การเปลี่ยนแปลงที่น่าประหลาดใจ! ปีศาจทั้งหมดตกตะลึง!

"อะไรนะ?!"

เสียงพึมพำของชูเฟิงนั้นเบามากจริงๆ

น่าเสียดายที่ทุกคนที่เข้าร่วมการต่อสู้ในครั้งนี้เป็นผู้เชี่ยวชาญทั้งหมด

ชูเฟิงไม่ได้ตั้งใจปิดซ่อนมันเช่นกัน

ทุกคนได้ยินอย่างชัดเจน

ซวนเย่ร้องออกมาด้วยความตกใจ

เสียงหัวเราะอันพึงพอใจของเขาหยุดลงกระทันหัน

เขาจ้องไปทางชูเฟิงอย่างแน่วแน่

“อะไร… เจ้าหมายความว่าอย่างไร!”

ชูเฟิงยิ้มเบา ๆ ขณะที่เขาก้าวไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า

“ข้าแค่กำลังเตรียมการ”

“สำหรับข้า การฆ่าราชามังกรปฐพีจะไปมีประโยชน์อย่างไร”

“แม้ว่าเราจะฆ่าเขา มนุษย์ก็ไม่สามารถเอาชนะเผ่าพันธุ์ปีศาจได้ในทันที เราก็จะยิ่งได้เปรียบมากขึ้นเพียงเท่านั้น นั่นยังไม่ปลอดภัยพอ…”

“แน่นอน ถ้าองค์ชายไม่สามารถช่วยเขาได้ทันเวลา การฆ่าราชาปีศาจขั้นสูงสุดก็ไม่เลวนักหรอก”

“แต่ข้ารู้ดีว่าฝ่าบาทเป็นบุตรชายของจักรพรรดิปีศาจ เจ้าจะไม่มีวิธีช่วยชีวิตในยามคับขันได้อย่างไร? ดังนั้นจึงมีโอกาสสูงที่ราชามังกรปฐพีจะไม่สามารถถูกฆ่าได้”

“อย่างไรก็ตาม เพื่อช่วยราชามังกรปฐพี องค์ชายไม่มีทางเลือกนอกจากต้องปกป้องเขา ในกรณีนั้น เจ้าก็จะไม่มีเวลามายับยั้งข้า…”

“เมื่อเทียบกับการฆ่าเขา ข้าอยากให้ราชาปีศาจขั้นสูงสุดกลายมาเป็นทาสมากกว่า…”

“ตราบใดที่ทำให้เป็นทาสได้สำเร็จ มนุษย์เราก็เกือบจะชนะอย่างแน่นอนแล้ว สิ่งนี้คุ้มค่าแค่ไหนกัน? ข้า! ชูเฟิง! เป็นเพียงสามัญชนคนธรรมดา ถ้ามีทางลัดเช่นนั้นทำไมข้าไม่คว้ามันไว้ล่ะ? องค์ชายระแวงข้ามากเกินไปจริงๆ…”

“และเป้าหมายที่แท้จริงของข้าก็ไม่เคยเป็นราชามังกรปฐพี ใช่ไหม พี่ชายเฉียนฟ่าน…”

ขณะที่ชูเฟิงพูด เขาก็เงยหน้าขึ้นมองโม่เฉียนฟ่านทันที!

เสียงของชูเฟิงก่อนหน้านี้ได้ดึงดูดความสนใจของทุกคนอยู่แล้ว

ไม่มีใครสังเกตว่าในช่วงเวลาหนึ่ง ชูเฟิงมาถึงด้านหน้าของโม่เฉียนฟ่านแล้ว!

นี่เป็นส่วนหนึ่งในแผนของชูเฟิง

ชูเฟิงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่สามารถลดการแทรกแซงของเผ่าพันธุ์ปีศาจด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำที่เขาพ่นมาตลอดทาง

มิฉะนั้น ชูเฟิงคงไม่ใส่ใจที่จะอธิบายให้ซวนเย่ฟังมากขนาดนี้นักหรอก

เป็นเรื่องดีทีเดียวที่เขาจะได้ตายโดยที่ยังลืมตาอยู่

*//(ตายจากความคับแค้นใจ)

โม่เฉียนฟ่านคือเป้าหมายที่แท้จริงของชูเฟิงตั้งแต่แรกอยู่แล้ว!

