เข้าร่วมประมูลทักษะกำลังภายใน

"สำนักศิลปะการต่อสู้เถี่ยยี่ของเรา สอนศิลปะการต่อสู้ที่ใช้งานได้จริง เช่น กำปั้นเหล็ก ขาเหล็ก ร่างเหล็ก ฯลฯ หลังจากการฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง ใช้เวลาเพียงไม่กี่ปีหรือสิบปีในการก้าวเข้าสู่ขอบเขตของการฝึกความแข็งแกร่ง การจัดการกับชายที่แข็งแกร่งหลายคน ไม่ใช่ปัญหา และการเข้าร่วมกองทัพก็สามารถสร้างความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ได้ ตัวอย่างเช่น รองผู้บัญชาการของฮุ่ยเว่ย ในเมือชิงสุ่ย เคยฝึกศิลปะการต่อสู้ใน สำนักศิลปะการต่อสู้เถี่ยยี่ของเรา"

ไหมหมิงเจี๋ย แนะนำสำนักด้วยความมั่นใจ ถึงศิลปะการต่อสู้ประจำสำนักและภูมิหลังของเขา

ซูฉางกงไอและพูดว่า "รองอาจารย์ไหม จริงๆ แล้ว... ข้าทนความเจ็บปวดจากการฝึกร่างกายไม่ได้ ข้าต้องการเรียนรู้ทักษะกำลังภายใน"

ศิลปะการต่อสู้เถี่ยอี้นั้นเก่งในทักษะยากๆ และทักษะยากเหล่านี้ เมื่อรวมกับยาบางชนิด ฝึกได้รวดเร็วมาก สำเร็จได้เร็วและมีประโยชน์มาก แต่จะทำให้ร่างกายเสียหายในระดับหนึ่ง และอาจถึงขั้นบาดเจ็บได้

ไม่เป็นไรเมื่อเจ้ายังเด็ก แต่เมื่อแก่ตัวลง บาดแผลที่ซ่อนอยู่อาจปะทุออก และอายุขัยของเจ้าอาจเสียหาย และเจ้าจะต้องทนทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดและความเจ็บป่วย!
จุดประสงค์ที่ซูฉางกงมาที่นี่คือเพื่อเรียนรู้ทักษะภายใน!

“กำลังภายใน?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ไหม หมิงเจี๋ย ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

"การเดินทางของศิลปะการต่อสู้ การฝึกร่างกาย การควบคุมชี่ และการฝึกความแข็งแกร่งภายในนั้นต้องใช้เวลาสะสมหลายปีจึงจะประสบความสำเร็จ ซึ่งแตกต่างจากความแข็งแกร่งภายนอกซึ่งสามารถบรรลุได้อย่างรวดเร็ว โรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้เทียยี่ของเรานั้น เก่งในการฝึกฝนความแข็งแกร่งภายนอก แต่ภายใน ความแข็งแกร่งนั้น... ไม่ดีเลย แถมการฝึกนั้นมันก็ยากมากเกินไป”

ไหมหมิงเจี๋ยพูดตามความจริง

ความแข็งแกร่งภายนอกและความแข็งแกร่งภายใน ในหมู่พวกเขา ความแข็งแกร่งภายนอกคือการควบคุมร่างกายและทักษะในการออกกำลังกาย ซึ่งสามารถทำให้ผู้คนมีพัฒนาการที่ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดในเวลาไม่กี่ปี หรือแม้แต่ไม่กี่เดือน

พลังภายในคือการทำให้อวัยวะภายในเย็นลง หล่อเลี้ยงฉี และเลือด และปรับแต่งฉี ที่แท้จริง ใช้เวลาหลายปีหรือสิบปีกว่าจะบรรลุความสำเร็จขั้นต้น มันไม่ง่ายเลย

แน่นอนว่า สุดยอดปรมาจารย์ที่แท้จริงนั้นมีทั้งภายในและภายนอก แต่คนธรรมดาไม่มีพลังงานนั้น และไม่มีเงื่อนไขและทรัพยากร!

"นั่นสินะ..."

ซูชางกงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่เมืองชิงสุ่ยมีสำนักศิลปะป้องกันตัว แบบสำนักเทียยี่ มากกว่าหนึ่งแห่ง และสำนักเทียยี่ไม่มีทักษะภายในที่เหมาะสม ดังนั้นไปดูสำนักศิลปะป้องกันตัวอื่นๆ !

