เนื้อเพลงอยู่ในโทรศัพท์

นักไลฟ์สตรีมเหล่านี้พูดเก่งมาก

ราวกับว่าหลินฟานกำลังถูกล้อมรอบด้วยกลุ่มนกคีรีบูน

ซึ่งพวกเธอกับหลินฟานก็เดินคุยกันไปเรื่อยๆและหัวเราะเป็นครั้งคราว

“ฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่าเศรษฐีต้าจงเหรินจะอายุน้อยขนาดนี้” โมโมะพูด

“แถมเขายังหน้าตาดีอีกด้วย” เสี่ยวอ้ายเสริม

หลินฟานถามว่า "แล้วตอนแรกพวกคุณคิดว่าฉันเป็นยังไงหรอ"

"ฉันคิดว่า...คุณน่าจะมีอายุพอๆกับพ่อของฉัน" เสี่ยวอ้ายพูด

"ฉันคิดว่าคุณเป็นคนหัวล้านและมีพุงใหญ่ๆ" โมโมะกล่าว

หลินฟานคิดตามในสิ่งที่พวกเธอได้พูดออกมาและก็อดไม่ได้ที่จะสั่นเทา

เขายิ้มแล้วพูดว่า "แล้วพวกคุณผิดหวังหรือเปล่า ที่ฉันไม่ได้มีรูปลักษณ์แบบนั้น"

"ไม่เลย แบบนี้ดีแล้ว!" โมโมะพูด

จากนั้นเสี่ยวอ้ายก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วพูดว่า “ฉันมักจะพูดกับคนติดตามของฉันว่าฉันอยากจะพบกับเศรษฐีต้าจงเหรินมากๆ และวันนี้ ในที่สุดความปรารถนาของฉันก็เป็นจริง ฉันได้พบกลับเขาแล้ว”

หลังจากพูดจบ เธอก็เปิดแพลตฟอร์มของซางหยูและล็อกอินเข้าบัญชีของเธออย่างรวดเร็ว

หลินฟานพูด "อย่าให้เห็นหน้าฉันนะ"

นี่ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะนี่คือสิ่งที่หลินฟานมักจะร้องขอมาโดยตลอด

และตั้งแต่ตอนที่เขาแก้ไขปริศนาของโจว การคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่ และสร้างเครื่องทำนายแผ่นดินไหว...เขาก็พยายามหลบเลี่ยงกล้องเช่นกัน

ซึ่งก็เป็นเพราะเหตุนี้ถึงทำให้ตอนนี้เขาสามารถมีชีวิตที่ผ่อนคลายและสะดวกสบายโดยไม่ถูกรบกวน

เสี่ยวอ้ายพยักหน้า

จากนั้นเธอก็ยิ้มให้กล้องและพูดว่า "อรุณสวัสดิ์ทุกคน!"

ต้องบอกว่าเสี่ยวอ้ายนั้นดังระดับต้นๆของซางหยูเลย

และทันทีที่เธอได้เปิดไลฟ์สตรีม ความนิยมก็พุ่งทะยานขึ้นทันที

ซึ่งในเวลาเดียวกัน ช่องแชทจำนวนนับไม่ถ้วนก็พิมพ์ข้อความส่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

จางเสี่ยวเนา: ตกใจเลย! เสี่ยวอ้ายไลฟ์ไวกว่าปกติ?

ซีอังฉง: วันนี้ฉันมีความสุขมาก ได้เห็นเสี่ยวอ้ายมาไลฟ์ไวขนาดนี้

ปลาเหงา: เฮ้ ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม? ข้างๆเสี่ยวอ้าย...คือโมโมะหรอ?

เจียวเว่ยซิง: ไม่ใช่แค่โมโมะ เซียงเซียงก็อยู่ด้วย!

เงาดำ: แถมคนข้างๆนั่นจิ่วยี่ไคใช่ไหม?

…………

เสี่ยวอ้ายกล่าวว่า “ใช่ พวกคุณเข้าใจถูกแล้ว คนที่อยู่ถัดจากฉันคือ โมโมะ, เซียงเซียง, จิ่วยี่ไค, เสี่ยวลี่..เนื่องจากวันนี้เรามางานคาร์นิวัลของรายการซางหยูนั่นเอง!”

“นอกจากนี้ ไม่ได้มีแค่พวกเราเท่านั้น เศรษฐีต้าจงเหรินก็อยู่ที่นี่วันนี้ด้วย!”

