หาส่วนผสมยา

กว่ายี่สิบวันต่อมา ในถ้ำบนภูเขาที่แห้งแล้งห่างจาก เฮยตี้วิลล่า หลายไมล์ ซูฉางกงยกมุงที่คลุมชุดเกราะออก เผยให้เห็นส่วนต่างๆ ของชุดเกราะ

ซูฉางกงหายใจเข้าลึกๆ สวมชุดเกราะ เกราะมือ เกราะขา และเกราะอก

ไม่กี่นาทีต่อมา ร่างกำยำก็ปรากฏตัวขึ้นในถ้ำ

ยกเว้นดวงตาของเขา ร่างของซูฉางกงถูกปกคลุมด้วยเกราะหนาสีเงินเข้ม

ชุดเกราะนี้ค่อนข้างหนา ทำให้ซูฉางกงซึ่งสูงอยู่แล้วบวมขึ้นมากจากภายนอก และคนธรรมดาก็ผอมและตัวเล็กเหมือนเด็กต่อหน้าเขา!

ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีหนามแหลมโลหะยาวครึ่งฟุตที่ศีรษะ หน้าอก หลัง ข้อต่อกำปั้น เข่า ข้อศอก และส่วนอื่นๆ ส่องแสงเย็นชา!

ซูฉางกงยืนอยู่ตรงนั้น หนังศีรษะของเขาจะซ่าแม้ว่าเขาจะไม่ได้ขยับก็ตาม และเขาตกใจมาก ชุดเกราะที่ซูฉางกงสร้างขึ้นเพื่อการสังหารและการต่อสู้จริง มีทั้งรุกและรับ มันเหมือนกับสัตว์ประหลาดโลหะ มองไปคล้ายเครื่องจักรสังหาร!

“ครืด!”

ซูฉางกงขยับร่างกาย เท้าหนักกระทืบลงบนพื้น และเกิดเสียงดังกึกก้องเมื่อชุดเกราะเสียดสีกัน

"ฮู้ฮู!"

สวมชุดเกราะ ซูฉางกงเล่นหวู่ฉินซี ราวกับสัตว์ร้ายโลหะขนาดยักษ์กำลังเต้นรำ ลมแรงพัดวัชพืชในถ้ำกระจายไปทั่ว ร่างกายที่หนักของเขา หนามแหลมโลหะเจาะอากาศและเปล่งเสียงดังกล่าว เฉพาะเสียง ก็ทำให้คนไม่อยากเข้าใกล้!

“ชุดเกราะต่อสู้ทั้งชุดหนักประมาณ 140 กิโลกรัม ไม่เป็นไร... ถึงข้าจะใส่ทั้งตัวก็ไม่หนักเกินไป และมันก็ไม่ใหญ่เกินไป และจะไม่ส่งผลต่อความเร็วและความว่องไวของข้ามากเกินไป!”

ซูฉางกง ทดลองและเขาพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

ชุดเกราะต่อสู้ทั้งชุดมีน้ำหนัก 140 กิโลกรัม คนธรรมดาอาจไม่สามารถทำกิจกรรมได้เมื่อสวมใส่ แม้แต่นักรบที่อยู่ขอบเขตพลังศักดิ์สิทธิ์ก็ได้รับผลกระทบอย่างมากอย่างแน่นอน

“ชุดเกราะนี้ ข้าจะเรียกว่ามันว่า อสูรเหล็ก และข้าต้องทำความคุ้นเคยกับกิจกรรมในชุดเกราะนี้”

ซูฉางกง ตั้งชื่อชุดเกราะนี้ว่า อสูรเหล็ก!

…

ในอีกไม่กี่วันต่อมา เพื่อทำความคุ้นเคยกับชุดเกราะอสูรเหล็ก ซูฉางกงจะมาที่ถ้ำนี้ทุกวันเพื่อฝึกฝนหวู่ฉินซี โดยสวมชุดเกราะอสูรเหล็กเพื่อฝึกฝนหวู่ฉินซี

ซูฉางกงรู้สึกโล่งใจเล็กน้อยหลังจากสร้างชุดเกราะอสูรเหล็กชุดนี้ ที่ใช้สำหรับสังหารศัตรูโดยเฉพาะ

“เหลืออีกสองวันก่อนที่ตลาดผีจะเปิดในเดือนนี้ อย่าพลาด!”

ซูฉางกงไม่ลืมเรื่องตลาดผีเช่นกัน

…

ในพริบตา สองวันต่อมา ซูฉางกงออกเดินทางไปที่เนินเขาแห้งแล้งซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองผีในพื้นที่ของเมืองชิงสุ่ย

ครั้งนี้ ซูฉางกงเปลี่ยนเครื่องแต่งกาย แทนที่จะสวมหน้ากากผีสีแดง เขาสวมหน้ากากลิง

ในตอนกลางคืนพระจันทร์เต็มดวงลอยขึ้นสูง และภายใต้แสงจันทร์ ภูเขาที่แห้งแล้งก็ยิ่งรกร้าง หมู่บ้านบนภูเขาที่ทรุดโทรมมาเป็นเวลานาน มีแสงสลัว และตลาดผีที่เปิดเดือนละครั้งจะเปิดตามกำหนด!