ดูเหมือนว่าจะเห็นแผนการของซูชางกง ไมหมิงเจี๋ยกล่าวว่า

"ทักษะภายในนั้นมีค่า และหลายคนพบได้เฉพาะในนิกายศิลปะการต่อสู้ และตระกูลศิลปะการต่อสู้บางแห่งเท่านั้น แม้ว่าจะมีทักษะภายในในโรงเรียนศิลปะการต่อสู้ทั่วไป แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเรียนรู้มัน เจ้าต้องเป็นสมาชิกแกนหลักเพื่อรับการสอน"

คำพูดของไหมหมิงเจี๋ย ทำให้ซูฉางกง รู้สึกว่าตัวเองไร้เดียงสาเล็กน้อย

ทักษะความแข็งแกร่งภายในนั้นมีค่ามาก แม้ว่าจะมีโรงยิมศิลปะการต่อสู้ในสถานที่เล็กๆ เช่นเมืองชิงสุ่ย แต่ก็ยังเป็นความลับ เมื่อเจ้าเข้าร่วมโรงยิมศิลปะการต่อสู้ เจ้าต้องการใช้เงินสักสองสามตำลึงหรือสิบตำลึงเพื่อเรียนรู้มัน? เท่ากับความฝันของคนโง่!

จู่ๆ ไหมหมิงเจี๋ยก็ยิ้ม: "แต่ข้ารู้ว่ามีสถานที่ที่เจ้าสามารถรับตำราฝึกความแข็งแกร่งภายในได้ แน่นอนว่า เจ้าต้องมีเงิน"

ดวงตาของซูฉางกงสว่างขึ้นเมื่อได้ยินสิ่งนี้ แต่เขาไม่ได้แสดงมัน

ไหมหมิงเจี๋ย ไม่ได้ปิดบังอะไร เขาพูดว่า "เจ้าเคยได้ยินเกี่ยวกับตระกูลจ้าว ในเมืองตงหลิง หรือไม่"

ซูฉางกงส่ายศีรษะ เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับเมืองตงหลิง ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับเมือชิงสุ่ย แต่เขาไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับตระกูลจ้าว ในเมืองหลิง

ไหมหมิงเจี๋ย กล่าวว่า: "ตระกูลจ้าว เป็นตระกูลใหญ่ในท้องถิ่นในเมืองตงหลิง ซึ่งร่ำรวยมากและบรรพบุรุษของตระกูลจ้าว ได้ผลิตนักรบที่ทรงพลัง แต่เมื่อเร็วๆนี้ ตระกูลจ้าว จำเป็นต้องย้ายทั้งครอบครัวไปยังเมืองที่ใหญ่กว่าเพื่อพัฒนา ครอบครัวจ้าว ตัดสินใจที่จะประมูลโฉนดที่ดินและสมบัติล้ำค่าของครอบครัวรวมถึงตำราลับฝึกความแข็งแกร่งภายในที่เป็นของตระกูลจ้าว"

สรุปคือ ตระกูลจ้าว ในเมืองตงหลิง เป็นตระกูลที่มีรากฐานมาจากเมืองตงหลิง และครอบครัวมีความแข็งแกร่งภายใน และครอบครัวจ้าว กำลังจะจัดงานประมูลเมื่อเร็ว ๆ นี้เพื่อแลกเปลี่ยนทรัพย์สินบางส่วนของพวกเขาเป็นเงินจริง และทั้งครอบครัวจะย้ายออกจากเมืองตงหลิง!

ในการประมูลครั้งนี้ ตระกูลจ้าว มีแนวโน้มที่จะประมูลตำราฝึกกำลังภายใน!

“ถ้าเจ้าต้องการหนังสือตำราลับฝึกความแข็งแกร่งภายใน เจ้าสามารถไปที่เมืองตงหลิง เพื่อลองเสี่ยงโชค แต่ข้าเกรงว่าตำราลับแห่งความแข็งแกร่งภายในนั้นจะไม่ถูก!”

ไหมหมิงเจี๋ยยิ้ม เขาแค่บอกซูชางกงว่าเขาเคยได้ยินเรื่องนี้ และไม่มีอะไรจะเสีย

“ขอบคุณ รองอาจารย์ไหม!” ซูฉางกงขอบคุณเขาอย่างสุดซึ้ง

ซูฉางกงไม่รบกวนต่อไป และจากไป

…

“ตอนนี้ข้ามีเพียงเงิน 150 ตำลึงเท่านั้น... เงินนี้เพียงพอสำหรับซื้อตำราลับแห่งกำลังภายในได้หรือไม่?”

ซูฉางกงไม่แน่ใจ

ก่อนหน้านี้ ซูชางกงได้รับเงินมากกว่าหนึ่งร้อยตำลึงจากโจรสองสามคน และชายผู้โชคร้ายคนนั้น เขาสร้างอาวุธทุกเดือนและได้เงินหกหรือเจ็ดตำลึง หากไม่รวมการบริโภคซุปเสริมความแข็งแกร่ง ความมั่งคั่งที่สะสมในปีที่ผ่านมาคือ เงิน 50 ตำลึง เพิ่มเป็นหนึ่งร้อยห้าสิบตำลึง

เงินจำนวนนี้เป็นเงินจำนวนมากสำหรับคนธรรมดา แต่จะเพียงพอสำหรับซื้อตำรากำลังภายในที่มีค่าหรือไม่นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง!

