ลิฟต์สู่นรกชั้นที่ 18 ทางเดินกระจกบิดเบี้ยว !

บทที่ 46 ลิฟต์สู่นรกชั้นที่ 18 ทางเดินกระจกบิดเบี้ยว !

ทันทีที่ เฉินเกอ ก้าวเข้าไปในลิฟต์!

หนวดเนื้อมะเร็งและเส้นเลือดในลิฟต์ทั้งหมดดูเหมือนจะถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง และพวกมันทั้งหมดก็เริ่มบิดตัวเป็นอย่างดุเดือด ตื่นตระหนก หดตัวอย่างลนลาน และจางหายไป! ! !

ในเวลาเกือบหนึ่งหรือสองวินาที ลิฟต์ทั้งหมดก็กลับคืนสู่สภาพเดิมที่ว่างเปล่า

เหลือไว้เพียงคราบเลือดและเศษเนื้อบางส่วน เช่นเดียวกับควันดำที่ลอยอยู่ในช่องว่างก็ค่อยๆ สลายไป

เฉินเกอ: "..............."

ให้ตายสิ ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย!

คุณเป็นความแปลกประหลาด คุณควรมีศักดิ์ศรีของความแปลกประหลาดบ้าง อย่าขี้ขลาด! ! !

เมื่อ เฉินเกอ รู้สึกดูถูกเล็กน้อย เกี่ยวกับเรื่องนี้...

" ตึง !!!"

ลิฟต์โดยสารสั่นอย่างรุนแรง!

ปุ่มเลือกชั้นต่างๆสว่างขึ้นทั้งหมด!

เห็นได้ชัดว่า เฉินเกอ ไม่ได้กดอะไรเลย แต่มันก็เริ่มตกลงอย่างรวดเร็วและควบคุมไม่ได้แล้ว ! ! !

พรึบ ! พรึบ !

ไฟสลัวในลิฟต์ยิ่งกะพริบถี่ !

บนกำแพงเหล็ก เลือดสดๆ ไหลซึมออกมาอย่างต่อเนื่อง รอยมือและรอยเท้าเปื้อนเลือดหนาแน่นปรากฏขึ้น และจำนวนก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ! ! !

[เชี่ย! เชี่ย! ! ! 〕

[มันเริ่มแล้ว มันหลอนจริงๆ! 〕

[กำแพงมีเลือดไหล ! ! ! 〕

[ดูเหมือนว่ามีบางอย่างคลานไปมาบนกำแพง มีรอยมือและรอยเท้ามากขึ้นเรื่อยๆ! ! ! 〕

[เวรกรรม น่ากลัวมากมาย ! ! ! 〕

[ดูจำนวนชั้นสิ! ! ! หลังจากลงมาที่ชั้น 1 มันก็ยังไม่หยุด และทั้งหมดลงไปที่ชั้น -5! ! ! 〕

[ลิฟต์เปื้อนเลือดนี้รู้สึกเหมือนกำลังจะตกนรก! ! ! 〕

"ถูกต้อง."

เมื่อเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้ เฉินเกอ ก็เลิกคิ้วขึ้น ในที่สุดก็พอใจเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม เขาไม่รีบร้อนที่จะเคลื่อนไหวในทันที

จากทัศนคติของการสังเกตและการวิจัย เขาก็กอดอกและมองดูแต่ละชั้นด้วยความสนใจ

จากนั่งก็เริ่มนั่งรอพร้อมดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป...

จากการมองดู !

จำนวนชั้นสีแดงเลือดยังคงลดลงเรื่อยๆ !

-9!

-10!

-11!

เห็นได้ชัดว่าเป็นโรงแรมที่ไม่มีชั้นใต้ดิน แต่ลิฟต์ยังลงไปที่ชั้น -11 โดยตรง!

และดูเหมือนว่าจะไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลย และยังลดลงอย่างต่อเนื่อง! ! !

ไม่เพียงแค่นั้น!

ขณะที่ลิฟต์ตกลงมากเรื่อยๆนั้น !

ภายใต้การสอดส่องของ ดวงตาแห่งการมองเห็นที่แท้จริง ลิฟต์ก็เริ่มบิดเบี้ยวและเน่าเสียมากขึ้นเรื่อยๆ และหนวดเหนียวสีแดงเลือด ก็ทิ่มแทงผนังลิฟต์อย่างต่อเนื่อง ทำไห้เลือดไหลซึมเข้ามาจากโลกภายนอก! ! !

นั่นมัน !

ที่เท้าของ เฉินเกอ ภายนอกลิฟต์ !

ราวกับว่ามีสิ่งที่ดำรงอยู่อันน่าสะพรึงกลัวขนาดมหึมาอย่างสุดจะพรรณนา ขนาดใหญ่ราวกับดาวเคราะห์ ซึ่งเปิดปากเหวขนาดมหึมารอให้เขาตกลงสู่ปากมัน ! ! !