ในขณะนี้ โม่เฉียนฟ่านรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก!

“บัดซบเอ้ย! ทำไมเขาถึงเลือกข้า!”

ใบหน้าของโม่เฉียนฟ่านซีดลงทันที!

เขาตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก

เขาปะทุพลีงขึ้นราวกับคนบ้า และต้องผลักอวี้ฉิงซื่อออกไปให้พ้นทาง และหนีจากออกไปจากสถานการณ์ในตอนนี้

อย่างไรก็ตาม อวี้ฉิงซื่อก็รู้ว่าชูเฟิงกำลังวางแผนอะไร เขาจะปล่อยให้โม่เฉียนฟ่านได้ทำในสิ่งที่เขาต้องการได้อย่างไร?

เขาก็ใช้ทุ่กสิ่งทุกอย่างเพื่อยับยั้งอีกฝ่ายเอาไว้!

ชูเฟิงยิ้มอย่างเฉยเมย

เขามองไปที่โม่เฉียนฟ่าน ผู้ซึ่งหวาดกลัวและพยายามจะหลบหนีอย่างสิ้นหวัง

มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อย

“พี่เฉียนฟ่าน เราเป็นสหายเก่ากันใช่ไหม?"

“วันนั้นในหุบเหว ร่างจุติธรรมดาของพี่เฉียนฟ่านเกือบจะพรากชีวิตของข้าไปแล้ว"

“ร่างจุติระดับ A+… ในตอนนั้น มันเหมือนกับการมีอยู่ของยักษ์ที่สามารถบดขยี้ข้าได้อย่างง่ายดาย…"

“โชคดีที่ข้า ชูเฟิง ไม่ถูกลิขิตให้ตาย ข้าโชคดีที่รอดมาได้"

“ชูเฟิงจำความโปรดปรานในครั้งนั้นได้เสมอ…”

เสียงของชูเฟิงดังก้องไปทั่วทั้งสนามรบ

แม้แต่ซวนเย่ก็ตกตะลึง

เขาไม่รู้จริงๆ ว่า ชูเฟิง และ โม่เฉียนฟ่าน มีอดีตเช่นนี้ด้วยกันจริงๆ

น่าเสียดาย ที่ถ้าโม่เฉียนฟ่านฆ่าชูเฟิงในตอนนั้นได้ สิ่งต่างๆเหล่านี้ก็จะไม่เกิดขึ้น

"ขยะเอ้ย!"

ซวนเย่อดไม่ได้ที่จะสาปแช่ง

ทันใดนั้นเขาก็กลับมารู้สึกตัว

เขาดุด่าโม่เฉียนฟ่านว่าเป็นขยะ

แต่ตัวเขาแตกต่างจากอีกฝ่ายตรงไหน?

เขาถูกชูเฟิงหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

ครั้งนี้ชูเฟิงก็เล่นงานเขาเข้าอย่างจัง!

เขาไม่สามารถทำอะไรได้ในขณะที่เฝ้ามองดูชูเฟิงพุ่งเข้าหาโม่เฉียนฟ่าน

การใช้เทคนิคต้องห้ามเช่นวิชาปีศาจโลหิต ทำให้พลังวิญญาณในร่างกายของเขาเกือบหมดลง

ตอนนี้เขาไม่มีเรี่ยวแรงจะทำอะไรเลย

การกระทำของชูเฟิงนั้นช่างสมบูรณ์แบบเกินไป!

มันยอดเยี่ยมมาก!

แม้แต่ซวนเย่ก็ยังต้องยอมรับว่ามนุษย์ที่ดูอ่อนเยาว์ผู้นี้มีพรสวรรค์ในการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!

ทุกอย่างในสนามรบดูเหมือนจะอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา

มนุษย์ ปีศาจ สิ่งแวดล้อม หรือแม้แต่อาวุธ...

ไม่มีอะไรที่เขาใช้ไม่ได้

การเคลื่อนไหวแปลก ๆ ปรากฏขึ้นบ่อยครั้ง

มันช่างยากจะคาดเดา!

ซวนเย่รู้สึกไร้เรี่ยวแรงเล็กน้อย

ไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้แม้ว่าเขาจะกังวลก็ตาม

โม่เฉียนฟ่านทำได้เพียงพึ่งพาตัวเองเท่านั้น

โม่เฉียนฟ่านดูเหมือนจะรู้ว่าความสยองขวัญกำลังจะมาถึงแล้ว

ถ้าเขาไม่ทำอะไรเลย เขาจะได้กลายเป็นสัตว์เลี้ยงของชูเฟิงจริงๆ!

นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถยอมรับได้!

รัศมีรอบตัวเขาปะทุขึ้นอีกครั้ง

เขาสะบัดอวี้ฉิงซื่อออกไปให้พ้นทาง

จากนั้นเขาก็เริ่มหนีเอาชีวิตรอด

อวี้ฉิงซื่อจับหน้าอกของเขาและบินถอยหลังกลับไป เขามองไปทาวชูเฟิงอย่างใจจดใจจ่อ

“ชูเฟิง เขาปกปิดความแข็งแกร่งของเขาเอาไว้ เขาควรจะแข็งแกร่งที่สุดในบรรดาราชาปีศาจทั้งสี่ ข้า ข้าไม่สามารถหยุดเขาได้…”

"ไม่ต้องกังวลไป ทุกอย่างยังอยู่ในการควบคุมของข้า"

ชูเฟิงเอ่ยขัดจังหวะอวี้ฉิงซื่อก่อน

เขามองไปทางโม่เฉียนฟ่านที่หลบหนี

เขายิ้มจางๆ

ร่างกายของเขากลายเป็นภาพติดตาในทันที

เสียงของเขาดังขึ้นพร้อมๆกัน

“พี่เฉียนฟ่านหยุดวิ่ง! ความเร็วของเจ้าด้อยกว่าของข้ามากนัก องค์ชายซวนเย่ก็ไม่มีอำนาจที่จะช่วยเจ้าในตอนนี้ เจ้าไม่สามารถหลบหนีได้หรอกนะ”

เมื่อเผชิญหน้ากับระดับ A+ ขั้นสูงสุด ชูเฟิงก็ยังสามารถบดขยี้พวกเขาได้ในทุกด้าน!

ขณะที่ชูเฟิงพูด เขากำลังจะไล่ตามโม่เฉียนฟ่านที่กำลังหลบหนีอยู่

โม่เฉียนห่านหันหลัง และโจมตีสวนกลับมา

มีโซ่พันรอบมือของเขา

ราวกับว่ามีคุกอวกาศปรากฏขึ้นในโลก!

คุกปีศาจ!

มันเป็นทักษะเฉพาะที่มีชื่อเสียงของโม่เฉียนฟ่าน

มันเป็นการเคลื่อนไหวที่เกือบจะฆ่าชูเฟิงในวันนั้น

บัดนี้ได้ปรากฏขึ้นอีกครั้งแล้ว

อย่างไรก็ตาม บทบาทของพวกมันได้เปลี่ยนไปอย่างเงียบๆ...

โม่เฉียนฟ่านภายนอกดูดุร้าย แต่ภายในนั้นขี้ขลาด เขายังคงคำรามอย่างสิ้นหวัง

“ชูเฟิง! เจ้าได้สูญเสียดาบศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าแล้ว ข้าไม่เชื่อว่าการโจมตีของเจ้าจะไปถึงขีดจำกัดระดับ A+ ได้! ในการต่อสู้แบบตัวต่อตัว ไม่ใช่ว่าข้าไม่มีพลังต่อสู้หรอกนะ!”

โม่เฉียนฟ่านกล่าว

พลังของคุกปีศาจเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน

จู่ๆ โซ่ที่หนาเท่าถังก็พุ่งเข้าใส่ชูเฟิง ราวกับว่าพวกมันต้องการที่จะแทงทะลุร่างของเขา!

ไม่มีผู้อ่อนแอในหมู่ระดับ A+ ขั้นสูงสุด

ทุกคนคิดเหมือนกัน

ความสามารถของชูเฟิงในการเข้าถึงขีดจำกัดของระดับ A+ นั้น ขาดการเพิ่มประสิทธิภาพของดาบสังหารปีศาจไปไม่ได้

แต่ตอนนี้ชูเฟิงได้สูญเสียดาบของเขาไปแล้ว

เขาจะยังทรงพลังเช่นเดิมได้อยู่ไหม?

ไม่มีทาง! โม่เฉียนฟ่านให้กำลังใจกับตัวเอง

อย่างมากที่สุด เขาจะลองเข้าปะทะดูสักตั้ง!

