัยเจียงเป่ยมานานแล้ว พวกเขาจะไม่มีท่าทีเช่นนี้แน่นอน

เนื่องจากอาคารนี้มีอุปกรณ์ราคาแพง สื่อการทดลองและข้อมูลจำนวนมาก มันเป็นสถานที่ที่มีค่าที่สุดและเป็นหนึ่งในสถานที่ที่สำคัญที่สุดในมหาวิทยาลัยเจียงเป่ย

ในห้องปฏิบัติการฟิสิกส์ 104 เครื่องมือที่ซับซ้อน ไฟ LED ขนาดใหญ่และขนาดเล็ก ส่องสว่างจ้า

ศาสตราจารย์หวังกั๋วไห่จากแผนกฟิสิกส์กำลังแนะนำนักศึกษาปริญญาเอกสองคนปรับขั้นตอนและวิธีการทดลองเป็นครั้งคราว

หวังกั๋วไห่จ้องไปที่หน้าจออย่างใจจดใจจ่อและพึมพำ "พวกคุณต้องหาวิธีการแก้ไขปัญหาเหล่านั้นให้ได้โดยเร็ว"

“ตึก ตึก!”

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นหน้าห้อง

จงเหวินถิงพูดอย่างมีความสุข "ศาสตราจารย์หวัง คุณดูสิว่าฉันได้พาใครมาที่นี่?"

เมื่อหวังกั๋วไห่ได้ยินที่จงเหวินถิงพูด เขาก็ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะพูด "เป็นศาสตราจารย์หูนี่เอง ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับครับ! ผมกำลังกังวลเรื่องปัญหาการคำนวณอยู่พอดีเลย"

“ถ้าศาสตราจารย์หูมาที่นี่แล้ว ผมก็คงไม่ต้องกังวลเรื่องนี้อีกแล้ว”

เห็นได้ชัดว่าจงเหวินถิงพูดไปก่อนแล้วว่าจะไปเรียกหูเทียนมาช่วย

ดังนั้น หวังกั๋วไห่จึงไม่ได้มีท่าทีแปลกใจเลยเมื่อเขาเห็นหูเทียน

หูเทียนยิ้มและพูด "ศาสตราจารย์หวังเข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่ได้มาช่วยพวกคุณคำนวณในวันนี้ แต่เป็นหลินฟานต่างหาก"

“หลินฟาน?”

หวังกั๋วไห่รู้สึกแปลกใจมาก

เห็นได้ชัดว่าเขาเคยได้ยินชื่อของหลินฟานมาก่อน

จากนั้น หวังกั๋วไห่ก็หันความสนใจไปมองที่หลินฟาน

"นักศึกษาหลิน ขั้นตอนการตอบปริศนาของโจวและการคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่นั้นน่าตื่นเต้นมาก" หวังกั๋วไห่ชื่นชม

หลินฟานพูด "ขอบคุณศาสตราจารย์หวังสำหรับคำชมครับ"

นักศึกษาปริญญาเอกอีกสองคนที่กำลังทำการทดลองอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมามองหลังจากได้ยินการสนทนา

พวกเขาอยากรู้เกี่ยวกับหลินฟาน

จงเหวินถิงพูด "เอาล่ะ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคุยกัน เพื่อนร่วมงานหลิน นายมาช่วยดูปัญหาเหล่านี้ก่อนสิ"

ขณะพูดเขาก็ยื่นเอกสารกองหนึ่งให้หลินฟาน

ในเอกสารมีหลายหัวข้อที่ถูกเขียนไว้

2{1(5πe)+1}—{4(5π+7)-1}^3……

หูเทียนที่ยืนอยู่ข้างๆกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง

แต่หลินฟานก็หยิบปากกาลูกลื่นขึ้นมาและเริ่มเขียนไปก่อนแล้ว

“ฟืด ฟืด!”

ทันใดนั้น เสียงขีดเขียนที่ชัดเจนก็ดังไปทั่วทั้งห้องปฏิบัติการ

【ติ๊ง! มุ่งมั่นเต็มที่ ( ออร่า 5% ทำงาน! ) 】

หนึ่งหน้า สองหน้า สามหน้า...

ในไม่ช้า หน้ากระดาษที่ว่างเปล่าก็เต็มไปด้วยตัวอักษรที่สวยงาม

ปัญหาข้อที่หนึ่งถูกแก้แล้ว ปัญหาข้อที่สองถูกแก้...

หลังจากเวลาผ่านไปประมาณ 50 นาที หลินฟานก็แก้ปัญหาทั้งหมดได้สำเร็จ

เงียบ!

ห้องปฏิบัติการเงียบลง!

หวังกั๋วไห่ จงเหวินถิงและนักศึกษาปริญญาเอกอีกสองคนอ้าปากค้าง ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

ปัญหาเหล่านี้เป็นปัญหาที่สะสมมาตั้งแต่ 6 เดือนก่อน พวกเขาได้ใช้เวลาไปหลายสัปดาห์ในการแก้ปัญหา แต่กลับแก้ปัญหาไม่ได้เลยแม้แต่ข้อเดียว

แต่หลินฟานกลับแก้ปัญหาทั้งหมดในเวลาไม่ถึงชั่วโมง...

ชายหนุ่มที่อยู่ข้างหน้า หลินฟาน... แก้ปัญหาทุกข้อหมดแล้วหรอ?

ท่าทางของเขายังสบายๆราวกับปัญหาพวกนั้นเป็นน้ำเปล่าที่เขาแค่ยกดื่มก็แก้ปัญหาได้แล้ว!

นี่คืออัจฉริยะที่แก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ระดับโลกทั้งสองข้อได้!

นี่มันเก่งเกินไปแล้ว!