ข้าต้องแข็งแกร่งขึ้น

ความร่วมมือของซูฉางกงทำให้โจรทั้งสามตกตะลึง จากนั้นความดูถูกก็ฉายชัดในดวงตาของพวกเขา

“เด็กคนนี้เกิดมาตัวสูงใหญ่ แต่เขาเป็นแค่คนขี้ขลาดคนหนึ่ง”

ชายร่างผอมสูงพูดด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

แต่เป็นเรื่องปกติ เมื่อชายหนุ่มธรรมดาๆ คนหนึ่งวิ่งเข้าหาโจร 3 คนพร้อมอาวุธสังหาร เขากลัวจนมือเท้าอ่อนปวกเปียกในครั้งแรก เขาจะกล้าคิดเป็นอื่นได้อย่างไร?

ในบรรดาโจรสามคน ชายที่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้ามีรอยยิ้มที่น่ากลัว: "ไอ้หนู โชคไม่ดีที่เจ้ามาเจอพวกเรา! แต่อย่ากังวล ข้าจะรีบดำเนินการ และข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าทุกข์ทรมานมากเกินไป!"

โดยปกติโจรมักจะปล้นเงิน แต่ก่อนที่ซูฉางกงจะมา โจรทั้งสามได้พบกับผู้สัญจรไปมาที่ไม่ร่วมมือและฆ่าพวกเขาด้วยมือของพวกเขา ฆ่าหนึ่งคนก็คือการฆ่า และฆ่าสองคนก็ไม่ต่างกัน

เพื่อความปลอดภัย ก็คือฆ่าปิดปากซูฉางกง!

“โฮ่!”

ชายผู้มีแผลเป็นค่อยๆ ก้าวมาตรงหน้าซูฉางกง เหวี่ยงมีดยาวในมือของเขา และเฉือนไปที่คอของซูฉางกงพร้อมกับเสียงแหลมที่ดังทะลุอากาศ

แต่สถานการณ์ในจินตนาการที่หัวของซูฉางกง ล้มลงกับพื้นไม่ได้เกิดขึ้น ซูฉางกง เอื้อมมือซ้ายออกไปและคว้าข้อมือของชายที่มีรอยแผลเป็น การเคลื่อนไหวของเขาก็ทำได้ยาก!

“ปล่อย... ปล่อย!”

ชายผู้มีแผลเป็นรู้สึกเจ็บแปลบที่ข้อมือของเขาที่ถูกบีบ กระดูกของเขากำลังจะหัก และเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะหลุดพ้นจากการพันธนาการของซูฉางกงที่แข็งแกร่งอย่างน่าประหลาดใจ เขาตะโกนด้วยความโกรธ

ซูฉางคงเงยหน้าขึ้นทันที กัดฟัน และส่งเสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวในลำคอ: "ทำไมเจ้าต้องบังคับข้าด้วย!"

ซูฉางกงไม่ต้องการเข้าไปยุ่งเรื่องของคนอื่น และเต็มใจที่จะใช้จ่ายเงินเพื่อกำจัดภัยพิบัติ แต่ทั้งสามคนพวกนี้ต้องการฆ่าเขา!

ในกรณีนี้ ก็คือ ไม่เจ้าตายหรือข้าอยู่!

มือซ้ายจับข้อมือที่ถือมีดของชายที่มีแผลเป็น ซูฉางกงกำหมัดขวาแน่น และชกชายที่มีแผลเป็นที่ใบหน้าโดยไม่ลังเล

“ปัง!”

กำปั้นที่หนาและทรงพลังของซูฉางกงทุบลงบนใบหน้าของชายที่มีแผลเป็นอย่างโกรธเกรี้ยว เสียงอู้อี้หนักหน่วงดังมาพร้อมกับเสียงกระดูกหัก ดั้งจมูกของชายที่มีแผลเป็นหักและใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว หมัดนี้ทำให้เขากระเด็นไปไกลสองหรือสามเมตร และเขากระแทกพื้นอย่างแรง ร่างกายของเขากระตุกไม่หยุด

“ฆ่ามัน ฆ่ามัน!”

เหตุการณ์นี้ทำให้อีกสองคนตกใจและโกรธและตะโกนออกมา

"เฮ้!"

โจรสองคน คนหนึ่งเหวี่ยงมีดเข้าหา ใบมีดคมกริบ เฉือนเนื้อและกระดูก!

