พลังงานหมด

"แคร็ก"

"แคร็กสำเร็จ"

"กำลังควบคุม..."

วินาทีถัดมา สเกตบอร์ดถูกบังคับให้เปิดออกและปรับกำลังสูงสุด

เฉียนหลงย่อตัวลงเพื่อทำให้ร่างกายของเขามั่นคงและกระโดดออกไปในวินาทีต่อมา

ในเวลานี้สนามบินระหว่างดวงดาวเบลล็อกกำลังยุ่งเหยิง และคำสั่งในที่เกิดเหตุก็พังทลายลง แต่ฉันไม่รู้ว่าเป็นโชคหรือด้านอื่น รังหนอนไม่บานที่นี่

มากกว่าครึ่งหนึ่งของยานอวกาศในสนามบินระหว่างดวงดาวได้เข้าสู่สถานะเปิดใช้งานแล้ว เมื่ออันตรายมาถึงคนส่วนใหญ่จะเลือกป้องกันตัวเอง

แม้ว่าหอบังคับการจะสั่งให้ยานอวกาศบางส่วนหยุดสตาร์ทอย่างเมามัน แต่ก็น่าเสียดายที่ไม่มีการตอบสนองใดๆ เลย

ผู้คนที่หลบหนีจำนวนนับไม่ถ้วนแห่กันไปที่สนามบินระหว่างดวงดาวอย่างเมามัน ไม่มีผู้คุมเพราะผู้คุมก็เข้าร่วมขบวนหนีเอาชีวิตเช่นกัน

Zerg ได้สร้างความกลัวให้กับมนุษย์มากเกินไปในช่วงหลายปีที่ผ่านมา และความกลัวนี้ก็ฝังลึกอยู่ในความทรงจำ

เฉียนหลง มาถึงสนามบินระหว่างดวงดาวได้สำเร็จ เขาทิ้งสเก็ตบอร์ดซึ่งไม่มีพลังงานมากนัก และเดินตามฝูงชนที่กำลังหลบหนีเพื่อรีบเข้าไป

ที่สนามบินระหว่างดวงดาวอันกว้างใหญ่ ยานอวกาศที่บรรทุกสัมภาระเต็มลำถูกบังคับให้บินขึ้น และยานอวกาศก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้า

เมื่อยานอวกาศลอยขึ้นสู่ความสูงระดับหนึ่ง โพรงก็ปรากฏขึ้นเหนือหัวของมัน

"ไม่!"

ยานอวกาศชนรูโดยตรง ก่อนที่แมลงจะคลานออกมาได้ ยานอวกาศก็ระเบิดเมื่อสัมผัสกับรู หากไม่มีเกราะป้องกันพลังงาน จะไม่มีชะตากรรมหากมันแตะรูหนอน ไม่มีอะไรที่คาดไม่ถึง

ชิ้นส่วนที่ลุกไหม้ด้วยไฟที่โหมกระหน่ำตกลงมาจากท้องฟ้า ในขณะนี้ กองทัพได้คุ้มกันขุนนางกลุ่มหนึ่งและถูกกวาดต้อนเข้ามา

มีการร่ำไห้ในที่เกิดเหตุและเงาแห่งความสิ้นหวังยังคงอยู่

เฉียนหลง ก็ตกใจเช่นกัน นี่เป็นความตายหรือไม่? เห็นได้ชัดว่า ไม่นานมานี้ ทุกอย่างเป็นปกติดีและโลกจะตายในวินาทีถัดไป ในขณะนี้ เขารู้สึกว่าคนตัวเล็กหมายความว่าอย่างไร

"การคำนวณการหลบหนี การคำนวณ…"

"คุณต้องขึ้นยานอวกาศ T231 ความน่าจะเป็นของการหลบหนีคือ 70% ระบบถูกถอดรหัส และข้อมูลถูกฝัง" เสียงของฮวน ดึง เฉียนหลง ออกจากความคิดของเขา และเขาก็ทำตาม เมื่อมองย้อนกลับไปในอดีต ยานอวกาศ T231 ตั้งอยู่ที่ขอบด้านตะวันตกของสนามบินระหว่างดวงดาว และได้เริ่มปิดลงแล้วในเวลานี้

เฉียนหลง เริ่มวิ่งอย่างดุเดือด และแมลงน่าเกลียดก็เริ่มคลานออกมาจากรูแมลงบนท้องฟ้า

แมลงโลหะที่ดุร้ายและน่าเกลียดตกลงข้างเฉียนหลงและทุบเป็นหลุมลึก เฉียนหลงเพิกเฉยต่อมันและวิ่งต่อไปอย่างดุเดือด

