ตอนที่ 7

ระหว่างทางเอมี่ดูมีชีวิตชีวามาก

เธอมองไปรอบๆอย่างอยากรู้อยากเห็นและชอบนอนบนไหล่ของอลันและสัมผัสใบหน้าของเขา

เพื่อให้เอมี่สนิทสนมกันมากอลันก็ชอบมันมากเช่นกัน

เมื่อเขาเดินเข้าไปในปราสาทกับเอมี่ ปราสาททั้งหลังก็เกิดความวุ่นวาย

ไม่ว่าจะเป็น เอ็ดเวิร์ด , สแปร์โรว์ และสาวใช้ทั้งหมดมารวมตัวกันดวงตาของพวกเขาจับจ้องไปที่เอมี่

บนไหล่ของอลัน ทุกคนดูตกใจและดีใจปนกัน

"นี่ข้าหลอนไปเองหรืออะไรกัน โอ้พระเจ้า!"

มีความตื่นเต้นบนใบหน้าของผู้คนเหล่านี้ ทุกคนก็เริ่มอธิษฐานต่อเทพเจ้า

" นายน้อย นี่คือจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติจริงๆงั้นหรือ !"

พ่อบ้านเอ็ดเวิร์ดกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

"ใช่ ! นี่เป็นวิญญาณธรรมชาติครั้งแรกของข้า แต่มันไม่ใช่วิญญาณอันสุดท้ายอย่างแน่นอน

และจะมีวิญญาณที่เป็นธรรมชาติมากขึ้นและแม้กระทั่งเหล่าเทพในอนาคต ! "

อลันยิ้มให้ทุกคนและพูดว่า

"ข้า อลันเป็นคนที่อยู่ภายใต้การจ้องมองของเหล่าทวยเทพ การพัฒนากำลังเริ่มต้นขึ้น!"

หลังจากที่เขาพูดจบสายตาของทุกคนที่มองไปที่อลันก็เปลี่ยนไป

สิ่งที่เกิดขึ้นคือปาฏิหาริย์อย่างแน่นอน !

เป็นไปได้ไหมว่าอลันเป็นคนที่เทพเจ้าชื่นชอบจริงๆ ?

"โอ้! เหลือเชื่อ สิ่งเล็กๆ ที่สวยงามนี้เป็นจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติของเราจริงๆ หรือ"

มีความประหลาดใจในดวงตาของสแปร์โรว์ และในขณะเดียวกันหัวใจของเขาก็เริ่มสั่นสะเทือน

อัลเลนมีจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติ!

ต้องรู้ว่าขุนนางที่มีจิตวิญญาณแห่งธรรมชาตินั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับขุนนางที่ไม่มี

เดิมทีสแปร์โรว์เป็นเพียงบุคคลที่เอิร์ลบังคับให้มาอยู่กับอลัน

และเขาวางแผนที่จะไปจากที่นี่เมื่ออลันทนไม่ได้

ไม่คิดว่า อลันจะทำให้เขาประหลาดใจ

"พระเจ้าอวยพร นายน้อยของฉัน ท่านมีจิตวิญญาณธรรมชาติของตัวเองแล้ว

ซึ่งนั่นหมายความว่าคุณจะมีแหล่งความมั่งคั่งที่มั่นคงและมหาศาล!"

พ่อบ้านเอ็ดเวิร์ดพูดอย่างมีความสุข

"ใช่ คุณปู่เอ็ดเวิร์ด เอมี่จะเปลี่ยนสถานการณ์ของเรา!"

อลันกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ท่านบารอน โปรดยอมรับความจงรักภักดีของข้า สแปร์โรว์!"

สแปร์โรว์ไม่ได้เข้าพิธีสาบานตน ซึ่งแต่เดิมมันคือทางที่เขาทิ้งไว้ให้ตัวเอง

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าอลันจะไม่ล้มเหลวอย่างที่เขาคิดไว้

เขาก็สามารถเก็บเกี่ยววิญญาณแห่งธรรมชาติได้ในเวลาเพียงหนึ่งวัน ช่างน่าเหลือเชื่อ

และตามคำบอกเล่าของมาร์โค วิญญาณแห่งธรรมชาตินี้ถือกำเนิดขึ้นเพราะอลันทั้งหมด

เขารู้จักมาร์โค รู้ว่ามาร์โคไม่สามารถโกหกได้

นั่นหมายความว่า อลันมีความสามารถที่พิเศษ หรือว่าเขาเป็นคนที่พระเจ้าโปรดปรานจริงๆ ?

ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดมันก็คุ้มค่าที่จะเดิมพันกับอลัน

อลันมองไปที่สแปร์โรว์ที่คุกเข่าลงครึ่งนึงบนพื้นและสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อตัวเอง

ความพึงพอใจปรากฏในสายตาของเขา

ดูเหมือนว่าชายคนนี้สแปร์โรว์ยังคงฉลาดอยู่

"ข้ายอมรับความจงรักภักดีของเจ้า!"

อลันยอมรับความจงรักภักดีของสแปร์โรว์

การได้รับเลือกให้เป็นเจ้าหน้าที่การเงินของเขา สแปร์โรว์จะต้องมีความฉลาดและสามารถ

ตอนนี้เขาต้องการคนที่มีคุณสมบัติแบบนั้น

" สแปร์โรว์ เจ้าจะไม่เสียใจกับการกระทำของคุณในวันนี้"

อลันกล่าวด้วยรอยยิ้ม

จากนั้นเขาก็สั่งให้คนไปเตรียมอาหารกลางวัน และเตรียมสถานที่ไว้ให้เอมี่ได้พักผ่อน

ในขณะที่สื่อสารกับเอมี่อย่างต่อเนื่อง

ในไม่ช้าด้วยความพยายามของอลัน

เอมี่ก็เชี่ยวชาญในพลังของเธอและสามารถให้กำเนิดพืชวิเศษ

ในฐานะที่เป็นจิตวิญญาณธรมชาติที่พึ่งกำเนิดจึงมีพลังเวทมนตร์ค่อนข้างน้อย

ทำให้พืชวิเศษเติบโตได้เพียงระยะหนึ่งเอเคอร์เท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เธอยังคงต้องรักษาการเติบโตของดอกกุหลาบในทุ่งกุหลาบส่วนใหญ่ในเมืองโรสทาวน์

หลังจากขอให้เอมี่สร้างสวนกุหลาบวิเศษใกล้ปราสาท

คนรับใช้ก็เตรียมอาหารกลางวันเสร็จเรียบร้อยเช่นกัน

ขนมปังขาว คาเวียร์ เนื้อย่าง ขนมอบ

มื้อเที่ยงก็มาตรฐานชนชั้นสูง

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันและบดคริสตัลวิเศษอาหารสุดโปรดของเอมี่และป้อนให้เธอแล้ว

อลันก็เข้าไปในห้องทดลองพร้อมกับบาร์บีคิวจานใหญ่และสั่งไม่ให้ใครเข้าใกล้

นี่คืออาหารกลางวันสำหรับลูกมังกร ซาฟี่

หลังจากปิดประตูการศึกษาแล้ว อลันก็พาคนๆ หนึ่งเข้าไปในรังของมังกรรุ่นเยาว์

ในขณะนี้ ลูกมังกรซากำลังนอนหลับสนิทในหุบเขาคริสตัล

"ซาฟี่ มากินข้าวเที่ยงกัน"

อลันลูบหัวของมันเล็กน้อยและเฝ้าดูซาฟี่กินอาหารกลางวันเสร็จ ก่อนจะเข้ารังมังกรไป

"เอาล่ะ เราคงต้องเริ่มศึกษาระบบล่ะ"

หลังจากดูแลซาฟี และเอมี่ อย่างดีแล้ว อลันรู้สึกโล่งใจ

และในที่สุดก็มีเวลามากพอที่จะจัดการกับปัญหาของตัวเอง

“ก่อนอื่น ใช้คะแนนประสบการณ์”

‘ ติ๊ง..คุณต้องการใช้ค่าประสบการณ์เพื่ออัพเกรดหรือไม่ ? ’

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น และ อลันก็ยิ้มออกมา

“อัพเกรดเลย!”

ไม่ช้าคะแนนประสบการณ์ก็หมดลง และระดับของอลันก็เปลี่ยนจากระดับ 0 เป็นระดับ 1!

ในเวลาเดียวกัน จิตแห่งการต่อสู้แบบใหม่ก็ปรากฏขึ้นในร่างกายของเขา

ทำลายคอขวดของเขาที่ติดก่อนหน้านี้

"บูม!"

พลังที่ไหลเวียนในร่างกายของเขามีความอบอุ่นกระจายไปทั่วร่างกาย

สายตาของอลันมีประกายความคาดหวังอยู่ภายใน

"อัศวินขั้นที่หนึ่ง!

ดูเหมือน เลเวลของตัวละครจะส่งผลต่อความแข็งแกร่งของเราสินะ"

ตอนก่อน

จบบทที่ ตอนที่ 7

ตอนถัดไป