ไม่มีใครนอนหลับได้ลงในคืนนี้

บทที่ 22: ไม่มีใครนอนหลับได้ลงในคืนนี้

หน้าไม้บนโลกเป็นอาวุธที่ถูกควบคุม ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ห่างไกลจากพลเรือน

นี่เป็นหน้าไม้ทันสมัยที่เขาเคยเจอในชีวิตก่อนหน้า เมื่อครั้งที่ตอนลูกค้าของเขาบังเอิญพาเขาไปที่สนามยิงปืนเพื่อเล่นอะไรสนุกๆ

หน้าไม้ที่สร้างจากพิมพ์เขียวนี้ มี สีเหลือง สีเงิน และสีดำ มีลักษณะที่เยือกเย็นและลึกลับ

มีแผ่นทองเหลืองขัดเงาขนาดเล็กสองแผ่นที่แขวนไว้ที่ด้านข้างของหน้าไม้เพื่อรัดสายไนลอน

ที่เปิดตรงกลางมีหน้าที่ลดลูกดอกหน้าไม้!

ซูโม่ลองใช้งาน เขาสามารถใส่ได้ห้าลูกดอก

แม้ว่าเขาจะไม่สามารถยิงหน้าไม้ได้ต่อเนื่องและจำเป็นต้องบรรจุลูกใหม่หลังจากการยิงแต่ละครั้ง แต่ที่เก็บลูกศรก็ค่อนข้างเจ๋ง!

หลังจากปรับหน้าไม้แล้ว ซูโม่ก็เริ่มบรรจุด้วยเครื่องม้วนบรรจุกระสุน

ลูกศรหน้าไม้ดอกแรกพุ่งไป

เขารู้สึกตื่นเต้น แล้วหยิบไม้ชิ้นหนึ่งออกมา แล้วทำเป็นแผ่นไม้ และวางมันไว้ที่มุมของที่หลบภัย

เขาเล็งไปที่แผ่นไม้แล้วเหนี่ยวไก

ฟิ่วว!

ความเร็วเริ่มต้นไม่น้อยกว่าปืนพกขนาดเล็กของตำรวจ

“สุดยอด สร้างจากพิมพ์เขียวโดยตรง พลังมหาศาล…”

เมื่อมองไปที่ลูกดอกหน้าไม้ที่สั่นเล็กน้อย ซูโม่เดินเข้าไปใกล้แผ่นไม้บนพื้นอย่างรวดเร็ว

เขาพลิกแผ่นไม้ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 6 เซนติเมตร ลูกดอกหน้าไม้ที่แข็งแกร่งทะลุผ่านเข้าไป ครึ่งลูกดอกทะลุผ่านครึ่งหนึ่งข้างหน้าและอีกครึ่งหนึ่งอยู่ด้านหลัง

หน้าไม้นี้ไม่ได้ทรงพลังเท่าหน้าไม้ที่มีความแม่นยำสูงที่ถูกสร้างโดยบริษัทอาวุธรายใหญ่ในยุคอารยะ แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างแน่นอน

กิ้งก่าที่เคยเจอก่อนหน้านี้ มันอาจจะตายทันทีจากการถูกโจมตีครั้งนั้น

“มาลองดูกันอีกครั้ง…”

ซูโม่ทนไม่ไหวกับความตื่นเต้นจากการที่ได้รับเครื่องมือสังหารที่ทรงพลังอย่างกะทันหัน

แต่อย่างไร เขารู้ว่า ถึงแม้หน้าไม้จะทรงพลัง แต่ก็ถูกสร้างขึ้นบนพื้นฐานของเป้าหมายที่อยู่นิ่งๆ

ซูโม่กำลังเล็งไปที่ตรงกลางของแผ่นไม้ยาว 1 เมตร แต่เมื่อเขายิงออกไป มือเขาสั่น และลูกดอกหน้าไม้ก็ปักอยู่ที่มุมขวาบน เกือบจะพลาดเป้า

