รับทั้งหมด (แก้ไขใหม่)

“อย่าเสียใจไปเลย อาชีพเนโครแมนเซอร์ก็ดีเหมือนกัน” อาจารย์ที่อยู่ข้างๆลู่หยานพูดปลอบใจเขา เมื่อเห็นว่าเขายืนอยู่ในความงุนงง

ลู่หยานฟื้นคืนสติ พยักหน้าให้อาจารย์คนนั้นและเดินลงจากแท่นปลุกอาชีพ

แต่ในความจริงแล้ว ความสนใจของเขาอยู่ที่ภารกิจประจำวันของระบบ

[ภารกิจประจำวัน: วันนี้ : วิดพื้น (0/300), ลุกนั่ง (0/100), ดึงข้อ (0/200)]

[เมื่อทำภารกิจเสร็จสิ้น โฮสต์นสามารถเลือกรับรางวัลหนึ่งในนี้ดังต่อไปนี้ได้ 】

[รางวัลที่ 1: รับ 3 คะแนนแอตทริบิวต์ฟรี 】

[รางวัล 2: รับ 3 คะแนนทักษะ 】

[รางวัล 3: รับหนังสือทักษะอาชีพ 】

[รางวัลที่ 4: รับรางวัลทั้งหมด ( ตัวเลือกนี้เป็นตัวเลือกที่หายากมากและไม่ค่อยปรากฏให้เห็นบ่อยๆ)]

นี่เป็นภารกิรประจำวันที่ระบบออกให้ ซึ่งค่อนข้างคล้ายกับระบบเกม

ทั้งคะแนนแอตทริบิวต์ฟรีและคะแนนทักษะมีค่ามาก คะแนนแอตทริบิวต์ฟรีสามารถเพิ่มให้กับคุณสำบัติต่างๆ เช่น ปัญหา ร่างกาย เป็นต้น ส่วนคะแนนทักษะมีไว้ใช้ในการเพิ่มระดับความชำนาญของทักษะต่างๆ

สิ่งที่ค่ายิ่งกว่านี้นคือหนังสือทักษะอาชีพ ซึ่งสิ่งนี้จะช่วยให้คุณสามารถเข้าใจทักษะใหม่ๆได้ในทันที่ ซึ่งเป็นทางเลือกที่ยอดเยี่ยมโดยธรรมชาติ

แน่นอน เมื่อเทียบกับรางวัลที่สี่ สามรางวัลแรกนั้นไม่น่าดึงดูดเลย

ลู่หยานเรียกแผงคุณสมบัติของเขาออกมา

[ ความแข็งแกร่ง: 8 ]

[ ร่างกาย: 6 ]

[ ความว่องไว : 12 ]

[ สติปัญญา : 20 ]

ความแข็งแกร่งและร่างกายของลู่หยานค่อนข้างต่ำ ทำให้เขาดูอ่อนแอมาก แต่ความว่องไวและสติปัญญาของเขานั้นดีเกินค่าเฉลี่ยสิบคะแนน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านสติปัญญา ลู่หยานมีเป็น 2 เท่าของคนธรรมดา

ลู่หยานคิดว่าหลังจากที่เขาทำภารกิจประจำวันของวันนี้เสร็จแล้ว เขาจะเพิ่มคะแนนแอตทริบิวต์ฟรีให้กับร่างกายของเขาก่อน เพื่อที่ร่างกายของเขาจะได้ไม่เปราะจนเกินไป

“ลู่หยาน นายโชคดีมากที่สามารถปลุกอาชีพต่อสู้ได้ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่เนโครแมนเซอร์ก็เถอะ แต่ก็ดีกว่าไม่สามารถปลุกอาชีพได้ล่ะนะ”

ชายอ้วนคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทายลู่หยานด้วยรอยยิ้ม

เมื่อลู่หยานเห็นว่าอีกฝ่ายหนึ่งเป็นใคร เขาก็ยิ้มรับและพูดว่า "หยางเว่ย ขอแสดงความยินดีด้วยที่นายได้อาชีพที่นายต้องการ แต่นายคงไม่ได้วางแผนที่จะเรียกมอนสเตอร์สาวสวยออกมาจริงๆ หลอกใช่ไหม?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หยางเว่ยก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยท่าทางที่ชอบธรรม “ จะเป็นไปได้อย่างไร ฉันคือหยางเว่ย ไม่ใช่คนแบบนั้น มอนสเตอร์ที่ฉันต้องการเรียกออกมานั้นต้องเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดโดยธรรมชาติ”

ลู่หยานมองเขาอย่างสงสัย: “มันไม่เหมือนกับสิ่งที่ฉันรู้มาเกี่ยวกับนาย หยางเว่ยที่คุยกับเพื่อนร่วมชั้นของเขาเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ทั้งวัน”

เหงื่อหยดจำนวนหนึ่งปรากฏบนหน้าผากของหยางเว่ย แล้วเขาก็รีบเดินมากระซิบที่หูของลู่หยาน : “ขอล่ะ หยุดพูดจะได้ไหม เดี่ยวทุกคนก็คิดว่าฉันเป็นคนโรคจิตกันหมดหลอก”

“และอีกอย่างฉันพูดจริงๆ นะ ฉันต้องการอัญเชิญสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดจริงๆ”

“นายก็รู้ว่าฉันกำลังศึกษาเกี่ยวกับการเป็นซัมมอนเนอร์และฉันก็รอวันนี้มาโดยตลอด”

ลู่หยานพยักหน้า: “ฉันรู้ ฉันเห็นนายเอาแต่อ่านข้อมูลและคุณสมบัติของมอเตอร์สาวสวยทั้งวันทั้งคืนในคู่มือการอัญเชิญ”

“ลู่หยาน! อย่ามาใส่ร้ายฉันนะ!” หยางเว่ยจองมอวอย่างอาฆาตไปทีลู่หยาน

น่าเสียดายที่ใบหน้าอันอวบอ้วนนั้นไม่ได้เป็นอันตรายถึงชีวิตเลย แต่ค่อนข้างน่ารัก

“โอเค โอเค ฉันจะไม่ขายนาย ฉันจะไปรับรางวัลก่อน”

ลู่หยานส่ายหัวด้วยรอยยิ้มและเดินไปรับรางวัลสำหรับการที่เขาสามารถปลูกอาชีพต่อสู้ได้

หยางเว้ยเป็นนักเรียนพิเศษ แต่เขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับลู่หยานและเป็นเพื่อนคนเดียวของเขาในโรงเรียนแห่งนี้

เมื่อมองไปที่ด้านหลังของลู่หยาน หยางเหว่ยก็พึมพำ "ฉันพูดความจริงนะ ฉันอยากเรียกสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดจริงๆ"

“แต่ก็ไม่เคยมีใครบอกนี้ว่ามอนสเตอร์สาวสวยไม่สามารถแข็งแกร่งที่สุดได้นะ ใช่ไหม?”

หยางเว่ยยิ้มและพร้อมที่จะกลับบ้านอย่างใจร้อน ฉันสงสัยว่าเขาต้องการที่จะรีบกลับไปพยายามเรียกมอนสเตอร์สาวสวย

ลู่หยานมามารับรางวัลและได้รู้ว่ารางวัลสำหรับนักเรียนที่ปลุกอาชีพต่อสู้ได้ในปีนี้คือ ยาเสริมแก่นแท้และเงินรางวัล 100,000 หยวน

ยาเสริมแก่นแท้เป็นสารสกัดเข้มข้นซึ่งช่วยในปรับปรุงคุณสำบัติ ซึ่งคล้ายคะแนนแอตทริบิวต์ฟรี

