เจ้านี่มันแข็งแกร่งขนาดนี้เชียวเหรอ?

จากนั้นพวกเขาก็มองไปที่ ชูเฟิง อีกครั้ง

ด้วยการเขย่งขาเบาๆ เขาหลบรอยแตกร้าวได้อย่างช่ำชองราวกับร็อคที่กางปีกออก

ปากเล็กๆของเซี่ยชิงหว่านเผยอขึ้นเล็กน้อย การแสดงออกที่น่าตกใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่เย็นชาของนาง

การกระทำของชูเฟิงในตอนนี้ สามารถทำได้โดยมนุษย์หรือ?

นางต้องการถามชูเฟิง

อย่างไรก็ตาม นางพบว่าในขณะนี้ ชูเฟิง จ้องมองไปที่หลุมลึกที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นอย่างตั้งใจ

ดูเหมือนเขาจะไม่สนใจนางเลย

นางกลืนคำพูดที่กำลังจะออกจากปากของนาง

หลุมลึกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางโรงยิม

ทุกคนไม่สามารถนั่งนิ่งๆ ได้อีกต่อไป

พวกเขาเอียงคอเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น

มีคนพึมพำว่า “เอ๊ะ ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าหลุมขนาดใหญ่ที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นคล้ายกับหลุมในประเทศ A?”

"ข้าก็คิดเช่นเดียวกัน. มันเป็นไปไม่ได้ใช่มั้ย? จะมีมอนสเตอร์วิ่งออกมาหรือเปล่า?”

“บ๊ะ! นั่นปากหรือ เมื่อสัตว์ประหลาดออกมา ปล่อยให้พวกมันกินแกก่อนเลย!”

“เฮ้ อย่าพูดเลย ข้าหวังจริงๆว่าจะได้เห็นสัตว์ประหลาด ทหารทุกคนที่ฆ่ามอนสเตอร์ได้รับหน้าต่างข้อมูลลึกลับ บางทีนี่อาจเป็นโอกาสของเรา”

บรรยากาศท่ามกลางผู้ชมค่อนข้างผ่อนคลาย

ทุกคนคิดว่ามันเป็นเพียงแค่แผ่นดินไหวอย่างกะทันหัน

บางคนถึงกับเริ่มพูดคุยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้ในประเทศ A

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่คิดว่าสิ่งแปลกประหลาดจะเกิดขึ้นท่ามกลางพวกเขา

ซุนเจี้ยนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เขาถามลูกน้องที่อยู่ข้างๆ

“ทำไมชูเฟิงถึงยืนอยู่ที่ขอบหลุมลึก?”

ลูกน้องของเขาก็มีไหวพริบมากเช่นกัน เขารู้ว่าชูเฟิงและกัปตันทีมของเขาไม่ค่อยถูกกันนัก ดังนั้นเขาจึงรีบพูดขึ้นว่า

"ใครจะรู้? เขาอาจจะแค่ทำการแสดง เขาโชคดีและช่วยดาวโรงเรียนได้หนึ่งครั้ง ดังนั้นเขาจึงไปยืนอวดต่อหน้าดาวโรงเรียน”

ซุนเจี้ยนหัวเราะออกมา

เขาเหลือบมองลูกน้องของเขาด้วยความยินดี

“เขารู้วิธีที่จะแสดงโชว์ต่อหน้านางจริงๆ”

FB : หนอนนักแปล

ในขณะนี้ ครูก้าวไปข้างหน้าเพื่อควบคุมสถานการณ์ให้อยู่ในความสงบ

“นักเรียน โปรดอยู่ในที่นั่งและอย่าขยับ อย่าตื่นตกใจ. มันเป็นเพียงแผ่นดินไหวขนาดเล็ก กรุณาเข้าแถวและออกจากประตูในหลัง”

ก่อนที่ครูจะพูดจบ จู่ๆ พื้นดินก็สั่นสะเทือนอีกครั้ง

“แผ่นดินไหวครั้งนี้จะไม่สิ้นสุดเลยหรือ”

ซุนเจี้ยนคร่ำครวญ แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ ดวงตาของเขาเบิกกว้างและเขาก็แข็งค้างตรงจุดนั้น ชี้ไปข้างหน้าด้วยนิ้วของเขา

“สัตว์ประหลาด… สัตว์ประหลาด!!”

