ผู้แพ้จะต้องตาย!
“ตาเฒ่า ถ้าเจ้ากล้าหยุดข้า ข้าจะส่งเจ้าลงนรกในวันนี้!”
ชูเฟิงพูดอย่างไม่แยแส
ราวกับว่าเขากำลังพูดถึงเรื่องเล็กๆน้อยๆ
แต่สำหรับผู้อาวุโสโม่ คำพูดเหล่านี้ฟังดูประชดประชันยิ่งนัก
ตั้งแต่เขากลายเป็นปรมาจารย์กำลังภายใน เป็นเวลานานแล้วที่ไม่มีใครกล้าพูดกับเขาเช่นนี้
ไม่ต้องพูดถึงความหยิ่งทะนงที่จะท้าทายเขา
อย่าว่าแต่ผู้เยาว์คนหนึ่งเลย
"เย่อหยิ่ง! อย่างน่าขัน!"
ผู้อาวุโสโม่เยาะเย้ย
“ไอ้เด็กเวร อย่าเย่อหยิ่งให้มันมากนัก! ต่อให้ข้าจะไปกับอี้เอ๋อ เจ้าจะทำอะไรข้าได้!”
ชูเฟิงยังคงไร้อารมณ์ การแสดงออกของเขายังคงไม่แยแส ขณะที่เขาพูดต่อว่า “ไม่มีอะไรมาก ข้าจะฆ่าเจ้า”
ผู้อาวุโสโม่หัวเราะด้วยความขุ่นเคืองใจ
“ฮ่าฮ่า ดี! ดีมาก! ผู้เยาว์เดี๋ยวนี้หยิ่งทะนงถึงขั้นนี้แล้วหรือ? ไอ้เด็กเวร! อย่าบอกนะว่าเจ้าคิดว่าจะมีพลังเพียงพอที่จะต่อต้านข้า เพียงเพราะว่าเจ้าสามารถทำลายม่านกั้นเขตแดนทองคำนั่น?”
การระเบิดของชูเฟิงก่อนหน้านี้ ผู้อาวุโสโม่ได้เห็นมันแล้ว
แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าม่านกั้นเชตแดนของการประเมินนี่ มันแข็งแกร่งเพียงใด แต่จากรูปลักษณ์ของมัน ความแข็งแกร่งของชูเฟิงก็น่าจะอยู่ในระดับเดียวกันกับเขามากที่สุด
อาจจะไม่เท่าเขาด้วยซ้ำ
มันน่าตกใจที่มีความแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อในวัยเพียงเท่านี้
แต่จะฆ่าเขา?
เป็นไปไม่ได้!
ในกรณีนั้นเขาไม่กลัว
ผู้อาวุโสโม่เต็มไปด้วยความมั่นใจ
ชูเฟิงเพียงแค่ยิ้มเบาๆ
เขาไม่สนใจที่จะอธิบายใดๆ
ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้รุ่นก่อนดูเหมือนจะเหมือนๆกันหมด
พวกเขาจะไม่หลั่งน้ำตาจนกว่าจะได้เห็นโลงศพ
เนื่องจากเป็นกรณีนี้ มาสู้กันเถอะ!
จะไม่ยอมหยุดศึก!
ส่วนปลายของใบดาบแตะพื้น และดาบอันคมกริบก็ส่งเสียงดังกึกก้อง
ดาบสองคมก็ตื่นเต้นเช่นกัน!
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฝ่ายตรงข้ามของชูเฟิง อ่อนแอเกินไปหรือไม่ก็แข็งแกร่งเกินไป
แม้แต่ดาบสองคมก็ยังรู้สึกเสียใจ!
ในฐานะที่เป็นจิตวิญญาณศาสตราวุธที่มีระดับค่อนข้างสูง แม้ว่ามันจะไม่มีสติปัญญา แต่จากลักษณะการฆ่าของมันทำให้มันกระหายที่จะสัมผัสกับประสบการณ์การต่อสู้ที่น่าพึงพอใจ
แม้ว่าใบดาบจะหักลง จิตวิญญาณมันจะแตกเป็นเสี่ยง มันก็ไม่ลังเลใดๆ!
