อาหารมื้อใหญ่

หลินฟานไม่สนใจเพื่อนร่วมห้องที่อยู่รอบตัวเขาเลย เขาก้าวไปข้างหน้า อ้าแขนออก และกำลังจะกอดซูหนิงจิง

"พี่ชาย!"

ทันใดนั้น เสียงเรียกก็ดังขึ้นมาจากระยะไกล

จากนั้นอาเหมยที่สวมกระโปรงสีฟ้าก็วิ่งเข้ามา

ผิวของเธอแตกต่างจากซูหนิงอยู่นิดหน่อย นั่งคงเป็นเพราะว่าเธออาศัยอยู่ในภูเขาลี่ซีมาโดยตลอด เลยทำให้ผิวของอาเหมยนั้นเป็นสีข้าวบาร์เลย์ ซึ่งขาวกว่าซูหนิงอย่างเห็นได้ชัด

แต่ดวงตาของเธอไม่แตกต่างไปจากซูหนิงเลย มันเปล่งประกายเหมือนกับอัญมณี ราวกับว่าถูกแกะสลักอย่างประณีตโดยพระเจ้า...

ถ้าหากมีคนบอกว่าซูหนิงจิงเป็นนางฟ้าที่ลงมายังโลก!

อาเหมยก็คงเป็นเอลฟ์ที่อยู่บนภูเขานั่นเอง!

จากนั้น ภายใต้สายตาของทุกคน อาเหมยก็กระโจนเข้าไปในอ้อมแขนของหลินฟาน

หลินฟานยิ้มและพูดว่า “ฉันไม่ได้เจอเธอมาหนึ่งเดือนเองนะอาเหมย เธอดูตัวสูงขึ้นจังเลย”

"ฮิฮิ" ใบหน้าแสนสวยของอาเหมยเจิดจ้าอย่างมากในทันที

“ยินดีต้อนรับ...” คุณยายที่มีผมเต็มศีรษะเดินเข้ามาอย่างช้าๆแล้วพูด

"คุณยาย สุขภาพของคุณยายเป็นอย่างไรบ้าง" หลินฟานถาม

"ไม่เป็นอะไรแล้ว ฉันแข็งแรงดี!" คุณยายพูดอย่างมีความสุข

หลินฟานพยักหน้าพร้อมกับรู้สึกโล่งใจอย่างมาก

นั่นเป็นเพราะว่าคุณยายแก่เกินไปแล้ว หลินฟานไม่รู้ว่ายาของเขาจะส่งผลกับยายที่มีอายุเยอะแบบนี้ได้ดีแค่ไหน

จากนั้น ในขณะนี้ ชายที่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวก็เดินเข้ามาช้าๆ

เขาก้มตัวลงและพูดด้วยน้ำเสียงที่เคารพ “คุณหลิน ใกล้ได้เวลาอาหารเย็นแล้ว คุณจะให้ผมทำอาหารให้ทานเลยหรือเปล่าครับ”

"อืม ก็ได้ ฉันอยากกินข้าวแล้วล่ะ" หลินฟานพยักหน้า

"โอเคครับ!" ชายชุดขาวตอบ

จากนั้น…

ผู้ชายหลายคนที่สวมหมวกเชฟสีขาวก็ไปนำของที่อยู่ข้างในรถบรรทุกซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก พวกเขานำเตา เก้าอี้ โต๊ะ เนื้อวากิวA5 กุ้งล็อบสเตอร์ออสเตรเลีย ปูขน ฯลฯ และก็ส่วนผสมระดับไฮเอนด์ทุกชนิดออกมา

"ฟู่!"

หลังจากที่มีเสียงการทำอาหาร กลิ่นหอมฉุนก็แผ่กระจายทันที

...

อีกด้านหนึ่ง.

อาจารย์เหอ อาจารย์ฮวง พี่ช้าง และพี่เฟิง ในที่สุดก็มาถึงหมู่บ้านบนภูเขาเล็กๆด้วยรถ GL8

"จ๊อก!"

ซึ่งทันทีที่พี่ช้างลงจากมารถ ท้องของเขาก็ร้องลั่น

เขาอดไม่ได้ที่จะบ่นว่า "ทำไมเราไม่กลับมาหลังจากทานอาหารเย็นที่ลาสเวกัสกันนะ"

"จ๊อก!"

ท้องของพี่เฟิงก็กรีดร้องออกมาเช่นกัน

เขาพูดด้วยใบหน้าที่ขมขื่น “ใช่เลย ทำไมเราไม่กินอาหารกันก่อนจะมาที่นี่ และอาจารย์หวางก็ใช้เวลานานในการทำอาหารด้วยซิ?”

“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันจะเร่งทำอาหารให้กินตอนนี้เลย” อาจารย์หวางกล่าวด้วยใบหน้าที่เหนื่อยหน่าย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อาจารย์เหอเหอก็ยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่ต้องกังวลหรอก ทีมโปรแกรมของเราเตรียมอาหารสุดหรูเอาไว้ให้แล้ว!

