อยากดูบ้านหลังไหนก่อน
วันรุ่งขึ้น เย่เฟิงตื่นแต่เช้า
ไม่สิ ต้องบอกว่าเขายังไม่ได้หลับเลย
นับตั้งแต่ร่างกายของเขาได้รับการเปลี่ยนแปลงโดยระบบ เขาก็รู้สึกถึงพลังที่เต็มเปี่ยม ราวกับว่าเขามีพละกำลังที่ไร้ขีดจำกัด
แม้ว่าเขาจะไม่ได้หลับทั้งคืน แต่เขาก็ไม่มีความรู้สึกง่วงเลย เขานอนราบกับพื้นและวิดพื้น 200 ครั้งติดต่อกัน
ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาคงจะหมดแรงไปตั้งแต่ยังไม่ถึงกลางทาง
แต่วันนี้เขาสามารถทำได้โดยไม่รู้สึกเหนื่อยอะไรเลย
ในขณะที่เขากำลังรู้สึกประหลาดใจ จู่ๆสายโทรศัพท์จากหลินเฉียนเฉียนก็โทรเข้ามา
"เย่เฟิง วันนี้คุณว่างหรือเปล่าคะ"
เมื่อเชื่อมต่อสายโทรศัพท์ หลินเฉียนเฉียนก็ถามออกมาทันที
"ว่างครับ มีอะไรอย่างนั้นหรอ?"
เย่เฟิงหนีบโทรศัพท์ไว้ระหว่างหูและไหล่ จากนั้นก็ยืนขึ้นและชื่นชมกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์แบบของตัวเองในกระจก
"พอดีมีลูกค้าต้องการดูบ้านในวันนี้น่ะค่ะ แต่ฉันอยู่เมืองนอกเลยไม่สามารถพาชมบ้านได้ ไม่ทราบว่าคุณเย่สะดวกจะพาลูกค้าเยี่ยมชมบ้านหรือเปล่าคะ"
หลินเฉียนเฉียนถามอย่างกังวล
"ลูกค้าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงครับ?"
เย่เฟิงพูดพร้อมกับหยิบสวมเสื้อโคตมาสวม
"เป็นผู้หญิงค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ?”
คำพูดของหลินเฉียนเฉียนมีความหึงหวงปนอยู่เล็กน้อย
"ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมแค่คิดว่าผู้หญิงที่มาขอดูบ้านจะต้องเป็นคนน่ารำคาญมากแน่ๆ ดังนั้นก็เลยรู้สึกไม่ค่อยอยากไป คุณขอให้คนจากที่พักของคุณช่วยพาเธอไปดูบ้านแทนผมได้หรือเปล่า"
เย่เฟิงพูดตอบกลับด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย
"ไม่ต้องห่วงค่ะ ผู้หญิงคนนี้เป็นคนตรงไปตรงมามาก เธอโอนเงินมัดจำมาให้ฉันแล้วเมื่อวานนี้ และบอกด้วยว่าถ้าเธอไม่ชอบบ้านหลังนั้นเธอจะไม่เอาเงินมัดจำคืน"
หลินเฉียนเฉียนกลัวเย่เฟิงจะไม่ไป ดังนั้นเธอจึงรีบอธิบาย
"จริงหรอ ถ้าเป็นผู้หญิงง่ายๆ ก็ได้อยู่ ว่าแต่เธอจะมาเมื่อไหร่หรือครับ"
"น่าจะมาถึงเร็วๆ นี้ค่ะ คุณไปรอเธอที่แผนกทรัพย์สินเลยก็ได้นะคะ"
"โอเค ถ้างั้นแค่นี้นะครับ"
เย่เฟิงวางสายโทรศัพท์และเปลี่ยนเป็นชุดลำลอง
จากนั้นเขาก็เดินไปยังแผนกทรัพย์สินอย่างไม่เร่งรีบ
"สวัสดีค่ะคุณเย่ ฉันชื่อเจียงฉี ผู้จัดการหลินขอให้ฉันมารอคุณอยู่ที่นี่ค่ะ"
เมื่อเขามาถึงทางเข้าแผนกทรัพย์สิน หญิงสาวที่ร่างกายบอบบางมากก็ทักทายเขาทันที
"สวัสดีครับ ลูกค้าที่ติดต่อจะขอเข้าชมบ้านวันนี้มาถึงแล้วหรือยัง"
เย่เฟิงพยักหน้าให้หญิงสาวและถามกลับไป
"เราเพิ่งคุยกันทางโทรศัพท์เมื่อกี้ เธอบอกว่าจะมาถึงที่นี่ในอีกไม่กี่นาทีค่ะ"
ขณะที่เจียงฉีพูดคุยกับเขา การหายใจของเธอก็เป็นไปอย่างยากลำบาก เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรจะวางตัวอย่างไร
เธอทราบถึงฐานะทางการเงินของเย่เฟิงดี เขามีบ้านมากกว่า 20 ห้องในโครงการบ้านพักตากอากาศจงเทียนเลค เพียงเท่านี้อย่างเดียวก็ไม่ต้องพูดถึงทรัพย์สินอย่างอื่นแล้ว
เขาถือว่าเป็นมหาเศรษฐีแห่งจงไห่อย่างสมบูรณ์
อย่างไรก็ตาม ในวันนี้เธอรู้สึกว่าเย่เฟิงมีกลิ่นอายและบรรยากาศรอบตัวที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
แต่คนเราจะสามารถเปลี่ยนไปในชั่วข้ามคืนได้อย่างไรล่ะ?
เธอแค่รู้สึกไปเองใช่มั้ย?
ในขณะที่เจียงฉีกำลังรู้สึกงงงวย เธอก็ได้ยินเสียงของเครื่องยนต์ดังกระหึ่ม และรถแมคลาเรน 720 เอสสีแดงก็ขับตรงมาทางด้านนี้อย่างรวดเร็ว
"เอี๊ยด..."
มีเสียงเสียดสีระหว่างยางกับพื้นถนน และรถสปอร์ตก็หยุดอยู่ตรงหน้าทั้งสองคน
จากนั้นประตูรถก็เปิดออก และสาวสวยคนหนึ่งก็ก้าวลงมาอย่างช้าๆ
เมื่อเย่เฟิงเห็นเธอ เขาก็ถึงกับอ้าปากกว้าง
"รุ่นพี่เซินไป่เถียน?"
คนที่มาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเซินไป่เถียนที่ไม่ได้เจอกันนาน
เซินไป่เถียนเองก็รู้สึกประหลาดใจมากเช่นกันเมื่อเห็นเย่เฟิง "เจ้าของบ้านที่ผู้จัดการหลินพูดถึงคือคุณอย่างนั้นหรอ"
เย่เฟิงตอบกลับด้วยรอยยิ้ม "อะไรกัน ผมเคยบอกรุ่นพี่แล้วไม่ใช่หรอว่าผมพักอยู่ที่นี่"
เซินไป่เถียนพยักหน้าอย่างรวดเร็ว "ฉันรู้ แต่ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นเจ้าของบ้านที่ฉันสนใจ"
เย่เฟิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
เจียงฉีที่อยู่ข้างๆ ตกตะลึงเล็กน้อย "คุณเย่ คุณเซิน ทั้งสองคนรู้จักกันด้วยหรอคะ"
เซินไป่เถียนหันไปมองและตอบกลับ "ฉันเป็นรุ่นพี่ของเขาที่มหาวิทยาลัยจงไห่น่ะ"
เย่เฟิงพยักหน้าทันที "ใช่ๆ แต่นอกจากเธอจะเป็นรุ่นพี่ของผมแล้ว เธอยังเป็นคนที่ตกเป็นข่าวลือว่าเป็นแฟนกับผมด้วย"
เซินไป่เถียนรู้สึกไม่พอใจทันที "คุณคิดว่าฉันอยากตกเป็นข่าวลือว่าเป็นแฟนกับคุณมากหรือไง"
เย่เฟิงแสดงสีหน้าไร้เดียงสา "ก็คงไม่ เพราะแม้แต่ตัวผมเองที่รู้ข่าวนี้ก็รับไม่ได้จนอยากจะกระโดดน้ำฆ่าตัวตายเลย"
เซินไป่เถียนตอบกลับอย่างดุเดือด "ว่าไงนะ? คุณอายที่จะต้องถูกเข้าใจว่าเป็นแฟนกับฉันขนาดนั้นเลยอย่างงั้นหรอ"
เย่เฟิงตอบแบบหลบเลี่ยง "ผมยังไม่ได้บอกว่าอายเลยนะ"
เจียงฉีที่อยู่ด้านข้างรีบพูดแทรกขึ้นมา "ฉันว่าเราไปดูบ้านกันเลยเถอะค่ะ"
เซินไป่เถียนที่ได้ยินเช่นนี้ก็สงบอารมณ์และพูดเบา ๆ ว่า "เรื่องจากมีเรื่องเร่งด่วนต้องทำ คราวนี้ฉันจะยอมปล่อยคุณไปก่อน"
เย่เฟิงไม่พูดอะไรอีกและพาเซินไป่เถียนไปที่บ้านหมายเลข 1 ของเขาทันที
แม้ว่าเซินไป่เถียนจะเพิ่งเคยมาที่บ้านพักตากอากาศจงเทียนเลคเป็นครั้งแรก
แต่จากที่ตั้งของบ้านหลังนี้และระดับความหรูหรา เธอก็พอจะประเมินราคาของบ้านหลังนี้ได้คร่าวๆ
มันต้องเป็นบ้านที่แพงที่สุดในโครงการบ้านพักตากอากาศจงเทียนเลคอย่างแน่นอน
"นี่ คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม ฉันไม่มีเงินที่จะเช่าบ้านหรูหราขนาดนี้หรอกนะ"
เซินไป่เถียนบ่นเย่เฟิงทันที
"รุ่นพี่ไม่ต้องบอกผมก็รู้อยู่แล้วว่ารุ่นพี่ไม่สามารถจ่ายค่าเช่าบ้านหลังนี้ได้ ผมแค่อยากจะพารุ่นพี่มาดูเฉยๆว่าผมอยู่ที่บ้านหลังนี้ และเผื่อในอนาคตรุ่นพี่อยากจะแวะมาหาผมจะได้มาถูก"
เย่เฟิงไม่ได้พยายามซ่อนความโอ้อวดบนใบหน้าของเขา
เซินไป่เถียนกัดฟันแน่น ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความโกรธ
"คุณช่วยพาฉันไปดูบ้านเลยได้หรือเปล่า"
"แน่นอน รุ่นพี่เล็งบ้านหมายเลขไหนไว้ล่ะ"
"คุณหมายความว่ายังไง?"
"ผมมีบ้านอยู่หลายหลังในจงเทียนเลคน่ะ รุ่นพี่อยากไปดูหนังไหนก่อนดีล่ะครับ"
ขณะที่เย่เฟิงพูด เขาก็หยิบกุญแจพวงใหญ่ออกมาจากกระเป๋า
"กิ๊ง..."
กุญแจพวงใหญ่ส่องแสงระยิบระยับภายใต้แสงอาทิตย์