นี่คือเกียรติยศและความรุ่งโรจน์ของอาวุธ!
ในขณะนี้ ผู้อาวุโสโม่ยังคงคิดว่าชูเฟิงเพียงแค่ล้อเล่นเท่านั้น
เขาไม่กล้าโจมตีจริงๆหรอก
ท้ายที่สุด การโจมตีเขาก็เทียบเท่ากับการยั่วยุทั่วทั้งเขตศักดิ์สิทธิ์คุนหลุน!
ไม่ใช่ทุกคนที่มีความกล้าหาญเช่นนี้!
ดังนั้น ผู้อาวุโสโม่จึงดึงหลินอี้และกำลังจะจากไป
ทันใดนั้นโดยไม่มีการแจ้งเตือนใดๆ...
วูบบบ!
รัศมีแห่งคมดาบที่น่าสะพรึง กวาดผ่านไปในทิศทางของผู้อาวุโสโม่ ซึ่งกำลังก้าวไปข้างหน้า
แม้แต่พื้นที่แข็งสุดๆของบันไดสู่สวรรค์ ก็มีรอยแยกขนาดใหญ่ที่ถูกแกะสลักลงบนตัวมันอย่างปราณีต
รัศมีแห่งคมดาบได้สร้างความหายนะไว้ตามทาง
จิตสังหารพุ่งขึ้น!
“ไม่ได้ยินที่ข้าพูดหรือ?”
เสียงของชูเฟิงฟังอย่างช้าๆ
“ชูเฟิง เจ้าอยากทำให้เขตศักดิ์สิทธิ์คุนหลุนเป็นศัตรูของเจ้าจริงๆหรือ?”
การแสดงออกของผู้อาวุโสโม่กลายเป็นเคร่งขรึม
เขารู้สึกถึงการฟันในระยะใกล้ แม้แต่เขาก็ยังตกใจ
นี่เป็นเพียงการฟันธรรมดาๆ จากชูเฟิงเท่านั้น
ในขณะนี้ ผู้อาวุโสโม่มองเห็นชูเฟิงเป็นคู่ต่อสู้ในระดับเดียวกันอย่างสมบูรณ์ เขาไม่ได้ดูถูกอีกต่อไป
ฉากนี้ถูกเห็นโดยผู้ชมทั้งหมดและแม้กระทั่งผู้ชมที่กำลังนั่งดูการถ่ายทอดสดทั่วโลก
ทั้งประเทศอยู่ในความโกลาหล
"ไม่มีทาง! พวกเขาจะต่อสู้กันจริงๆเหรอ?”
“ชูเฟิงใจร้อนเกินไป! ท้ายที่สุดแล้ว ผู้อาวุโสโม่ก็มีชื่อเสียงมาช้านาน…”
“ข้าคิดว่าชูเฟิงมีโอกาศมากกว่า! พี่ชาย เวลาได้เปลี่ยนไปแล้ว!”
ข้างหลังของชูเฟิง หลิวเซียนเอ๋อเป็นกังวลเล็กน้อย
แม้ว่านางจะมาจากคุนหลุน แต่นางก็กังวลว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับชูเฟิง
นางรู้ดีว่าผู้อาวุโสโม่แข็งแกร่งเพียงใด
นางลังเลอยู่นาน
ในท้ายที่สุด นางก็กระซิบเบาๆที่ข้างหูของชูเฟิง
“ชูเฟิง… ท่านผู้อาวุโสโม่เชี่ยวชาญเทคนิคกรงเล็บมากที่สุด ทักษะเฉพาะตัวของเขาคือ กรงเล็บผีกินกระดูก ด้วยกรงเล็บเดียว เส้นเอ็นและกระดูกของเจ้าจะหักได้ ดังนั้นเจ้าต้องระมัดระวัง…"
ชูเฟิงยิ้ม
ภรรยาของเขารู้วิธีที่จะรักเขา
"เข้าใจแล้ว อยู่ห่างจากที่นี่ก่อน เดี๋ยวจะโดนลูกหลงไปด้วย”
หลิวเซียนเอ๋อออกไปอย่างเชื่อฟัง
นางไปยืนร่วมกับหนี่ชิงหลานและคนอื่น ๆ
ในอีกด้านหนึ่ง ผู้อาวุโสโม่ก็ให้หลินอี้ออกไปเช่นกัน
เขาจ้องมองชูเฟิงด้วยสายตาที่เกรี้ยวกราด
เขาถูกบังคับให้ต่อสู้กับรุ่นเยาว์
ผู้อาวุโสโม่รู้สึกอับอาย!