หนอนน่าเกลียดคลานออกมาจากหลุม ดวงตาสีแดงของมันสะท้อนถึงรูปลักษณ์ของจิอากิ มันอดไม่ได้ที่จะเปิดปากของมัน และของเหลวข้นหนืดก็เริ่มไหลออกมา

“คำเตือน คุณถูก Leviathan ระดับทหาร Type I (Zerg) จับขังไว้” ฮวน ย้ำเตือน

Leviathan เป็นทหารราบงานหนักที่พบได้ทั่วไปใน Zerg มันมีเปลือกที่เทียบได้กับแผ่นโลหะผสมเสริมแรง และฟันขนาดใหญ่ของมันสามารถบดขยี้ชุดเกราะส่วนใหญ่ได้

หัวใจของเฉียนหลง ก็จมลงสู่ก้นบึ้ง เขาพยายามอย่างเต็มที่ที่จะสงบสติอารมณ์และไม่ตื่นตระหนก

เลวีอาธานพุ่งเข้าหาเฉียนหลง ร่างกายที่ใหญ่โตของเขาเกินกว่ากำลังของมนุษย์จะต่อกรได้ และไม่มีอุปสรรคใดที่จะหยุดเขาได้

"คำเตือน! คำเตือนอันตราย!"

เฉียนหลง กระโดดและกลิ้งไปบนพื้นหลายครั้ง

ที่เดิมที่เขายืนอยู่ หลุมลึกถูกดาบของ Leviathan ทุบจนแตก

เฉียนหลง ที่รอดพ้นจากหายนะไม่ได้รู้สึกยินดีใดๆ เพราะอันตรายกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ และถ้าเขาไม่หลบหลีกการโจมตีครั้งต่อไป ทุกอย่างก็จะจบลง

เลวีอาธานอ้าปากกว้างและกัดตรงไปที่เฉียนหลง

"ตัดสินโดยอัตโนมัติว่าอยู่ในสถานะที่อันตรายอย่างยิ่ง เปิดใช้การป้องกันฉุกเฉิน และเปิดใช้เกราะป้องกันอนุภาค"

เลวีอาธานกำลังจะกัดเฉียนหลง เมื่อจู่ๆ หน้าจอแสงสีขาวก็ปรากฏขึ้น

คลิก เลวีอาธานร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด และฟันที่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันของมันหักโดยตรง

เฉียนหลงกัดฟันและพุ่งไปข้างหน้าอย่างสิ้นหวัง และยานอวกาศโดยรอบก็ถูกบีบให้ออกทีละลำ

“พลังงานหมด เข้าสู่โหมดสลีป” เสียงของ ฮวน ค่อยๆ เล็กลงเรื่อยๆ

หัวใจของเฉียนหลง จมลงสู่ก้นหุบเขาและเขายังคงวิ่งต่อไปตามเส้นทางที่เขาเคยให้ไว้ เขาไม่เลือกยานอวกาศที่อยู่ใกล้ ๆ

ประตูของยานอวกาศ T231 กำลังจะถูกปิดสนิท ในขณะนี้ กลุ่มทหารพร้อมอาวุธล้อมรอบยานอวกาศ T231

"เปิดช่องให้ฉันทันที ไม่อย่างนั้นฉันจะยิงคุณ"

นายพลชั้นนำคำราม และผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาที่อยู่ข้างๆ เขาถือเครื่องยิงขีปนาวุธต่อต้านอากาศยานความเข้มสูงแบบพกพาซึ่งไม่มีประโยชน์กับเรือรบ แต่กับประเภทนี้ ของยานอวกาศพลเรือน ไม่มีแรงกดดันใดๆ ในระยะใกล้เช่นนี้

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ถ้า T231 กล้าเพิกเฉยต่อคำสั่งและบังคับให้บินขึ้น ผลลัพธ์จะจบลงอย่างแน่นอน

ในที่สุด T231 ก็ยอมจำนน และห้องโดยสารที่ปิดสนิทก็เปิดออกอีกครั้ง

“เปิดห้องเก็บสัมภาระด้านหลังด้วย” นายพลตะโกนพร้อมกับเครื่องสื่อสารในมือ

ดวงตาของเฉียนหลง เป็นประกาย เขาคิดว่ามันสายเกินไป แต่ตอนนี้มีเวลาเพียงพอแล้ว

เมื่อประตูห้องโดยสารของ T231 เปิดออกจนสุด นายพลก็พูดกับรองที่อยู่ข้างๆ ว่า

"ขึ้นเรือ ถ้าคุณนั่งไม่ได้ ให้ไล่คนของพวกเขาออกไป"

"ใช่"

เตะมันโดยตรงจากทางเข้า ทางเข้ามีความยาวอย่างน้อย 5-6 เมตร และคุณจะถูกปิดการใช้งานหากคุณล้มลง กล้าที่จะต่อต้านและฆ่าโดยตรง เสียงโหยหวน กรีดร้อง และร้องไห้กลายเป็นความสมจริงที่ดีที่สุด เมื่อทหารคนสุดท้ายขึ้นยานอวกาศ ประตูของยานอวกาศก็เริ่มปิดลงอย่างช้าๆ

ในเวลานี้ เฉียนหลง ได้มาถึงด้านล่างด้านหน้าของยานอวกาศ เขากระโดด คว้าฐานรองรับที่ด้านล่างของยานอวกาศ และเริ่มปีนขึ้นไป ฮวน ได้กำหนดทางเข้าไว้เมื่อเส้นทางที่วางแผนไว้ชี้ไปที่ T231 พอร์ตปล่อยของเสียในประเทศที่ด้านล่างของยานอวกาศสามารถเข้าสู่ท่อไอเสียจากที่นั่น จากนั้นเข้าสู่ภายใน แต่ต้องสังเกตสิ่งหนึ่ง ท่อไอเสียต้องผ่านก่อนที่ยานอวกาศจะเข้าสู่อวกาศ มิฉะนั้น ประตูใน ท่อจะปิดทั้งหมด เฉียนหลง ปีนขึ้นไปบนช่องระบายอากาศได้สำเร็จ ยื่นมือออกแล้วกดลงไป "ผ่านการรับรองแล้ว" ฝาปิดช่องระบายอากาศเปิดออกโดยตรง และเฉียนหลงก็ปีนเข้ามา

เครื่องบินไอพ่นของยานอวกาศเริ่มเปิดออกทีละลำ และเปลวไฟที่แผดเผาก็พ่นออกมา

T231 ลอยขึ้นอย่างช้าๆ และยานอวกาศเริ่มปรับทิศทางการบินภายในสิบวินาทีหลังจากขึ้น

หลังจากปรับทิศทางแล้ว T231 ก็บินขึ้นและยานอวกาศก็เริ่มบินออกจากสนามบินระหว่างดวงดาว

นายพลประจำยานรีบไปที่โรงจอดรถพร้อมกับทหารกลุ่มหนึ่ง และไม่มีใครกล้าขัดขวางเขา

"ออกจากเบลล็อคโดยเร็วที่สุด"

กัปตันของยานอวกาศเป็นชายวัยกลางคนที่สงบ คิ้วของเขาขมวด ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยสีหน้าเคร่งขรึม และดวงตาของเขาจับจ้องที่หน้าจอตรงหน้าเขา

แม้ว่ามันจะเป็นยานอวกาศของพลเรือน แต่ก็ยังมีสิ่งที่เป็นประโยชน์มากมาย

ตัวอย่างเช่น บนเครื่องสแกน มีจุดสีแดงอยู่ทุกหนทุกแห่งบนเส้นทางการบินทั้งหมด

เขาปรับเส้นทางการบินไปเรื่อย ๆ ด้วยเหตุผลบางอย่างเขามักจะรู้สึกว่าการควบคุมยานอวกาศในวันนี้รู้สึกแปลก ๆ และราบรื่น และระบบก็แจ้งเตือนให้วางแผนเส้นทางโดยอัตโนมัติซึ่งดีมากอย่างน่าประหลาดใจ

ไม่มีปัญหาใด ๆ เช่นที่เขาต้องการเริ่มต้นยานอวกาศมาก่อน

ในห้องเก็บของ แผ่นกั้นระบายอากาศบนเพดานถูกถอดออก และเฉียนหลงก็กระโดดลงมาจากมัน

เขาอดไม่ได้ที่จะหายใจเข้าลึก ๆ โชคดีที่เขาไม่ได้จำเส้นทางผิดที่เขาแสดงให้เขา

เฉียนหลงมองไปรอบ ๆ มีกล่องกองอยู่ทุกที่ เฉียนหลงเดินไปที่กล่อง มันไม่ได้ล็อค เปิดกล่องมันเต็มไปด้วยชิ้นส่วนกลไก มันควรจะใช้บำรุงรักษายานอวกาศ

ในเวลานี้ ยานอวกาศสั่นอย่างรุนแรง เฉียนหลงเกือบเสียหลัก เขาพยายามทำให้ร่างกายของเขามั่นคงที่สุด

ยานอวกาศทั้งลำส่งสัญญาณเตือนและเสียงไซเรนที่รุนแรงยังคงก้องอยู่

“ถูกโจมตี?” เฉียนหลง คิดอย่างสงสัย