จากนั้นอาจารย์เหอก็เปิดกล่องที่อยู่ในรถ GL8 และหยิบกล่องอาหารกลางวันออกมา

ในเวลาเดียวกัน เขาก็เปิดกล่องอาหารกลางวันและชี้ไปที่ปลาตุ๋น เนื้อไม่ติดมัน พริกหยวก มะเขือเทศ ไข่และอาหารอื่น ๆที่อยู่บนนั้นพร้อมกับพูดว่า: "ตกใจล่ะสิ? ว่าในหมู่บ้านบนภูเขาเล็กๆแบบนี้ พวกเราจะยังสามารถกินข้าวกล่องสุดหรูได้อยู่!"

ในขณะนั้นเอง กลิ่นหอมจางๆก็ลอยมา

พี่ช้างสูดจมูกแรงๆแล้วพูดว่า “นี่มันอะไร กลิ่นมันช่างหอมซะเหลือเกิน!”

"ใช่ กลิ่นมันหอมมาก!" พี่เฟิงหันไปตามทางที่กลิ่นลอยมาและพูดต่อ “ดูเหมือนว่าจะอยู่ที่นั่น!”

หลังจากพูดจบ เธอก็ถือกล่องอาหารกลางวันเละวิ่งไปตามทิศทางของกลิ่นหอมทันที

ซึ่งพี่ช้างและอาจารย์หวางก็ติดตามเธอไปอย่างใกล้ชิดเช่นกัน

เมื่อเป็นเช่นนี้ อาจารย์เหอจะอยู่คนเดียวได้ยังไงล่ะ?

ไม่นานนัก พวกเขาก็ได้มาถึงจุดสิ้นสุดของกลิ่น ซึ่งพวกเขาก็เห็นชายหลายคนที่สวมหมวกเชฟกำลังแสดงให้เห็นถึงทักษะการทำอาหารที่ยอดเยี่ยม และกำลังนำอาหารเลิศรสมาวางบนโต๊ะ

จากนั้น เขาก็เห็นเด็กกลุ่มใหญ่นั่งอยู่รอบโต๊ะสามโต๊ะ ถือปูขนด้วยมือข้างหนึ่ง และอีกมือหนึ่งก็จับกุ้งออสเตรเลียกินอย่างเอร็ดอร่อย

เมื่อเห็นสิ่งนี้...

พี่ช้าง พี่เฟิง อาจารย์หวาง...ต่างก็กลืนน้ำลายกันหมด

พวกเขามองดูปูขนและกุ้งออสเตรเลียที่อยู่ไม่ไกล...

จากนั้น พวกเขาก็ก้มมามองดูมะเขือเทศ ไข่ และหมูหยองพริกหยวกที่อยู่ในกล่องอาหารกลางวันของตัวเอง

และจากนั้นไม่นาน พวกเขาทุกคนก็หันหน้าขึ้นมามองอาจารย์เหอทันที

ราวกับจะพูดว่า: อาจารย์เหอ นี่น่ะหรอคืออาหารสุดหรูในหมู่บ้านบนภูเขาเล็กๆที่คุณพูดถึง?

...

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ ใบหน้าของเพื่อนร่วมชั้นทุกคนก็เต็มไปด้วยความพึงพอใจ

ซึ่งจากนั้น พวกเขาก็เดินไปตามถนนบนภูเขาที่คดเคี้ยว และเดินไปตามลำธารไหลเชี่ยว พวกเขาเดินกันไปกันอย่างช้าๆ

"น้ำนี้ใสมาก มองเห็นสิ่งที่อยู่ใต้น้ำหมดเลย"

"สวยมาก!"

"ว้าว... ภูเขานั่นสวยมาก!"

"ไป! ขึ้นไปดูกันเถอะ!"

จากนั้น เมื่อพวกเขามาถึง พวกเขาก็ได้เห็นในช่วงที่พระอาทิตย์กำลังตกดินพอดี ท้องฟ้ากำลังถูกย้อมเป็นสีแดงเพลิง ภาพนี้ทำให้ทุกคนถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

ซึ่งหลังลงมาจากภูเขาแล้ว ก็มีปาร์ตี้กองไฟแสนอบอุ่นรอพวกเขาอยู่

ฝูงชนรวมตัวกันรอบกองไฟเพื่อกินบาร์บีคิวและร้องเพลงป๊อปกันอย่างสนุกสนาน

ในตอนนี้ บนภูเขาแห่งนี้ ล้วนมีแต่เสียงหัวเราะแห่งความสุข

ซึ่งพอตกดึก เพื่อนร่วมชั้นก็เริ่มเข้าไปในเต็นท์ที่หลินฟานเตรียมเอาไว้

พวกเขานอนอยู่ในเต็นท์ มองดูดวงดาวที่สว่างไสวบนท้องฟ้ายามค่ำคืน พูดคุยกันเงียบๆ อย่างสบายใจ!