มาสู้กัน!

ผู้อาวุโสหลัวที่ปกติจะสงบดูตื่นเต้นมากในขณะนี้

ไม่เพียงเท่านั้น ชูเฟิงยังมองไปยังคนอื่นๆ

เขาตระหนักว่าพวกเขาก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน

ชายหัวเหลืองถึงกับส่งเสียงเชียร์

"พี่ใหญ่สุดยอดมาก!"

“ระดับเจ้าเหนือหัว! ถ้าข้าสัมผัสได้ถึงมุมมองของระดับนั้นในชีวิตของข้า ข้าก็ตานตาหลับแล้ว”

หมายเลข 9 ได้ยินสิ่งนี้และเยาะเย้ยเขาอย่างไร้ความปราณี

“เจ้าลืมมันไปได้เลย เว้นแต่เจ้าจะเดินไปตามทางของสุนัขตัวเมียได้ ในฐานะผู้บุกเบิกเส้นทาง เจ้าอาจจะมีโอกาสก็ได้นะ”

“หึ่ม…แม่คานทอง ท่านจะสาปแช่งข้าทำไม!” ชายหัวเหลืองซึ่งเป็นคนตรงไปตรงมาตอบโต้โดยไม่ลังเล

หมายเลข 9 โกรธมากจนเกือบจะโจมตีอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม เมื่อมีพี่ใหญ่และผู้อาวุโสหลัวอยู่รอบๆ การอวดดีเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดี

นางต้องทนกับมันในตอนนี้

นางจดบันทึกไว้อีกอันสำหรับชายหัวเหลือง

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ชายหัวเหลืองก็ไม่สนใจ

ไม่ว่าในกรณีใด มีโน้ตมากเกินไปก็ไม่ดี

ไม่เป็นไรตราบใดที่เขาสนุกกับการเยาะเย้ยผู้คน

เขามองไปที่หมายเลข 9 อย่างมีชัย

ความแข็งแกร่งของเขาพัฒนาขึ้นมากในทุกวันนี้ และเขาก็อายุไล่เลี่ยกับหมายเลข 9 ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้ว เขาจึงไม่ยอมใครง่ายๆ

ขณะที่พวกเขาโต้เถียงกัน ชูเฟิงก็สังเกตชายผู้เย็นชาตรงหน้าเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

หมายเลข 1!

ผู้นำที่ไร้ข้อกังขาของเหล่านักรบเงาโลหิต

ไม่ว่าชายหัวเหลืองจะหยิ่งผยองเพียงใด เขาก็ไม่กล้าแสดงอาการซุกซนต่อหน้าหมายเลข 1

เจ้าเหนือหัว…

ชูเฟิงเคยได้ยินเพียงผู้อาวุโสหลัวและคนอื่นๆ พูดถึงเรื่องนี้

แม้แต่ในสมัยโบราณ การดำรงอยู่เช่นนี้ก็มีความหมายเช่นเดียวกับการดำรงอยู่อย่างคงกระพัน!

เจ้าเหนือหัวไม่ใช่ชื่อของผู้ปกครองดินแดน

มันเป็นเพียงชื่อของการดำรงอยู่ที่ยอดเยี่ยม

ตอนนี้ ยังมีสิ่งมีชีวิตระดับราชาบางคนในหุบเหวห้วงลึกอเวจีที่เรียกตัวเองว่าเป็นเจ้าเหนือหัว

แต่ทั้งสองก็ไม่อาจเปรียบเทียบกันได้!

*//(น่าจะมีความพิเศษอะไรบางอย่าง แบบเจ้าเหนือหัวส่วนใหญ่ของพวกปีศาจก็แค่ระดับทั่วๆไป ส่วนเจ้าเหนือหัวอย่างหมายเลข 1 ก็คงเป็นพวกอัจฉริยะต่อสู้ข้ามระดับได้ อย่างไรก็ตามต้องติดตามกันต่อไปอีกที)

เขาไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นคนที่ยังมีชีวิตอยู่ในวันนี้!

ชูเฟิงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น

แต่แล้วเขาก็ฉุกคิดอีกครั้ง

อะไรวะเนี้ย!

เงื่อนไขการเคลียร์ของข้า ดูเหมือนจะต้องเอาชนะนักรบเงาโลหิตทั้งสิบ!

หมายความว่าเขาต้องสู้กับผู้ชายตรงหน้าไม่ใช่เหรอ?

บ้าไปแล้ว!

แล้วจุดประสงค์ของการต่อสู้คืออะไร? เขาทำได้แค่ยอมรับความพ่ายแพ้!

ไม่ว่าชูเฟิงจะมั่นใจมากแค่ไหน เขาก็ไม่คิดว่าจะสามารถท้าทายสวรรค์และทำลายการดำรงอยู่เฉกเช่นสิ่งมีชีวิตระดับเจ้าเหนือหัวลงได้!

โชคดีที่ชูเฟิงจำได้อย่างเลือนลาง

ชายผู้เคร่งขรึมในชุดเกราะดูเหมือนจะพูดว่า ตราบเท่าที่ชูเฟิงสามารถยืนหยัดได้ในช่วงระยะเวลาหนึ่งได้ เขาก็จะผ่าน?

สิ่งนี้ง่ายกว่ามาก

อย่างไรก็ตาม ชูเฟิงยังคงรู้สึกขมขื่นยิ่งนัก

นั่นคือเจ้าเหนือหัว!

แม้ว่าจะเป็นเพียงการร่างเงาระดับ A+ แต่ก็ยังสามารถกวาดล้างระดับ A+ ที่คิดว่าตัวเองอยู่ยงคงกระพันได้!

ดูเหมือนว่าการเดินทางกลับบ้านของเขายังคงมีอุปสรรคอย่างมาก!

ในขณะที่ชูเฟิงรู้สึกเป็นกังวล หมายเลข 1 ก็จ้องมองไปทางชูเฟิง

ดวงตาของเขาลุกโชน

ชูเฟิงรู้สึกราวกับว่าเขาถูกมองทะลุ

เขารู้สึกแย่มาก

ณ ตอนนี้.

หมายเลข 1 ก็ถอนสายตาออกทันที

เสียงอันหนักแน่น ดังออกมาจากใต้ชุดเกราะ

มันเป็นเพียงสองคำ

"ไม่เลว"

ดวงตาของชายผมเหลืองเบิกกว้าง

“ให้ตายเถอะ พี่ใหญ่รู้จักวิธียกย่องผู้คนจริงๆเหรอ!”

พวกเขาใช้เวลาหลายปีกับหมายเลข 1

พวกเขารู้ดีว่ามันยากแค่ไหนที่จะให้บอสยกย่องใครสักคน

จู่ๆชายหัวเหลืองก็กอดชูเฟิงและถามอย่างลับๆ ว่า “เจ้าหนู บอกข้าทีว่าเจ้าแอบซ่อนไพ่ตายไว้เยอะหรือไม่? มิฉะนั้น ด้วยความแข็งแกร่งที่เจ้ามักจะแสดงต่อหน้าเรา พี่ใหญ่ก็ไม่ควรจะมายกย่องเจ้า! ดูเหมือนว่าพวกเราจะต้องระมัดระวังเป็นพิเศษในภายหลังเสียแล้ว!”

ชูเฟิงถึงกับพูดไม่ออก

เผลอแปปเดียวเพราะประโยคสบายๆจากหมายเลข 1

เขาเกือบจะเปิดเผยความแข็งแกร่งที่ซ่อนอยู่ของเขาแล้ว

แน่นอนว่าเนื่องจากเขารู้อยู่แล้วว่าเขาสามารถกลับบ้านได้หลังจากเอาชนะนักรบเงาโลหิตสิบคนแล้ว ชูเฟิงย่อมไม่แสดงพลังทั้งหมดของเขาอย่างโง่เขลาต่อหน้าคนเหล่านี้แน่ๆ

เขาไม่เคยแสดงให้เห็นถึงสามร่างโคลนอันยิ่งใหญ่

มีวิธีการอื่นซ่อนอยู่อีกด้วย

เขาต้องการที่จะเล่นงานพวกเขาโดยไม่ให้ทันตั้งตัว

คำเตือนของหมายเลข 1 ทำให้คนเหล่านี้ระมัดระวังมากขึ้นโดยไม่คาดคิด

เวร!

แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร

แล้วถ้ารู้ถึงความแข็งแกร่งของเขาล่ะ!

เนื่องจากชูเฟิงไม่สามารถซุ่มโจมตีพวกเขาได้อีก เช่นนั้นก็ควรจะบดขยี้พวกเขาโดยตรง!

เขาแค่อยากทำให้มันง่ายเผื่อว่าอาจจะมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น

ชูเฟิงยกยิ้มมุมปากน้อยๆ และไม่สนใจชายหัวเหลืองอีก

เขาเอียงศีรษะและมองไปที่ผู้อาวุโสหลัว

ผู้อาวุโสหลัวเข้าใจความหมายของชูเฟิงเช่นกัน

เขาพูดด้วยรอยยิ้มน้อยๆทันที

“เนื่องจากทุกคนอยู่ที่นี่ การประเมินจะเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ ให้หมายเลข 10 เป็นคนแรก เขาเร็วมาก ดังนั้นเขาไม่ควรแพ้เร็วเกินไป ดังนั้นเราสามารถให้เขาทดสอบดูก่อนได้”

“บ้าจริง! ตาเฒ่าชรา ท่านพูดผิดแล้ว! ท่านกำลังดูถูกใครอยู่! เวลามีเรื่องดีๆ เกิดขึ้น ท่านไม่เคยนึกถึงข้าเลย แล้วท่านก็ชวนให้ข้าสู้ก่อนเฉย?! ท่านรู้วิธีใช้ตำแหน่งของท่านเพื่อแก้แค้นก็เท่านั้น!”

ชายหัวเหลืองพึมพำอย่างไม่เต็มใจนัก

แต่เมื่อเขาเห็นสายตาของผู้อาวุโสหลัวจับจ้องมา เขาก็ตัวสั่นอย่างไม่อาจควบคุมได้

ในชั่วพริบตา เขาได้พุ่งไปที่ด้านหน้าของชูเฟิงแล้ว

ทั้งสองคนยืนอยู่กลางอากาศ

ชูเฟิงผสานฝ่ามือของเขาด้วยความเคารพ

เวลาอื่นก็เล่นๆกันไป แต่คราวนี้แตกต่างออกไป

ไม่สามารถเสียมารยาทได้

ผู้อาวุโสเหล่านี้ช่วยเขาไว้มาก

เขาต้องเคารพพวกเขา

นั่นคือกฎ!

ชายหัวเหลืองหยุดทำตัวไร้สาระทันที

เขาเริ่มจริงจังขึ้น

เขาผสานฝ่ามือให้กลับชูเฟิงเพื่อตอบรับการแสดงความเคารพในครั้งนี้

เมื่อมองไปทางชูเฟิง แววตาของเขาก็เต็มไปด้วยความจริงจัง และเขาก็พูดอีกครั้ง

“เจ้าหนู แม้ว่าเราจะมีความสัมพันธ์ที่ดีซึ่งกันและกัน แต่ข้ามีเรื่องต้องบอกเจ้าไว้ล่วงหน้า"

“อย่าคาดหวังว่าคราวนี้เราจะทำตัวง่ายๆเหมือนที่ผ่านๆมา"

“ตั้งแต่วินาทีที่การต่อสู้เริ่มต้นขึ้น เว้นแต่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะล้มลง การต่อสู้จะไม่มีวันสิ้นสุด!"

“นี่คือการทดสอบการฝึกหนักของเจ้า!"

“มันเป็นกฎของการประเมินด้วย!"

“ทุกสิ่งที่เจ้าทำตอนนี้จะถูกจับตามองโดยกฎของเต๋าสวรรค์"

“ทุกย่างก้าวของเจ้าอาจส่งผลต่อผลลัพธ์สุดท้ายของเจ้าในรอบแรกด้วยซ้ำ"

“มันเกี่ยวข้องกับอัตราความสำเร็จในการทดสอบของเจ้า!"

“ขอเตือนไว้ครั้งสุดท้าย"

“ถ้าเจ้าไม่ผ่านการทดสอบของเรา เจ้าก็กลับไปยังโลกไม่ได้จริงๆ ไม่มีทางผ่อนปรน!”

เขาฟังคำพูดที่ดูรุนแรงของชายหัวเหลือง

รอยยิ้มบนใบหน้าของชูเฟิงค่อยๆจาง หายไป

มันถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่น

เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่ได้กลับไปยังโลก!

เพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์หลายพันล้านคนกำลังดิ้นรนระหว่างความเป็นและความตาย

เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย

ริมฝีปากของเขาแยกออกในขณะที่เขาพึมพำกับตัวเอง

"ข้าเข้าใจ."

“งั้นเรามาสู้กัน…”

“ไม่มีใครสามารถหยุดข้าได้ ไม่แม้แต่ท่าน!”

ในขณะนี้ การจ้องมองของชูเฟิงนั้นก็เฉียบคมราวกับหมาป่า

ร่างของเขาหายไปทันที

เขาเริ่มจริงจัง!

ในอีกด้านหนึ่ง ชายหัวเหลืองก็ตะโกนอย่างตื่นเต้น

การต่อสู้อย่างจริงจังนั้นน่าสนใจกว่าเยอะ!

มาสู้กัน!

คนพวกนั้นต่างบอกว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของชูเฟิง แน่นอนว่าชายหัวเหลืองนั้นไม่เชื่อเรื่องนี้!

เขาฝึกฝนอย่างหนักมานานนับครั้งไม่ถ้วน

ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอีกครั้งเมื่อเร็ว ๆ นี้อีกด้วย

แล้วเขาจะต้องมากลัวเด็กน้อยนี่ไปทำไม!

“ไล่ล่าแสง!”

ทันใดนั้นชายหัวเหลืองก็หายไปจากสายตาของทุกคน

ทันใดนั้นมีเสียงของสายลมกรีดร้อง

คลื่นอากาศเต็มท้องฟ้า!

แสงพร่างพราวสองดวงเริ่มพันกัน ตัดกัน และวาบขึ้นบนท้องฟ้า!

มีเสียงคำรามดังมาในตอนท้าย

ความเร็วสูงสุดสร้างโซนิคบูมได้ไม่รู้จบ

ชูเฟิงก็เข้าสู่สถานะ [ไล่ล่าแสง] เช่นกัน

ราวกับมีสงครามระหว่างดวงอาทิตย์ที่พร่างพราวสองดวง!

มันช่างรุ่งโรจน์!

การสอบแรกในสุดยอดเก้าการทดสอบเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว!

ตอนก่อน

จบบทที่ มาสู้กัน!

ตอนถัดไป