บทที่ 280 มนุษย์หินเพื่อนร่วมทีมห่วยๆ!

บทที่ 280 มนุษย์หินเพื่อนร่วมทีมห่วยๆ!
"เอิ่ม ถึงจะเป็นการเล่นแบบเบสิค แต่คุณก็ทำได้ดีทีเดียวนะ แถมอีกฝ่ายยังอ่อนไปหน่อย"
คนที่นั่งถัดจากจ้าวซือมองดูหวังอวี่ฟานและกล่าวเสียงเรียบ
"เชอะ!" หวังอวี่ฟานมองค้อนเขา
ถ้าเธออยากตายเธอก็คงจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ถ้าคนอื่นมาพูดหยามกันแบบนี้เธอก็คงจะต้องพูดอะไรออกมาบ้างแล้ว
หวังอวี่ฟานจะไม่แสดงใบหน้าที่ดีให้กับคนประเภทนี้ที่ไม่มีความสามารถในการเสแสร้ง
"ฮิฮิ คุณหนูน้อย อย่าด่าฉันเลยนะ อย่ามองว่าฉันโดนฝ่ายตรงข้ามฆ่าตายคนเดียวสิ ดูสิว่าฉันจะสู้กลับยังไงต่อไปฉันจะต้องสุดยอดมากแน่ๆ!"
คนที่อยู่ข้างๆ เขาดูเหมือนจะไม่รู้ถึงข้อจำกัดของตัวเอง พอกลับเข้ามาในแถวก็ยังคงโม้ต่อ
"เล่นให้ดีล่ะ"
จ้าวซือกล่าวเพียงสามคำและเล่นต่อไป
หลังจากที่กลับฐานและเติมอุปกรณ์แล้ว จ้าวซือก็ออนไลน์ทันทีเพื่อสยบเทียนอันและฆ่าไปตามรายทางผ่านอีกด้านหนึ่ง
“อาโสะ คุณช่วยซัพพอร์ตหน่อยจะได้ไหม? คุณไม่ควรที่จะอยู่เลนกลางไปตลอดเวลาที่เล่นเกมส์นะ คุณต้องไปรอบๆ ให้มากกว่านี้ คุณเข้าใจไหม? ดูเทียนอันสิ ถึงแม้ว่าเขาจะอ่อนแอแต่เขาก็รู้วิธี ซัพพอร์ต!”
เพื่อนร่วมทีมที่กำลังต่อสู้อยู่ในป่าไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงบุกรุกเขตป่าในตอนนี้ ในที่สุดพวกเขาก็ชนเข้ากับเจ้าชายที่อยู่ตรงข้ามพวกเขา นอกจากนี้เทียนอันที่ฟื้นคืนชีพก็รีบพุ่งเข้ามาและร่วมมือกันเพื่อฆ่าเขา
“ตกลง ฉันจะเล่นซัพพอร์ตให้”
จ้าวซือถอนตัวออกจากเลนกลางอย่างรวดเร็ว เขาสังเกตเห็นว่าเจ้าชายและเทียนอันกำลังผนึกกำลังกัน และกำลังรีบไปที่สนามรบ
อีกคนที่อยู่บนถนนคือมนุษย์หิน คนที่เล่นเป็นมนุษย์หินคือคนที่นั่งถัดจากจ้าวซือนั่นเอง
ขณะนั้นจระเข้ที่อยู่บนเลนเห็นว่าสมาชิกมาช่วยอยู่ที่เลนกลางแล้ว เขาซึ่งมีอำนาจเหนือกว่าอยู่แล้วจึงเลือกที่จะข้ามป้อมปราการไปทันที
เมื่อเห็นจระเข้ตัวใหญ่พุ่งเข้ามาหาเขา มนุษย์หินก็รู้สึกตกใจกลัวมาก เขาจึงรีบใช้แฟลชเพื่อหลบไปทางด้านหลังป้อมปราการ
แต่ทว่าทหารสองคนของจระเข้ก็ได้ระดมโจมตีเขาชุดใหญ่จนเขาบาดเจ็บสาหัสโดยการแขวนคอและจุดไฟเผาเขา และเขาก็หันกลับมาอย่างมั่นใจ!
เมื่อผู้เล่นของมนุษย์หินเห็นพลังชีวิตของพวกเขา หัวใจของพวกเขาก็แทบจะกระโดดออกมาจากอก พวกเขารีบกินยาอย่างรวดเร็ว
“คุณใหญ่กว่าเขา!” สายตาของหวังอวี่ฟานมองตามจ้าวซือไปและเมื่อเธอมาถึงเลนแล้วเธอเห็นฉากนี้จึงรู้สึกว่าเขาไม่สามารถที่จะทำตามความคาดหวังของเธอได้
ในเมื่อพวกมันต้องตายอยู่แล้ว เธออาจจะลองเสี่ยงดวงดูและใช้การโจมตีครั้งใหญ่เพื่อขังจระเข้ไว้ใต้ป้อมปราการ ด้วยวิธีนี้ถึงแม้ว่าจระเข้จะไม่ถูกฆ่าตายโดยป้อมปราการ แต่มันก็ต้องถูกฆ่าโดยจ้าวซือที่กำลังรีบเข้ามาช่วย
“ถ้าใหญ่กว่านี้ฉันตายแน่!”
