อยู่ยงคงกระพันในหมู่รุ่นเดียวกันกับข้า!
ชูเฟิงเดินนำไปข้างหน้าและจ้องมองไปทางหมายเลข 1 ด้วยดวงตาอันลุกโชน
และข้างหลังเขาคือทหารผีดิบนับล้าน!
นายพลระดับ A+ ทั้งเจ็ด!
พวกเขาทั้งหมดลอยอยู่กลางอากาศ
ออร่าของพวกเขาน่ากลัวมาก
ทุกคนเงียบงันไป
ไม่มีใครพูดอะไรได้เลย
พวกเขายังคงรู้สึกตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า
หมายเลข 1 สูดหายใจเข้าลึกๆ และพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา “ไอ้หนู ข้ายอมรับว่าข้าประเมินเจ้าต่ำไป…”
“ภายใต้กำแพงแห่งเวลา ในเวลาเพียงหนึ่งปี ไม่เพียงแค่เจ้าจะได้รับพลังในการสังหารระดับ A+ ในทันทีเท่านั้น แต่เจ้ายังได้ชุบเลี้ยงกองทัพอันเดดที่มีสมาชิกเกินล้านด้วย แถมยังมีนักสู้ระดับ A+ มากกว่าหนึ่งกำมือภายใต้คำสั่งของเจ้า …”
“การผนึกกำลังในครั้งนี้ เกือบจะเทียบกับนายท่านในตอนนั้นได้แล้ว…”
เขาเปรียบเทียบชูเฟิงกับนายท่านของเขา
หมายเลข 1 ยกย่องชูเฟิงอย่างสูง
แต่มันยังมีช่องว่างอยู่
เป็นเพราะในตอนนั้น ความแข็งแกร่งของนายท่านเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอแล้วที่จะปราบปรามผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกันทั้งหมด!
“ผู้อาวุโสหมายเลข 1 ท่านยกยอข้าเกินไปแล้ว ข้ารู้ขีดจำกัดของตัวเองดี”
ชูเฟิงยิ้มจางๆ เขายังคงถ่อมตัวมาก
จากนั้นเขาก็เปลี่ยนหัวข้อทันที
“เพราะยังไงข้าก็เป็นแค่นักสู้ระดับ C เป็นเรื่องปกติที่ข้าจะด้อยกว่าผู้อาวุโสคนนั้น”
หลังจากที่ ชูเฟิง พูดคำเหล่านั้นจบ หมายเลข 1 ก็อดไม่ได้ที่จะสะดุดตัวเอง
การแสดงออกบนใบหน้าของเขานั้นยอดเยี่ยมจริงๆ
เจ้าเด็กคนนี้นี่!
เขายังเน้นย้ำถึงระดับของเขา!
เขายังเย่อหยิ่งไม่พอใช่ไหม?
เขาหมายความว่าอย่างไร?
เจ้าเด็ดคนนี้กำลังบอกพวกเขาอย่างชัดเจนไม่ใช่หรือว่าเมื่อตัวของเจ้าเด็กคนนี้ก้าวไปสู่ระดับ A+ เขาอาจจะเหนือกว่านายของพวกเขาในระดับเดียวกันด้วยซ้ำไป?
ช่างหยิ่งผยองยิ่งนัก!
หมายเลข 1 อดไม่ได้ที่อยากจะทุบตีเจ้าเด็กคนนี้
แต่แล้วอีกครั้งหมายเลข 1 ก็ต้องยอมรับมันเช่นกัน
เด็กคนนี้ ชูเฟิง ช่างร้ายกาจเกินไป!
ระดับ C!
เขายังเป็นแค่ระดับ C จริงๆ!
ใครจะเชื่อว่านักสู้ระดับ C ซึ่งไม่ต่างอะไรกับมดในสายตาของนักสู้ระดับ A+ มีพลังพอที่จะฆ่าพวกเขาได้ทันที!
