ซัคคิวบัส

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ลู่หยานก็รีบไปที่บ้านของหวางเฟิง

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

เนื่องจากไม่มีครูคนไหนในโรงเรียนมีอาชีพซัมมอนเนอร์และลู่หยาน ยังต้องการเห็นความสามารถของอาชีพนี้

ในไม่ช้า ลู่หยานก็มาถึงชุมชนที่หวางเฟิงอาศัยอยู่

ภูมิหลังครอบครัวของหวางเฟิงค่อนข้างดี ชุมชนที่เขาอาศัยอยู่ถือว่าเป็นชุมชนระดับกลาง

โดยปกติหวางเฟิงมักจะอยู่คนเดียว เขาจึงมักจะเชิญลู่หยานมาเล่นที่บ้านเขาเป็นประจำ ดังนั้น ลู่หยานจึงค่อนข้างคุ้นเคยกับบ้านของหวางเฟิง

ลู่หยานเดินไปอาคารที่หยางเฟิงอาศัยอยู่ ขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นสามและลู่หยานก็เคาะประตู

ประตูเปิดออก หวางเฟิงซึ่งมีเหงื่อออกมาก มองดูลู่หยานด้วยท่าทางตื่นเต้นมาก

อย่างไรก็ตาม ลู่หยานสัมผัสได้ถึงความกลัวจากการแสดงออกที่ตื่นเต้นของหวางเฟิง

ก่อนที่ ลู่หยานจะได้พูดอะไร หวางเฟิงก็ดึงลู่หยานเข้ามาในบ้านก่อน

“ลู่หยาน เข้ามาก่อน!”

หลังจากปิดประตู หวางเฟิงปาดเหงื่อออกจากหน้าผากของเขาและสูดหายใจเข้าลึกๆ

“สถานการณ์เป็นยังไง เกิดอะไรขึ้น” ลู่หยานมองไปที่หวางเฟิง ด้วยท่าทางงงงวย

สีหน้าของหวางเฟิงเปลี่ยนไปสองสามครั้ง จากนั้นเขาก็มองไปที่ ลู่หยานและกล่าวว่า "มีบางอย่างผิดปกติกับฉัน ฉันไม่รู้จะอธิบายให้นายฟังยังไงดี เอาเป็นว่า ฉันให้นายดูสิ่งที่ฉันได้ออกมาก่อนดีกว่าน"

เมื่อพูดอย่างนั้น หวางเฟิงก็ดึงลู่หยานไปที่ห้องนอนของเขา

“นี้นายเปลี่ยนรสนิยมและต้องการที่จะโจมตีฉันงั้นหรอ?” ลู่หยานรู้สึกได้ถึงเหงื่อบนฝ่ามือของหวางเฟิงและถามด้วยความสงสัย

“ไม่ใช่โว้ย แม้ว่าฉันจะตาย ฉันก็จะไม่ยอมเปลี่ยนรสนิยมของฉัน” หวางเฟิงมองลู่หยานด้วยความโกรธ จากนั้นดึงเขามาที่ประตูห้องนอนและเปิดประตู

แสงสีชมพู!

ทันทีที่ประตูห้องนอนเปิดออก ก็มีแสงสีชมพูพุ่งออกมาจากในห้อง และมันทำให้ห้องนอนของหวางเฟิงดูมีเสน่ห์มาก

เล่นอะไร? นี่เขาใช้ไฟแบบนี้แต่งห้องหรอ?

“นายท่าน ท่านกลับมาแล้วหรอ”

ก่อนที่ ลู่หยานจะตอบสนอง ถ้ามีร่างหนึ่งก็พุ่งเข้าหาหวางเฟิง

ร่างนี้มีใบหน้าที่สวยงาม รูปร่างเหมือนปีศาจและปีกสีดำที่อยู่ข้างหลังเธอซึ่งมีขนาดเล็กมาก

ข้างหลังเธอมีหางสีชมพูขดตัวเป็นรูปหัวใจที่ส่วนท้าย

อะไรวะเนี่ย!

