ศัลยกรรม

ซูหมานสวมชุดสูทสีแดงและรองเท้าส้นสูงที่ประดับด้วยเพชรสีแดง

ใบหน้าได้รับการตกแต่งอย่างสวยงาม แก้มนวล และริมฝีปากสีแดงสดราวกับดอกบ๊วย

เสน่ห์เย้ายวนใจของเธอทำให้เย่เฟิงถึงกับต้องกลืนน้ำลาย

นี่ใช่ซูหมานที่เขารู้จักจริงๆอย่างนั้นหรอ?

"เป็นอะไร จำพี่สาวไม่ได้หรือไง? " ซูหมานเดินมาหยุนข้างหน้าเย่เฟิงและโบกมือทักทาย

"พี่...ไปทำศัลยกรรมมาหรอครับ" เย่เฟิงคิดอยู่นานก่อนจะพูดประโยคนี้ออกมา

"ปากเสียจริงๆ ถ้าจะมาหาเรื่องกันละก็เชิญกลับไปเลย!" ซูหมานจ้องมองไปที่เขาด้วยความโกรธ

ทั้งสองหัวเราะและแซวกันสองสามคำ

"หืม ชุดของนายดูไม่ธรรมดาเลยนะ"

ซูหมานมองไปที่เย่เฟิงอย่างระมัดระวัง และแววตาของเธอก็ปรากฏให้เห็นความแปลกใจ

เธอจำได้ว่าเย่เฟิงเป็นคนที่ต่ำต้อยมากและก็ขี้อายมากเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ

แต่ตอนนี้เย่เฟิงมีความมั่นใจในตัวเองไม่เหมือนกับเมื่อก่อน

ซึ่งออร่าแบบนี้ก็เห็นได้แค่ในคนที่ประสบความสำเร็จเท่านั้น

"ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ" เย่เฟิงยิ้ม

"ฉันขอแนะนำหน่อยแล้วกัน ตอนนี้นายยังเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย และสภาพครอบครัวของนายก็ไม่ได้ดีสักเท่าไหร่ นายควรจะใช้เงินกับสิ่งที่ควรใช้มากกว่าการซื้อสิ่งของนอกกายไร้สาระแบบนี้นะ"

ซูหมานรู้ว่าครอบครัวของเย่เฟิงยากจน และเขาก็เพิ่งเขาเรียนมหาวิทยาลัยในปีนี้ ดังนั้นชีวิตของเขาก็จะต้องดำเนินไปอย่างลำบาก

อาจเป็นเพราะกลัวว่าจะโดนดูถูก เขาจึงซื้อเสื้อผ้าราคาแพงเช่นนี้มางั้นหรอ ?

เย่เฟิงรู้ว่าเธอก็หวังดี ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าเห็นด้วยโดยไม่คิดอะไร

ต่อมาซูหมานก็ได้ช่วยเย่เฟิงเปิดบัญชีและลงนามในหนังสือมอบอำนาจเป็นการส่วนตัว

หลังจากเสร็จสิ้นขั้นตอนเหล่านี้แล้ว เธอก็ส่งผู้ช่วยออกไป แล้วโบกมือให้เย่เฟิง "มานี่สิ"

เย่เฟิงเดินไปอย่างเชื่อฟัง

เมื่อเข้าใกล้ กลิ่นหอมจาง ๆ ก็โชยมาแตะจมูก ซึ่งทำให้เขาเสียสมาธิเล็กน้อย

ซูหมานไม่ได้สังเกตการแสดงออกนี้ เธอชี้ไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์และอธิบายอย่างตั้งใจ

"ถ้าอยากเก็งกำไร ฉันจะแนะนำหุ้นตัวนี้ให้ ฉันได้ข้อมูลวงในมาว่าแนวโน้มหุ้นตัวนี้ในอนาคตจะเป็นไปในทิศทางที่ดี..."

เย่เฟิงพยักหน้าซ้ำไปมาพร้อมกับแอบมองซูหมานด้วยหางตา

ต้องบอกว่าตอนนี้พี่สาวข้างบ้านของเขามีเสน่ห์มากกว่าเมื่อก่อนหลายเท่า

ไม่น่าแปลกใจที่เธอได้รับดอกไม้มากมายในทุกวันจากเหล่าผู้ชายและผู้หญิง

ซูหมานอธิบายให้เขาฟังนานกว่าครึ่งชั่วโมง

แต่เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการสังเกตซูหมานจึงแทบไม่รู้เรื่องอะไรเลย

"เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อน เดี๋ยวเยอะเกินไปนายจะจำไม่ได้ กลับไปคิดดูให้ดี ถ้านายพิจารณาได้แล้วว่าจะซื้อหุ้นตัวไหนก็ติดต่อมาบอกฉัน"

ซูหมานยืนขึ้นและยืดเส้นยืดสาย

การกระทำนี้เผยให้เห็นรูปร่างสง่างามอันไร้ที่ติของเธอ

เย่เฟิงแทบกระอักเลือดและรีบมองไปทางอื่น "พี่ซูหมาน วันนี้พอมีเวลาว่างหรือเปล่าครับ?"

