การป้องกันทางจิต ? ( ฟรี ตอนนี้แปลยาก )

บทที่ 852 การป้องกันทางจิต ? ( ฟรี ตอนนี้แปลยาก )

ในขณะนี้ ลู่เซิน ไม่ทราบว่า การเสริมกำลังที่แข็งแกร่งที่พวกเขารอคอยนั้นไม่สามารถมาได้เลย และสัญญาณเตือนที่เขาส่งไปนั้น ก็ถูกสกัดกั้นแล้ว นั่นคือ พวกเขากลายเป็นกองทัพโดดเดี่ยวมานานแล้ว ! ! !

ลู่เซิน ที่ยังไม่ตระหนักถึงเรื่องนี้ยังคงต่อต้านอย่างมีความหวังต่อไป เขาพยามลาก กลุ่มคนของ ชิงหลง ให้ตายไปหนึ่งคนก่อน เพื่อทำรายการโจมตีประสานซึ่งกันและกัน แต่เขาก็ยังไม่สามารถแก้ปัญหาคู่ต่อสู้ได้ในเวลาอันสั้น โดยเฉพาะ ลู่เซิน รู้สึกว่า ด้วยความร่วมมือโดยปริยายพวก ชิงหลง นั้นยิ่งเขาต่อสู้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งหมดหวังมากขึ้นเท่านั้น และความแข็งแกร่งอันทรงพลังก็ยังไม่ได้รับการปลดปล่อยอย่างสมบูรณ์

แต่ในเวลานี้ศิษย์นิกายไท่ฟู่ มากกว่าหนึ่งพันคน ที่ออกมาสนับสนุนจากในหุบเขา ก็ถูกศัตรูล้อมหลายสิบครั้งแล้ว แม้ว่าพวกเขาจะเตรียมพร้อมดิ้นรนค่ไหน ศิษย์นิกายไท่ฟู่ มากกว่าหนึ่งพันคน ก็ยังคงประสบความสูญเสียอย่างหนัก

"อ๊าก !!!"

"ป้องกันไว้ !!"

"มันเป็นศัตรูทั้งหมด ฆ่าอย่าไห้เหลือ !!"

" ทั้งหมดรีบรวมกัน เป็นรูปแบบการป้องกันเร็ว เร็วเข้า ป้องกันด้วยความแข็งแกร่งทั้งหมดที่ซะ !!"

ความทุกข์ทรมานอย่างหนักในทันที ทำให้ศิษย์หลายคนของนิกายไท่ฟู่ กรีดร้องและคำรามออกมา แต่ก็ยังมีบางคนที่ได้สติ ด้วยความโกรธ และต่อต้านการโจมตีของศัตรูทันที ในขณะที่ตะโกนเสียงดัง เพื่อให้เพื่อนของพวกเขา รวมตัวกันมากขึ้น โดยอาศัยการการป้องกันเพื่อต่อต้าน

อย่างไรก็ตามศิษย์นิกายไท่ฟู่ เหล่านี้นี้ยังไม่แข็งแกร่งพอ พวกเขาแทบจะไม่ต่างกัน โดยรวมไม่เกิน ขอบเขตก่อตั้งเต๋า ขั้นสูงสุด และประการที่สอง จำนวนน้อยเกินไปเพียง 1,000 คนเท่านั้น และเมื่อเผชิญกับ ทหารผู้พิทักษ์ ขอบเขตก่อตั้งเต๋า ขั้นสูงสุด มากกว่า 20,000 คน ที่ได้ล้อมพวกเขาอย่างดุเดือด

บอกได้คำเดียวว่า มันเป็นการสังหารด้านเดียวอย่างสมบูรณ์ มันยากที่จะป้องกัน และในเวลาไม่ถึงห้านาที ของการปรากฏขึ้นของศิษย์นิกายไท่ฟู่ ไม่เพียงแต่ล้มเหลวในการฆ่าศัตรู แต่จำนวนผู้เสียชีวิตของพวกเขากลับเพิ่มขึ้นแทน และศิษย์ที่เหลืออีกหลายร้อยคน ที่กระจัดกระจายออกไป ก็รีบกลับมารวมตัวกันทันที โดยเชื่อว่าหากพวกเขาต่อสู้แยกกัน เชื่อว่าพวกเขาจะอยู่ได้ไม่นาน !"

"ไอ้บ้าเอ้ย พวกแกเป็นใคร ? ใครส่งพวกแกมา ? พวกแกรู้หรือไม่ ว่านี่เป็นดินแดนที่ของนิกายไท่ฟู่ของเรา? ใครเป็นคนให้ความกล้ากับพวกแก ?? หากพวกแกมีความกล้า ก็ให้รายงานมา !

