สวยงามราวกับสวรรค์

เฉินเซิงเฟยมั่นใจว่าเขาได้กินสตรอว์เบอร์รีพันธุ์พิเศษและนำเข้าทั้งหมด แต่ราคาส่อเสียดละ 200 หยวน ไม่มีสตรอว์เบอร์รีใดที่รสชาติดีเท่าที่เขากินในตอนนี้

200 หยวนต่อส่อเสียดดูเหมือนถูก

อร่อยจริงๆ!

เมื่อคิดได้ เขาก็หยิบสตรอว์เบอร์รีอีกลูกแล้วกินทีละลูก

ทันใดนั้น เฉินเซิงเฟย สังเกตเห็นคันเบ็ดกำลังเคลื่อนที่ เขารีบหยิบคันเบ็ดขึ้นมาแล้วดึงสาย และปลาก็ถูกจับทันที

“มันเป็นปลาป่าจริงๆ” เฉินเซิงเฟยรู้สึกประหลาดใจเมื่อเขาระบุมัน

ในไม่ช้า เขาก็จับปลาได้อีกสองสามตัว ซึ่งทั้งหมดเป็นปลาป่า ทำให้เขาค่อยๆ เชื่อคำพูดของบริกร

อย่างไรก็ตาม เขาวางปลากลับเข้าไปอีกครั้ง และเขากำลังจะจับปลาตัวใหญ่

เมื่อเวลาผ่านไปวิลล่าก็ค่อยๆมีชีวิตชีวาขึ้น

ผู้คนหลายกลุ่มเข้ามาทีละคน ซึ่งทั้งหมดถูกดึงดูดโดยคนในโหย่งเฉิง หลังจากดูวิดีโอโปรโมตของ โอเรียนเต็ลคอมเมอร์เชียลพลาซ่า

เกาเหยาเหยา เพิ่งรับนักท่องเที่ยว 2 ระลอกพร้อมกับบริกรของเธอ และอีก 2 ระลอกก็มา

"ทุกคน ชิงหลินวิลล่า ยินดีต้อนรับคุณ..."

เกาเหยาเหยา ทักทายแขกด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ และพาพวกเขาไปที่สำนักงานขายตั๋ว หัวไห่

ราคาสุดท้ายของตั๋ว หัวไห่ ตั้งไว้ที่ 50 ต่อคน อย่างไรก็ตาม จุดประสงค์ของตั๋ว คือการดึงดูดนักท่องเที่ยว

ในล็อบบี้ หลินเฟิน ดูมีความสุขกับจำนวนนักท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เธอรู้เพียงว่าถ้ามีแขกมากขึ้นธุรกิจของลูกชายของเธอก็จะดี

"มี 37 คนแล้ว" จ้าวโม่ชิงกำลังนับและพูดกับฉินหลิน: "ทุกคนที่ขายตั๋ว หัวไห่ 50 หยวนจะได้รับ 1,850 หยวน คนเหล่านี้บางคนจะกินที่นี่แน่นอน ซื้อผลไม้หรือที่นั่น จะมากขึ้น"

โดยธรรมชาติแล้วเธอไม่รู้เลยว่าจะมีอะไรมากกว่าที่คิด ท้ายที่สุด มีเมล็ดพันธุ์ กระเจี๊ยบและสตรอว์เบอร์รีที่นำออกมาถูกซื้อและขายโดยไม่มีค่าใช้จ่าย

"นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น และผู้คนจะมามากขึ้นในวันนี้" ฉินหลินยิ้มและพูดว่า "จะมีผู้คนจาก ชาเฉิง ในอนาคต จากนั้นฉันจะหาวิธีโฆษณาในเมือง แล้วเผยแพร่บน อินเทอร์เน็ต จะมีผู้คนมากขึ้นบางทีทะเลดอกไม้ของฉันอาจกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงทางอินเทอร์เน็ต"

"อืมฉันว่าแล้วเป็นความคิดที่ดีที่จะสร้างทะเลดอกเฟื่องฟ้าหรือไม่"

จ้าวโม่ชิง มองไปที่รูปลักษณ์ที่มั่นใจของฉินหลิน อธิบายไม่ได้ ฉันยังต้องการที่จะหยิ่งผยอง

“แน่นอน ฉันจะตอบแทนคุณด้วยการจูบ” ฉินหลินยิ้มและจูบปากของจ้าวโม่ชิง

"วู้!" สุนัขที่อยู่ข้างๆ ตะโกน กระโดดไปรอบๆ ที่เท้าของทั้งสอง เฝ้าดูทั้งสองเกี้ยวพาราสีกัน และดูเหมือนจะอยากมีส่วนร่วมด้วย

เกาเหยาเหยา ยังนำผู้คนระลอกใหม่มาที่สำนักงานขายตั๋วของ หัวไห่: "ทุกคน คุณสามารถต่อแถวที่สำนักงานขายตั๋วเพื่อซื้อตั๋ว จากนั้นเข้าไปที่ หัวไห่ เพื่อชม" นักท่องเที่ยวเหล่านั้นก็ไปที่สำนักงานขายตั๋วเช่นกันหลังจากได้ยิน

…

เฉินเยว่ เป็นนักศึกษาวิชาเอกการถ่ายภาพ งานอดิเรกของเธอคือการท่องเที่ยวและถ่ายวิดีโอที่น่าสนใจ ครั้งนี้เธอกลับมาจากการลาพักร้อนและได้รับความสนใจจากวิดีโอโปรโมตของ โอเรียนเต็ลคอมเมอร์เชียลพลาซ่า

เธอไม่คาดคิดว่าจะมีทะเลดอกไม้ที่สวยงามเช่นนี้ในเมืองเล็กๆ ในบ้านเกิดของเธอ ดังนั้นเธอจึงมาที่นี่อย่างเด็ดเดี่ยวเพื่อค้นหา

ตอนที่ เฉินเยว่ กำลังซื้อตั๋ว เธอพบว่าสำนักงานขายตั๋วขายถั่วไพน์ด้วย เธอนึกถึงกระรอกในวิดีโอโปรโมต และซื้อถั่วไพน์ทันที มีไม่เยอะ แต่ราคา 10 หยวน

แต่เธอคิดถึงกระรอกและซื้อมันต่อไป

เฉินเยว่ ติดตามคนอื่นๆ เพื่อตรวจสอบตั๋วและเข้าไปในทะเลดอกไม้ ตั๋วถูกนำออกไปโดยบริกรอีกคนที่ตรวจสอบตั๋วที่ทางเข้า และได้รับการเตือนอย่างเคร่งขรึมว่าอย่าทำร้ายสัตว์เล็กๆ

ทะเลดอกไม้ไม่ได้ทำให้เธอประหลาดใจมากนักในตอนแรก และเฟื่องฟ้านานาพันธุ์รอบตัวเธอก็ไม่แตกต่างจากที่เธอเคยเห็นในอดีตมากนัก

แต่ไม่ทันไรเธอก็ต้องประหลาดใจ เฟื่องฟ้ารอบๆ ตัวเธอเริ่มส่งกลิ่นหอมชวนชื่นใจ งดงามมาก และมีเสน่ห์มากจนเธออดไม่ได้ที่จะหยิบมือถือออกมาถ่ายรูป

เดินไปข้างหน้าจนสุด ความประหลาดใจยังคงดำเนินต่อไป และในไม่ช้า เฉินเยว่ ก็ถูกดึงดูดด้วยดอกเฟื่องฟ้าที่ประดับอยู่ตรงหน้าเธอ

ความรู้สึกที่น่าพึงพอใจนั้นลึกซึ้งยิ่งขึ้นและทำให้ผู้คนรู้สึกสบายอย่างมากระหว่างการรับชมซึ่งยากที่จะอธิบายเป็นคำพูด

นี่คือเอฟเฟกต์คุณลักษณะตามธรรมชาติของ +2 งดงาม+2, ประดับ +2, น่าดึงดูดใจ +2, และสบายอารมณ์ +2

ชิ้นส่วนของเฟื่องฟ้าประดับเจ็ดสี คุณลักษณะที่มองแวบเดียวจะทำให้ผู้คนไม่สามารถละสายตาได้อย่างแน่นอน

เสียงอุทานจากรอบด้านยังคงดังขึ้น

"สวยจัง สวยกว่าข้างนอกอีก"

"ใช่ ดอกเฟื่องฟ้าในส่วนนี้สวยกว่าข้างนอกอย่างเห็นได้ชัด"

"..."

เฉินเยว่ เห็นด้วยกับการสนทนาข้างๆเธอ ซึ่ง แซงหน้าการชมครั้งก่อนของเธอไปแล้ว ทะเลดอกเฟื่องฟ้าที่เธอเดินผ่าน ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูป

"สวยมาก!" เฉินเยว่ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและปรับมุมที่ดีที่สุดในการถ่ายภาพ

เธอมั่นใจได้ว่าทิวทัศน์ที่สวยงามต่อหน้าต่อตาของเธอนั้นเหนือกว่าทะเลเฟื่องฟ้าทั้งหมดในประเทศอย่างแน่นอน แม้แต่ทะเลดอกไม้ที่มีขนาดใหญ่กว่านี้มากก็ยังด้อยกว่าทิวทัศน์ที่อยู่ตรงหน้าเธอในระยะใกล้และดื่มด่ำกับสถานการณ์ เธอเคยได้ยินว่าทะเลเฟื่องฟ้าที่เชียงใหม่นั้นสวยมาก แต่นั่นมันต่างประเทศ ไม่มีเงินก็ไปดูไม่ได้ แต่นี่มีให้ดูใกล้บ้าน แถมยังสวยมากอีกด้วย

ไม่ใช่แค่ เฉินเยว่ เท่านั้น แต่กลุ่มนักท่องเที่ยวที่มากับเธอรวมถึงนักท่องเที่ยวที่มาก่อน ต่างก็ถูกดึงดูดพวกเขาถ่ายภาพด้วยโทรศัพท์มือถือ และผู้ที่ขอให้เพื่อนถ่ายภาพทั้งหมด ตกลงไปในสีของทะเลดอกไม้

หลังจากที่ เฉินเยว่ ถ่ายวิดีโอสองรายการ เธอรู้สึกประหลาดใจมากยิ่งขึ้นเมื่อพบว่าวิดีโอที่เธอทำนั้นดูพัฒนาขึ้นมากเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน และมีความรู้สึกถึงความคิดทางศิลปะ ซึ่งเป็นทักษะที่อาจารย์กล่าวว่ามีเพียงผู้เชี่ยวชาญเท่านั้นที่มี

เห็นได้ชัดว่าเพราะคุณสมบัติการอยู่ในกระจก +2 ความตกใจในวิดีโอบนโทรศัพท์มือถือของเธอเพิ่มขึ้นอีกครั้ง

เธอรู้ถึงทักษะของตัวเองโดยธรรมชาติ และการที่เธอถ่ายภาพได้สวยขนาดนี้ในตอนนี้ต้องเป็นเพราะทะเลดอกไม้ที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้นสวยงามมากจริงๆ

เมื่อทิวทัศน์สมบูรณ์แบบเกินไป คุณสามารถถ่ายภาพวิดีโอได้อย่างสวยงามแม้ไม่มีเทคโนโลยีมากเกินไป

นี่มันเหมือนความงามที่แท้จริงแม้ว่าคุณจะถ่ายรูปเธอแบบสบายๆ ก็สวยมาก ไม่ต้องโพสท่าก็ไม่สวย

เฉินเยว่ อดไม่ได้ที่จะอัปโหลดวิดีโอไปยังกลุ่ม WeChat และโพสต์ประโยค: ‘เยว่เยว่ เจ้คนสวย แบ่งปันทิวทัศน์ที่สวยงาม’

นั่นคือหอพักในวิทยาลัยของเธอ

"อ่า เยว่เยว่ ที่นี่เป็นสถานที่แบบไหนกัน มันสวยมาก!"

"ว้าว มันสวยมาก เยว่เยว่ เลยขอตัวออกไปชมทิวทัศน์ที่สวยงาม"

"เยว่เยว่ คุณเป็นตัวร้ายและฉันอยากไปด้วย"

"... "

เฉินเยว่ เมื่อมองไปที่ปฏิกิริยาของเพื่อนร่วมห้องฉันรู้ได้อย่างชัดเจน ฉันต้องดึงดูดและตกใจใช่ไหม?

แต่เมื่อเธอมาถึงบริเวณตรงกลางที่สุดเธอเองก็ตกใจ

เมื่อเธอมองไปที่ต้นเฟื่องฟ้าสามต้นที่อยู่ตรงกลาง ซึ่งสูงกว่า 4 เมตร เธอถูกดึงดูดโดยต้นไม้ทั้งสามต้นจนไม่สามารถละสายตาไปได้

เธอไม่สามารถบรรยายความงามของเธอได้ ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงถ่ายภาพด้วยโทรศัพท์มือถือของเธอโดยไม่รู้ตัว

คุณสมบัติของ +3 ที่งดงาม, ประดับ +3 และ +3 ที่น่าดึงดูดนั้นน่าตกใจกว่าอย่างเห็นได้ชัด