ผู้คนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่แตกต่างกัน สวมหน้ากาก และซ่อนตัวตนของพวกเขาเดินไปมา ทั้งหมดนี้มีวัตถุประสงค์ต่างๆ กัน ไม่ว่าจะเพื่อขายของที่ขโมยมาหรือเพื่อซื้อของบางอย่างที่ไม่สามารถซื้อได้ในตลาด

ซูฉางกงนั่งลงที่ข้างถนนและวางป้ายไม้ไว้ข้างตัวเขา ซึ่งเขียนวัสดุยาที่มีพิษร้ายแรงหลายชนิดที่ซูฉางกงต้องการซื้อ

บนถนนในเมืองผีผู้คนไปมาซื้อของที่พวกเขาต้องการ มีผู้คนมากมาย แต่พวกเขาดูเงียบมาก

รออย่างเงียบๆ หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ชายสวมหน้ากากหน้าสุนัขก็หยุดอยู่ตรงหน้าซูฉางกง แล้วเขาก็ลดเสียงลง: "ฉันมีถั่งเช่าเลือดที่เจ้าต้องการซื้อ"

ซูฉางกงดีใจเป็นอย่างมาก ถั่งเช่าเลือดมันคือหนึ่งในวัสดุยาผงเลือดเดือดที่เขาต้องการ มันมีค่ามาก และไม่มีสิ่งนั้นในเมืองชิงสุ่ย

แต่ซูฉางกงระงับเสียงของเขาไว้เหนือผิวน้ำและพูดด้วยเสียงแหบพร่า: "มายื่นข้อเสนอกันเถอะ ราคาเหมาะสมแล้ว ข้าต้องการเท่าที่มี"

เสียงทุ้มต่ำ

ถั่งเช่าเลือดสี่ตัว ราคาสี่สิบตำลึง ราคาค่อนข้างแพง แต่ของแพงอย่างมีเหตุผล เงินหลายสิบตำลึงก็ไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับซูฉางกง ดังนั้นเขาจึงไม่ต่อราคาและพูดตรงๆ: "ตกลง!"

หลังจากซูฉางกง จ่ายสี่สิบตำลึงเงิน ชายสวมหน้ากากหน้าสุนัขไม่พูดไร้สาระ หยิบถุงผ้าออกจากแขนของเขา และยื่นให้ซูฉางกง

ซูฉางกงเปิดมันออก และตรวจสอบดู ถุงผ้าบรรจุหนอนเลือดหนาเท่านิ้วก้อยสี่นิ้ว ดูคล้ายหญ้า มันไม่ขยับเขยื้อนและมีกลิ่นเลือดจางๆ นี่น่าจะเป็นสิ่งที่เรียกว่าถังเช่าเลือด

“อืม”

ซูฉางกงพยักหน้าแสดงว่าไม่มีปัญหา และชายสวมหน้ากากหน้าหมาก็ไปที่อื่น

หลังจากซื้อวัสดุยาหายากที่จำเป็นสำหรับ ผงเลือดเดือด สำเร็จแล้ว ซูฉางกง ก็รออย่างเงียบๆ

ไม่นานนัก คนที่สองก็ปรากฏตัวขึ้น เขามีสารพิษสูงอีกชนิดหนึ่งซึ่งเป็นสูตรของ ผงเลือดเดือด ซูฉางกงใช้เงินจำนวนหนึ่งและซื้อมันได้สำเร็จ!

เป็นเวลาเที่ยงคืนและแขกจำนวนมากที่มาที่ตลาดผีก็ออกไปแล้ว คนเดินถนนก็เบาบางลงและไฟก็อ่อน

ใบหน้าภายใต้หน้ากากของซูฉางกงขมวดคิ้ว: "ยังขาดเลือดของอสรพิษท้องแดง"

วัตถุดิบเกือบจะถูกรวบรวม แต่ความแตกต่างยังคงเหมือนเดิมและไม่ได้ซื้อมาเป็นเวลานาน ถ้าเขา ไม่ได้ซื้อในครั้งนี้ พวกเขาได้แต่รอครั้งต่อไป การมาถึงตลาดผีในเดือนหน้า จะต้องใช้เวลานานและใช้แรงงานมากอย่างไม่ต้องสงสัย และอาจเป็นไปไม่ได้ที่จะบรรลุสิ่งที่คุณต้องการ!

ในตอนที่ซูฉางกงกำลังตกที่นั่งลำบาก ชายคนหนึ่งสวมผ้าคลุมสีดำเดินเข้ามาหาซูฉางกง เหลือบมองป้ายที่วางอยู่ตรงหน้าซูฉางกง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด: "เจ้าต้องการเลือดงูท้องแดง?"