“เรื่องเก่าอย่าเสียใจไปเลย เป็นผีที่มีความสุขในภายหลังเสียเถอะ”
ชูเฟิงยิ้มเยาะเย้ย
ผู้อาวุโสโม่ไม่สามารถยับยั้งได้อีกต่อไป
กำลังภายในมหาศาลพุ่งออกมา!
คลื่นลมที่ซัดเข้ามาทำให้หญิงชราและนักบวชเต๋าที่เพิ่งมาถึงก็ตกใจ
“ตาเฒ่าหัวโล้นนี่… แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว…”
หญิงชราพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม
“ใช่ ข้าเกรงว่าเราสองคนจะไม่คู่ควรกับเขาแล้ว”
ชายชราถอนหายใจ
ผู้อาวุโสโม่ไม่สนใจทั้งสองคนที่เพิ่งมาถึง
เขาขยับนิ้วของเขา
เขาโจมตีด้วยความโกรธ!
กรงเล็บที่แหลมคมของเขาซึ่งแข็งราวกับเพชร พุ่งเข้าหาชูเฟิงด้วยพลังแห่งการทำลายหินผาและแยกทองคำ
เขาต้องการให้ชูเฟิงรู้ว่า การดูถูกผู้เชี่ยวชาญรุ่นก่อน จะส่งผลถึงชีวิต!
“ฮ่าฮ่า มาได้ดี!”
ดวงตาของชูเฟิงส่องประกาย
ต่อสู้!
ครั้งนี้เป็นการต่อสู้ที่น่าตื่นตาตื่นใจ!
ดาบสองคมต้องการระบาย
เขาจะไม่ต้องการสิ่งนั้นได้อย่างไร!
เขาอดทนมานานเกินไปแล้ว!
ทันใดนั้นเขาก็คำราม
“สุนัขเฒ่า เจ้ากล้ากางกรงเล็บมาที่ข้า? ตาย!"
เมื่อเขาพูดจบ รัศมีแห่งคมดาบอันมหาศาลก็พุ่งไปข้างหน้า และฟันออกไป!
ใบดาบของเขาสั่นกระเพื่อมเหมือนคลื่น
รัศมีหนึ่งร้อยเมตรกลายเป็นเขตแดนชำระล้างทันที
บึ้ม!
วินาทีถัดมา ท้องฟ้าและพื้นดินก็แตกระแหง
เสียงบึ้มดังกึกก้องไปทั่วทุกทิศทุกทาง
ไม่กี่วินาทีต่อมา ในสนามกีฬาซึ่งอยู่ห่างจากสนามรบถึงหนึ่งพันเมตร ทันใดนั้น ก็มีลมแรงพัดมา
ทุกคนรู้สึกราวกับว่า มีเสียงฟ้าร้องดังก้องอยู่ในหูของพวกเขา
กระจกนิรภัยในสนามกีฬาแตกเป็นเสี่ยงๆ
โต๊ะและเก้าอี้ไม้บางตัวก็แตกเช่นเดียวกัน
ฝูงชนปิดหูของพวกเขาด้วยความหวาดกลัว
ถึงกระนั้น สำหรับนักสู้ที่อ่อนแอกว่าบางคน เลือดก็เริ่มไหลจากมุมปากของพวกเขา
ทุกคนมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ!
ห่างออกไปถึงหนึ่งพันเมตร!
แม้จะข้ามแดนมาแสนไกล แต่ก็ยังมีพลังทำลายล้างมหาศาล
ในสถานที่ๆชูเฟิงและผู้อาวุโสโม่กำลังต่อสู้กัน ฉากที่น่ากลัวนี้จะเป็นอย่างไร?
เมื่อฝุ่นจางลง ฝั่งตรงข้ามของชูเฟิง ผู้อาวุโสโม่ก็หอบอย่างหนักหน่วง นิ้วของมือขวาสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ และดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เกือบไปแล้ว!
เขาใกล้จะโดนชูเฟิงเฉือนฝ่ามือแล้ว!
โชคดีที่ในนาทีสุดท้าย เขาได้ปลดปล่อยกำลังภายในทั้งหมดออกมา
ด้วยกำลังภายในที่แข็งแกร่งของเขา เขาสามารถปลดปล่อยพลังออกมาได้อย่างแข็งแกร่ง
หากพลังวิญญาณของชูเฟิงแข็งแกร่งขึ้น แม้ว่าจะไปถึงแค่ระดับ B เท่านั้น
แต่ผู้เฒ่าโม่ก็รู้สึกว่าบางที มันอาจจะไม่ง่ายเหมือนกับแค่เสียมือไปเพียงอย่างเดียวแล้ว
ชูเฟิงยังรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องน่าสมเพชและยิ้มแย้มออกมา
“เจ้าวิ่งเร็วมาก เจ้ามีแค่นี้เหรอ?”
ผู้อาวุโสโม่ทั้งอับอายและโกรธเคือง
“เจ้าหนู อย่าอวดดีให้มันมากนัก! ข้าเพิ่งทดสอบความแข็งแกร่งของข้าในตอนนี้!”
เขามีไพ่ลับอีกมากมาย
ทักษะเฉพาะตัวของเขายังไม่ได้ถูกนำมาใช้
แต่ตอนนี้ ผู้อาวุโสโม่ไม่ต้องการจะต่อสู้อีกต่อไป
เหตุผลก็ง่ายๆ เพราะเขาไม่มีความมั่นใจในชัยชนะเลยแม้แต่น้อย
หากพวกเขายังต้องต่อสู้ต่อไปและเขาไม่สามารถจัดการชูเฟิงซึ่งเป็นเพียงรุ่นเยาว์ได้อย่างรวดเร็ว มันจะทำลายชื่อเสียงของเขาเปล่าๆ!
“ไอ้หนู แล้วการพักรบล่ะ? ข้าสามารถขอให้หลินอี้ขอโทษได้! เรื่องนี้จะได้จบลงเสียที!”
ผู้อาวุโสโม่ก็บังคับเสียงของเขาให้เบาลง
ที่จริงเขาไม่อยากสู้อีกต่อไปแล้ว
ชูเฟิงเย้ยหยันเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น
ทันใดนั้นเขาก็ตะโกนว่า “อะไรนะ? เจ้าอยากให้หลินอี้ขอโทษข้างั้นเหรอ? และเจ้ายังต้องการสงบศึกอีกด้วยใช่ไหม? นั่นไม่พอหรอก! ถ้าเจ้าไม่ส่งตัวหลินอี้มาให้ข้า คราวนี้ข้าจะไม่ไว้ชีวิตเจ้า!”
เสียงของชูเฟิงดังก้องไปทั่วทั้งพื้นที่
มันยังแพร่กระจายไปทั่วโลกผ่านการออกอากาศสตรีมถ่ายทอดสด
ยอดเยี่ยม
ทุกคนรู้ว่าผู้อาวุโสโม่ไม่กล้าสู้แล้ว
ผู้อาวุโสโม่โกรธมาก
ในตอนนี้ เขาจะเอาหน้าไปไว้ตรงไหนได้บ้าง
นี่เป็นการบังคับเขาให้ตาย!
"ดี! ดีมาก! ในเมื่อเจ้าแส่หาความตาย ข้าก็จะทำตามความปรารถนาของเจ้า! วันนี้ข้าจะฆ่าเจ้าอย่างแน่นอน!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า… ข้าขออะไรมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว!”
ชูเฟิงยิ้มอย่างจงใจ
เขาเป็นคนป่าเถื่อนและไม่สนกฏเกณฑ์
ทันใดนั้นเขาก็คำรามออกมาเสียงดังลั่น
ราวกับว่าเขากำลังประกาศให้โลกรู้
ผู้แพ้การต่อสู้ครั้งนี้จะต้องตาย...