เฉินเยว่ ไม่อยากจะเชื่อเลย ไม่เพียงแต่ ดอกไม้จะสวยงามแต่สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดคือผีเสื้อที่เต้นระบำรอบๆ

นอกจากนี้ยังมีนกจำนวนมากร้องเจื้อยแจ้วบนต้นเฟื่องฟ้า และคุณยังสามารถเห็นกระรอกสองสามตัวกระโดดบนกิ่งไม้ โผล่หัวเป็นระยะๆ

ภาพที่กลมกลืนสวยงามราวกับสวรรค์จริงๆ

เฉินเยว่ จำอะไรบางอย่างได้ วิ่งเหยาะๆ ไปที่ต้นเฟื่องฟ้าสามต้น หยิบถั่วสนที่เธอซื้อมาก่อนหน้านี้แล้ววางไว้บนแปลงดอกไม้ และทันใดนั้นก็เห็นกระรอกวิ่งลงมากอดต้นสน

ประเด็นสำคัญคือเจ้ากระรอกไม่ยอมจากไปไหน และมองไปที่ลูกสนอีกลูกในมือ

เธอหยิบอีกอันขึ้นมาทันทีและวางมันลง กระรอกก็หยิบมันขึ้นมาอีกครั้งทันที

สิ่งนี้ทำให้เธอประหลาดใจจริงๆ กระรอกไม่กลัวคน

เฉินเยว่ พยายามวางลูกสนบนไหล่ของเธออีกครั้ง แต่ที่ทำให้เธอตกใจ กระรอกอีกตัวกระโดดลงมาจากต้นไม้ไปที่ไหล่ของเธอและคว้าลูกสน

เธอหยิบต้นสนขึ้นมาวางไว้ข้างหน้ากระรอก และกระรอกก็จับมันด้วยอุ้งมือ

ฉากนี้กำลังจะทำให้หัวใจสาวของเธอกลายเป็นดอกตูม เธอจึงถือโอกาสนี้ถ่ายทำ

ฉากนี้ยังดึงดูดนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ ทุกคนอดไม่ได้ที่จะถ่ายรูปด้วยโทรศัพท์มือถือ

หลายคนรู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ซื้อถั่วไพน์และรีบกลับไปซื้อทันที แต่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตัดมุมตั๋วและพวกเขาต้องซื้อตั๋วใหม่หากต้องการเข้าไปอีกครั้ง

แต่ในเวลานี้ไม่มีใครสนใจตั๋ว 50 หยวนจริงๆ

เฉินเยว่ ส่งวิดีโอต่อไปนี้ไปยังกลุ่ม WeChat อีกครั้ง กลุ่มมีชีวิตชีวาอีกครั้งทันที

"เยว่เยว่ คุณจะไปไกลเกินไป บอกฉันทีว่าที่นี่อยู่ที่ไหน"

"ใช่ ฉันอยากไปด้วย และฉันก็อยากจะขอลา!"

"ตุลาคม ผีเสื้อยังมีมากมาย และกระรอกน้อยก็ดูน่ารักจัง"

"เสวี่ยเอ๋อ บอกข้าเร็วว่าที่นี่ที่ไหน"

"นี่คือทะเลดอกไม้ในเขตบ้านเกิดข้า" เฉินเยว่ส่งข้อความด้วยความภาคภูมิใจ

ท้ายที่สุดแล้วทะเลดอกไม้นี้สวยงามมากในอนาคตเธอสามารถแนะนำเพื่อน ๆ ของเธอได้อย่างภาคภูมิใจว่ามีทะเลดอกไม้ในบ้านเกิดของเธอแล้วเชิญพวกเขามาเล่น

คำพูดเหล่านี้กระตุ้นความไม่พอใจมากยิ่งขึ้น

"เยว่เยว่ คุณมากเกินไป ฉันรู้จักคุณมา 2 ปีแล้ว และฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบ้านเกิดของคุณมีสถานที่ที่สวยงามเช่นนี้"

"ถูกต้อง คุณยังไม่ได้บอกว่าคุณอยากพาเราไปดู น้องสาวไม่เคยทำมัน"

"..."

เฉินเยว่ ยิ้มให้กับข่าว ทะเลดอกไม้นี้ไม่เคยมีมาก่อน ดังนั้นครั้งหน้าฉันจะพาพี่สาวน้องสาวของเธอมาที่นี่