ความรู้สึกของความโกลาหลที่บิดเบี้ยว ความรู้สึกหวาดกลัวที่ไม่มีชื่อ และความรู้สึกของความไร้น้ำหนักที่ผสมกับผลกระทบเข้าไปในส่วนลึกของสมอง ชัดเจนขึ้น และชัดเจนขึ้นในจิตใจ ซึ่งทำให้หายใจไม่ออก! ! !

ยิ่งไปกว่านั้น อิทธิพลของจิตวิญญาณชนิดนี้ เพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัวเมื่อจำนวนชั้นลดลง! ! !

แม้แต่ เฉินเกอ ก็อดไม่ได้ที่จะหน้าซีด!

แต่ก็เท่านั้น !

เพียงชั่วครู่ !

จากส่วนลึกของหน้าอกของ เฉินเกอ จู่ๆ พลังอันยิ่งใหญ่ก็ระเบิดออกมา สลายความผลกระทบทางจิตใจโดยตรง!

ยิ่งกว่านั้น แม้แต่หนวดหนืดๆ ที่ซึมเข้ามาก็ถูกบดขยี้เป็นผุยผงทันที! ! !

การ์ดอมตะ ในมือที่เขากำลังจะใช้ในตอนนี้ก็ถูกคลายออก เฉินเกอ สูดหายใจเข้าลึกๆ และสีหน้าของเขาก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง...

[ต้านทานวิญญาณ: -26/9 (-35↓)]

[ต้านทานวิญญาณ: 3/9 (+29↑)]

“มุ่งเป้าไปที่ผลกระทบต่อระดับจิตวิญญาณหรอ ? คล้ายกับการสูญเสียการเชื่อมต่ออุปกรณ์บันทึกข้อมูล กับ Server โดยตรง ?”

เมื่อมองไปที่ตัวเลขที่ลอยอยู่ตลอดเวลาบนแผงระบบ เฉินเกอ ก็ขมวดคิ้วและครุ่นคิด

พูดตรงๆ.

ในขณะนี้ ความต้านทานทางวิญญาณลดลงทันที 30 หรือ 40 ซึ่งเป็นเรื่องลำบากจริงๆ...

มันยากที่จะจินตนาการว่าถ้าเขาต้องเผชิญหน้ากับการดำรงอยู่ที่อธิบายไม่ได้ ซึ่งลงมายังโลกนี้อีกครั้ง จะเป็นยังไง !

หากปราศจากความช่วยเหลือจาก การ์ดอมตะ ความต้านทานทางวิญญาณของเขาจะดิ่งลงจนในชั่วพริบตา...

"จากการวิเคราะห์ขั้นสุดท้าย พลังแข็งแกร่ง ยังไม่เพียงพอ"

เฉินเกอ สรุปอย่างใจเย็น

ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น ถ้าเขามีความต้านทานทางวิญญาณเป็นล้านคะแนน เขาจะได้รับผลกระทบจากมลภาวะทางจิตวิญญาณแปลกๆ นี้หรือไม่?

ถ้าเขามีคะแนนนับสิบล้านในมือ มีทักษะ และสมบัติทุกประเภท เขาจะไม่ทำลายความแปลกประหลาดทุกประเภทได้อย่างง่ายดายหรือ?

ดังนั้น ฉันยังคงต้องทำงานหนักต่อไปเพื่อรีด ขนแกะ เพื่อระเบิดเหมืองทอง หึหึหึ...

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เฉินเกอ ก็เช็ดมีดผ่าตัดในมือด้วยเสื้อผ้าของเขา และดวงตาที่กระตือรือร้นของเขาก็เป็นประกายอย่างมาก !

-16!

-17! !

-18! ! !

เมื่อเห็นว่าหลังจากตัวเลขสีแดงเลือดพุ่งไปที่ชั้น -18 ในที่สุดมันก็หยุดลง! ! !

ความรู้สึกที่ตกลงของลิฟต์ก็หยุดกะทันหันเช่นกัน!

ความไร้น้ำหนักของการตกลงมา ความรู้สึกหวาดกลัวอันไร้ชื่อเริ่มค่อยๆ สลายไปอย่างช้าๆ หลังจากที่ลิฟต์หยุดลง!

และแทนที่ด้วย !

ความรู้สึกผิดเพี้ยนที่รุนแรงมากขึ้นอย่างต่อเนื่องที่มาจากอีกด้านของประตูลิฟต์! ! !

"ติ๊งต๊อง ~"

เสียงลิฟต์ดังขึ้น

ประตูลิฟต์ค่อยๆเปิดออก...

สิ่งที่ดึงดูดสายตาคือ โลกสีขาวบริสุทธิ์...

ผิด !

นี่คือพื้นที่ทางเดินที่แปลกประหลาด ที่สร้างขึ้นจากกระจกหนาทึบ! ! !