ขณะพูด เสี่ยวอ้ายก็ค่อยๆขยับกล้องไปที่หลินฟาน

แต่ก็เปิดเผยแค่ร่างกายส่วนล่างของหลินฟานเท่านั้น

เชอริช : อะไรนะ? เศรษฐีต้าจงเหรินอยู่กับพวกเธอด้วยงั้นหรอ?

อยู่ที่ไหน เขาอยู่ตรงไหน?

เจียง : เซียวอ้ายยกกล้องขึ้นสูงๆหน่อยสิ... ฉันอยากเห็นหน้าตาของเศรษฐีต้าจงเหรินว่าเป็นยังไง?

ซวนยี่: ใช่! ฉันก็อยากรู้ว่าหน้าตาของเศรษฐีต้าจงเหรินนั้นเป็นยังไง!

…………

ทันใดนั้น ห้องไลฟ์สตรีมของเสี่ยวอ้ายก็ได้ปรากฏข้อความเตือนสีทองขึ้นมา: ยินดีต้อนรับจักรพรรดิเศรษฐีต้าจงเหริน

แล้ว……

10 ลำ.

30 ลำ.

100 ลำ

…………

จรวดอัดแน่นเต็มจอในทันที

ฝนจรวดที่ไม่ได้เห็นมาเป็นเวลานานได้กลับมาโลดแล่นในไลฟ์สตรีมห้องนี้อีกครั้ง

หลิงเฟิง: บ้าจริง! สมแล้วที่เป็นเทพแห่งการเปย์ ต้าจงเหริน!

หวงแหน: เศรษฐีต้าจงเหรินจงเจริญ

บิงเสว่: ฉันไม่มีทางเปย์สู้เศรษฐีต้าจงเหรินได้เลย

ถานหวู่ซิน: ท่านอาจารย์เศรษฐีต้าจงเหริน ได้โปรดรับข้าเป็นศิษย์ผู้น้อยด้วยเถิด!

โมฉาง: เอาไปสองพยางค์ สุดยอด!

…………

ยิ่งกว่านั้นคือคำว่า '666' มันได้ถูกส่งมาในแช่งแชทอย่างไม่หยุดหย่อน

และความนิยมในสตรีมของเสี่ยวอ้ายก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก

ซึ่งเมื่อโมโมะ, จิ่วยี่ไค, เจิ้งซื่อลี่ และคนอื่นๆที่อยู่ข้างๆได้เห็นสิ่งนี้... แววตาของพวกเธอก็แดงเล็กน้อย และพวกเธอก็รีบกดเปิดไลฟ์สตรีมทันที

โมโมะ: วันนี้ ฉันมีความสุขมากเลยที่ได้พบเศรษฐีต้าจงเหริน แถมเขาหล่อกว่าที่ฉันคิดอีก!

จิ่วยี่ไค: ในฐานะที่ฉันอยู่ในวงการนี้มานาน เศรษฐีต้าจงเหรินเป็นคนเดียวที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันกำลังถูกคุกคามมากที่สุด

เสี่ยวลี่: วันนี้ฉันมีความสุขมาก ที่ได้พบกับเศรษฐีต้าจงเหรินอีกครั้ง

…………

จากนั้นในห้องถ่ายทอดสดของ โมโมะ จิ่วยี่ไค เสี่ยวลี่และคนอื่น ๆ ก็ปรากฏข้อความสีทองขึ้นมา

ต้อนรับจักรพรรดิต้าจงเหรินมาที่ห้องไลฟ์สตรีม

ซึ่งทันทีที่เข้ามา...

10 ลูก

50 ลูก

100 ลูก

...

ฝนจรวดได้กระหน่ำไปทั่วทั้งห้องไลฟ์สตรีม

ยิ่งใหญ่!

สถานการณ์นี้ได้รับความสนใจจากผู้คนนับไม่ถ้วน

ซึ่งสิ่งนี้ก็ส่งผลให้มีคนดูเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

และการเติบโตอย่างรวดเร็วก็ได้ส่งผลกระทบต่อเซิร์ฟเวอร์ของซางหยู

ผู้อำนวยการด้านเทคนิคถามทีมงานอย่างสงสัย "เกิดอะไรขึ้น? แฮ็กเกอร์โจมตีเซิร์ฟเวอร์ของเราหรอ"

