ผู้โชคดี

ท้ายที่สุดแล้วฟางจือหยูก็ไม่ตกลงที่จะมอบรถสปอร์ตให้เฉิงไค จริงอยู่ที่พวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน แต่การคดโกงเป็นสิ่งที่ฟางจือหยูไม่อาจจะทำได้ นอกจากนี้ ด้วยฝีมือของพวกเพื่อนๆและการลงทุนมหาศาลของฟางจือหยู ไม่ช้าก็เร็วยังไงพวกเขาจะต้องกลายเป็นคนร่ำรวยอย่างแน่นอน

“ฉันจะช่วยนายเอง หมิงหุย!” ฟางจือหยูกำลังเรียบเรียงแผนการ ในหอพักของเขามีรูมเมตทั้งหมดสี่คน หนึ่งในนั้นคือถิงหมิงหุย เขาเป็นคนที่ซื่อสัตย์มากที่สุดในกลุ่ม แต่การเป็นคนซื่อสัตย์ในสังคมแบบนี้ไม่ใช่เรื่องที่ดีเสมอไป มีหลายครั้งต่อหลายครั้งที่คนซื่อสัตย์ถูกรังแก

พ่อแม่ของฟู่จือนัดบอดให้เธอไปพบกับผู้ชายฐานะดี และอีกฝ่ายจะต้องพยายามแสดงให้เห็นถึงความห่างชั้นเพื่อทำให้ถิงหมิงหุยเสียหน้าอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ฟางจือหยูรับรู้เป็นอย่างดีว่าความรู้สึกของถิงหมิงหุยที่มีต่อฟู่จือนั้นมันยิ่งใหญ่มากแค่ไหน เพื่อที่จะไปยังมหาวิทยาลัยของฟู่จือเพื่อพบกับเธอ ถึงหมุยหุยถึงกับยอมกินอาหารแค่มื้อเดียว และบางครั้งเขาก็ยอมอดอาหารเพื่อนำเงินในส่วนนัั้นไปเที่ยวกับเธอ

แน่นอนว่าฟู่จือเองก็เป็นคนดีและรักถิงหมิงหุยมากเช่นกัน ไม่เช่นนั้นฟางจือหยูจะไม่ตัดสินใจช่วยทั้งสองคนเลย เขาไม่อยากให้มีเรื่องที่เหมือนกับเจียงหยวนเกิดขึ้นกับถิงหมิงหุย เพราะด้วยลักษณะนิสัยของถิงหมุยหุย เกรงว่าเขาคงจะแตกสลายไปตลอดกาลอย่างแน่นอน

“พี่เสี่ยวหยิง ผมมีเรื่องให้ช่วย!” ฟางจือหยูโทรหาจ้วงหยิงและบอกรายละเอียดแผนการของเขากับเธอ เนื่องจากพ่อแม่ของฟู่จือไม่ชอบถิงหมุยหุยที่เป็นคนจน ดังนั้นแผนของเขาก็คือการทำให้ถิงหมิงหุยเป็นคนรวยและตบหน้าอีกฝ่ายด้วยเงินอย่างไร้ความปรานี

“รับทราบค่ะนายน้อย ฉันจะลงมือทำทันที และคาดว่าน่าจะทำเสร็จภายในก่อนวันพุธหน้า!”

“ฝากด้วยนะ!” หลังจากได้รับการยืนยันจากจ้วงหยิง ฟางจือหยูก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เพราะถ้าแผนของเขาเสร็จสิ้นเมื่อไหร่ พ่อแม่ของฟู่จือและชายนัดบอดจะต้องตกตะลึงจนกรามค้างอย่างแน่นอน!

“อีกไม่กี่นาทีจะเป็นเวลาสองทุ่มแล้ว มาเริ่มจับสลากกันเลยดีกว่า!” ฟางจือหยูเข้าเวย์ปั๋วและอ่านความคิดเห็นมากมายที่ปรากฏภายใต้โพสต์จับสลากของเขา

โทรศัพท์ 500 เครื่อง รถสปอร์ต ของรางวัลทั้งหมดมีมูลค่ารวมกว่า 10 ล้านหยวน และมีคนจับตามองรางวัลเหล่านี้มากกว่า 10 ล้านคน แม้ว่าโดยพื้นฐานแล้วจะมีโอกาสน้อยมากที่พวกเขาจะเป็นผู้ทีไ่ด้รับรางวัล แต่ทุกคนต่างก็เต็มไปด้วยความคาดหวังที่เหลือล้น

ฟางจือหยูเปิดระบบสุ่มขึ้นมาและกดปุ่มเริ่มในทันใด หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ชื่อบัญชีของผู้โชคดีก็ปรากฏขึ้นมา

“โอ้พระเจ้า! ฉันได้รับรางวัล ฮ่าๆๆๆ!” ชายหนุ่มหัวเราะเหมือนคนบ้าอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ แม้จะเป็นแค่ไอโฟน 11 ก็ตาม แต่จำนวนผู้เข้าร่วมกิจกรรมนั้นมีกว่า 10 ล้านคน ดังนั้นการที่ได้เป็นหนึ่งในห้าร้อยคนจึงทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะดีใจ

......

