อย่าให้พวกเราลงมือ

เจียเว่ยโบกมือ "ไป"

โจรสลัดที่รีบเข้ามาดีใจก่อนที่จะมา และทหารติดอาวุธกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้นทั้งสองด้านของทางเดินและเริ่มต่อสู้กลับ

"โดนหลอกแล้ว"

ด้วยเสียงกรีดร้อง กลุ่มโจรสลัดล้มลงด้วยความหวาดกลัว

เจียเว่ยนำผู้คนไปที่เรือโจรสลัดซึ่งสูญเสียการควบคุม และโอกาสเดียวที่จะชนะคือจับเรือของอีกฝ่ายให้ได้

ตามสถานการณ์ปกติ เรือโจรสลัดควรตัดการเชื่อมต่อเมื่อสถานการณ์ไม่ดี

แต่โจรสลัดไม่ได้ล่าถอย แต่เริ่มต่อสู้กลับ

การแสดงที่ผิดปกตินี้ทำให้ เจียเว่ย รู้สึกแย่

ในเวลานี้ได้ยินเพียงเสียงก้าวหนักๆ

ทุกย่างก้าวเดินสั่นไหว

หุ่นยนต์เบาออกมาจากทางเดินด้านหลัง และโจรสลัดก็แสดงท่าทางตื่นเต้นทันที

"เจ้านายอยู่ที่นี่"

เจียเว่ย ตะโกนทันทีเมื่อเขาเห็นหุ่นยนต์ "ออกไป"

ช่างกลยกมือขึ้นและถังสีดำยื่นออกมา อาวุธเบาจำนวนมากใช้สำหรับการต่อสู้ภายในยานอวกาศโดยเฉพาะ

"โฮ่ โฮ่"

ทหารที่นำโดยเจียเว่ยถูกทุบจนแตกเป็นก้อนทีละคน

เจียเว่ย กระโดดและซ่อนตัวอยู่ในมุม

ทันใดนั้นหุ่นยนต์ก็เปิดช่องใต้แขนของมัน และกระบอกปืนขนาด 93 ลำกล้องก็ยื่นออกมา

เสียงระเบิดดังขึ้น

ด้วยเสียงดังโครมคราม เจียเว่ยซึ่งหนีไปที่มุมห้อง ถูกคลื่นกระแทกพัดหายไป ล้มลงกับพื้นและหายไปตั้งแต่ช่วงท้องลงไป

เลือดเปรอะเปื้อนพื้นโลหะทั้งหมด และเขาเสียชีวิตโดยไม่มีอุบัติเหตุใดๆ

ชีวิตมนุษย์บางครั้งก็หนักหนาและบางครั้งก็เปราะบาง

หลังจากการตายของเจียเว่ย ก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะหยุดฝีเท้าของโจรสลัด

เสียงหยาบดังมาจากภายในหุ่นยนต์ "ฆ่ามัน ฆ่าทุกคนที่ต่อต้าน"

เมื่อได้ยินเสียงของหัวหน้า พวกโจรสลัดก็พุ่งไปข้างหน้าอย่างลนลาน

เมื่อเฉียนหลงเห็นโจรสลัดจำนวนมากพุ่งเข้ามา เขารู้ว่าคนเหล่านั้นแพ้ และพวกเขาแพ้เร็วมาก ความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย

ทุกคนที่แสดงสีหน้าสิ้นหวัง ไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่านี้แล้ว

“หัวหน้า คุณจะจัดการกับคนพวกนี้ยังไง”

ชายหัวล้านหน้าบูดในชุดเกราะเบาบางเดินเข้ามา ตรวจดูทุกคนด้วยสายตาดุร้าย

"พาผู้หญิงออกไปให้หมด แล้วผู้ชายทั้งหมดจะอยู่บนยานลำนี้ แล้วขายด้วยกันในภายหลัง"

"ตกลง"

โจรสลัดเอามือถูมืออย่างตื่นเต้น

เฉียนหลงก้มหัวลงโดยไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

โจรสลัดเดินเข้าไปในฝูงชน จับตัวผู้หญิงโดยตรง จากนั้นเตะผู้ชายที่อยู่ข้างๆ เธอออกไป และเริ่มปล้นสะดม