ระยะห่างเพียง 10 กว่าเมตรทำให้เกิดการเบี่ยงเบนทิศทาง

ไม่ต้องพูดถึงความแม่นยำ 50 เมตรและ 100 เมตร

จากความแม่นยำ ความแรง วิถีของลูกดอก ความรู้สึกของการยิง และวิธีการบรรจุลูกดอก ซูโม่ก็ค่อยๆ ยิงและพยายามอีกครั้ง

ลูกดอกหน้าไม้ไม่ใช่วัสดุสิ้นเปลือง ลูกดอกหนึ่งอันสามารถนำมาใช้ซ้ำได้ 5 ครั้งหรือมากกว่านั้น

ลูกดอกหน้าไม้เปลี่ยนรูปร่างเพียงเล็กน้อยหลังจากใช้ยิงไปหลายๆครั้ง

ยิ่งไปกว่านั้น ลูกดอกหน้าไม้ 5 ลูกใช้ไม้เพียงแค่ ไท้ 2 หน่วยกับเหล็ก 1 หน่วย ซึ่งมีราคาไม่สูงเท่าไหร่

ฟิ้ว!

ฟิ้ว!

…

ฟิ้ว!

เขายิงซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยศึกษามุมของมือและเล็งอย่างแม่นยำ

ความสามารถของซูโม่พุ่งสูงขึ้น

สนามยิงปืนบนโลกนั้นหรูหรามากจนคุณจำเป็นต้องใช้เงินหลายหมื่นดอลลาร์เพื่อใช้ฝึกในหนึ่งวัน แต่คุณอาจสิ้นเปลืองในช่วงโลกาวินาศ

ในแต่ละนัด ซูโม่พยายามที่จะไม่ยิงเร็วหรือแรงไป แต่พยายามให้แม่นยำ

หลังจากครุ่นคิดหลังยิงไป 20 หรือ 30 ครั้ง ซูโม่ก็หันความสนใจไปที่การดึงสายหน้าไม้อีกครั้ง

การดึงคันหน้าไม้เป็นปัญหาใหญ่มาโดยตลอด

ไม่ต้องพูดถึงหน้าไม้ที่ดึงสายได้เร็วอย่างรวดเร็วในมือของเขา

ตั้งแต่หน้าไม้แรกสุดที่มีเครื่องบรรจุแบบโกลน ผู้ที่ชื่นชอบหน้าไม้ทุกคนต่างก็เดินทางเพื่อค้นหาวิธีการดึงสายที่ง่ายกว่า

ต่อมามีเครื่องเครื่องบรรจุแบบพิเศษแบบใช้มือและแบบลูกรอก

ดึงสายไปมา มีประสิทธิภาพมากขึ้น!

หลังจากดึงสายหน้าไม้สามสิบหรือสี่สิบครั้งติดต่อกัน ซูโม่รู้สึกเสียวซ่านที่แขนและพบขีดจำกัดความเร็วปัจจุบัน

เขาสามารถดึงสายและเล็งลูกศรสามลูกแรกได้ ภายในเวลาไม่ถึงนาที

หลังจากนั้น ลูกศรแต่ละลูกใช้เวลาในการเตรียมการประมาณครึ่งนาทีถึงหนึ่งนาที

หลังจากลูกดอกที่ 10 แต่ละลูกใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งนาทีครึ่งในการเคลื่อนที่ต่อเนื่องเป็นเซ็ท

“ถ้าฉันสามารถปรับเปลี่ยนมันเป็นเครื่องดึงสายแบบไฟฟ้าได้ มันก็คงจะง่าย…”

ซูโม่ตื่นเต้นกับความคิดของการอัพเกรดอันทรงพลังในระบบ Doomsday Survival System

เขาตั้งสมาธิและเรียกระบบออกมาในขณะที่เขามองไปที่หน้าไม้

[หน้าไม้คอมโพสิทล่าสัตว์ (ปกติ)]