ผู้ที่ได้รับรางวัลต่างโอ้อวดไปทั่ว ส่วนผู้ที่ไม่ได้รับรางวัลต่างพากันขมวดคิ้ว แม้พวกเขาจะรู้อยู่แล้วว่ามันมีโอกาสเพียงน้อยนิดที่จะได้เป็นหนึ่งในห้าร้อยคน แต่เมื่อผลออกมาแล้วพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะเสียใจอยู่ดี

"ฉันเข้าร่วมการจับสลากเวย์ปั๋วมาแล้ว 127 ครั้ง และยังไม่เคยได้รับอะไรเลย ฉันคือมนุษย์ไร้ดวง"

“เมนต์บน คุณก็แค่ 127 ครั้งเท่านั้น ถ้าเทียบกับฉันที่เล่นมา 300 กว่าครั้งยังถือว่ายังห่างไกล แน่นอนว่าฉันเองก็ไม่ได้รับรางวัลอะไรเลยเหมือนกัน ถ้าเธอเรียกตัวเองว่ามนุษย์ไร้ดวงล่ะก็ ฉันก็คงจะเป็นมนุษย์ไร้ดวงยิ่งกว่า”

“ทั้งสองเมนต์ข้างบนไม่ต้องแก่งแย่งกันหรอกนะว่าใครจะเป็นมนุษย์ไร้ดวง ฉันร่วมเล่นกิจกรรมจับสลากมากว่า 500 ครั้งแล้ว และฉันก็ไม่เคยได้รับอะไรเลย ฉันนี่แหละมนุษย์ไร้ดวงที่แท้จริง!”

......

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ฟางจือหยู ฉันเป็นหนึ่งในผู้โชคดีด้วยล่ะ!” กัวซินหยู่ส่งรูปภาพที่บ่งบอกว่าเธอได้รับโทรศัพท์มา

“ทำไมถึงดูตื่นเต้นจังเลยล่ะ เธอในตอนนี้น่าจะซื้อไอโฟน 11 ได้โดยไม่ต้องคิดอะไรมากไม่ใช่หรอ” ฟางจือหยูรู้ว่าค่าสัญญาของแพลตฟอร์มรายปีสำหรับนักไลฟ์สตรีมที่มีผู้ติดตามมากกว่าหนึ่งล้านคนคือเจ็ดหลักขึ้นไป

"มันไม่เหมือนกันสักหน่อย!" กัวซินหยู่ส่งอีโมจิคนกำหมัด "เป็นใครก็ต้องตื่นเต้นดีใจกันทั้งนั้นแหละที่ได้เป็นหนึ่งในห้าร้อยจากคนสิบล้านคน! แต่บางทีฉันอาจจะใช้ดวงในชีวิตไปหมดแล้วก็ได้กับการเล่นกิจกรรมนี้ เกรงว่าในอนาคตฉันคงไม่มีดวงเอาไว้หลบเรื่องเลวร้ายแล้วล่ะ!"

“ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันจะดูแลเธอเอง!” ฟางจือหยูพูดติดตลก

“ฮึ่ม ฉันดูแลตัวเองได้น่า!” กัวซินหยู่ห้นาแดงเล็กน้อย

ผู้โชคดีทั้ง 500 คนได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว และรางวัต่อไปก็คือรถสปอร์ต แลมโบกินี กัลลาร์โด ที่คนหลายล้วนต่างต้องการ หากคุณเป็นผู้โชคดี และคุณไม่ได้เป็นคนบ้ารถสปอร์ต คุณสามารถนำไปขายได้ในราคา 5 ล้านหยวน สำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว เงินก้อนนี้เพียงพอที่จะใช้ไปตลอดชีวิต!