ซัคคิวบัส? !

มันเป็นซัคคิวบัสที่พุ่งเข้าหาหวางเฟิง มันพุ่งเข้าไปในอ้อมแขนของหวางเฟิงโดยตรง ดวงตาสีแดงคู่โตจ้องตรงไปที่หวางเฟิง ซึ่งเต็มไปด้วยเสน่ห์

"ลู่หยาน! เร็วเข้า! รีบดึงหล่อนออกไปจากฉันเร็วเข้า"

เมื่อถูกซัคคิวบัสโจมตี หยางเฟิงก็ตัวสั่นไปทั้งตัว และรีบตะโกนใส่ลู่หยาน

ในที่สุด ลู่หยานก็ตื่นขึ้นจากความตกใจที่หวางเฟิงสามารถเรียกซัคคิวบัสออกมา เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ลู่หยาานรีบไปข้างหน้าและคว้าแขนของซัคคิวบัส

“อืม?”

ซัคคิวบัสหันศีรษะ ดวงตาที่มีเสน่ห์ของเธอจ้องไปที่ลู่หยานและเลียริมฝีปาก: "คุณจะมาเล่นกับพวกเราด้วยหรอ"

ทันทีที่คำพูดจบลง ลู่หยานก็รู้สึกถึงพลังแห่งเสน่ห์ที่พุ่งเข้ามาหาเขา

ทันใดนั้น ใบหน้าของลู่หยานก็เปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความมึนเมา

ในเวลาเดียวกัน ลู่หยานรู้สึกว่ามีพลังบางอย่างในร่างกายของเขากำลังเคลื่อนเข้าหาซัคคิวบัสที่อยู่ข้างหน้าเขา

ร่างกายของ ลู่หยานเริ่มเหงื่อออก ราวกับว่าเขาได้ออกกำลังกายอย่างหนักหน่วง

'บูม! ’

ในขณะนี้ ออร่าสีน้ำเงินเข้มพุ่งออกมาจากร่างกายของลู่หยาน และหมุนเวียนไปรอบ ๆ ร่างกายของลู่หยานในทันที

"อะไร!"

ซัคคิวบัสที่อยู่ข้างหน้าดูเหมือนจะโดนอะไรบางอย่างและร่างของซัคคิวบัสก็กระเด็นออกไปและล้มลงบนเตียงใหญ่ตรงหน้า

เมื่อมองไปที่ลู่หยานอีกครั้ง ดวงตาของซัคคิวบัสสาวคนนี้เต็มไปด้วยความกลัว ราวกับว่าเธอเห็นบางสิ่งที่น่ากลัว

ในเวลาเดียวกัน ลู่หยานรู้สึกว่าสถานการณ์ที่หน้าแดงนั้นสงบลงอย่างรวดเร็ว

หยางเฟิงซึ่งอยู่ข้างๆ เขา เหงื่อที่ออกตามร่างกายของเขาก็ลดลงอย่างรวดเร็ว

“หวางเฟิง สถานการณ์เป็นอย่างไง นี่นายเรียกซัคคิวบัสออกมาหรอ แต่มันเหมือนมีสิ่งผิดปกติกับซัคคิวบัสตัวนี้”

ลู่หยานมองไปที่ซัคคิวบัสบนเตียง แม้ว่าอีกฝ่ายจะมีเสน่ห์มาก แต่ในเวลานี้เขารู้สึกหวาดกลัวในใจ

เมื่อกี้อีกฝ่ายโจมตีเขาแน่ ๆ แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายใช้วิธีไหนก็ตาม

แต่เขาไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ มันถึงถูกขัดจังหวะ

แต่สิ่งมีชีวิตอัญเชิญ ต้องเชื่อฟังคำสั่งของผู้อัญเชิญไม่ใช่หรือ?

เป็นไปได้ไหนว่าหวางเฟิงสั่งมันทำเมื่อกี้?