"เจ้ามีหรือเปล่า” เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซูฉางกงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง แต่น้ำเสียงของเขายังคงสงบ

“ไม่ใช่ แต่ข้าเคยเห็นงูท้องแดงบนภูเขาลูกหนึ่ง เมื่อสองสามวันก่อน และงูท้องแดงอยู่รวมกันมีมากกว่าหนึ่งตัว ถ้าเจ้าให้เงินข้า 5 ตำลึง ข้าจะบอกสถานที่ให้เจ้าทราบ”

ชายคนนั้น ในม่านสีดำสงบ

ซูฉางกงพูดไม่ออก ขายข่าวเป็น 5 ตำลึง? แต่เขาต้องไปที่ภูเขาเพื่อจับมันด้วยตัวเอง?

แต่ซูฉางกงคิดอยู่พักหนึ่งหากชายในหน้ากากผ้าคลุมสีดำไม่คิดเงินฟรีและบอกเขาฟรี ซูฉางกงสงสัย จุดประสงค์ของเขาแทนที่จะรอมาตลาดผีในเดือนหน้า เขาไปจับมันเองก็ได้!

แน่นอน เป็นไปได้เช่นกัน ว่าชายในหน้ากากผ้าคลุมสีดำหลอกเขา แต่ผู้ที่สามารถมาที่ตลาดผีได้ ไม่ใช่คนธรรมดา และพวกเขาไม่ควรขาดเงินสี่หรือห้าตำลึง

“ตกลง” ซูฉางกงตอบสั้นๆ หยิบเงินห้าตำลึงออกมาแล้วยื่นให้ชายที่สวมหน้ากากผ้าคลุมสีดำ

หลังจากเก็บเงิน ชายในหน้ากากผ้าคลุมสีดำก็พูดว่า: "ภูเขาไผ่เขียว ข้าเห็นงูท้องแดงที่นั่นเมื่อครึ่งเดือนก่อน"

หลังจากชี้สถานที่ที่งูท้องแดงปรากฏตัวใกล้ๆ ชายในผ้าคลุมสีดำ หันหลังกลับเดินกลับไป

ซูฉางกงรอต่อไป แต่จนกระทั่งท้องฟ้าสว่างขึ้นและตลาดผีปิด ซูฉางกงล้มเหลวในการซื้อเลือดของงูท้องแดง

"ข้าคงต้องจับมันเอง"

ไม่มีทางอื่น ผงเลือดเดือด ของซูฉางกง ขาดส่วนผสมยานี้ ดังนั้น หลังจากออกจากตลาดผี เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากไปที่ภูเขาไผ่เขียว

ภูเขาไผ่เขียวตั้งอยู่ภายในเขตแดนของเมืองชิงสุ่ย ซึ่งมีต้นไผ่เขียวขึ้นรกชัก และเป็นเรื่องปกติที่งูและแมลงบางชนิดจะอาศัยอยู่บนเขา!

ซูฉางกงไม่มีประสบการณ์ในการจับงู แต่เขารู้ด้วยว่างูเป็นหยิน และพวกมันชอบอยู่ในที่มืดและชื้น ภูเขาไผ่เขียวไม่ใหญ่ ดังนั้นใช้เวลาเพียงหนึ่งหรือสองวันในการค้นหาแบบปูพรม และน่าจะได้ในสิ่งที่ต้องการ!

ซูฉางกง กำลังจับงูใน ภูเขาไผ่เขียว ซึ่งทำให้เขาไม่สามารถกลับไปที่เฮยตี้วิลล่า ได้ทันเวลา โชคดีที่เขาได้ขอลาล่วงหน้า

และในเฮยตี้วิลล่า เหตุการณ์สำคัญก็เกิดขึ้น!

"ดา ดา ดา!"

ด้านนอก เฮยตี้วิลล่า กลุ่มนักรบควบม้า พวกเขาทั้งหมดสวมชุดสีดำและมีออร่าที่แข็งแกร่ง!

"อัศวินดำ... อัศวินดำอยู่ที่นี่!" บนกำแพงสูงของเฮยตี้วิลล่า สมาชิกที่มีหน้าที่เฝ้าประตูเบิกตากว้างและตะโกน โดยตระหนักว่ากลุ่มนักรบเป็นสมาชิกของแก๊งค์อัศวินดำ!

"แกร๊ง แกร๊ง แกร๊ง!"

ในเฮยตี้วิลล่า ระฆังเตือนชุดหนึ่งดังขึ้นทันที เตือนสมาชิกทุกคนว่ามีบางสิ่งที่สำคัญเกิดขึ้น!

“สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง แก๊งค์อัศวินดำ มาอีกแล้วเหรอ?”

“ยังไม่ต้นปี ยังจะมาเก็บเงินอีกเหรอ”

ทุกคนในเฮยตี้วิลล่า ต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินว่านักรบจาก แก๊งค์อัศวินดำมาอีกแล้ว พวกเขางง ทำไมแก๊งค์ถึงมาที่ เฮยตี้วิลล่า ก่อนปีใหม่?

แต่ไม่มีใครกล้าประมาท พวกเขาทั้งหมดมาที่กำแพงและประตูของวิลล่าพร้อมดาบ ค้อน และอาวุธอื่นๆ รออยู่เต็มกำลัง

ผู้นำของนักรบกว่าร้อยคนที่ออกมานอก เฮยตี้วิลล่า คือ เฉินซวง หัวหน้าคนที่สามของ เฮยตี้วิลล่า