สมาธิของซูฉางกงดีมาก และประสาทสัมผัสทั้งห้าของเขาก็ฉับไว ในการรับรู้ เขาสามารถมองเห็นวิถีของมีดของโจรตรงหน้าเขาได้อย่างง่ายดาย และเขาได้ยินเสียงเจาะอากาศด้านหลังเขา

ซูฉางกงฝึกฝนหวู่ฉินซีอย่างอุตสาหะ และเขาได้ฝึกหวู่ฉินซีจนถึงขั้นสมบูรณ์แบบในทั้งสี่อาณาจักร แม้ว่าหวู่ฉินซีจะไม่ใช่มวยต่อสู้ แต่เป็นชุดมวยเพื่อสุขภาพ แต่ก็ยังจัดอยู่ในหมวดหมู่ของศิลปะการต่อสู้ และ การปรับปรุงสมรรถภาพทางกายทำให้เขาซูฉางกงได้เกิดใหม่อย่างสมบูรณ์แล้ว!

"ชิ!"

ซูฉางกงหลบไปด้านข้างอย่างช่ำชอง ใบมีดผ่านแขนเสื้อของซูฉางกงไปเท่านั้น

เปลือกตาของชายร่างผอมสูงกระตุก การเคลื่อนไหวของซูฉางกงนั้นเร็วเกินไป ราวกับนกกระเรียนที่บินโฉบ ร่างของเขาวาดส่วนโค้ง และคนทั้งร่างก็ลากภาพติดตาจางๆ แล้ววนไปข้างหลังเขา ฝ่ามือหนาและทรงพลังคู่หนึ่งคว้าเขาไว้ศีรษะของเขา

"ไม่..."

ชายร่างผอมสูงตะโกนอย่างเร่งรีบ แต่ซูฉางกงที่อยู่ข้างหลังชายร่างผอมสูงนั้น มีเพียงเจตนาฆ่าอย่างเย็นชาในดวงตาของเขา และบิดมือที่ศีรษะชายร่างสูงผอม!

"แครก! แครก!"

เช่นเดียวกับการบิดฝาขวด ศีรษะของชายร่างผอมสูงบิดเก้าสิบองศา และคอของเขาก็หัก

"ป๋อม!"

ซูฉางกงปล่อยมือของเขา ดวงตาของชายร่างผอมสูงเบิกกว้าง และเขาล้มลงบนพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง เขาเงยหน้าขึ้นมองโจรคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ รังสีสังหารในดวงตาของเขาทำให้เขาสั่นสะท้าน

“หนี…หนี…” แม้ว่าเขาจะถือมีดอยู่ในมือ แต่โจรก็เต็มไปด้วยความกลัวและตื่นตระหนก เมื่อเห็นสหายทั้งสองของเขาถูกซูฉางคงตบตายไปทีละคน เขาตกใจกลัว และวิ่งหนีไป

หวืด!

แต่ทันทีที่โจรวิ่งออกไปได้สองก้าว ซูฉางกงก็กระโดดออกมาราวกับเสือร้าย กำหมัดขวาของเขาและชกไปที่ด้านหลังศีรษะของโจรอย่างแรงด้วยแรงทั้งหมดที่มี

"ปัง!"

ร่างของโจรกระเด็นลอยออกไป ศีรษะจมลง สมองของเขาถูกเขย่าเป็นก้อน และเขาล้มลงกับพื้นโดยไม่ขยับเขยื้อน

"ฮู้ ฮู ฮู..."

การต่อสู้ระหว่างทั้งสองฝ่ายเกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ แต่ซูฉางกงก็ล้มสามคนติดต่อกันราวกับว่าเขาออกกำลังกายอย่างหนัก หัวใจของเขาเต้นแรง เหมือนเสียงกลองและเขาหอบอย่างหนัก มีความรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างมาก

หลังจากนั้นไม่นาน ซูฉางกงก็กลับมามีสติสัมปชัญญะ เขาเห็นว่าชายที่มีแผลเป็นซึ่งถูกเขาต่อยก่อนหน้านี้ยังมีชีวิตอยู่ และกำลังพยายามลุกขึ้นในขณะนี้ด้วยเสียงที่อ่อนแอและหวาดกลัว: "ยกโทษให้ ข้าด้วย!... ไว้ชีวิตข้าด้วย..."

"ปัง ปัง ปัง!"

ซูฉางกงดูเย็นชา หยิบก้อนหินขนาดเท่ากำปั้นข้างๆ เดินไปข้างหน้า ทุบศีรษะของชายที่มีแผลเป็นหลายครั้งจนกระโหลกแตก ไม่เคลื่อนไหวอีกต่อไป จึงหยุดและขว้างก้อนหินออกไป

“คนพวกนี้สมควรตาย ถ้าไม่ใช่เพราะการทำงานหนักของข้า ข้าคงเป็นคนที่ตายตอนนี้!”