ลู่เซิน ให้ความสนใจกับสถานการณ์ของศิษย์คนอื่น ๆ ด้วยร่องรอยของความกังวล และในเวลานี้เมื่อเห็นว่าศิษย์ที่ติดตามเขาออกมาได้รับความเดือดร้อนจากการสังหารอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง เขาก็กลายเป็นบ้าทันที และไม่สามารถรักษาความสงบของเขาได้อีกต่อไป และคำรามออกมาโดยตรง

ในเวลาเดียวกันดาบในมือของเขา ก็หมุนวนไปเรื่อย ๆ อย่างบ้าคลั่ง และแม้กระทั่งค่อยๆสูญเสียรูปแบบของเขา เพียงแค่ก้มหน้าก้มตาทำลายการป้องกันของ กลุ่มชิงหลง เห็นได้ชัดว่า ลู่เซิน เป็นกังวลอย่างมากแล้ว !

เมื่อเห็นสิ่งนี้ กลุ่มของชิงหลง ก็ไม่ได้พูดสิ่งใดอีก เป็นอันตกลงโดยปริยาย และให้ความร่วมมือกันอย่างระมัดระวังมากขึ้นเรื่อย ๆ และดาบในมือของพวกเขา ก็ดูเหมือนจะรวมกันเป็นตาข่ายขนาดใหญ่ที่รุนแรงและห่อหุ้ม ลู่เซิน ไว้ในนั้น ทำให้เขาไม่สามารถออกมาได้ แต่ก็ไม่สามารถทำร้ายเขาได้ ซึ่งบริโภคพลังปราณวิญญาณ และความอดทนอย่างต่อเนื่อง

ต้องบอกว่ากลุ่มของ ชิงหลง ไม่เพียง แต่ให้ความร่วมมือโดยปริยายเท่านั้น แต่แม้กระทั่งเมื่อเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งกว่าพวกเขา พวกเขาก็ยังมีวิธีที่ดีในการจัดการกับมัน เห็นได้ชัดว่า เป็นการวางแผนที่จะบด ลู่เซิน ให้ตาย

ลู่เซิน ได้เห็นความตั้งใจของ ชิงหลง มานานแล้ว จึงเขาคำรามอย่างบ้าคลั่งและเขาก็วิเคราะห์อย่างใจเย็นพยายามหาข้อบกพร่องในกลุ่มของ ชิงหลง ที่ร่วมมือกัน แต่ก็ไม่มีผล

ในทางตรงกันข้าม เขากลับถูกลากออกไปเรื่อย ๆ

ในความเป็นจริง กลุ่มของ ชิงหลง นี้ก็ทำการฝึกฝนมาอย่างหนักเช่นกัน แม้ว่าพวกเขาจะเป็นนายพลของกองทัพ แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็แข็งแกร่งมาก

พวกเขาที่อยู่ในตำแหน่งสูงสุดในกองทัพ พวกเขาจึงต้องติดตามความคืบหน้าของกองทัพตลอดเวลา บวกกับจำนวนการเคลื่อนทัพนั้นน้อยเกินไป ซึ่งมีเพียงการกวาดล้างสัตว์แดนรกร้างใน แสนขุนเขาเท่านั้น แต่พวกเขาต้องเป็นคนออกคำสั่ง และบางครั้งมือของพวกเขาก็คันอยากลงมืออย่างมาก

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาทั้งหมดยังขาดประสบการณ์ในการต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งอีกด้วย และนี่จึงเป็นโอกาสที่ดี ดังนั้น กลุ่มของ ชิงหลง จึงไม่ยอมสู้ตายกับ ลู่เซิน ทันที แต่ทำการฝึกฝนอย่างดุเดือด

ตอนนี้ดูเหมือนว่าเอฟเฟกต์นั้นจะดีจริง ๆ ข้อดีสองประการของ วิวัฒนาการทางพันธุยีน และการฝึกศิลปะการต่อสู้ ควบคู่ไปกับการป้องกันของเกราะโบราณ และคนทั้งห้าที่ร่วมมือกัน จึงปราบปราม ลู่เซิน ผู้เชี่ยวชาญแห่งขอบเขตทารกในครรภ์ศักดิ์สิทธิ์อย่างสมบูรณ์ และยังสร้างแรงกดอย่างต่อเนื่องทำให้ ลู่เซิน ยากที่จะพลิกสถานการณ์

"ตายซะ !!"