ทีมงานของซางหยูถึงกับต้องยุ่งวุ่นวายกันไปหมด

ซึ่งเรื่องพวกนี้……

หลินฟานไม่มีทางรู้เลย

และในขณะนี้ เขาก็กำลังกดส่งจรวดตามห้องไลฟ์สตรีมอีกหลายห้องอย่างต่อเนื่อง

ซึ่งเดิมที บัญชีของเขาก็มีเหรียญฉลามหลายร้อยล้านเหรียญอยู่แล้ว แต่เขาก็ได้รับมาอีก 100 ล้านเหรียญเมื่อไม่กี่วันก่อน

และเหรียญฉลามเหล่านี้มันก็ไร้ประโยชน์สำหรับหลินฟาน

และการที่เขากดส่งของขวัญให้คนอื่น มันก็ช่วยทำให้เขามีความสุข

จากนั้น หลินฟานก็ค่อยๆหยุดหลังจากที่กดส่งจรวด 1,000 ลูกให้เหล่านักไลฟ์สตรีมหลายห้อง

“ขอบคุณมากๆเลยเศรษฐีต้าจงเหริน!” โมโมะพูดอย่างตื่นเต้น

เซียวอ้ายอุทาน “เศรษฐีต้าจงเหรินจงเจริญ!”

“เศรษฐีต้าจงเหริน นายเป็นพระเจ้า!” จิ่วยี่ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

“ขอบคุณเศรษฐีต้าจงเหริน” เจิ้งซื่อลี่กล่าวอย่างมีความสุข

สักพักก็มาถึงร้านอาหาร

สเต็ก,บาร์บีคิว, กุ้งก้ามกรามตัวใหญ่...และก็อีกหลายๆอย่าง.

ซึ่งอากาศในร้านก็เต็มไปด้วยกลิ่นเนื้อแสนหอม

จิ่วยี่เปิดไวน์แดงขวดใหญ่และพูดว่า "วันนี้ เราทุกคนรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบกับเศรษฐีต้าจงเหรินฉันขอแนะนำให้ทุกคนร่วมดื่มให้กับความสุดยอดของเศรษฐีต้าจงเหริน

"เอาสิ!" ทุกคนเห็นด้วย

"ขอบคุณนะทุกคน" หลินฟานหยิบแก้วไวน์และค่อยๆเทไวน์เข้าปากของเขา

สุภาพบุรุษนักดื่ม!

ท่าทางการดื่มของหลินฟานนั้นถูกมองเห็นได้ในสายตาของพวกเธอ และพวกเธอก็ไม่ได้ที่จะหลงใหลเขา นั้นทำให้พวกเธอหน้าแดงกันอย่างมาก

เซียงเซียงที่อยู่ด้านข้าง หลังจากพบโอกาสที่หลินฟานอยู่คนเดียว เธอก็เข้าไปพูดอย่างจริงใจ "ขอบคุณเศรษฐีต้าจงเหริน"

คำขอบคุณนี้คือสิ่งที่เธออยากจะพูดมานานแล้ว

เซียงเซียงชอบในการไลฟ์สตีม แต่ครอบครัวของเธอไม่เห็นด้วยและไม่สนับสนุนเธอ

เพราะครอบครัวของเธอนั้นรู้สึกว่ามันไม่มั่นคงและมีรายได้น้อย

หากไม่มีการส่งของขวัญแบบบ้าคลั่งของหลินฟานที่ทำให้ความนิยมของเซียงเซียงพุ่งสูงขึ้น เธอคงจะไม้ได้รับรายได้มากมายอย่างตอนนี้

เซียงเซียงไม่รู้ว่าเธอจะขอบคุณหลินฟานยังไงดี

หลินฟานยิ้มและพูด "ยินดีด้วย"

ตอนนั้นเอง เสียงเพลงก็ดังขึ้นมาในห้องอาหาร

โมโมะรู้สึกประหลาดใจมาก "มันคือเพลง "หนีตามกันไปยังดวงจันทร์"! ฉันชอบเพลงนี้มาก!"

ขณะที่เธอฟังเพลง ร่างที่สง่างามของเธอก็โยกไปมาตามเพลง

ทันทีหลังจากนั้น เธอหันกลับมาก่อนจะพูด“เศรษฐีต้าจงเหริน เรามาร้องเพลงนี้ด้วยกัน โอเคไหม?”

หลินฟานลังเลอยู่แวบนึงแล้วพูด “คือว่า ไม่เอาดีกว่า… ฉันจำเนื้อเพลงไม่ได้…”

"ไม่เป็นไร ฉันมีเนื้อเพลงอยู่ในโทรศัพท์" โมโมะพูดอย่างมีความสุข

เมื่อเธอพูดจบ เธอก็จับมือของหลินฟานเดินไปที่ด้านหน้าอย่างรวดเร็ว