คำอธิบาย: เครื่องมือต่อสู้ระยะไกล บรรจุกระสุนได้ช้า ความเร็วเริ่มต้นสูง มีความรุนแรงมาก เป็นเครื่องมือที่จำเป็นสำหรับการเอาชีวิตรอดในถิ่นกันดาร

อัตราการยิง: 140 เมตร/วินาที

ระยะการยิง: 80 เมตร (ความเสียหายสูงสุด) 165เมตร (ความเสียหายที่มีประสิทธิภาพ) 330เมตร (ความเสียหายที่ไกลที่สุด)

ตัวเลือกการอัปเกรด 1 : อัปเกรดวัสดุหน้าไม้ น้ำหนักหน้าไม้เพิ่มขึ้น และลดแรงกดที่สายหน้าไม้ ต้องการคะแนนเอาตัวรอด (180)

ตัวเลือกการอัพเกรด 2 : อัพเกรดวัสดุหน้าไม้ เพิ่มอุปกรณ์ช่วยดึงสาย เปลี่ยนโหมดการออกแบบ เพิ่มโหมดคอมโบการยิงอัตโนมัติ และเพิ่มความจุกระสุน ต้องการคะแนนเอาตัวรอด (400)

เกริ่นนำ : นักศึกษาศิลปศาสตร์ใช้ศรกามเทพยิงหัวใจหญิงสาว แต่มีแค่เฉพาะนักศึกษาวิทยาศาสตร์เท่านั้นที่จะสารภาพรักกับหน้าไม้อันทรงพลังนี้ได้! จงบูชาเครื่องมือ!

“บ้าน่าา…”

หากไร้ซึ่งวัฒนธรรม คุณสามารถขอวรต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์

ซูโม่ตกใจและตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อมองดูของตัวเลือกที่ตรงหน้าเขา

ก่อนหน้านี้ ตัวเลือกในการเพิ่มอุปกรณ์ไฟฟ้าก็ปรากฏขึ้นเมื่อเขาอัพเกรดหอกไม้

อย่างไรก็ตาม อุปกรณ์ไฟฟ้าของหอกไม้นั้นไม่เหมือนหน้าไม้

ด้วยการเพิ่มอุปกรณ์ไฟฟ้า หน้าไม้ปฏิวัติวิธีการยิง ไม่เพียงแต่จะยิงต่อเนื่องแต่ยังใช้ด้วยไฟฟ้า

ซูโม่ฏจะความสามารถยิงเหมือนปืนแกตลิงด้วยหน้าไม้ ตราบใดที่เขามีลูกดอกหน้าไม้เพียงพอ

การอัพเกรดนี้มีค่าใช้จ่ายเพียง 400 คะแนน!

คะแนนเท่านี้ เขาสามารถได้คะแนนถึง ถ้าหากเขาอยู่รอดประมาณสิบวัน

ถ้าสำเร็จ ความสามารถในการต่อสู้ของเขาจะพุ่งสูงขึ้น

“น่าเสียดายที่ฉันยังต้องการไฟฟ้าอยู่ ตราบใดที่เราไม่สามารถพัฒนาไฟฟ้าหรือหาอุปกรณ์ที่จะแปลงไฟฟ้าได้ สิ่งนี้ก็ไร้ประโยชน์”

เขาถอนหายใจยาว

เป็นอีกครั้งที่ซูโม่รู้สึกถึงความสำคัญของการฟื้นฟูกระแสไฟฟ้า

เหตุผลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับความก้าวหน้าอย่างฉับพลันและรวดเร็วของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในยุคอารยธรรมคือการประดิษฐ์ไฟฟ้า

ไฟฟ้าทำให้คนธรรมดาทุกคนได้สัมผัสเสน่ห์ของเทคโนโลยีอย่างทั่วถึง

อย่างไรก็ตาม ในระหว่างนี้ไม่มีไฟฟ้าให้ใช้…

เมื่อเห็นซูโม่กำลังครุ่นคิด โอรีโอก็วิ่งเข้ามาและส่ายหัวราวกับจะบอกว่ามันสามารถจัดการกับปัญหาใดๆ ได้!