ซูหมานถอนหายใจ "วันนี้ฉันมีอีกหลายเรื่องที่ต้องจัดการ"

เย่เฟิงพยักหน้า "ถ้างั้นไว้เจอกันวันอื่นก็ได้ครับ"

หลังจากพูดจบ เขาก็เดินออกจากห้องสำนักงานทันที

ซูหมานเดินตามไปส่งเขาที่ทางเข้าลิฟต์เป็นการส่วนตัว

พนักงานบริษัทหลักทรัพย์ที่เดินผ่านไปมาต่างก็สงสัยใคร่รู้กับสิ่งที่เกิดขึ้น

ปกติผู้จัดการซูมักจะเย็นชามาก

แขกที่เธอมาส่งนั้นจะต้องเป็นคนใหญ่คนโต

ชายหนุ่มคนนี้เป็นใคร?

หลังจากส่งเย่เฟิงไปแล้ว ซูหมานก็เตรียมตัวกลับไปที่สำนักงาน

ในขณะนั้นเอง ชายวัยกลางคนหัวโล้นก็เดินเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว "ผู้จัดการซู หายากจริงๆที่คนอย่างคุณออกมาส่งแขกเป็นการส่วนตัวแบบนี้"

เมื่อเห็นชายวัยกลางคน ซูหมานก็ขมวดคิ้วทันที

ชายคนนี้ชื่อหวังฉางเกิง เขาเป็นคู่แข่งรายใหญ่ที่สุดของเธอในบริษัทหลักทรัพย์ตงอัน

และเขาก็มักจะใช้วิธีสกปรกแย่งลูกค้าของเธอไป

"ฉันไม่มีเวลาว่างมาพูดเรื่องไร้สาระหรอกนะ" ประสบการณ์หลายปีในที่ทำงานทำให้ซูหมาน สามารถเก็บอารมณ์และความโกรธของเธอได้

"หืม...เมื่อกี้คือลูกค้ารายใหญ่รายใหม่ของคุณหรอ?" หวังฉางเกิงคิดว่าเย่เฟิงเป็นลูกค้ารายใหญ่เพราะเขาเห็นซูหมานออกมาส่งอีกฝ่ายเป็นการส่วนตัว

"ไม่ใช่ เขาเป็นเพื่อนบ้านเก่าของฉันที่ยังเรียนอยู่มหาวิทยาลัย และเขาก็แค่ต้องการให้ฉันช่วยแนะนำเรื่องหุ้นเฉยๆเท่านั้น" ซูหมานไม่ได้ปิดบังอะไร

หวังฉางเกิงถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อได้ยินคำพูดนี้ "อ๋อ เป็นเพื่อนบ้านของคุณนี่เอง! แต่ว่านะผู้จัดการซู คุณยังมีเวลาว่างไปช่วยเพื่อนบ้านจัดการธุรกิจอีกอย่างงั้นหรอ?"

ซูหมานมีรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าของเธอ "คุณหมายความว่ายังไง"

หวังฉางเกิงยิ้มอย่างมีชัย "ก็ผลงานของคุณในเดือนนี้ไม่ค่อยดีนัก ยิ่งถ้าเทียบกับฉันก็แล้วใหญ่เลย คุณต้องทำงานให้หนักมากกว่านี้นะ ผู้จัดการซู"

ท่าทางมีเย้ายวนกวนประสาทของหวังฉางเกิงทำให้ซูหมานรู้สึกรำคาญมากๆ

แต่ที่อีกฝ่ายพูดเป็นความจริง

ผลงานของเธอในเดือนนี้ไม่สามารถเทียบกับเขาได้เลย

ท่ามกลางความรู้สึกเจ็บใจ เธอหันหลังและกำลังจะเดินกลับไปที่ห้องสำนักงาน

แต่ทันใดนั้นเอง จู่ ๆ ผู้ช่วยของเธอก็วิ่งเข้ามาด้วยท่าทางรีบร้อน " ผู้จัดการซู บัญชีใหม่ที่คุณดูแลได้ตัดสินใจซื้อหุ้นสามตัวในครั้งเดียวค่ะ"

ซูหมานตกตะลึงทันทีเมื่อได้ยินคำพูดนี้

เย่เฟิงเป็นคนซื้ออย่างนั้นหรอ?

แต่ฉันแนะนำเขาแค่ตัวเดียวไม่ใช่หรือไง ทำไมเขาถึงซื้อสามตัวในครั้งเดียวแบบนั้นล่ะ?

ผู้ชายคนนี้อยากจะหกล้มตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่มวิ่งหรือไงกัน?

"เขาจ่ายไปเท่าไร" ซูหมานถาม

"หุ้นแต่ละตัวในปัจจุบันมีมูลค่าอยู่ที่ 100 ล้านหยวน!" ผู้ช่วยพูดด้วยความตื่นเต้น

"อะไรนะ? "

ซูหมานและหวังฉางเกิงอุทานพร้อมกัน

ซื้อหุ้นตัวละ 100 ล้านหยวน?

นี่เป็นคำสั่งซื้อที่ใหญ่มาก !