หลิวเหลียงเหลียงเป็นนักเขียนนิยายที่ทำงานอย่างหนัก เขาเริ่มทำงานตั้งแต่เก้าโมงเช้าถึงสี่ทุ่ม อาศัยอยู่ในเมืองเจียงหนาน เมืองที่มีความกดดันในชีวิตค่อนข้างสูง ด้วยเงินเดือนเพียงเล็กน้อย ทำให้เขาต้องอาศัยอยู่ในห้องเช่าเล็กๆ

เมื่อไม่กี่วันก่อน เขาเผลอกดเข้าไปในเวย์ปั๋วของฟางจือหยู แม้ว่าเขาจะเป็นโอตาคุ แต่เขาก็ยังต้องการแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ผลงาน นิยายที่เขากำลังเขียนตอนนี้คือนิยายที่บรรยายเกี่ยวกับชีวิตของมหาเศรษฐี และสิ่งที่ฟางจือหยูได้ทำไปเมื่อไม่กี่วันก่อนก็ทำให้เขาปิ๊งไอเดียหลายๆอย่างขึ้นมา

เมื่อคืนเขากดเข้าร่วมกิจกรรมจับสลากโดยไม่ได้คาดหวังอะไร และตอนนี้เขาก็กำลังจะปิดเวย์ปั๋วเพื่อไปทำงานต่อ

แต่ทันใดนั้นเอง ข้อความบางอย่างก็ถูกส่งเข้ามาในแชทส่วนตัวของเขา

"ขอแสดงความยินดีกับบัญชีนี้ คุณได้รับรางวัล แลมโบกินี กัลลาร์โด โปรดติดต่อกลับมาโดยเร็วที่สุด เราจะจัดการแจกจ่ายรางวัลให้คุณทันที!"

“เอาจริงดิเฮ้ย?” หลิวเหลียงเหลียงไม่อยากจะเชื่อ ดวงตาของเขาพร่ามัว เขาไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่าจะได้รับรางวัลใหญ่สุดแบบนี้

“115487” เขาเหลือบมองรหัสรางวัลอีกครั้ง “115487! จริงด้วย ฉันได้รับรางวัลใหญ่สุดจริงๆด้วย!”

หลิวเหลียนเหลียนรู้สึกเหมือนกับถูกอุกกาบาตพุ่งชน โอกาส 1 ใน 10,000,000 ตกลงมาบนหัวของเขาจริงๆ!

รถสปอร์ตสุดหรูมูลค่า 5 ล้านหยวน นี่คือความฝันตลอดชีวิตของใครหลายๆคน

“แห่กแห่ก!” เขาหายใจหอบอย่างรวดเร็ว ความดันโลหิตของเขาพุ่งขึ้นสูง และความรู้สึกวิงเวียนศีรษะก็เกือบจะทำให้เขาเป็นลม

"นายน้อยฟาง ฉันสามารถเปลี่ยนรถคันนี้เป็นเงินได้หรือเปล่า?"

หลิวเหลียงเหลียงไม่อยากได้รถ และหากเขาไม่สามารถเปลี่ยนเป็นเงินได้ เขาก็วางแผนที่จะขายรถทิ้งทันที

“หือ? เขาไม่ต้องการรถแต่อยากได้เงินอย่างหรอ?” ฟางจือหยูเห็นข้อความนี้ “ไม่มีปัญหา คุณส่งเลขบัญชีธนาคารมาได้เลย และฉันจะโอนให้ภายในสองสามนาที! "

“จริงดิ!” หลิวเหลียงเหลียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เขารีบพิมพ์หมายเลขบัญชีด้วยมือที่สั่นเทา หลังจากนั้นประมาณสองนาที โทรศัพท์ของเขาก็มีข้อความส่งเข้ามา

"บัญชีธนาคาร XX ของคุณที่ลงท้ายด้วย 2754 ได้รับ 500,0000.00 หยวน"

“หนึ่ง, สอง, สาม, สี่, ห้า, หก, หกศูนย์ ศูนย์หกตัว! มันคือห้าล้านหยวนจริงๆ!” หลิวเหลียงเหลียงรู้สึกราวกับว่าเขากำลังฝัน

“ตอนนี้ฉันมีเงินห้าล้านหยวน หมายความว่าฉันไม่ต้องเขียนนิยายอีกต่อไปแล้วใช่มั้ย?”

จากนั้นหลิวเหลียนเหลียนก็เปิดหน้าเขียนนิยายเรื่อง "เจ้าชายแห่งสายเลือด" ขึ้นมา

บทที่ 272: ตอนจบ

หลินซีลุกขึ้นในตอนเช้าและมองเข้าไปในกระจก ทันใดนั้นเขาก็พบว่าตัวเองหล่าเหมือนกับเทพบุตร! (จบ)