“โอรีโอ ฉันสั่งแกผลิตไฟฟ้าให้ฉันตอนนี้ มันเป็นงานจากเจ้านายของแกเลยนะ!”

ซูโม่หัวเราะ กวักมือเรียกโอรีโอ และลูบหัวสุนัขขณะที่อยู่ในอ้อมแขน

โอรีโอผู้น่าสงสารไม่รู้ว่าไฟฟ้าคืออะไร อย่างไรก็ตาม ดวงตาของมันเปล่งประกายด้วยสติปัญญาเมื่อได้ยินว่าเป็นหน้าที่จากเจ้านาย

จากมุมที่ซูโม่มองไม่เห็น โอรีโอดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่าง

เมื่อซูโม่หันศีรษะไปมอง ดวงตาที่ใสเล็กน้อยของโอรีโอกลับขุ่นมัวอีกครั้ง

…

[ ไม่พบสัตว์กลายพันธุ์ภายในรัศมีหนึ่งพันเมตรรอบตัว]

[จำนวนคงเหลือวันนี้ 0/3]

หลังจากใช้ครั้งสุดท้ายจนหมดและตรวจไม่พบสัตว์กลายพันธุ์ในบริเวณใกล้เคียง ซูโม่ก็เดินออกไปพร้อมกับคบเพลิง

พรุ่งนี้เป็นวันเกิดภัยพิบัติฝนกรด

เขาจำเป็นต้องตรวจสอบ ขั้นตอนสุดท้ายตรวจดูว่าระบบระบายน้ำถูกทรายปิดกั้นบนพื้นราบหรือไม่

“มันต้องปลอดภัย 100%!”

สั่งให้โอรีโอตื่นตัว ซูโม่ถือคบเพลิงสามอันแล้วปักลงบนพื้น

แสงจันทร์ซึ่งเคยเป็นสีเงิน-ขาว กลายเป็นสีแดงอย่างน่าขนลุกเมื่อภัยพิบัติปรากฏขึ้น

แสงสีแดงกระจายอยู่บนพื้นและปะปนกับแสงไฟ มีบางอย่างที่สวยงามแต่แปลกประหลาดเกี่ยวกับเรื่องนี้

ในเวลาเพียงครึ่งวัน ระบบระบายน้ำทั้งหมดเกือบจะปกคลุมด้วยทรายจากที่ราบ

หลังนำพลั่วออกมา ซูโม่ก็เริ่มทำความสะอาดทางน้ำ

หลังจากที่เขาทำทุกอย่างเสร็จแล้วและแน่ใจว่ามันถูกขุดลอกเรียบร้อย เขาก็กลับไปที่หลบภัย

เดินผ่านแสงไฟ เขามองไปที่ประตูหลักที่เป็นหินแข็ง ผนังและพื้นหินขัดมัน ขณะนอนอยู่บนเตียง

ในคืนสุดท้ายก่อนเกิดภัยพิบัติ ซูโม่คลุมตัวเองด้วยผ้าห่ม และการหายใจของเขาช้าลงทีละน้อย

ซูโม่มีความมั่นใจมากพอที่จะเผชิญกับภัยพิบัติที่จะเกิดขึ้น

แต่ช่วงกลางดึกที่อากาศเริ่มเย็นลง

ผู้คนนับไม่ถ้วนวิ่งไปรอบๆ พร้อมคบเพลิง พยายามอย่างยิ่งยวดในการต้านทานภัยพิบัติในนาทีสุดท้าย

มีเพียงไม่กี่คนที่นั่งอยู่ในที่หลบภัยด้วยท่าทางซับซ้อน รอคอยภัยพิบัติที่จะมาถึง

หลายๆคนมีความรู้สึกวิกฤตที่รุนแรง; ยกเว้นซูโม่

คืนนี้ไม่มีใครนอนหลับลงได้เลย...

……

ภาพตัวอย่างๆใกล้เคียง