ลู่หยานต้องการมันเช่นกัน แต่เลือกที่จะแทนที่มันด้วยหลอดของเหลวรักษาคุณภาพต่ำ

นี่คือแผนเดิมของลู่หยาน คือการแลกเปลี่ยนรางวัลเป็นไอเท็มรักษาให้กับพี่สาวหลิวลี่

ของเหลวรักษาระดับต่ำไม่เพียงพอที่พี่สาวหลิวลี่จะฟื้นตัว แต่อย่างน้อยก็สามารถช่วยให้เธอรักษาอาการบาดเจ็บส่วนใหญ่ได้

หลังจากที่เขาได้อันดับที่ดีในการสอบเข้าวิทยาลัย เขาสามารถได้รับทรัพยากรที่มากขึ้นได้ จากนั้นเขาก็สามารถช่วยพี่สาวหลิวลี่ได้อย่างสมบูรณ์

ลู่หยานผู้ซึ่งได้รับอาชีพพิเศษและด้วยการมีอยู่ของระบบ มันทำให้เขามีความมั่นใจอย่างมากในการสอบเข้าวิทยาลัยในครั้งนี้ เขาต้องอยู่ในรายชื่ออันดับต้นๆอย่างแน่นอน!

หลอดของเหลวรักษาคุณภาพต่ำสามารถแลกเปลี่ยนเป็นยาเสริมแก่นแท้ได้ 50,000 หยวน และลู่หยานได้รับ 50,000 หยวนและของเหลวรักษาคุณภาพต่ำหลอดหนึ่ง

หลังจากออกจาโรงเรียน ลู่หยานก็รีบไปที่โรงพยาบาลหลินหนาน

......

ห้อง 208 ชั้น 2 แผนกผู้ป่วยใน โรงพยาบาลประชาชนหลินหนาน

บนเตียงที่สามของโรงพยาบาล หลัวหลิวลี่ซึ่งถูกพันด้วยผ้าพันแผลกำลังขมวดคิ้ว โดยมีผู้อำนวยการหวังยืนอยู่ต่อหน้าเธอ

“38,000 หยวน ทำไมค่ารักษาพยาบาลถึงแพงจัง”

ผู้อำนวยการหวัง มองไปที่ใบหน้าอันบอบบางของหลัวหลิวลี่และพูดอย่างเฉยเมยว่า “เนื่องจากคุณไม่สามารถจ่ายค่ารักษาได้ในครั้งเดียว ดังนั้นทางโรงพยาบาลจึงต้องรักษาคุณเป็นระยะๆ แต่การรักษาที่ยาวนานมันทำให้ค่ารักษาพยาบาลเพิ่มขึ้นโดยธรรมชาติ”

เมื่อหลัวหลิวลี่ได้ยินสิ่งนี้ เธอก็กัดริมฝีปากล่างของเธอ

เดิมทีเธอคิดว่าเมื่อเธอปลุกอาชีพต่อสู้ได้สำเร็จ เธอคิดว่าเธอจะสามารถปรับปรุงคุณภาพชีวิตของเธอและน้องชายลู่หยานได้ แต่เธอไม่คาดคิดว่าเธอจะได้รับบาดเจ็บสาหัสในภารกิจแรกของเธอ

หากรางวัลในครั้งนั้นไม่ถูกแทนที่ด้วยทรัพยากรปรับปรุงร่างกาย บางทีเธออาจยังมีโอกาสในการหลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บสาหัสในครั่งนี้ได้

แต่หลัวหลิวลี่ไม่เสียใจ

เธอและลู่หยานพึ่งพาซึ่งกันและกันมาด้วยตลอด เมื่อพวกเขาอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ลู่หยานมักจะให้ของเหลือของเขาแกเธอและช่วยฝึกเธอต่อสู้

ในหัวใจของหลัวหลิวลี่ ลู่หยานเป็นญาติเพียงคนเดียวของเธอ

เมื่อได้ยินดังนั้น หลัวหลิวลี่ก็ดูเป็นกังวลเล็กน้อย เธอไม่ต้องการให้ลู่หยานมากังวลกับค่ารักษาพยาบาลของเธอ