ทันใดนั้นก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ด้วยการฟื้นตัวของฤทธิ์ยา ร่องรอยของเลือดจากมนุษย์หินจึงสามารถที่จะทนทานต่อการเผาไหม้ของจระเข้ได้ รอยเลือดไม่ตาย!
และตอนนี้ ฉากสำคัญก็ได้ปรากฏขึ้น
จ้าวซือซึ่งกำลังรีบไปซัพพอร์ตถูกขัดขวางเอาไว้โดยเจ้าชายและ เทียนอัน ในขณะเดียวกันเขาก็ถูกล้อมรอบเอาไว้ด้วยจระเข้
“เจ้าชายก่อนเลย!”
จ้าวซือตะโกนอย่างเร่งรีบ
เขาเชี่ยวชาญสกิลทั้งหมดในระดับคิงซึ่งทำให้ตอนนี้เขามีสติสัมปชัญญะที่ชัดเจน
ทันทีที่มนุษย์หินของเพื่อนร่วมทีมของเขาเลือกที่จะโจมตีเจ้าชายในเวลานี้
จากนั้นอาโสะของเขาก็จะสามารถใช้ท่าไม้ตายของเขาได้ ในขระเดียวกันเขาก็จะสามารถควบคุมทั้งสามคนได้
หากโชคดีมนุษย์หินก็อาจจะไม่ตาย
เนื่องจากจ้าวซือสังเกตเห็นว่าความสามารถแฝงของมนุษย์หินได้รับการฟื้นฟู ถึงแม้ว่ามันได้รับความเสียหายอยู่บ้าง แต่ก็ยังคงมีเกราะป้องกันอีกชั้นหนึ่ง
ที่สำคัญไปกว่านั้น สกิลของเจ้าชายได้ถูกโยนไปที่อาโสะแล้ว
แต่ทว่าเพื่อนร่วมทีมของมนุษย์หินกลับทำเป็นหูทวนลมต่อคำพูดของจ้าวซือ เขาจ้องที่หน้าจอด้วยความตื่นเต้น
ในตอนนี้จ้าวซือไม่มีที่จะเวลาสนใจเขา เขาเพียงแค่ต้องทำให้ดีที่สุด
เขาใช้สกิลการวางตำแหน่งและการหลบหลีก ฉกฉวยทุกโอกาสในการโจมตี
ภายใต้การปิดล้อมของศัตรูทั้งสาม จ้าวซือได้ต่อสู้กับเถียนอันและจระเข้ทันทีจนเลือดแตกกระจาย และบังคับให้พวกเขาล่าถอย
ส่วนเขากับเจ้าชายยังคงอยู่ท่ามกลางเกมหมากรุก
“กองทัพมาแล้ว!”
จ้าวซือรู้ว่าโอกาสของเขาได้มาถึงแล้ว
หากกองทัพศัตรูกำลังมา อาโสะของเขาก็จะสามารถติดตามกองทัพและเด็ดหัวของเทียนอันและจระเข้ได้
ทันใดนั้นมีร่างหนึ่งเดินผ่านแฟลชไป มนุษย์หินนั่นเองที่เป็นคนเปิดประตู!
แต่ทว่ามนุษย์หินไม่ได้โจมตีเจ้าชายที่รั้งจ้าวซือเอาไว้ข้างหลัง แต่เขากลับไปโจมตีจระเข้และเทียนอันที่ยังคงเลือดไหลอยู่!
ฟิ้ววว!
ขณะที่มนุษย์หินคิดว่าเขาเกือบจะฆ่าทั้งคู่ได้แล้ว โล่สีม่วงก็ปรากฏขึ้นบนตัวของจระเข้ เพื่อต่อต้านความเสียหายจากการโจมตีขั้นสุดท้ายของเขา
ปีศาจดื่มใบมีด!
จระเข้พุ่งเป้าไปที่อุปกรณ์นี้ เมื่อได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง โล่เวทย์ป้องกันความเสียหายจะปรากฏขึ้น
เทียนอันยังใช้สกิลในแนวทัพและฟื้นฟูโล่ของเขาเอง
ไม่เพียงแต่พวกเขาสองคนจะยังไม่ตาย พวกเขายังจับมือกันและถล่มมนุษย์หินได้อย่างง่ายดายด้วยพลังชีวิตที่ย่ำแย่!
"เฮ้อ!" ผู้เล่นมนุษย์หินโมโหจนวางมือจากคีย์บอร์ด
ดวงตาของหวังอวี่ฟานเป็นสีแดงก่ำ ตอนนี้เธอมาอยู่ในตำแหน่งของจ้าวซืออย่างสมบูรณ์แล้ว และเธอรู้ว่าจ้าวซือรู้สึกอย่างไรบ้างในตอนนี้
เธอมาเพื่อซัพพอร์ตเลนกลาง แต่มนุษย์หินคนนี้ก็ยังไม่สายเกินไป แต่เขาแค่ต้องการที่จะได้คิล เพราะประเด็นสำคัญก็คือเขายังไม่ได้เลยสักคิลและส่งเธอออกไปแทน
ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าเขาเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ห่วย
ตราบใดที่มนุษย์หินผู้นี้แข็งแกร่งพอ หรือหากเขาเป็นเจ้าชายแห่งอำนาจ เขาเชื่อว่าอาโสะของจ้าวซือจะสามารถถูกกำจัดได้อย่างง่ายดาย
แต่ตอนนี้...
เมื่อหวังอวี่ฟานรู้สึกว่าจ้าวซือกำลังจะถูกพวกเขาทั้งสามคนชิงตัวไป...
จ้าวซือดูเหมือนจะระเบิดออกเป็นจักรวาลเล็กๆ ขณะที่เขากดแป้นพิมพ์และเมาส์
"มือของเขาช่างว่องไวอย่างน่าอัศจรรย์!"
ไม่เพียงแต่เพื่อนร่วมทีมของเขาเท่านั้น แม้แต่คนอื่นๆ ในร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่แห่งนี้ก็ยังถูกดึงดูดด้วยเสียงดังกล่าว
จ้าวซือใช้กองทัพเพื่อปล่อยสกิล EQ ที่ราบรื่นและตามพวกนั้นได้ทัน
แต่ทว่าจระเข้และเทียนอันได้รีบออกไปจากแนวรบทันทีที่พวกเขาฆ่ามนุษย์หินแล้ว
"เราไล่ตามไม่ทัน! หากไล่ตามไปอาจจะเกิดเรื่องร้ายขึ้นได้!" หวังอวี่ฟานกลั้นหายใจและตัดสินเช่นนั้น
ทันใดนั้นเจ้าชายของอีกฝ่ายก็เริ่มเล่นแล้วเช่นกัน
เจ้าชายใช้แฟลชเพื่อรับ EQ ทันที เพื่อรับการโจมตีครั้งใหญ่ เขาต้องการที่จะใช้การโจมตีที่สามเพื่อจำกัดการเคลื่อนไหวของอาโสะของจ้าวซือ
นั่นเป็นเพราะว่าอาโสะไม่มีกระดานกระโดดน้ำอีกต่อไปแล้ว ทันทีที่เขาถูกควบคุมด้วยการโจมตีของเจ้าชาย เขาก็จะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!
ในช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้ จ้าวซือใช้ EQ เพื่อหยุดทหารที่อยู่ด้านหลังแนว
หลังจากนั้น จู่ๆ ร่างของอาโสะก็ปล่อยแฟลช และแสงสีเหลืองก็พุ่งออกมา
เจ้าชายรู้จักแฟลช EQ และจ้าวซือก็รู้จักเช่นกัน!
และแล้วเวลาก็ดีขึ้น!
จู่ๆ พายุหมุนก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของจระเข้และเทียนอัน และขณะเดียวกันพายุหมุนก็ม้วนพวกเขาทั้งคู่ออกไปไกลแสนไกล
ลมหมุนคร่าชีวิต!
อาโสะเบิกตากว้างและนำหัวของทั้งสองกลับมา ในขณะเดียวกัน เขาก็เร่งระดับและไปถึงระดับที่เก้าของอ่าวจือ
นอกจากเขาแล้ว จระเข้ก็อยู่ระดับสูงสุดแต่อยู่ที่ระดับเจ็ดเพียงเท่านั้น
ในที่สุดเจ้าชายก็ตระหนักได้ถึงความร้ายแรงของปัญหานี้ เขาซึ่งได้สละสกิลทั้งหมดของเขาไปแล้ว ไม่มีทางที่จะเทียบกับอาโสะที่กำลังปลดปล่อยสกิลขั้นสูงสุดของเขา
เขาต้องการที่จะหลบหนี แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว!
อาโสะของจ้าวซือได้ไล่ตามเจ้าชายไปและเด็ดหัวของเขามาจนได้
ทริปเปิลไดมอนด์! ทริปเปิลคิล!
ขณะที่หวังอวี่ฟานกำลังจะถอนหายใจด้วยความโล่งอกให้จ้าวซือ เธอก็เห็นลูกศรเวทย์คริสตัลสีน้ำเงินพุ่งออกมาจากพงหญ้าอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย
นักธนูที่เลนล่างกำลังช่วยเหลือทีมของพวกเขาทั้งสองคน ซึ่งก็ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขามาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่พวกเขาก็ได้ถึงเลนเพื่อซัพพอร์ตแล้ว!
—-----------
ไม่เคยเล่นเกมส์นี้อาจแปลงงนะคะ (T_T)