หลังจากสังหารโจรสามคน ซูฉางคงพูดอย่างเงียบๆ ไม่ข้าก็เจ้าต้องตาย เช่นนั้นก็ต้องเป็นศัตรูที่ต้องถูกทำลาย!

ซูฉางกงนั่งลงโดยไม่รอช้า เขาค้นศพเหล่านี้ทันที

โจรสามคน ซูฉางกงพบเงินสามหรือสี่ตำลึงเงิน

แต่สำหรับคนถูกตัดศีรษะ ซูฉางคงได้รับผลที่คาดไม่ถึง

“นี่คือธนบัตรใช่ไหม มันน่าจะเรียกว่าตั๋วเงิน”

ซูฉางกงหยิบธนบัตรหลายใบออกมาจากแขนของศพไร้หัว ค่าเงินบนธนบัตรมีหลายขนาด หนึ่งตำลึง สิบตำลึง และยี่สิบตำลึง

"ทั้งหมด 103 ตำลึง!" หลังจากทำการคำนวณแล้ว ซูฉางคงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เงินหนึ่งร้อยกว่าตำลึง! นี่เป็นเงินก้อนโตอย่างไม่ต้องสงสัย!

ซูฉางกงไม่รู้ว่าชายคนนี้เป็นใครแต่เขากำลังถือเงินจำนวนมหาศาลอาจเป็นเพราะความมั่งคั่งของเขาทำให้เขาตกเป็นเป้าหมายของโจรสามคนนี้และเสียชีวิตในถิ่นทุรกันดาร

"ออกจากที่นี่ก่อน"

ใส่ธนบัตรลงในกระเป๋าของเขา ซูฉางคงเข้าใจว่าสิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คืออยู่ห่างจากที่เกิดเหตุ ซูฉางกงไม่สนใจศพบนพื้น ออกจากที่นี่อย่างรวดเร็วและกลับไปที่เฮยตี้วิลล่า

…

ในยุคนี้เป็นเรื่องปกติที่คนไม่กี่คนจะต้องตาย นับประสากับโจรไม่กี่คนที่ฆ่าเพื่อเงิน มีคนไม่มากนักที่จะสนใจและสืบสวน!

เมื่อกลับมาที่เฮยตี้วิลล่า ซูฉางกงอาบน้ำก่อนเพื่อสงบสติอารมณ์

“ความกล้าหาญมาจากพละกำลัง แม้ว่าข้าจะฝึกแค่หวู่ฉินซี แต่พละกำลังปัจจุบันของข้าแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปจริงๆ ข้าสามารถจัดการกับผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่หลายคนด้วยมือเปล่า!”

สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ ทำให้ซูฉางกงรู้สึกสะท้อนใจ นอกจากนี้เขายังมีความเข้าใจที่ชัดเจนเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของเขาเอง

ซูฉางกง ฝึกมวยเพื่อรักษาสุขภาพ หวู่ฉินซี จนถึงสถานะปัจจุบัน สมรรถภาพทางกายของเขาเกินขีด จำกัด ของคนปกติ และเขาสามารถล้มผู้ชายที่โตแล้วหลายคนได้อย่างง่ายดาย!

ซูฉางกงไม่รู้ว่า เขาอยู่ระดับใดในหมู่นักรบ

“ไม่พอ...ไม่พอ ถ้าวันนี้มีโจรมากกว่านี้ ก็ไม่รู้ว่าใครจะตายกันแน่!”

ซูฉางกงกำหมัดแน่น ประสบการณ์วันนี้ทำให้เขาเข้าใจสิ่งนี้ โลกมันโหดร้าย และถ้าเขาไม่มีความแข็งแกร่งเพียงพอ เขาก็จะพบหายนะ ถ้าเขาเดินออกไปข้างนอก เช่นนั้น เขาจึงต้องทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น!

"ข้าต้องฝึกฝนอาวุธ นี่เป็นวิธีปรับปรุงประสิทธิภาพการต่อสู้ของข้าในระยะเวลาอันสั้น"

ซูฉางกงมีความคิดในใจในไม่ช้า เมื่อเทียบกับมือเปล่าแล้ว การถืออาวุธถือเป็นข้อได้เปรียบอย่างมากอย่างไม่ต้องสงสัย เด็กที่ถืออาวุธสามารถฆ่าผู้ใหญ่ได้ การฝึกอาวุธเป็นวิธีเดียวที่จะปรับปรุงประสิทธิภาพการต่อสู้ !