ตกตะลึง นี่คือร่างของสิ่งมีชีวิตบางอย่างหรือ? !
บทที่ 14 ตกตะลึง นี่คือร่างของสิ่งมีชีวิตบางอย่างหรือ? !
แตะ...แตะ...
เมื่อเดินขึ้นบันไดของตึกร้าง เฉินเกอ ก็ได้กลิ่นอับในอากาศที่เลวร้ายลง
หรืออีกนัยหนึ่งก็คือกลิ่นศพที่เน่าเหม็นคล้ายกับกองขยะ ซึ่งฉุนจนน่าสะอิดสะเอียนมาก!
ด้วยเสียงคลุมเครือ เขาก็ได้ยินเสียงกรอบแกรบเล็ก ๆ จากด้านบนและด้านล่าง ราวกับว่ามีบางอย่างคลานอยู่บนกำแพง
แต่เมื่อเขามองดูก็เห็นแต่ความว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย
จากนั้น เขาก็เดินผ่านหลายชั้นติดต่อกัน ยกเว้นสัตว์ประหลาดผิดปกติที่จัดการในชั้นแรก เขาก็เห็นเพียงซากปรักหักพังในชั้นอื่น ๆ ซึ่งไม่พบอะไรเลย!
ไม่ว่าจะเป็นกลิ่นฉุนหรือเสียงเล็กๆ แปลกๆ เขาก็ไม่สามารถหาแหล่งที่มาได้!
ไม่ต้องพูดถึงรูปลักษณ์ของสัตว์ประหลาดที่จะทำให้เขาถอนขนได้ตามใจ!
ดูเหมือนว่านี่เป็นเพียงตึกเก่าๆที่ถูกทิ้งร้างธรรมดา...
แต่ก็เป็นไปไม่ได้
เพราะตึกร้างแห่งนี้เต็มไปด้วยความแปลกประหลาดอย่างเห็นได้ชัด
ผู้ชมการในห้องถ่ายทอดสดก็มีข้อสงสัยเช่นกัน
[แปลก ดูเหมือนจะไม่มีอะไรในตึกร้างนี้? 〕
[คงไม่มีอะไรอื่นแล้ว แต่ผู้ประกาศข่าวเพิ่งจัดการกับพวกสัตว์ประหลาดไม่ใช่เหรอ? 〕
[มีบางอย่างผิดปกติ ฉันคิดว่าที่นี่แปลกๆ ! 〕
[ให้ตายเถอะ พวกที่ใส่หูฟัง ได้ยินไหม ดูเหมือนว่ามีบางอย่างกำลังสั่นไหว รู้สึกน่ากลัวเล็กน้อย!] 〕
[ฟู่~ ฉันได้ยินแล้ว และฉันก็รู้สึกเหมือนมีบางอย่างกำลังสอดแนมเราจากความมืด แขนของฉันก็ขนลุกเล็กน้อย! 〕
[คุณเคยคิดไหม อาจเป็นเพราะผู้ประกาศข่าวนั้นโหดร้ายเกินไป สัตว์ประหลาดพวกนี้จึงซ่อนตัวอยู่อย่างลับๆ? 〕
[อย่าบอกนะว่ามันเป็นไปไม่ได้ ! บางทีสัตว์ประหลาดเหล่านั้นอาจซ่อนตัวอยู่ในซอกมุมพร้อมที่จะโจมตีผุ้ประกาศข่าวทันที! 〕
[ ผู้ประกาศข่าว ควรระวัง ยิ่งพื้นผิวดูสงบ เจตนาสังหารยิ่งซ่อนอยู่เบื้องหลัง! 〕
...
เมื่อมองไปที่การเขื่อนกั้นน้ำที่ตื่นตระหนกในห้องถ่ายทอดสด เฉินเกอ ก็ขมวดคิ้วเช่นกัน
"เป็นไปได้ไหมว่าสัตว์ประหลาดเหล่านี้ซ่อนตัวอยู่จริง ๆ ไม่สิ ตึกร้างหลังนี้ใหญ่ทั้งภายในและภายนอก แม้ว่าสัตว์ประหลาดเหล่านี้จะซ่อนตัวอยู่จริง ๆ ตราบใดที่พวกมันมีอยู่ มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ทิ้งร่องรอยไว้..."
“นอกเสียจากว่าจะมีบางอย่างที่ใช้ซ่อนตัวทำไห้ฉันสังเกตไม่ได้..”