นี่เป็นเพียงในจินตนาการเท่านั้น!
ในขณะนี้ หมายเลข 1 รู้สึกเสียใจต่อเผ่าพันธุ์ปีศาจที่สร้างความเสียหายให้กับดาวโลกจริงๆ
ด้วยความฉลาดแกมโกงของชูเฟิง ใครจะรู้ว่าสุดยอดปีศาจ “ธรรมดา” กี่ตัวจะตายด้วยความคับแค้นใจ...
เมื่อเด็กคนนี้กลับไปยังดาวโลก วันคืนที่ดีของเหล่าปีศาจก็จะจบลงทันที
ความคิดนับไม่ถ้วนผุดขึ้นในใจของหมายเลข 1
ธูปก้านที่สี่เพิ่งถูกจุด
หมายเลข 1 ดึงตัวเองกลับมา
แม้ว่าฝ่ายของชูเฟิงจะแข็งแกร่งมาก แต่พลังที่เขาสามารถใช้ได้ก็ไม่ได้อ่อนแอเช่นกัน
ทั้งสองฝ่ายอยู่ยงคงกระพันในระดับ A+!
ไม่มีใครกล้าตัดสินว่าใครจะชนะโดยไม่ต้องต่อสู้!
หมายเลข 1 ค่อยๆ เช็ดชุดเกราะสีเลือดบนร่างกายของเขา
ในช่วงเวลาต่อมา ออร่าที่ดุร้ายได้พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
เขาพูดอย่างเคร่งขรึม “สหายน้อย เนื่องจากการควบคุมนั้นถือเป็นความแข็งแกร่งส่วนตัวเช่นเดียวกัน การต่อสู้ครั้งต่อไปจะขึ้นอยู่กับประสบการณ์การต่อสู้เพราะความเท่าเทียมของพลัง เจ้าควรจะรู้ว่าเจ้ายังไม่มีโอกาสชนะ!"
“แน่นอน มันจะไม่เป็นปัญหาสำหรับเจ้าที่จะยืนหยัดให้ธูปก้านที่สี่หมดลง แต่ถ้าเจ้าต้องการกวาดล้างความภาคภูมิใจของเราและพิสูจน์ว่าเจ้าเป็นปรมาจารย์ในยุคนี้ เจ้ายังขาดอยู่เล็กน้อย"
หมายเลข 1 สงบลงแล้วและยกยิ้มน้อยๆ
ไม่มีอะไรผิดเลยเกี่ยวกับสิ่งที่เขาพูด
ในแง่ของประสบการณ์การต่อสู้ ชูเฟิงไม่สามารถเทียบกับหมายเลข 1 ได้
ในการต่อสู้แบบเอาเป็นเอาตายจริงๆ คนสุดท้ายที่ยืนอยู่ต้องเป็นหมายเลข 1!
จากรูปการณ์แล้ว ชูเฟิงที่ถูกเรียกว่าอยู่ยงคงกระพันในรุ่นเดีววกันกับเขานั้นเป็นเพียงเรื่องตลก
หมายเลข 1 และคนอื่นๆ ไม่ได้หัวเราะเยาะชูเฟิง
การแสดงของชูเฟิงนั้นน่ากลัวมากพอแล้ว
อย่างไรก็ตาม หมายเลข 1 ต้องการให้ชูเฟิงรับรู้เอาไว้
การมีความมั่นใจเป็นเรื่องที่ดี แต่เจ้าต้องไม่หยิ่งผยอง!
ในโลกนี้มีคนที่แข็งแกร่งกว่าเสมอ!
แต่ที่สร้างความประหลาดใจให้กับหมายเลข 1 เลยก็คือ ชูเฟิงยังคงสงบนิ่งหลังจากได้ยินคำพูดของเขา
เขายังยิ้มอยู่ แต่รอยยิ้มของเขาราวกับแฝงนัยอะไรบางอย่าง
หมายเลข 1 ขมวดคิ้วแน่น
“ยิ้มอะไร? เจ้ายังคงยืนยันว่าเจ้าสามารถเอาชนะข้าได้อยู่หรือไง?”
ถ้าเป็นเช่นนั้น หมายเลข 1 ก็รู้สึกว่าชูเฟิงประเมินตัวเองสูงเกินไป
ทันใดนั้น ชูเฟิงก็พูดขึ้น
เสียงของเขาสงบมาก
“ผู้อาวุโส ท่านพูดถูกแล้ว ด้วยพละกำลังที่เท่ากัน เป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะเอาชนะท่านได้”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หมายเลข 1 ก็ยิ่งงงงวยมากกว่าเดิมอีก
แต่ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไรต่อ ชูเฟิงก็ค่อยๆ อ้าแขนของเขาออก
รอยยิ้มของเขากว้างขึ้น
ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็หรี่ลงมันเฉียบคมมากยิ่งขึ้น
เสียงของเขาดังออกมา
“แต่ถ้าหากพลังที่ข้าควบคุมอยู่นั้นเกินกว่าจินตนาการของผู้อาวุโสล่ะ… ทุกอย่างจะต้องต่างไปจากเดิมแล้วไม่ใช่เหรอ…”
เมื่อชูเฟิงพูดจบ
ทิวทัศน์รอบๆก็เปลี่ยนไปทันที
ทุกคนมองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืนด้วยความตกตะลึง
ทันใดนั้นแสงดาวอันไร้สิ้นสุดก็ตกลงมาจากท้องฟ้า!
ราวกับว่าดาราจักรแห่งแสงดาวอันเจิดจรัสอย่างยิ่งมาจากสวรรค์ทั้งเก้า!
ดวงดาวเต็มท้องฟ้า
พวกมันได้โอบล้อมกองทัพอันเดดที่แข็งแกร่งนับล้าน รวมถึงชูเฟิงด้วย!
ริ้วแสงที่สวยงามไหลผ่านพวกเขาทั้งหมด
มันเชื่อมโยงทุกคนเข้าด้วยกันอย่างคลุมเครือ!
พลังอำนาจอันไร้ขอบเขต!
ที่ขอบสนาม
หมายเลข 4 ผู้สงบนิ่งอยู่เสมอ จู่ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนอย่างตื่นเต้น!
"โอ้พระเจ้า! มันคือขบวนรบดาราเจ็ดดาวกระบวยสวรรค์อีกแล้ว!”
“ชูเฟิงทำมันอีกครั้งจริงๆ!”
“ยิ่งกว่านั้น ครั้งนี้ มันใช้กับอันเดดนับล้านเป็นรากฐานและระดับ A+ แปดคนเป็นแกนหลัก เพื่อรวบรวมความแข็งแกร่งของทุกคนเข้าด้วยกันและจัดตั้งเป็นดวงดาวทั้งเจ็ด!
“ด้วยวิธีนี้ ชูเฟิงเองก็ไม่กดดันมากนัก! แถมยังง่ายกว่าครั้งที่แล้วอีกด้วย!”
“ไอเดียสร้างสรรค์! ช่างอัจฉริยะ! น่าเหลือเชื่ออย่างแท้จริง!"
ขณะที่เขาพูด หมายเลข 4 ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกงงงวยอีกครั้ง
“แต่เขาตั้งขบวนรบเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? เป็นไปไม่ได้ที่ขบวนรบขนาดใหญ่จะถูกสร้างขึ้นในชั่วข้ามคืน! ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเขาจัดตั้งขบวนรบแล้วพลังงานที่ผันผวนอันมหาศาลจะไม่สามารถหลบซ่อนจากพวกเราทุกคนได้อย่างแน่นอน!”
ทันใดนั้นหมายเลข 4 ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างได้
เขาพึมพำกับตัวเอง
"อ๊า! ข้าเข้าใจมันแล้ว! ใช่! ต้องเป็นอย่างนั้น!
“จิ๊กซอชิ้นสุดท้ายต้องเป็นกำไลข้อมือดวงจันทร์สีเงินอย่างแน่นอนแล้ว!"
“เมื่อเขาโยนโลกดวงจันทร์สีเงินลงไปในส่วนลึกของทะเลโลหิต กองทัพอันเดดของเขาต้องซ่อนตัวอยู่ที่นั่นมานานแล้ว!"
“เขาปล่อยให้กองทัพอันเดดเข้าสู่โลกดวงจันทร์สีเงินและจัดขบวนรบภายใต้การนำของสามร่างโคลนของเขา!"
“ท้ายที่สุดแล้วนั้น ถ้าเขาทำได้ ร่างโคลนที่มีสานเลือดของเขาก็ต้องทำได้เช่นเดียวกัน!"
“ช่างเป็นเคล็ดลับที่ดีอะไรเช่นนี้!"
“เจ้าเด็ดประหลาดคนนี้วางแผนทุกอย่างไว้ตั้งแต่ต้น!"
“คราวนี้เขาหลอกทุกคนแล้ว!"
"ไม่สิ! ผู้เฒ่าหลัวน่าจะรู้อะไรบางอย่าง ท้ายที่สุดนั้นหากปราศจากความช่วยเหลือจากผู้เฒ่าหลัว ชูเฟิงก็ไม่อาจซ่อนมันจากพี่ใหญ่ได้!”
ขณะที่เขาพูด ความคิดของหมายเลข 4 ก็ชัดเจนขึ้นเช่นกัน
ทันใดนั้นเขาก็มองไปที่ผู้อาวุโสหลัว
ผู้อาวุโสหลัวกระแอมไออย่างเชื่องช้า
“อะแฮ่ม นั่น… ข้าเดาอะไรบางอย่างได้ แต่เจ้าไม่ได้ถามข้านี่…”
“นอกจากนี้ ข้าไม่รู้ว่าชูเฟิงมีความคิดเช่นนั้น ข้าคิดว่าเขาแค่ต้องการใช้กองทัพผีดิบซุ่มโจมตีหมายเลข 1 ใครจะไปรู้ว่าเขาจะจัดตั้งขบวนอยู่ข้างใน…”
ในขณะที่พูด ผู้อาวุโสหลัวดูไร้เดียงสายิ่งนัก
มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกว่าเขาไม่ได้มีส่วนร่วม
อย่างไรก็ตาม เขาจะไม่ไปไกลถึงขั้นกล่าวว่าเขาได้ช่วยเหลือชูเฟิงไปเยอะมากอย่างแน่นอน
เขาเพียงแค่ช่วยชูเฟิงปิดบังโดยไม่ได้ละเมิดกฎใดๆก็เท่านั้นเอง
เป็นตัวชูเฟิงนั่นแหละที่ผิดปกติเกินไป!
เขาคิดวิธีการดังกล่าวด้วยตัวเอง และเขาก็ทำสำเร็จแล้วจริงๆ
เมื่อเป็นเช่นนี้ สถานการณ์ในเวทีก็กลับตาลปัตรทันที!
ทางด้านของชูเฟิง ซึ่งถูกเสริมด้วยแสงแห่งดวงดาว
รัศมีของพวกเขานั้นกว้างใหญ่และอยู่ยงคงกระพัน!
มันน่าตื่นตาตื่นใจยิ่งนัก!
ชูเฟิงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยและมองไปทางหมายเลข 1 ที่เงียบขรึม
มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อยในขณะที่เขาพูดออกมา
“ผู้อาวุโส ข้ายังสงสัยว่าในตอนนี้ตัวข้านั้นจะถือได้ว่าอยู่ยงคงกระพันในหมู่รุ่นเดียวกันได้หรือยัง…”