เป็นไปไม่ได้ เมื่อกี้หวางเฟิงเหมือนจะโดนผลกระทบจากซัคคิวบัสด้วย

หวางเฟิงมองไปที่ลู่หยานและกล่าวว่า "ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สิ่งที่ฉันเรียกออกมามันดูผิดปกติเล็กน้อย"

“ซัมมอนเนอร์คนอื่นๆ สามารถเรียกสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวเท่านั้นอย่างคงที่ และเมื่อระดับพวกเขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาจึงจะสามารถเรียกสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งตามลำดับออกมาได้”

“แต่ดูเหมือนว่าฉันสามารถอัญเชิญสิ่งมีชีวิตต่างๆ ได้ ก่อนหน้านี้ฉันเพิ่งเริ่มอัญเชิญงูหลามสีทองขนาดใหญ่และเมื่อฉันเห็นว่ามันไม่ใช่สาวมอนสเตอร์ ฉันรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยและยกเลิกการอัญเชิญโดยตรง”

"แต่เมื่อฉันต้องการตรวจสอบคุณสมบัติของงูเหลือมสีทองตัวนี้และเรียกมันออกมาอีกครั้ง ฉันก็เรียกซัคคิวบัสตัวนี้ออกมา"

“ถึงเธอจะไม่ใช่มอนสเตอร์ แต่ซัคคิวบัสก็เก่งมาก ฉันแค่อยากให้นายมาดู”

“แต่ไม่นานหลังจากที่ฉันส่งข้อความหานาย ฉันก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ซัคคิวบัสตัวนี้ ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของฉัน”

“ควบคุมไม่ได้?” ลู่หยานขมวดคิ้วและพูดว่า “เป็นไปได้อย่างไง ผู้อัญเชิญไม่สามารถควบคุมการอัญเชิญของเขาได้?”

“ฉันก็คิดว่ามันแปลกเหมือนกัน เมื่อนายมา ฉันแค่ต้องการแสดงใหนายเห็น ฉันไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะโจมตีนายด้วยซ้ำ”

ในเวลานี้ ซัคคิวบัสขดตัวอยู่บนเตียงมองดูลู่หยานและหวางเฟิง และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “มันเป็นการโจมตีที่ไหนกัน ฉันแค่ต้องการให้พวกคุณสองคนมาเล่นกับฉันเท่านั้นเอง”

เมื่อพูดอย่างนั้น ซัคคิวบัสที่อยู่บนเตียงก็ลงจากเตียงและไปหาหวางเฟิง

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ลู่หยานไปยืนบล็อกหวางเฟิงโดยตรง

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในสถานการณ์ปัจจุบัน แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้เขาสามารถปิดกั้นเสน่ห์ของอีกฝ่ายได้

หากเขาเดาถูก มันควรจะเกี่ยวข้องกับอาชีพซ่อนเร้นราชันย์อันเดดของเขามัน

ระหว่างมอนสเตอร์าและเผ่าพันธุ์เอเลี่ยน ย่อมมีผู้ที่เหนือกว่าในการปราบปรามและตัวตนของราชันย์อันเดดควรจะปราบปรามอีกฝ่ายได้

พอเห็นลู่หยานขวางหน้าหยางเฟิง ซัคคิวบัสที่อยู่ข้างหน้าก็หยุดเดิน และแววตาของเธอมีความกลัวเล็กน้อย

หลู่หยานคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดกับหยางเฟิง "นายตรวจสอบคุณสมบัติของซัคคิวบัสตัวนี้หรือยัง"

หวางเฟิงตกตะลึงครู่หนึ่ง แล้วรีบกล่าวว่า “ยังเลย แป๊บนึงนะ เดี๋ยวฉันจะลองดู”

วินาทีต่อมา เสียงกรีดร้องของหวางเฟิงก็ดังขึ้น

"เหี้ยอะไรวะเนี่ย! ซัคคิวบัสระดับ 20!"