อยู่ยงคงกระพันในหมู่รุ่นเดียวกันกับข้า!

ชูเฟิงเดินนำไปข้างหน้าและจ้องมองไปทางหมายเลข 1 ด้วยดวงตาอันลุกโชน

และข้างหลังเขาคือทหารผีดิบนับล้าน!

นายพลระดับ A+ ทั้งเจ็ด!

พวกเขาทั้งหมดลอยอยู่กลางอากาศ

ออร่าของพวกเขาน่ากลัวมาก

ทุกคนเงียบงันไป

ไม่มีใครพูดอะไรได้เลย

พวกเขายังคงรู้สึกตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า

หมายเลข 1 สูดหายใจเข้าลึกๆ และพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา “ไอ้หนู ข้ายอมรับว่าข้าประเมินเจ้าต่ำไป…”

“ภายใต้กำแพงแห่งเวลา ในเวลาเพียงหนึ่งปี ไม่เพียงแค่เจ้าจะได้รับพลังในการสังหารระดับ A+ ในทันทีเท่านั้น แต่เจ้ายังได้ชุบเลี้ยงกองทัพอันเดดที่มีสมาชิกเกินล้านด้วย แถมยังมีนักสู้ระดับ A+ มากกว่าหนึ่งกำมือภายใต้คำสั่งของเจ้า …”

“การผนึกกำลังในครั้งนี้ เกือบจะเทียบกับนายท่านในตอนนั้นได้แล้ว…”

เขาเปรียบเทียบชูเฟิงกับนายท่านของเขา

หมายเลข 1 ยกย่องชูเฟิงอย่างสูง

แต่มันยังมีช่องว่างอยู่

เป็นเพราะในตอนนั้น ความแข็งแกร่งของนายท่านเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอแล้วที่จะปราบปรามผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกันทั้งหมด!

“ผู้อาวุโสหมายเลข 1 ท่านยกยอข้าเกินไปแล้ว ข้ารู้ขีดจำกัดของตัวเองดี”

ชูเฟิงยิ้มจางๆ เขายังคงถ่อมตัวมาก

จากนั้นเขาก็เปลี่ยนหัวข้อทันที

“เพราะยังไงข้าก็เป็นแค่นักสู้ระดับ C เป็นเรื่องปกติที่ข้าจะด้อยกว่าผู้อาวุโสคนนั้น”

หลังจากที่ ชูเฟิง พูดคำเหล่านั้นจบ หมายเลข 1 ก็อดไม่ได้ที่จะสะดุดตัวเอง

การแสดงออกบนใบหน้าของเขานั้นยอดเยี่ยมจริงๆ

เจ้าเด็กคนนี้นี่!

เขายังเน้นย้ำถึงระดับของเขา!

เขายังเย่อหยิ่งไม่พอใช่ไหม?

เขาหมายความว่าอย่างไร?

เจ้าเด็ดคนนี้กำลังบอกพวกเขาอย่างชัดเจนไม่ใช่หรือว่าเมื่อตัวของเจ้าเด็กคนนี้ก้าวไปสู่ระดับ A+ เขาอาจจะเหนือกว่านายของพวกเขาในระดับเดียวกันด้วยซ้ำไป?

ช่างหยิ่งผยองยิ่งนัก!

หมายเลข 1 อดไม่ได้ที่อยากจะทุบตีเจ้าเด็กคนนี้

แต่แล้วอีกครั้งหมายเลข 1 ก็ต้องยอมรับมันเช่นกัน

เด็กคนนี้ ชูเฟิง ช่างร้ายกาจเกินไป!

ระดับ C!

เขายังเป็นแค่ระดับ C จริงๆ!

ใครจะเชื่อว่านักสู้ระดับ C ซึ่งไม่ต่างอะไรกับมดในสายตาของนักสู้ระดับ A+ มีพลังพอที่จะฆ่าพวกเขาได้ทันที!

