ทำเองดีกว่าไหม

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ว่านซุนก็คิดออก ซูฉางกงซื้อวัตถุดิบยาล้ำค่ามากมาย ว่านซุนก็เดาได้ว่าเขาอาจต้องการปรับแต่งยาอายุวัฒนะบางชนิดเพื่อบำรุงพลังชี่และเลือด

ว่านซุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและกล่าวว่า: “นักเล่นแร่แปรธาตุมีจำนวนน้อยมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักเล่นแร่แปรธาตุที่มีทักษะสูง ซึ่งต้องใช้เงินจำนวนมากซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่คนธรรมดาจะฝึกฝน ข้าแนะนำให้ท่านไปที่เป่าตันจู นักเล่นแร่แปรธาตุ ซุนอี้เหยียน มีประสบการณ์ 40 ถึง 50 ปีในการเล่นแร่แปรธาตุ และทักษะของเขาก็ไม่เลวเลย และเขายังทำธุรกิจช่วยเหลือผู้อื่นในการเล่นแร่แปรธาตุอีกด้วย”

มีนักเล่นแร่แปรธาตุในตระกูลว่าน แต่พวกเขารับใช้สาวกของตระกูลว่าน เท่านั้น หากบุคคลภายนอกต้องการเชิญเขาเล่นแร่แปรธาตุราคาก็แพงเกินไปสำหรับคนธรรมดาและขึ้นอยู่กับว่าเขาเต็มใจหรือไม่

นั่นเป็นเหตุผลที่ว่านซุนแนะนำซุนอี้เหยียน นักเล่นแร่แปรธาตุแห่งเป่าตันจู

"ขอบคุณที่แจ้งให้ทราบ" หลังจากสอบถามรายละเอียดเกี่ยวกับตำแหน่งของ เป่าตันจู นี้แล้ว ซูฉางกง ก็อำลาว่านซุน และจากไป โดยวางแผนที่จะไปที่เป่าตันจูนี้เพื่อตรวจสอบสถานการณ์และขอให้นักเล่นแร่แปรธาตุ ซุนอี้เหยียน ช่วยปรับแต่ง เม็ดยาฉีและเลือด

เป่าตันจู ตั้งอยู่ในคฤหาสน์ที่เงียบสงบคฤหาสน์เต็มไปด้วยสมุนไพรหลายชนิดและกลิ่นของสมุนไพรสามารถส่งกลิ่นผ่านผนังได้

ที่ทางเข้า เป่าตันจู มีชายสองคนในชุดขาวยืนอยู่

เมื่อซูฉางกงมาถึง ชายในชุดขาวทักทายเขาทางด้านซ้าย เขาพูดอย่างสุภาพว่า

"เจ้าต้องการมอบหมายให้อาจารย์ซุนเล่นแร่แปรธาตุหรือไม่"

"ใช่ ใช่"

ซูฉางกงพยักหน้ารับทราบจุดประสงค์ของเขา

"เข้ามาข้างในสิ ข้าจะพาเจ้าไปพบ นายน้อยซุนฟู่ เขาเป็นหลานชายของอาจารย์ซุน"

ชายในชุดขาวไม่ได้ละเลย ซูฉางกง และผู้ที่สามารถซื้อการเล่นแร่แปรธาตุของ ซุนอี้เหยียน ได้นั้นไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป

ซูฉางกงนำชายในชุดขาวเข้าไปในตำหนักเป่าตัน และเห็นซุนฟู่อยู่ในห้องนั่งเล่น เขาเป็นชายหนุ่มรูปงามในวัยยี่สิบ และเป็นหลานชายของซุนหยินเหนียน ซุนฟู่

“นามสกุลของข้าคือหลี่ และข้าต้องการขอให้อาจารย์ซุนช่วยข้าเล่นแร่แปรธาตุ” ซูฉางกงกล่าวแนะนำตัวเอง

หลังจากที่ ซุนฟู่ เชิญ ซูฉางกง ให้นั่งลง เขาก็พูดว่า "จอมยุทธหลี่นี่เป็นครั้งแรกของเจ้าที่นี่ใช่ไหม ไม่เป็นไรที่จะมอบหมายให้ปู่ของข้าเล่นแร่แปรธาตุ แต่มีบางจุดที่ข้าต้องอธิบายให้เจ้าฟัง"

ซูฉางกงฟังอย่างเงียบๆ

"อย่างแรก เตรียมวัตถุดิบด้วยตัวเอง ตามความยากและมูลค่าของการเล่นแร่แปรธาตุที่เจ้ากำลังปรับแต่ง เจ้าต้องมีค่าตอบแทนเป็นเปอร์เซ็นต์ ประการที่สอง หากการเล่นแร่แปรธาตุล้มเหลว เจ้าจะไม่ถูกเรียกเก็บค่าธรรมเนียมใดๆ แต่ยาที่ถูกทิ้งไป วัตถุดิบจะเสียหาย ข้าไม่ยอมรับการชดใช้!"

ซุนฟู่อธิบายให้ซูฉางกงฟังคำขอของเขาที่มอบหมายให้ซุนหยินเหยียนเล่นแร่แปรธาตุ

การเล่นแร่แปรธาตุที่สำเร็จต้องชำระ! แต่ถ้าเล่นแร่แปรธาตุล้มเหลว วัตถุดิบยาทั้งหมดจะถูกทิ้ง และเป่าตันจู จะไม่ชดเชย!