สัตว์ประหลาดขนาดใหญ่สี่ตัวที่ปกคลุมไปด้วยกระดองสีดำสามารถมองเห็นได้กระโจนออกมาจากหลุมลึก

สัตว์ประหลาดสูงสามเมตรและหุ้มด้วยกระดองสีดำทั้งหมด ของเหลวสีเขียวเหนียวไหลออกมาจากปากของพวกเขา หางสีดำที่มีขอเกี่ยวกลับหางแกว่งไปมาอย่างไร้ทิศทาง

สิ่งที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันโดยไม่คาดคิดนี้ทำให้ทุกคนในโรงยิมต้องตะลึง

“มัน… พวกมันคือสัตว์ประหลาดใต้ดินเหรอ?”

“ข้า… ข้าเคยเห็นการถ่ายทอดสด มอนสเตอร์เหล่านั้นในประเทศ A ไม่สามารถถูกฆ่าด้วยกระสุนได้ พวกมันยังเร็วมาก ไม่นะ! เราถึงวาระแล้ว พวกเราถึงวาระแล้ว”

“แจ้งตำรวจ!”

"ช่วยด้วยแม่จ๋า ข้ายังไม่อยากตาย ฮือออ."

“พวกมันเป็นแค่แมลงสี่ตัวที่มีหน้าแมงป่อง ไม่เลวเลย” ชูเฟิงพึมพำกับตัวเอง หลังจากที่เขาเงยหน้าขึ้นและเห็นสัตว์ประหลาดสี่ตัวที่อยู่ใกล้เขามาก

ปัจจุบันเขาเป็นผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้แรงค์ D และสัตว์อสูรระดับต่ำเหล่านี้เทียบเท่ากับผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้แรงค์ D ของมนุษย์

อย่างไรก็ตาม ชูเฟิงเคยเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับ A+ มาก่อนในชีวิต

สัตว์อสูรระดับต่ำเหล่านี้ไม่กี่ตัวที่เทียบเท่ากับเขาตอนนี้ มันไม่มีอะไรสำหรับเขาเลย

“ชูเฟิง ระวัง!”

ข้างหลังเขาเซี่ยชิงหว่านรู้สึกราวกับว่าหัวใจของนางกำลังจะหยุดเต้น

"ชายผู้นี้! ทำไมเขาไม่อยู่ห่างจากหลุมลึกก่อนหน้านี้!”

นางไม่ต้องสงสัยเลยว่าปีศาจเหล่านั้นจากหลุมลึกจะฉีก ชูเฟิง ออกจากกัน

แต่ในวินาทีถัดมา เซี่ยชิงหว่าน แทบไม่เชื่อสายตาของนาง

นางเห็นต่อหน้าต่อตาว่า ชูเฟิง ไม่เพียงแต่ไม่หนี แต่ยังเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์โดยตรง

กดปลายเท้าของเขาลงบนพื้น ชูเฟิงกระโดดขึ้นไปในอากาศและชกหมัดอย่างแรงบนกระดองของสัตว์ประหลาด

บึ้ม!

หมัดเดียวของเขาทำให้เปลือกหนาของมันเสียรูป

เลือดสีเขียวกระจัดกระจายไปทุกที่

สัตว์ประหลาดส่งเสียงขู่ด้วยความเจ็บปวด

เซี่ยชิงหว่าน ตกตะลึง

เกราะที่กระสุนยังเจาะไม่ได้ถูกหมัดของชายผู้นี้แตกเป็นเสี่ยง ๆ ?

หมัดเมื่อกี้หนักแค่ไหน?

ราชาแห่งหมัดมวย เป็นที่รู้จักกันดีว่ามีแรงต่อย 800 ปอนด์; หมัดแบบสุ่มๆจากเขาสามารถฆ่าวัวได้

ร่างกายของนักศิลปะการต่อสู้ระดับ D เปรียบได้กับร่างกายที่เหนือกว่ามนุษย์ พลังของหมัดของเขาจะเกิน 1,000 ปอนด์

ในเวลานี้ เซี่ยชิงหว่าน ก็ตระหนักว่า ชูเฟิง ไม่ได้ตอบสนองต่อ ซุนเจี้ยน ก่อนหน้านี้ไม่ใช่เพราะเขากลัว แต่เพราะเขาไม่อาจใส่ใจซุนเจี้ยนได้!

