เด็กร้องไห้ได้กินนม

จ้าวซิ่วหลัน รู้สึกไม่มีความสุขเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่าอาหารที่เธอได้รับกลับมาจะถูกนำไปให้หม่าหยูเหม่ยกิน แต่ตราบใดที่เธออาศัยอยู่ด้วยกัน หม่าหยูเหม่ยจะต้องมีส่วนแบ่ง กับสิ่งที่เธอนำกลับบ้านอย่างแน่นอน เว้นแต่พวกเขาจะแยกบ้านกันในภายหลัง เธอจึงพูดอะไรไม่ได้มาก

“โอเคพ่อ ถ้าอย่างนั้นครอบครัวของเราจะกินก๋วยเตี๋ยวข้าวฟ่างคืนนี้ มันมากพอที่จะกินคนละสองชาม! คืนนี้ทำเยอะหน่อยจะได้กินจนอิ่ม ซิ่วซู่กับหนูไม่ได้ทานอาหารอิ่มมานานแล้ว และเราก็ลืมไปแล้วด้วยซ้ำ ว่าความรู้สึกอิ่มเป็นแบบไหน ขอบคุณผู้ใจดีในวันนี้”

จ้าวซิ่วหลัน เล่นกลเล็กน้อยและจงใจบ่นต่อหน้า จ้าวเหว่ยกั๋ว

เธอแค่อยากจะบอกจ้าวเหว่ยกั๋ว ว่าสถานการณ์ระหว่างเธอกับจ้าวซิ่วซู่ ช่างน่าสงสารและยากลำบากเพียงใด

ตามคำกล่าวที่ว่า เด็กที่ร้องไห้จะได้กินนม

มีเพียง จ้าวเหว่ยกั๋ว เท่านั้นที่รู้ว่าชีวิตของเธอกับ จ้าวซิ่วซู่ไม่ใช่เรื่องง่าย และหัวใจของเขาจะหันไปทางพวกเธอมากขึ้นในอนาคต

เช่นเดียวกับเจ้าของร่างคนก่อน เธอเป็นคนอดทนเกินไป และเธอเก็บความคับข้องใจทั้งหมดไว้ในใจ เมื่อเวลาผ่านไป จ้าวเหว่ยกั๋วจึงไม่ได้รู้สึกอะไร คิดว่าทุกคนมีความสุขดี

เพียงเพราะว่า จ้าวเหว่ยกั๋ว มีความสุขที่จ้าวซิ่วหลันหาอาหารมาได้ เขาจึงเพิกเฉยไปว่า จ้าวซิ่วหลัน ได้อาหารมาได้ยังไง

เธอบอกว่าเพราะพบเจอคนใจดีที่เห็นว่าเธอผอมเกินไปและสงสารเธอจึงมอบให้มา

หัวใจของจ้าวเหว่ยกั๋ว จึงรู้สึกแย่เล็กน้อย

เขาไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นพ่อที่ดี ดูเหมือนว่าตั้งแต่เขาแต่งงานกับหม่าหยูเหม่ย เขาไม่เคยสนใจพี่น้อง สองสาว จ้าวซิ่วหลันและจ้าวซิ่วซู่เท่าไหร่

แม้ว่าจะมีการกล่าวว่าพวกเธอเป็นลูกสาว ไม่ใช่ลูกชาย แต่พวกเธอก็เป็นลูกทางสายเลือดของเขา เป็นพ่อต้องดูแลลูกของตัวเอง

ดูสาวสองคนนี้สิ ทั้งคู่ผอมแห้งและไม่มีเนื้อตามร่างกาย เพราะกินอาหารได้ไม่ดี ทั้งคู่จึงซีดราวกับลมกระโชกแรงจะพัดพาพวกเขาให้ล้มลง

ดูหลี่ลี่ฮวน อีกครั้ง เธอได้รับการเลี้ยงดูมาดีกว่าลูกสาวสองคนของเขามาก

คุณไม่จำเป็นต้องคิด ก็รู้ว่าชีวิตของหลี่ลี่ฮวน ดีกว่าลูกสาวสองคนของเขามาก ทั้งที่อยู่บ้านเดียวกัน

หลี่ลี่ฮวน ได้รับอาหารและเครื่องดื่มมากกว่า จ้าวซิ่วหลันและจ้าวซิ่วซู่แน่นอน

จ้าวเหว่ยกั๋ว คิดกับตัวเองว่าเขาจะต้องชดเชยให้ลูกสาวสองคนของตนในอนาคต และเขาไม่สามารถทำสิ่งที่โง่เขลาเหมือนก่อนได้

เมื่อหม่าหยูเหม่ยได้ยิน จ้าวซิ่วหลัน พูดเช่นนี้ เธอรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย “แค่ทำบะหมี่ข้าวฟ่าง ทุกคนจะกินมากขนาดนั้นได้อย่างไร มันเพียงพอสำหรับทำอาหารสองมื้อ และหลังจากกินไปหมดแล้ว จะเอาที่ไหนกิน เหว่ยกั๋วถ้าคุณต้องการให้ฉันพูด ให้ฉันกินมันคนเดียว ท้ายที่สุดฉันยังมีเด็กเล็กๆอยู่ในท้องของฉัน ฉันมักจะรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยจากการกินธัญพืชไม่ขัดสี คงเป็นเพราะกินไม่ดี เด็กก็เลยดิ้น เขาแทบไม่ได้กินอะไรเลย กลัวลูกในท้องจะทรมาน”

จ้าวซิ่วหลัน แอบดูถูก หม่าหยูเหม่ย น่ารังเกียจจริงๆ เอาเด็กในท้องของเธอมาอ้างเสมอ

ผู้หญิงคนอื่นในหมู่บ้านต้องทำงานเมื่อตั้งครรภ์ ไม่มีใครลำบากแม้แต่สตรีมีครรภ์ยังกินไม่พอ

ครอบครัวจ้าว มอบทุกอย่างให้กับ หม่าหยูเหม่ย แต่ หม่าหยูเหม่ย ต้องการกินมันทั้งหมดคนเดียว!

หลังจากหม่ายูเม่ยพูดจบ หลี่ลี่ฮวนก็รีบเดินตามไปเพื่อออดอ้อน "ใช่แล้ว พ่อเลี้ยง แม่ของฉันตั้งท้องลูกของพ่อเลี้ยงแล้ว ก็ควรเก็บบะหมี่ข้าวฟ่างให้แม่กินทั้งหมดใช่ไหม ทุกคนกินมันหมดแล้ว แม่ฉันจะกินอะไรในอนาคต”

หลี่ลี่ฮวน กำลังคำนวณ ไม่อยากให้จ้าวซิ่นหลันและจ้าวซิ่วซู่กินบะหมี่ข้าวฟ่าง

ถ้าก๋วยเตี๋ยวข้าวฟ่างทั้งหมดเหลือให้หม่ายู่เหม่ยกิน แม่ของเธอก็จะหาอะไรกินให้เธอกินได้เสมอ และมันก็คงไม่ตกไปถึงปากของจ้าวซิ่วหลันและจ้าวซิ่วซู่