นี่เป็นเพียงในจินตนาการเท่านั้น!

ในขณะนี้ หมายเลข 1 รู้สึกเสียใจต่อเผ่าพันธุ์ปีศาจที่สร้างความเสียหายให้กับดาวโลกจริงๆ

ด้วยความฉลาดแกมโกงของชูเฟิง ใครจะรู้ว่าสุดยอดปีศาจ “ธรรมดา” กี่ตัวจะตายด้วยความคับแค้นใจ...

เมื่อเด็กคนนี้กลับไปยังดาวโลก วันคืนที่ดีของเหล่าปีศาจก็จะจบลงทันที

ความคิดนับไม่ถ้วนผุดขึ้นในใจของหมายเลข 1

ธูปก้านที่สี่เพิ่งถูกจุด

หมายเลข 1 ดึงตัวเองกลับมา

แม้ว่าฝ่ายของชูเฟิงจะแข็งแกร่งมาก แต่พลังที่เขาสามารถใช้ได้ก็ไม่ได้อ่อนแอเช่นกัน

ทั้งสองฝ่ายอยู่ยงคงกระพันในระดับ A+!

ไม่มีใครกล้าตัดสินว่าใครจะชนะโดยไม่ต้องต่อสู้!

หมายเลข 1 ค่อยๆ เช็ดชุดเกราะสีเลือดบนร่างกายของเขา

ในช่วงเวลาต่อมา ออร่าที่ดุร้ายได้พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

เขาพูดอย่างเคร่งขรึม “สหายน้อย เนื่องจากการควบคุมนั้นถือเป็นความแข็งแกร่งส่วนตัวเช่นเดียวกัน การต่อสู้ครั้งต่อไปจะขึ้นอยู่กับประสบการณ์การต่อสู้เพราะความเท่าเทียมของพลัง เจ้าควรจะรู้ว่าเจ้ายังไม่มีโอกาสชนะ!"

“แน่นอน มันจะไม่เป็นปัญหาสำหรับเจ้าที่จะยืนหยัดให้ธูปก้านที่สี่หมดลง แต่ถ้าเจ้าต้องการกวาดล้างความภาคภูมิใจของเราและพิสูจน์ว่าเจ้าเป็นปรมาจารย์ในยุคนี้ เจ้ายังขาดอยู่เล็กน้อย"

หมายเลข 1 สงบลงแล้วและยกยิ้มน้อยๆ

ไม่มีอะไรผิดเลยเกี่ยวกับสิ่งที่เขาพูด

ในแง่ของประสบการณ์การต่อสู้ ชูเฟิงไม่สามารถเทียบกับหมายเลข 1 ได้

ในการต่อสู้แบบเอาเป็นเอาตายจริงๆ คนสุดท้ายที่ยืนอยู่ต้องเป็นหมายเลข 1!

จากรูปการณ์แล้ว ชูเฟิงที่ถูกเรียกว่าอยู่ยงคงกระพันในรุ่นเดีววกันกับเขานั้นเป็นเพียงเรื่องตลก

หมายเลข 1 และคนอื่นๆ ไม่ได้หัวเราะเยาะชูเฟิง

การแสดงของชูเฟิงนั้นน่ากลัวมากพอแล้ว

อย่างไรก็ตาม หมายเลข 1 ต้องการให้ชูเฟิงรับรู้เอาไว้

การมีความมั่นใจเป็นเรื่องที่ดี แต่เจ้าต้องไม่หยิ่งผยอง!

ในโลกนี้มีคนที่แข็งแกร่งกว่าเสมอ!

แต่ที่สร้างความประหลาดใจให้กับหมายเลข 1 เลยก็คือ ชูเฟิงยังคงสงบนิ่งหลังจากได้ยินคำพูดของเขา

เขายังยิ้มอยู่ แต่รอยยิ้มของเขาราวกับแฝงนัยอะไรบางอย่าง

หมายเลข 1 ขมวดคิ้วแน่น

“ยิ้มอะไร? เจ้ายังคงยืนยันว่าเจ้าสามารถเอาชนะข้าได้อยู่หรือไง?”