พวกแกสกปรกเกินไปแล้ว นิกายของเราจะไม่ปล่อยพวกแกไปแน่นอน แม้ว่าพวกแกจะซ่อนตัวดีแค่ไหน ผู้นำนิกายของเราจะพบพวกแกแน่นอน พวกแกรอความตายได้เลย !!"

"พวกหนูในรางน้ำ ไม่มีใครสามารถช่วยพวกแกได้ พวกแกต้องตาย !!!"

ลู่เซิน ถูกกระตุ้นด้วยสไตล์การต่อสู้อันธพาลจาก กลุ่มของ ชิงหลง จนคลั่งอย่างสมบูรณ์ ไม่เพียงแต่คำรามอย่างบ้าคลั่งเท่านั้น แต่ยังมาพร้อมกับการคุกคาม และเสียงหัวเราะต่างๆ โดยอ้างถึงการสนับสนุนภายในนิกาย ที่เป็นการสนับสนุนเพียงอย่างเดียวของเขาในขณะนี้

ท้ายที่สุด ลู่เซิน ก็เป็นบุคคลระดับอาวุโสของนิกาย ไท่ฟู่ เขาภูมิใจในนิกายนี้มาโดยตลอด และเขาก็เต็มไปด้วยความมั่นใจในความแข็งแกร่งของนิกาย และตอนนี้เขาก็ยังไม่ยอมแพ้เช่นกัน เพราะรอการสนับสนุนของนิกายกำลังจะมาถึง

น่าเสียดายที่คำกล่าวต่อมาของ ชิงหลง ได้ทำลายความหวังสุดท้ายในใจของ ลู่เซิน โดยตรง

"ผู้นิกายของคุณ ? คุณยังคงรอการสนับสนุนที่ไร้สาระนี่อีกหรือ ? ฮ่า ๆ อย่ารอ อย่าฝัน ทั้งหมดภายในรัศมีสองไมล์ของหุบเขาแห่งนี้ ถูกผนึกโดยค่ายกลของเรา ไม่ต้องพูดถึงการส่งข้อความเล็กน้อยของคุณเลย นิกายของคุณจะไม่รู้เกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ ที่นี่ด้วยซ้ำ มันไร้เดียงสาจริงๆที่พวกเขา จะมาล้างแค้นไห้คุณ!!"

ชิงหลง เยาะเย้ยและกล่าวความจริงที่นองเลือด ซึ่งทำลายความหวังเพียงดวงเดียวในใจของ ลู่เซิน และเมื่อได้ยินเช่นนี้ ลู่เซิน ก็แข็งตัวทันที ใบหน้าของเขาแสดงความไม่เชื่อ และดวงตาของเขาก็หรี่ลงทันที

ในใจของเขา ดูเหมือนจะได้ยินเสียง "แครก" ราวกับว่ามีบางอย่างแตกหัก ราวกับว่ามีบางอย่างกำลังทิ้งเขาไป

แต่ในช่วงเวลาต่อมา ลู่เซิน ก็เหมือนกลับไปที่แสงสว่าง และคนทั้งคนก็คำรามอย่างบ้าคลั่ง:" ไม่ เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน พวกแกต้องการทำลายการป้องกันทางจิตของฉัน?"

ฝันไปเถอะ !!"

ลู่เซิน ซึ่งแข็งทื่อเป็นเวลาหลายวินาที ก็ยกดาบของเขาขึ้นทันที และรีบเข้าเข่นฆ่า เพื่อต้องการทำลายคำโกหกของ ชิงหลง ด้วยการกระทำนี้ เขาไม่เชื่ออย่างแน่นอนว่า ชิงหลง ชิงหลง จะวางค่ายกลข้างนอก และไม่เชื่อว่าสัญญาณเตือนของพวกเขา จะล้มเหลวในการส่งจริงๆ

หากเป็นกรณีนี้จริง ๆ แล้วศิษย์นิกายมากกว่าสองพันคนที่พวกเขาปกป้องที่นี่ก็ต้องเสียชีวิตอย่างไร้ประโยชน์ แม้แต่นิกายก็ไม่ได้รับข่าวเลย และคาดว่าพวกเขาจะไม่ถูกค้นพบจนกว่า ไม่รู้ว่าอีกกี่วันต่อมา ซึ่งเป็นผลลัพธ์ที่ยอมรับไม่ได้อย่างสมบูรณ์สำหรับ ลู่เซิน

เขาไม่ต้องการ และเขาไม่ต้องการ!!