หากยับยั้งอีหฝ่ายเอาไว้ได้จนองค์ชายมาถึงเขาก็จะชนะอย่างแน่นอนแล้ว!

ชูเฟิงหันหน้าไปทางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยโซ่ตรวน ชูเฟิงเพียงแค่ยิ้มเบาๆ

“ทุกคนคิดว่าถ้าไม่มีดาบ ข้าคงปราบระดับ A+ ขั้นสูงสุดไม่ได้เช่นนั้นหรือ? ช่างน่าขัน! จงเปิดตาสุนัขของพวกเจ้าดูให้ดี…”

ขณะที่เขาพูดทุกคนก็เห็นมัน

ทันใดนั้น ชูเฟิงก็กำหมัดขวาแน่น

ความผันผวนของพลังงานมากมายเริ่มรวมตัวกันที่หมัดขวาของเขา

ท้องฟ้าเริ่มสั่นสะเทือน

ราวกับว่าหมัดของชูเฟิงสามารถทำลายท้องฟ้าได้

ในขณะนั้น ร่างกายของชูเฟิงสั่นสะท้านไปทั่วทั้งตัว

พละกำลัง แรงปะทุ และความแข็งแกร่ง พลังที่แตกต่างกันทั้งสามนี้ดูเหมือนจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวในทันที

ด้วยร่างกายของเขาเป็นรากฐาน ความแข็งแกร่งของเขาเหมือนหอก และสายเลือดของเขาเป็นแรงระเบิด!

นี่คือหมัดผสาน!

วินาทีต่อมา ชูเฟิงก็คำรามอย่างดุเดือด

“หมัดทะลวงนภา!”

เสียงของเขาทำให้ภูเขาและแม่น้ำต้องสั่นสะเทือน!

หมัดของเขาทำลายท้องฟ้าที่ไม่มีที่สิ้นสุด!

ใครบอกว่าชูเฟิงจะไม่มีพลังถึงระดับ A+ หากไม่มีดาบของเขา?

หมัดนี้ก็ถึงขีดจำกัดของระดับ A+ แล้ว!

บางทีมันอาจไม่ทรงพลังเท่ากับตอนที่ใช้ดาบสังหารปีศาต แต่ก็ไม่มีระดับ A+ ขั้นสูงสุดคนไหนที่สามารถต้านทานมันได้

แน่นอนว่ารวมถึงโม่เฉียนฟ่านด้วย!

บึ้ม!

บึ้ม!

ท้องฟ้าคร่ำครวญพื้นดินสั่นสะเทือน

หัวใจของโม่เฉียนฟ่านสั่นสะท้าน ในขณะที่เขาคำรามด้วยความหวาดผวา

“อ๊า หยุดไม่ได้แล้ว!”

โม่เฉียนฟ่านไม่สามารถต้านทานหมัดนี้ได้!

ผลลัพธ์นั้นชัดเจนในตัวเอง

เขาจะถูกชูเฟิงทำให้เป็นทาสและไม่สามารถมีชีวิตเป็นของตัวเองได้!

“ชูเฟิง! ไว้ชีวิตข้า! ไว้ชีวิตข้าเถอะ! อย่าทำให้ข้าเป็นทาส ข้ายินดีต่อสู้เพื่อมนุษยชาติ!”

อย่างไรก็ตาม ชูเฟิงเพียงแค่หัวเราะเยาะ

มาสเตอร์บอลได้ปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ

“เจ้าจะได้ทำอย่างนั้นแน่ๆ หลังจากที่ข้าทำให้เจ้าเป็นทาส!”

การแสดงออกของโม่เฉียนฟ่านเปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยว ในขณะที่เขาคำรามอย่างบ้าคลั่งในทันใด “อ๊าาา! ชูเฟิง! เจ้าบังคับข้า! เจ้าบังคับข้าเองนะ!!”

“ข้าไม่อยากไปไกลขนาดนั้นเลยจริงๆ… ข้ายังไม่พร้อม…”

“ให้ตายเถอะ! ไอ้เวรเอ้ย! เจ้าทำให้แผนของข้าพัง!!”

ขณะนั้น…

ราวกับว่าบางสิ่งบางอย่างในร่างกายของโม่เฉียนฟ่านที่คลุ้มคลั่งได้แตกออกเป็นเสี่ยงๆ...