ถ้าเป็นเช่นนั้น หมายเลข 1 ก็รู้สึกว่าชูเฟิงประเมินตัวเองสูงเกินไป

ทันใดนั้น ชูเฟิงก็พูดขึ้น

เสียงของเขาสงบมาก

“ผู้อาวุโส ท่านพูดถูกแล้ว ด้วยพละกำลังที่เท่ากัน เป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะเอาชนะท่านได้”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หมายเลข 1 ก็ยิ่งงงงวยมากกว่าเดิมอีก

แต่ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไรต่อ ชูเฟิงก็ค่อยๆ อ้าแขนของเขาออก

รอยยิ้มของเขากว้างขึ้น

ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็หรี่ลงมันเฉียบคมมากยิ่งขึ้น

เสียงของเขาดังออกมา

“แต่ถ้าหากพลังที่ข้าควบคุมอยู่นั้นเกินกว่าจินตนาการของผู้อาวุโสล่ะ… ทุกอย่างจะต้องต่างไปจากเดิมแล้วไม่ใช่เหรอ…”

เมื่อชูเฟิงพูดจบ

ทิวทัศน์รอบๆก็เปลี่ยนไปทันที

ทุกคนมองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืนด้วยความตกตะลึง

ทันใดนั้นแสงดาวอันไร้สิ้นสุดก็ตกลงมาจากท้องฟ้า!

ราวกับว่าดาราจักรแห่งแสงดาวอันเจิดจรัสอย่างยิ่งมาจากสวรรค์ทั้งเก้า!

ดวงดาวเต็มท้องฟ้า

พวกมันได้โอบล้อมกองทัพอันเดดที่แข็งแกร่งนับล้าน รวมถึงชูเฟิงด้วย!

ริ้วแสงที่สวยงามไหลผ่านพวกเขาทั้งหมด

มันเชื่อมโยงทุกคนเข้าด้วยกันอย่างคลุมเครือ!

พลังอำนาจอันไร้ขอบเขต!

ที่ขอบสนาม

หมายเลข 4 ผู้สงบนิ่งอยู่เสมอ จู่ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนอย่างตื่นเต้น!

"โอ้พระเจ้า! มันคือขบวนรบดาราเจ็ดดาวกระบวยสวรรค์อีกแล้ว!”

“ชูเฟิงทำมันอีกครั้งจริงๆ!”

“ยิ่งกว่านั้น ครั้งนี้ มันใช้กับอันเดดนับล้านเป็นรากฐานและระดับ A+ แปดคนเป็นแกนหลัก เพื่อรวบรวมความแข็งแกร่งของทุกคนเข้าด้วยกันและจัดตั้งเป็นดวงดาวทั้งเจ็ด!

“ด้วยวิธีนี้ ชูเฟิงเองก็ไม่กดดันมากนัก! แถมยังง่ายกว่าครั้งที่แล้วอีกด้วย!”

“ไอเดียสร้างสรรค์! ช่างอัจฉริยะ! น่าเหลือเชื่ออย่างแท้จริง!"

ขณะที่เขาพูด หมายเลข 4 ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกงงงวยอีกครั้ง

“แต่เขาตั้งขบวนรบเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? เป็นไปไม่ได้ที่ขบวนรบขนาดใหญ่จะถูกสร้างขึ้นในชั่วข้ามคืน! ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเขาจัดตั้งขบวนรบแล้วพลังงานที่ผันผวนอันมหาศาลจะไม่สามารถหลบซ่อนจากพวกเราทุกคนได้อย่างแน่นอน!”

ทันใดนั้นหมายเลข 4 ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างได้

เขาพึมพำกับตัวเอง

"อ๊า! ข้าเข้าใจมันแล้ว! ใช่! ต้องเป็นอย่างนั้น!

“จิ๊กซอชิ้นสุดท้ายต้องเป็นกำไลข้อมือดวงจันทร์สีเงินอย่างแน่นอนแล้ว!"

“เมื่อเขาโยนโลกดวงจันทร์สีเงินลงไปในส่วนลึกของทะเลโลหิต กองทัพอันเดดของเขาต้องซ่อนตัวอยู่ที่นั่นมานานแล้ว!"

“เขาปล่อยให้กองทัพอันเดดเข้าสู่โลกดวงจันทร์สีเงินและจัดขบวนรบภายใต้การนำของสามร่างโคลนของเขา!"

“ท้ายที่สุดแล้วนั้น ถ้าเขาทำได้ ร่างโคลนที่มีสานเลือดของเขาก็ต้องทำได้เช่นเดียวกัน!"

“ช่างเป็นเคล็ดลับที่ดีอะไรเช่นนี้!"

“เจ้าเด็ดประหลาดคนนี้วางแผนทุกอย่างไว้ตั้งแต่ต้น!"

“คราวนี้เขาหลอกทุกคนแล้ว!"

"ไม่สิ! ผู้เฒ่าหลัวน่าจะรู้อะไรบางอย่าง ท้ายที่สุดนั้นหากปราศจากความช่วยเหลือจากผู้เฒ่าหลัว ชูเฟิงก็ไม่อาจซ่อนมันจากพี่ใหญ่ได้!”

ขณะที่เขาพูด ความคิดของหมายเลข 4 ก็ชัดเจนขึ้นเช่นกัน

ทันใดนั้นเขาก็มองไปที่ผู้อาวุโสหลัว

ผู้อาวุโสหลัวกระแอมไออย่างเชื่องช้า

“อะแฮ่ม นั่น… ข้าเดาอะไรบางอย่างได้ แต่เจ้าไม่ได้ถามข้านี่…”

“นอกจากนี้ ข้าไม่รู้ว่าชูเฟิงมีความคิดเช่นนั้น ข้าคิดว่าเขาแค่ต้องการใช้กองทัพผีดิบซุ่มโจมตีหมายเลข 1 ใครจะไปรู้ว่าเขาจะจัดตั้งขบวนอยู่ข้างใน…”

ในขณะที่พูด ผู้อาวุโสหลัวดูไร้เดียงสายิ่งนัก

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะบอกว่าเขาไม่ได้มีส่วนร่วม

อย่างไรก็ตาม เขาจะไม่ไปไกลถึงขั้นกล่าวว่าเขาได้ช่วยเหลือชูเฟิงไปเยอะมากอย่างแน่นอน

เขาเพียงแค่ช่วยชูเฟิงปิดบังโดยไม่ได้ละเมิดกฎใดๆก็เท่านั้นเอง

เป็นตัวชูเฟิงนั่นแหละที่ผิดปกติเกินไป!

เขาคิดวิธีการดังกล่าวด้วยตัวเอง และเขาก็ทำสำเร็จแล้วจริงๆ

เมื่อเป็นเช่นนี้ สถานการณ์ในเวทีก็กลับตาลปัตรทันที!

ทางด้านของชูเฟิง ซึ่งถูกเสริมด้วยแสงแห่งดวงดาว

รัศมีของพวกเขานั้นกว้างใหญ่และอยู่ยงคงกระพัน!

มันน่าตื่นตาตื่นใจยิ่งนัก!

ชูเฟิงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยและมองไปทางหมายเลข 1 ที่เงียบขรึม

มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อยในขณะที่เขาพูดออกมา

“ผู้อาวุโส ข้ายังสงสัยว่าในตอนนี้ตัวข้านั้นจะถือได้ว่าอยู่ยงคงกระพันในหมู่รุ่นเดียวกันได้หรือยัง…”

ตอนก่อน

จบบทที่ อยู่ยงคงกระพันในหมู่รุ่นเดียวกันกับข้า!

ตอนถัดไป