อนาคอนดา

[พื้นที่ต้องห้ามได้ปรากฏขึ้นที่ชานเมืองชิงเฉิง ทางรัฐได้สั่งปิดกั้นถนน และมีการส่งกองกำลังป้องกันพิเศษไปตรวจสอบถึงความอันตราย】

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

[ซึ่งผลการตรวจสอบก็พบว่าพระจันทร์สีแดงส่งผลเสียต่อสุขภาพร่างกายและหัวใจของมนุษยชาติ ดังนั้น ขอความร่วมมือผู้อยู่อาศัยทุกคนที่อยู่ในพื้นที่แห่งนี้อย่าพยายามออกไปข้างนอกยามมืดมิดด้วย 】



[บริษัทเถินเซินได้ประกาศแล้วว่ากำลังพัฒนาสารกระตุ้นยีน และวางแผนที่จะผลิตเป็นจำนวนมากในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า 】



【…】



"โลกนี้ช่างประหลาดจริงๆเลย..."



ซูเหิงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้โดยมีผ้าห่มหนาคลุมอยู่รอบตัวรู้สึกทึ่งกับข่าวบนหน้าจอคอมพิวเตอร์



เขาอาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กๆที่มีรอยแตกตามผนังอยู่มากมาย

แสงจันทร์สาดส่องลงมาผ่านทางหน้าต่าง



เผยให้เห็นเรือนร่างของชายหนุ่มผอมบางผิวซีดขาว



ครึ่งปีแล้วที่เขาได้มายังโลกใบนี้



อย่างไรก็ตาม ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมานั้น ซูเหิงได้เดินออกไปจากห้องที่ตนอยู่เพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้นเอง



ซึ่งนี่ก็ไม่ใช่เพราะว่าเขามีปัญหาเรื่องสื่อสารหรือกลัวการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมแต่อย่างใด



แต่เป็นเพราะความเจ็บป่วยทางร่างกายของเขาเอง



ใช่แล้ว เขาป่วยเป็นโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว



หรือที่รู้จักกันในชื่อ “ลูคีเมีย”



เป็นโรคร้ายแรงที่จะมีเนื้องอกในระบบเม็ดเลือด ซึ่งแตกต่างจากเนื้องอกธรรมดาอย่างสิ้นเชิง เนื้องอกชนิดนี้จะแพร่กระจายไปทั่วทั้งร่างกาย



และหากไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที เพียงแค่ครึ่งปี ผู้ป่วยโรคนี้ก็จะต้องเสียชีวิตลงจากการตกเลือดหรือการติดเชื้ออย่างแน่นอน



สำหรับซูเหิงที่อยู่คนเดียว



การที่ผลวินิจฉัยออกมาเป็นเช่นนี้ มันก็เหมือนกับว่าเขาได้ถูกตัดสินประหารชีวิตไปแล้ว



“ทำไมฉันจะต้องมาตายอีกครั้งหลังจากที่ตายไปแล้วรอบหนึ่งด้วยนะ?”



"แอ่ก แอ่ก!"



ทันใดนั้น กลิ่นเลือดที่รุนแรงก็พุ่งขึ้นมาจากลำคอ ซึ่งซูเหิงก็รีบเอนตัวของตัวเองลงและปิดปากด้วยกระดาษทิชชู่ทันที



หลังจากไอได้สักพัก อาการวิงเวียนศีรษะของเขาก็ค่อยๆจางหายไป



จากนั้น ซูเหิงก็ค่อยๆเหยียดฝ่ามือที่จับกระดาษทิชชู่ออกมา



“วันนี้กี่รอบแล้วนะ”



ขณะพูด เขาก็โยนกระดาษที่เปื้อนเลือดลงในถังขยะ จับมุมโต๊ะเพื่อลุกขึ้น เดินไปจิบน้ำอุ่น และค่อยๆล้มตัวลงนอนบนเตียง



ซูเหิงพลิกตัวมาด้านข้าง มองดูดวงจันทร์สีแดงนอกหน้าต่างและพึมพำออกมาว่า "ขอให้คืนนี้ฉันนอนหลับฝันดีด้วยเถอะ..."