เงื่อนไขนี้อาจดูรุนแรง แต่จริงๆแล้วมันสมเหตุสมผล ท้ายที่สุด ความสำเร็จในการเล่นแร่แปรธาตุย่อมนำไปสู่ความล้มเหลว แม้แต่ปรมาจารย์นักเล่นแร่แปรธาตุที่มีทักษะการเล่นแร่แปรธาตุที่ยอดเยี่ยมก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าเขาจะประสบความสำเร็จทุกครั้ง

แต่ซูฉางกงค่อนข้างสงสัย เม็ดยาฉีและเลือด ของเขามีราคา 3,000 เหรียญเงินต่อหนึ่งชุด หากเขาล้มเหลว ทั้งหมดจะไร้ประโยชน์!

แม้ว่าการเล่นแร่แปรธาตุจะสำเร็จ เป่าตันจูนี้อาจโลภมากสำหรับยาหนึ่งหรือสองเม็ด แต่ซูฉางกง มองไม่เห็นเลย

แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้ซูฉางกงกังวลที่สุดคืออัตราความสำเร็จของการกลั่นยาของซุนอี้เหยียน หากอัตราความสำเร็จสูงก็คงจะดีหากเขาโลภก็แย่ หากอัตราความสำเร็จคือต่ำแล้ว ซูฉางกงสูญเสียไม่น้อย

ดังนั้น ซูฉางกงจึงถามอย่างไม่แน่ใจ: "ข้าขอถามอัตราความสำเร็จของการเล่นแร่แปรธาตุของปรมาจารย์ซุนได้ไหม"

เมื่อเผชิญกับคำถามที่ตรงไปตรงมาของซูฉางกง ซุนฟู่ไม่โกรธ และเขาพูดตามจริง: "มันขึ้นอยู่กับชนิดของยาเม็ด หากเป็นสิ่งที่ปู่ของข้าเก่งดังนั้นอัตราความสำเร็จจะสูง ถ้าเป็นยาอายุวัฒนะที่ปู่ของข้าไม่เคยกลั่น เจ้าต้องให้ใบสั่งยา และให้ปู่ของข้าตรวจสอบและตัดสินความล้มเหลวทั้งหมด"

ซุนฟู่ชี้แจงอย่างชัดเจน และเขาไม่อายที่จะบอก เพียงเพราะเขากลัวว่าแขกที่มาร่วมเล่นแร่แปรธาตุจะล้มเหลวในการเล่นแร่แปรธาตุ และการสูญเสียจะร้ายแรง และมันจะลำบากมากที่จะพึ่งพาเป่าตันจู ดังนั้น เป่าตันจู จะบอกทุกอย่างอย่างชัดเจนและชัดเจนว่า เป่าตันจู จะไม่รับผิดชอบต่อความสูญเสียที่เกิดจากความล้มเหลวของการเล่นแร่แปรธาตุ ดังนั้นหากเจ้าเต็มใจ เจ้าสามารถลงนามได้! ออกไปถ้าเจ้าไม่ต้องการ!

ในฐานะนักเล่นแร่แปรธาตุ ซุน ยี่เหนียนมีสถานะสูง และมีเจ้าหน้าที่ระดับสูงหลายคนประจบประแจงเขา และเขาไม่สนใจข้อตกลงทางธุรกิจเล็กน้อย

ซูฉางกงขมวดคิ้วเมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้ เขาต้องให้สูตรเม็ดยาฉีและเม็ดเลือดของเขากับซุนอี้เหยียนฟรี เตรียมวัตถุดิบยาด้วยตัวเอง และแบกรับการสูญเสียจากความล้มเหลวในการเล่นแร่แปรธาตุด้วยตัวเขาเอง

หากซุนอี้เหยียนล้มเหลวติดต่อกัน หรือล้มเหลวเจ็ดหรือแปดครั้งก่อนที่จะปรับแต่งเตาหลอมหนึ่งหรือสองเตาที่สำเร็จ ได้เพียงสามหรือห้าเม็ด เขาจะต้องสูญเสียไม่น้อยอย่างไม่ต้องสงสัย!

เงิน 40,000 ถึง 50,000 ตำลึงบนร่างกายของเขาดูเหมือนจะมาก แต่ก็ทนการสูญเสียแบบนั้นไม่ได้

"แทนที่จะปล่อยให้คนนอกนำเงินและวัตถุดิบยาของข้าไปฝึกเล่นแร่แปรธาตุ ทำไมข้าถึงไม่ทำเองล่ะ"

หัวใจของซูฉางกงเคลื่อนไหวอยู่ในขณะนี้ เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ซูฉางกงไว้ใจตัวเองมากกว่าคนอื่น!

หากเจ้าสามารถเรียนรู้ศิลปะการเล่นแร่แปรธาตุได้ เจ้าจะทำได้เองและตลอดไป หากต้องอาศัยคนอื่น ไม่สู้พึ่งพาตนเอง

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซูฉางกงจึงเปลี่ยนเรื่องและพูดด้วยอาการไอแห้งๆ: "นายน้อยซุน ข้าขอโทษจริงๆ ข้าค่อนข้างสนใจในการเล่นแร่แปรธาตุ และข้าต้องการเรียนการเล่นแร่แปรธาตุที่เป่าตันจู ข้ายินดีจ่ายค่าฝึกงาน!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซุนฟู่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่หัวข้อของซูฉางกงเปลี่ยนไปเร็วเกินไป แต่เขายิ้มและส่ายหัว: "จอมยุทธหลี่ ด้วยความเคารพ นักเล่นแร่แปรธาตุทุกคนสะสมและสรุปทักษะการเล่นแร่แปรธาตุผ่านประสบการณ์ จะสอนเฉพาะลูกศิษย์หรือลูกหลาน และการเล่นแร่แปรธาตุนี้ลึกซึ้งมากไม่ใช่ทุกคนที่จะเรียนรู้ได้และไม่สามารถสำเร็จได้ในชั่วข้ามคืน ปู่ของข้ารับลูกศิษย์สามหรือสี่คนสืบทอด และจะไม่รับลูกศิษย์อีกต่อไป”