เฉินเกอ หยุดชั่วคราว
จู่ๆ เขาก็คิดถึงความเป็นไปได้ เขาเหล่ตาและมองไปที่กำแพงข้างๆ เขา
"ฉันเกือบลืมสิ่งหนึ่ง บางทีฉันอาจไม่ต้องมองหามันเลยก็ได้ มีบางอย่างที่แปลกประหลาดและผิดปกติในมุมหนึ่งของตึกร้างแห่งนี้อย่างแน่นอน "
"เพราะตั้งแต่เริ่มแรก ตึกร้างแห่งนี้เองก็เป็นความผิดปกติที่ไม่ควรปรากฏขึ้น!!!"
แสงที่แหลมคมส่องประกายในดวงตาของ เฉินเกอ เขายกมีดกบในมือขึ้นและแทงออกไปทันที!
ฟุบ !
มีดกบแทงทะลุกำแพงอย่างง่ายดาย!
หนองสีแดงข้นหนืดไหลออกมาตามมีดกบทันที!
หนองสีแดงไหลออกมากลางผนังเก่าสีเหลือง พื้นใต้ฝ่าเท้าและทุกสิ่งที่ขวางหน้ามัน ก็ดูเหมือนจะถูกกัดกร่อนและถูกแทนที่ด้วยบางสิ่ง!
เหมือนเป็นการพรางตัวเป็นชั้นๆ ซึ่งค่อยๆ จางหายไป...
และครั้งนี้ !
จู่ๆ เฉินเกอ ก็นึกขึ้นได้ว่าเขาอยู่ในร่างของสัตว์ประหบาดแล้ว!
ลำไส้ที่ถูกเจาะด้วยมีดกบนั้นบิดตัวไปมาอย่างช้าๆ และเพดานเหนือหัวของเขาก็มีของเหลวที่มีฤทธิ์กัดกร่อนสีเหลืองซึมอยู่เรื่อยๆ หยดลงบนพื้น และมีควันสีขาวลอยอยู่เล็กน้อย...
กลิ่นเหม็นเน่าเหมือนกองขยะ และเสียงกรอบแกรบดังมาจากส่วนลึกของลำไส้ซึ่งชัดเจนมาก!
"ดูเหมือนว่าฉันจะเดาถูก "
เฉินเกอ เลิกคิ้วและยิ้ม
[ติ๊ง เปิดเผยจุด +12! 】
ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสด ที่ไม่ได้คาดเดาถึงผลลัพธ์นี้ พวกเขาก็ต่างอุทานออกมา !
[เชี่ย! นี่มันอะไรกัน ทำไมมันดูเหมือนลำไส้มนุษย์ 〕
[ฟ่อ~ จริง ๆ แล้วผู้ประกาศข่าวอยู่ในร่างของสิ่งมีชีวิตบางอย่าง ตั้งแต่แรกเหรอ? ! 〕
[ฉันคิดอยู่เสมอว่ามีสิ่งแปลก ๆ ในตึกนี้ แต่ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีปัญหา ที่ตัวตึกเอง ! ! ! 〕
[ไอ้บ้าเอ้ย ใครจะไปคิดถึงเรื่องบ้าๆ นี้ออก ! ถ้าผุ้ประกาศข่าวไม่สังเกตเห็นความผิดปกติ ฉันเกรงว่าจะมีบางอย่างผิดปกติเมื่อผู้ประกาศข่าวถูกย่อย! ! ! 〕
[จบแล้ว จบแล้ว! ฉันรู้สึกว่าผู้ประกาศข่าวกำลังจะตาย เขาจะออกไปได้อย่างไร ! ! 〕
[เชี่ย! ดูเหมือนจะมีบางอย่างอยู่ในนั้น ฉันเห็นเงาดำๆเคลื่อนไหว! ! ! 〕
...
ขณะที่ผู้ชมที่ดูการถ่ายทอดสดรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อยแต่ เฉินเกอ ดูสงบมาก
เพราะตอนนี้เขายืนยันแล้วว่าภายใต้อิทธิพลของกรดกัดกร่อนที่ซึมออกมาจากลำไส้ จะไม่มีผลหรืออันตรายใดๆ กับเขาเลย!
แม้แต่รองเท้าที่เท้าของเขา ก็ยังไม่สึกกร่อน ...
ดังนั้นในช่วงระยะเวลาของการ์ดอมตะ สถานการณ์ของเขาจึงปลอดภัยมาก!
เขาจะถูกขังอยู่ที่นี่จนตายหรือไม่นั้น ?
เฉินเกอ มั่นใจได้ว่าตราบเท่าที่เขาใช้การ์ดชำระล้าง เมื่อแสงแห่งการชำระล้างส่องลงมา สถานที่อันน่าสะพรึงกลัวแห่งนี้ ก็จะหายไปในพริบตา! ! !
โทษที แต่การมีกลโกงเล็กๆน้อย ก็หมายถึงการมีความมั่นใจมาก