ไม่ว่าในกรณีใด จะเป็นการดีหากไปงานประมูลที่จัดขึ้นโดยตระกูลจ้าว ในเมืองตงหลิง เพื่อดูสถานการณ์

…

เขาออกจากเมือชิงสุ่ย

ซูฉางกง ไปที่เมืองตงหลิงก่อน

ในเมืองตงหลิง

ซูฉางกง ได้สอบถามและพบว่า ไหมหมิงเจี๋ย ไม่ได้โกหกเขาจริงๆ ครอบครัวผู้ดีในท้องถิ่นบางครอบครัวจะเข้าร่วมประมูลด้วยเช่นกัน

สามวันต่อมา ซูฉางกงจึงขอลางานกับผู้อำนวยการหลิว ในเฮยตี้วิลล่า โดยอ้างว่าเขารู้สึกไม่ค่อยสบาย และผู้อำนวยการหลิวก็ไม่สงสัยในเรื่องนี้

ในตอนเช้าซูฉางกง มาถึงเมืองตงหลิง ก่อนเวลา

…

ในเวลานี้ ซูชางกงเตรียมการบางอย่าง เขามีมีดคาดเอว และสวมหน้ากากลิงที่ซื้อจากแผงลอยเล็กๆ บนใบหน้าของเขา

หากเปิดเผยความร่ำรวย อาจตกเป็นเป้าของใครบางคน เขาอาจตกอยู่ในอันตราย!

เช่นเดียวกับชายนิรนามที่ถือธนบัตรเงินร้อยตำลึงก่อนหน้านี้ เสียชีวิตด้วยน้ำมือของโจรสองสามคน นับประสาอะไรกับการประมูลแบบนี้ ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย จึงต้องระวังเป็นเรื่องธรรมดา

…

ภายนอกคฤหาสน์ของตระกูลจ้าว ในเวลานี้ ค่อนข้างมีชีวิตชีวา มีรถม้าจอดอยู่มากมาย และแม้แต่ทหารจากยาเหมินท้องถิ่นก็คอยคุ้มกัน

ในฐานะครอบครัวที่ร่ำรวยในเมืองตงหลิง ตระกูลจ้าว ได้จัดการประมูลเพื่อประมูลทรัพย์สินของพวกเขาก่อนที่ครอบครัวจะย้ายออกไป ทั้งนี้ เพื่อป้องกันอุบัติเหตุพวกเขาจึงได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนาเป็นธรรมดา

ด้วยมีดที่เอวของเขา และสวมหน้ากากลิง ซูฉางกง เข้าใกล้คฤหาสน์ของตระกูลจ้าว ศิษย์คนหนึ่งของตระกูลจ้าว เดินขึ้นมาและพูดอย่างสุภาพ

"ฯพณฯ ต้องการเข้าร่วมการประมูลของตระกูลจ้าวของเรา ใช่ไหม"

“ใช่”

ซูฉางกงลดเสียงลงและตอบอย่างกระชับ

"โปรดชำระค่าธรรมเนียมแรกเข้าด้วยเงินห้าตำลึง หลังจากการประมูลสิ้นสุดลง จะคืนให้กับ ฯพณฯ ในภายหลัง"

ศิษย์ตระกูลจ้าว กล่าว

ตระกูลจ้าว จัดการประมูลและทุกคนสามารถเข้าร่วมได้ แต่เพื่อป้องกันคนจำนวนมากเกินไป และบางคนที่ร่วมสนุก ผู้เข้าร่วมจะต้องจ่ายค่าธรรมเนียมแรกเข้า เพื่อให้บางคนที่ร่วมสนุกเพียงเพื่อมาดูสนุกๆจะถูกคัดออก

“อืม”

ซูฉางกงตอบโดยปฏิบัติตามกฎของตระกูลจ้าว หยิบเงินห้าตำลึงออกมาจากกระเป๋าของเขา และมอบให้กับสาวกของตระกูลจ้าว ยังไงก็ตามจะคืนให้ในภายหลัง

"โปรดมากับข้า"

หลังจากจ่ายค่าแรกเข้า ศิษย์ของตระกูลจ้าว นำซูฉางกง ไปยังสถานที่ชั่วคราวของการประมูลคฤหาสน์ตระกูลจ้าว

นี่คือห้องโถงกว้าง และมีแถวที่นั่งในห้องโถง และมีหมายเลขกำกับไว้บนที่นั่ง

ซูฉางกงพบว่าในห้องโถงมีคนรวมตัวกันแล้ว 20-30 คน คนเหล่านี้โดยพื้นฐานแล้ว แต่งกายด้วยเสื้อผ้าหรูหราและส่วนใหญ่เป็นขุนนางผู้มั่งคั่งใกล้เมืองตงหลิง

นอกจากนี้ ซูชางกงยังเห็นว่าพวกเขาหลายคนสวมเสื้อผ้าสีดำและสวมหน้ากากเหมือนกับเขา เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ต้องการให้คนอื่นรู้ตัวตนของพวกเขาด้วยเหมือนกัน