มิฉะนั้น หมัดธรรมดาสามารถฆ่าซุนเจี้ยนได้

ในขณะที่ เซี่ยชิงหว่าน ปล่อยให้จินตนาการของนางโลดแล่น ชูเฟิงได้เริ่มต่อสู้กับแมงป่องทั้งสี่แล้วเผชิญกับข้อบกพร่องของมัน

เขาสามารถทำสิ่งนี้ได้อย่างง่ายดาย

ฉากดังกล่าวทำให้ฝูงชนที่หลบหนีไปทุกทิศทุกทางหยุดตามทาง

พวกเขายืนตะลึงเมื่อดูการแสดงของชูเฟิง

“เพื่อนคนนี้…ยังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า”

“พี่เฟิงเป็นเพียงสัตว์ประหลาดมากกว่าสัตว์ประหลาด!”

"ไอดอลของข้า!"

ทันใดนั้น ได้ยินเสียงกังขาว่า “ฮึ่ม สัตว์ประหลาดที่ปรากฏตัวครั้งนี้แตกต่างจากที่แสดงทางโทรทัศน์ในประเทศ A พวกมันอาจอ่อนแอกว่า ถ้าเป็นข้สก็คิดว่าสามารถทำได้เช่นกัน”

ซุนเจี้ยนสัมผัสได้ว่าทุกคนหันมามองเขา

เขาบังคับตัวเองให้เหยียดหลังตรง

เขาไม่ต้องการที่จะดูด้อยกว่า ชูเฟิง ต่อหน้าฝูงชน

ดังนั้นเขาจึงคิดหาเหตุผลที่ดูเหมือนจะสมเหตุสมผล

ลูกน้องของซุนเจี้ยนบางคนพูดแทรกขึ้นมาทันที

“ใช่ พวกมันแตกต่างจากทีวีโดยสิ้นเชิง พวกมันต้องอ่อนแอมากอย่างแน่นอน”

“พี่เจี้ยนของเราผ่านการทดสอบสายดำขั้นที่ 7 แล้วเมื่อวานนี้ ถ้าชูเฟิงทำได้ พี่เจี้ยนของพวกเราก็ทำได้เช่นกัน!”

“ชูเฟิงจงใจอวดดี ข้าไม่เชื่อ ให้เขาให้มอนสเตอร์ตัวหนึ่งแก่เรา เรายังต้องการโอกาส!”

ชูเฟิงที่ยังคงต่อสู้อยู่ยิ้ม

แท้จริงแล้วลูกวัวแรกเกิดไม่กลัวเสือ

สัตว์อสูรที่ปรากฏตัวในประเทศ A มาจากเผ่าปลิง ด้วยรูปร่างที่เล็กกว่าและความแข็งแกร่งที่อ่อนแอกว่า พวกมันจึงเกือบจะเป็นรูปแบบการดำรงอยู่ต่ำที่สุดในบรรดาสัตว์อสูร

แมลงหน้าแมงป่องในวันนี้แข็งแกร่งกว่าแมลงจากเผ่าปลิงมาก

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพวกเขาได้ร้องขอ ชูเฟิงจึงไม่รังเกียจที่จะแบ่งปันมอนสเตอร์ตัวหนึ่งให้กับพวกเขา

การต่อสู้กับหุบเหวไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะหลีกเลี่ยงได้

ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาจะต้องผ่านมันไปได้

ด้วยความคิดนี้ เขาจึงก้าวไปด้านข้างและปล่อยแมลงตัวหนึ่งที่หน้าแมงป่องไป

ด้วยสติปัญญาที่ต่ำ บั๊กหน้าแมงป่องก็ไม่ได้หยุดเลย

มันจับหินอ่อนด้วยกรงเล็บของมันแล้วทุบให้เป็นชิ้น ๆ และพุ่งเข้าหาซุนเจี้ยนและแก๊งของเขาอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อเห็นภาพนี้ ใบหน้าของซุนเจี้ยนและลูกน้องของเขากลายเป็นสีเขียว

“เจ้าสิ่งนี้มันแข็งแกร่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ”