ตอนที่ 26 เฟินเฉียงกระเด็นออกไป

“ท่านพ่อ เขาเป็นสุดยอดลูกศิษย์ของโรงเรียนศิลปะป้องกันตัวอสรพิษสายฟ้าของเราจริงๆ เหรอ”?

“ถูกต้อง มิฉะนั้นทำไมลูกถึงคิดว่าพ่อถึงให้คำสั่งผ่านฐานหลินไห่แก่เขาล่ะ”?

ซู่คุนหัวเราะอย่างมีนัยๆ

บนเวทีประลอง

เฟินเฉียงมองไปที่หยานฉีด้วยความดูถูก

เขารู้ว่าหยานฉีต้องไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาในตอนนี้อย่างแน่นอน เขาไม่ใช่ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ขั้นสูงแต่เป็นผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ขั้นต้น!

เพียงหมัดเดียวเฟินเฉียงก็สามารถเอาชนะหยานฉีได้!

“เจ้าผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ขั้นต้นเอ๋ย เจ้าจงยอมรับความพ่ายแพ้ของเจ้าเสียเถอะ”

เฟินเฉียงพูดเหมือนกับว่าเขาเอาชนะหยานฉีได้แน่นอน

ที่ลานกว้างนั้น หัวใจของลูกศิษย์ทุกคนในโรงเรียนศิลปะการต่อสู้อสรพิษสายฟ้าล้วนเต้นอย่างรวดเร็วเพราะตื่นเต้น

เนื่องจากเป็นผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ขั้นต้น เฟินเฉียงจึงสามารถปลดปล่อยพลังได้ พวกเขาทั้งหมดมองไปที่หยานฉีและต้องการดูว่าหยานฉีจะตอบโต้อย่างไร


ในตอนนี้ หยานฉีมองไปที่เฟินเฉียง สีหน้าของเขาไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เขาไม่ตกใจกับคลื่นพลังนั้นแม้แต่น้อย

“จบแค่นี้แหละ”

..............

ทันทีที่คำพูดนั้นจบ ผู้คนในลานกว้างก็อึดอัด

นี่เป็นวิธีการป้องกันเพียงอย่างเดียวสำหรับผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ขั้นต้นอย่างงั้นหรือ?

หยานฉีไม่ใช่ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ขั้นกลางหรอกเหรอ?

ทุกคนในโรงเรียนศิลปะการต่อสู้อสรพิษสายฟ้าต่างตั้งหน้าตั้งตารอผลที่จะเกิดขึ้น!


เฟินเฉียงจึงพูดออกมา "ในเมื่อเจ้าบอกว่าเป็นผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ขั้นต้น งั้นข้าจัดการกับเจ้าแค่หมัดเดียวก็เพียงพอแล้ว!"

เมื่อพูดจบเฟินเฉียงก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่อโจมตี!

เมื่อเฟินเฉียงพุ่งไปถึงร่างของหยานฉีเขาก็ยกกำปั้นขึ้น สัมผัสแห่งพลังที่รวบรวมจากกำปั้นของเขาโจมตีเข้าที่หยานฉีอย่างรุนแรง

หยานฉีก็ตอบโต้ด้วยหมัดเหมือนกัน!

ตอนนี้ความแข็งแกร่งของหยานฉีคือ 9,000 กก. และของเฟินเฉียงอยู่ที่ 2,000 กก. เท่านั้น

หมัดของทั้งสองคนนั้นกระแทกกันอย่างแรง!

ลูกศิษย์ในลานกว้างต่างลืมตาดูว่าใครแพ้ใครชนะ!

เป็นไปไม่ได้!!!

ทันใดนั้น หลินเที่ยนเจียงเจ้าของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้พยัคฆ์ดำก็ตะโกนออกมาอย่างดัง

เพราะเมื่อกำปั้นของเฟินเฉียงและหยานฉีกระแทกเข้าหากัน เฟินเฉียงก็กระเด็นพลิกคว่ำออกไป!


ที่ลานกว้างนั้น เหล่าลูกศิษย์มองดูเฟินเฉียงที่ล้มลงบนพื้น และพวกเขาก็ตกใจสุดขีด

เมื่ออยู่ต่อหน้าหยานฉี เฟินเฉียงก็เป็นแค่คนธรรมดาเท่านั้น

"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!"

เฟินเฉียงลุกขึ้นด้วยความทุลักทุเลเอาแต่คิดแบบนั้น

เมื่อกำปั้นของเขาและกำปั้นของหยานฉีกระทบกัน เขารู้สึกถึงพลังอันยิ่งใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัวของหยานฉี

"ยอมแพ้สะ เจ้ายังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าในตอนนี้"

หยานฉีพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ยอมแพ้?" เฟินเฉียงกัดฟันแน่น "ข้าจะไม่ยอมแพ้!"

“ศิลปะการต่อสู้ขั้นต้น หมัดศิลา!”

ทันใดนั้น เฟินเฉียงก็พุ่งเข้าไปหาหยานฉี

“เฟินเฉียงไม่รู้พลังทำลายของหมัดศิลางั้นเหรอ”?

"หมัดศิลาสามารถเพิ่มพลัง 500 กก."

"หยานฉีจะรับมันได้หรือไม่"?

เฟินเฉียงเพิ่งก้าวข้ามผ่านระดับผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ขั้นต้นมา ความแข็งแกร่งของเขาคือ 2,000 กก. และความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นอีก 500 จินของหมัดศิลารวมกันเป็น 2,500 กก.เท่านั้น

เมื่อหยานฉีเห็นแบบนั้น

หยานฉีจึงกำหมัดอีกครั้ง

บึ้มม!

กำปั้นของพวกเขากระแทกเข้าหากันอีกครั้ง

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเฟินเฉียงก็กระเด็นออกไปอีกครั้งเหมือนเดิม

แต่คราวนี้ เฟินเฉียงกระเด็นลอยออกไปด้านนอกเวทีประลอง

นั่นหมายความว่าเฟินเฉียงได้แพ้กราต่อสู้นี้ไปเรียบร้อยแล้ว


ลูกศิษย์ทุกคนในลานกว้างเหมือนเห็นสายฟ้าบางอย่างพุ่งออกมาจากมหัดของหยานฉี

พวกเขาไม่คาดคิดว่าเฟินเฉียงจะถูกทำให้กระเด็นลอยออกมาจากนอกเวทีต่อสู้นั้น ทั้งที่เขาใช้ท่าหมัดศิลา

หยานฉีอยู่ในระดับไหนกันแน่?

ลูกศิษย์ทุกคนก่อนหน้านี้ที่เยาะเย้ยหยานฉีในฐานะคนบ้า ต่างรู้สึกตัวสั่นและหวาดกลัว...