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ผู้อำนวยการหวังก็พูดอย่างเย็นชาว่า “ด้วยรูปลักษณ์ของคุณ ถ้าคุณไปเป็นของเล่นให้ลูกชายของผู้ที่ร่ำรวยเหล่านั้นสักครั้ง บางทีอีกฝ่ายอาจจะใจดีจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลให้คุณก็ได้ นี้อาจจะเป็นทางรอดเดียวของคุณในตอนนี้ก็ได้นะครับ"

“ในเมื่อเผชิญกับความตาย จะเป็นการดีกว่ามีจะไม่ยืนกรานในสิ่งที่เรียกว่าศักดิ์ศรี ผมได้เห็นความตายมามาก ตายไปก็เอาอะไรไปไม่ได้”

เสียงของผู้อำนวยการหวังไม่แยแส ราวกับว่าเขากำลังวิเคราะห์ทางออกให้หลัวหลิวลี่

“ผมว่าผู้อำนวยการหวัง ควรทำงานของตัวเองดีกว่านะครับ”

ในขณะนั้นเอง ลู่หยานผลักประตูเข้ามาแล้ว มองไปที่ผู้อำนวยการหวังและพูดอย่างเย็นชา

ผู้อำนวยการหวางตกตะลึงอยู่พักหนึ่งแล้วเยาะเย้ย: “งั้นเราก็มาจัดการเรื่องค่ารักษาพยาบาลกันเลย มันล่าช้ามาสามวันแล้ว รวมทั้งหมดเป็นเงิน 38,000 หยวน ”

ลู่หยานหยิบบัตรธนาคารและน้ำยารักษาคุณภาพต่ำหลอดหนึ่งออกมา และพูดกับผู้อำนวยการหวังว่า "ใช้เงินในบัตรนี้จ่ายและหลังจากจ่ายค่ารักษาในครั้งนี้ น่าจะยังมีเงินเหลืออยู่อีก 12,000 หยวน ซึ่งเงินส่วนนี้เก็บเอาไว้จ่ายค่ารักษาในครั้งถัดไป"

“ส่วนของเหลวรักษานี้ ช่วยฉีดให้พี่หลิวลี่ด้วย ขอบคุณครับ”

ผู้อำนวยการหวังตกตะลึงครู่หนึ่ง จากนั้นเหลือบมองมาที่ลู่หยาน จากนั้นหยิบบัตรธนาคารและของเหลวรักษาแล้วหันหลังกลับ

เมื่อมองไปที่แผ่นหลังของผู้อำนวยการหวัง ลู่หยานก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ทักษะทางการแพทย์ของผู้อำนวยการหวังอยู่ในขั้นดีเยี่ยม แต่เขาเป็นคนไม่แยแสคนไข้เลยสักนิด

หลัวหลิวลี่ที่นอนอยู่บนเตียงมองไปที่ลู่หยานที่ยื่นบัตรธนาคารและของเหลวรักษาให้ผู้อำนวยกาาหวัง เธอตกใจครู่หนึ่ง จากนั้นใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความสุข

“เสี่ยวหยาน คุณปลุกอาชีพสำเร็จแล้วใช่ไหม?”

เนื่องจากก่อนหน้านี้ ลู่หยานอ่อนแอมาก เธอจึงคิดว่าเขาอาจไม่สามารถปลุกอาชีพได้

นั้นจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของเธอในตอนนั้นเพื่อเปลี่ยนรางวัลการของการปลุกอาชีพของเธอให้เป็นทรัพยากรปรับปรุงร่างกายให้ลู่หยาน

เมื่อเธอไปปฏิบัติภารกิจครั้งแรกและเพื่อนร่วมทีมของเธอรู้ว่าเธอเอาทรัพยากรทั้งหมดให้น้องชายของเธอ ทำให้เพื่อนร่วมทีมทั้งหมดตำหนิเธออย่างมาก แต่เธอไม่ได้สนใจเสียงตำหนิพวกนั้นเลย