ทันทีที่คำพูดจบลง เขาก็ปิดม่าน และผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางความเจ็บปวดที่แสนทรมาน





[เกม "ฟื้นฟูตำนาน" ถูกติดตั้งเรียบร้อยแล้ว]



[ในเกมนี้ คุณจะได้เป็นตัวละครที่มีสายเลือดแตกต่างกันออกไป เพื่อที่จะได้สัมผัสกับประสบการณ์ชีวิตแบบใหม่ สิ่งที่เกิดขึ้นในเกมจะนำมาสู่การเปลี่ยนแปลงในโลกแห่งความเป็นจริง 】



[ตัวละครที่คุณครอบครองสามารถให้แม่แบบแก่คุณได้ ยิ่งสิ่งมีชีวิตแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ แม่แบบก็ยิ่งแข็งแกร่งมากเท่านั้น และแม่แบบต่างๆก็สามารถหลอมรวมเข้าด้วยกันได้ 】



[เป้าหมายของเกมคือการสร้างแม่แบบในตำนานที่แตกต่างกัน แต่ถ้าจะไม่ทำและเพลิดเพลินไปกับประสบการณ์ในเกมตามแบบฉบับของคุณก็ไม่มีใครห้าม 】



[การรวบรวมวัตถุโบราณสามารถเพิ่มความเร็วของการเติบโตของตัวละครได้ดีอย่างมาก และยังช่วยให้คุณปลดล็อกคุณสมบัติใหม่ได้อีกด้วย 】



[สามารถหาวัตถุโบราณได้จากเกมและโลกแห่งความเป็นจริง โลกนี้ถูกปิดเป็นความลับ ห้ามทำการเผยแพร่เด็ดขาด】



[มีเวลาอีกสิบวินาทีก่อนเกมจะเริ่ม โปรดเตรียมตัวให้พร้อม 】



【สิบ เก้า แปด เจ็ด…】



แสงสีขาวชวนฝันปรากฏขึ้นต่อหน้าซูเหิง และเมื่อเขาตื่นขึ้นมา เขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในป่าดงดิบอันเขียวชอุ่ม



สถานที่แห่งนี้รายล้อมไปด้วยต้นไม้โบราณสูงหลายสิบเมตร กิ่งก้านและใบไม้ปกคลุมท้องฟ้าจนเกือบจะมิดชิด



ลำแสงลอดผ่านช่องว่างของใบไม้ และหยาดน้ำค้างก็หยดลงมาท่ามกลางแสงแดดสีทอง



นกฮูกอ้วนกระพือปีกและร่อนลงบนกิ่งไม้ พร้อมกับจ้องมองมาที่ซูเหิงด้วยดวงตาหมองคล้ำ



ทิวทัศน์ที่ไม่คุ้นเคย อากาศบริสุทธิ์ และเสียงการไหลไปมาของลำธาร



ทุกอย่าง



ล้วนแต่เตือนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าของซูเหิงนั้นเป็นเรื่องจริง



"นี่ไม่ใช่ความฝันสินะ"



หลังจากสังเกตสภาพแวดล้อมโดยรอบ ซูเหิงก็ตระหนักได้ว่ามุมมองของเขาผิดเพี้ยนไปจากเดิมอย่างมาก และความรู้สึกบริเวณแขนขาของเขา...ก็หายไปอย่างสมบูรณ์



"นี่ฉันกลายเป็นงูอย่างงั้นหรอ"



ในป่าเขียวชอุ่มมีงูอนาคอนด้าสีทองเข้ม จากหัวถึงหางยาวประมาณครึ่งเมตร



และเนื่องจากตอนนี้น่าจะเป็นฤดูใบไม้ร่วง พื้นดินจึงเต็มไปด้วยใบไม้สีเหลืองที่เหี่ยวแห้ง ซึ่งถ้าหากไม่สังเกตให้ดีๆ ก็ยากที่จะมองเห็นนักล่าตัวอันตรายสีทองที่กำลังเลื้อยอยู้บนพื้น



"ดูเหมือนว่าฉันจะไม่ใช่งูหลามสินะ"



ถึงแม้ว่าเขาเพิ่งจะเคยได้เข้ามาอยู่ในร่างของงูตัวเล็กๆแบบนี้ แต่ซูเหิงก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดเลย



เขาขดตัวและมองไปที่จุดบนร่างกายของตัวเอง และหลังจากนั้นไม่นาน ความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในใจ



“จุดรูปลักษณ์แบบนี้ และสภาพแวดล้อมโดยรอบแบบนี้ ถ้าฉันจำไม่ผิด เจ้านี่น่าจะเป็นงูอนาคอนด้าป่า”



งูอนาคอนด้าป่า หรืออีกชื่อหนึ่งก็คือ งูโบอาน้ำ



ในช่วงชาติที่แล้ว มันเป็นงูที่ใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งตามปกติแล้วมันจะมีขนาดยาวประมาณสิบเมตร แต่งูอนาคอนด้าที่ใหญ่ที่สุดนั้นจะมีความยาวมากสุดสิบห้าเมตร



งูอนาคอนด้าล่าสัตว์โดยการหดตัวและพุ่งไปรัดเหยื่อเอาไว้



ซึ่งขนาดและลำตัวที่ใหญ่ของมันก็ทำให้สัตว์ร้ายตัวนี้สามารถฆ่าสัตว์ป่าขนาดใหญ่ได้อย่างง่ายดาย ไม่ว่าจะกวาง หมูป่า วัว หรือแม้แต่จากัวร์



มันเป็นหนึ่งในนักล่าที่อันตรายที่สุดในป่าดึกดำบรรพ์



อย่างไรก็ตาม งูอนาคอนดาที่เขาครอบครองอยู่ตอนนี้มีความยาวเพียงครึ่งเมตรเท่านั้น บ่งบอกได้อย่างชัดเจนเลยว่ามันเพิ่งจะเกิดมาได้ไม่นาน



ในชีวิตก่อนหน้านี้ ซูเหิงชอบดูสารคดีสัตว์โลก, การผจญภัยในป่า และรายการอื่นๆอีกมากมาย ซึ่งเขาก็รู้สึกประทับใจกับงูอนาคอนด้าอย่างมาก



อย่างไรก็ตาม โลกที่มีพระจันทร์สีแดงนี้แตกต่างออกไปจากชีวิตก่อนหน้านี้ของเขาอย่างสิ้นเชิง เพราะป่าดึกดำบรรพ์นั้นเต็มไปด้วยสัตว์ที่อันตรายกว่าหลายเท่าตัว



[งูอนาคอนด้าเป็นนักล่าอันดับต้นๆในป่าดึกดำบรรพ์ การล่าเหยื่อเพื่อดูดซับสารอาหารสามารถส่งเสริมการเจริญเติบโตของแม่แบบงูอนาคอนด้าได้ 】



เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นมาในจิตใจของซูเหิง



ในเวลาเดียวกัน หน้าต่างที่มีข้อมูลมากมายก็ได้ปรากฏขึ้นมา



【แม่แบบแรก: อนาคอนด้า】



【สถานะ: หิวโหย】



【ระดับชีวิต: 1】



【พละกำลัง: 0.27 (เฉลี่ย 5)】



【ระดับการผูกมัด: 1 (ยิ่งระดับสูงมากเท่าไหร่ คุณสมบัติของตัวละครก็จะสูงขึ้นมากเท่านั้น โบนัสคุณสมบัติตอนนี้คือ 30%)]



【ความยาวลำตัว: 0.54 เมตร】



【อายุ: 0.1 ปี】



[คุณสมบัติของอวาตาร์: กลืนกิน (ระดับหายาก: สามารถแปลงสารอาหารที่ได้รับ ยิ่งหาเหยื่อได้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้คุณเติบโตได้เร็วมากขึ้นเท่านั้น และมีโอกาสที่จะได้รับคุณสมบัติใหม่จากร่างของเหยื่อที่ทำการกินเข้าไป)]



[หมายเหตุ: คุณสมบัติของอวาตาร์แบ่งออกเป็นห้าระดับ: ระดับทั่วไป ระดับหายาก ระดับซับซ้อน ระดับตำนาน และระดับมหากาพย์ ด้วยการใช้วัตถุโบราณ จะทำให้คุณได้รับคุณสมบัติที่หายากขึ้น และคุณก็ยังสามารถเพิ่มระดับความหายากของคุณสมบัติได้อีกด้วย 】



ตอนก่อน

จบบทที่ อนาคอนดา

ตอนถัดไป