ทันใดนั้นฉากก็วุ่นวาย อ้อนวอน ร้องไห้ และเสียงทุกชนิดดังไปทั่วทั้งห้องโถง

เฉียนหลง เหล่ตาของเขา หัวหน้ากลุ่มโจรสลัดนี้ดูเหมือนจะเป็นชายร่างใหญ่ที่สวมชุดเกราะเบาส่วนบุคคล หุ่นจำลองไม่ใช่ชุดเกราะเบาขั้นสูง และไม่สามารถป้องกันความเสียหายทั้งหมดจากทุกทิศทุกทางโดยไม่มีทางตันได้ ดังนั้นจึงมี ก็ยังมีโอกาส

เฉียนหลงใช้ประโยชน์จากความสับสน เคลื่อนไปหาหัวหน้าโจรสลัดอย่างเงียบๆ

เมื่อเดินผ่านเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่ เฉียนหลง

เฉียนหลงเคลื่อนไหวอย่างเงียบๆ

ชายร่างใหญ่บิดคอ เขาไม่คิดว่าเสียงจะหนวกหู แต่เขาสนุกกับมันมาก

โดยไม่รู้ตัว เฉียนหลงกำลังใกล้เข้ามาแล้ว ทันใดนั้น เฉียนหลงก็ระเบิดความเดือดดาลพุ่งเข้าหาชายร่างใหญ่อย่างดุเดือด

ชายร่างใหญ่ก็ตกใจเช่นกัน ขณะที่เขาแสดงปฏิกิริยา เขาก็ยกปืนขึ้น

เฉียนหลง หายไปต่อหน้าเขาในพริบตา ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบโต้

ปืนอีกกระบอกที่เอวของเขาถูกเฉียนหลงชิงไป

ในวินาทีถัดมา เฉียนหลงเล็งปืนไปที่หัวของชายร่างใหญ่

"ถ้าเจ้าขยับ ข้าจะฆ่ามัน"

โจรสลัดคนอื่นๆ ตอบสนองในเวลานี้ และเล็งอาวุธไปที่ เฉียนหลง ทีละคน และทั้งสองฝ่ายก็มาถึงทางตัน

“เจ้าคิดว่าเจ้าจะหนีไปได้ด้วยการลักพาตัวข้าไป” ชายร่างใหญ่เหล่ตาแล้วพูด เขายังกลั้นหายใจอย่างใจเย็นโดยไม่ตื่นตระหนกใดๆ

เฉียนหลงไม่สนใจคำพูดของชายร่างใหญ่ แต่กล่าวว่า "ถอดชุดเกราะบนร่างกายออกและให้เวลาคุณห้าวินาที มิฉะนั้น ฉันจะฆ่าคุณ คุณสามารถลองได้"

อันที่จริง ชายร่างใหญ่นั้นประมาท เขาไม่สวมหมวกกันน็อคของชุดเกราะแต่ละชิ้น เขาไม่เคยคิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น แต่มันเป็นเรื่องปกติ เขาคิดว่าไม่ควรมีการต่อต้าน มิฉะนั้นเขาคงไม่ลงมาจากเครื่องจักรเบา

“ไอ้หนู เจ้ามันกล้า”

ชายร่างใหญ่บอกได้ว่าเฉียนหลงไม่ได้ล้อเล่น และเขาก็ยกชุดเกราะขึ้น

หัวเข็มขัดเชื่อมต่อในตัวของชุดเกราะแต่ละตัวเลื่อนเปิดออกทีละอันและตกลงสู่พื้นโดยตรง

ไม่ใช่ว่าชายร่างใหญ่ไม่คิดจะสู้กลับแต่เขาไม่มีความมั่นใจเลยจริง ๆ ทักษะของชายหนุ่มคนนี้ค่อนข้างผิดปกติไม่เหมือนคนทั่วไป

ทั้งสองฝ่ายอยู่ในทางตัน ไม่มีทีท่าว่าจะถอย และแท้จริงแล้วไม่มีทางที่จะถอย

สำหรับ เฉียนหลง ไม่มีทางออกในสถานการณ์นี้ได้เลย ผลของการถูกโจรสลัดโค่นล้มจะต้องเป็นเรื่องน่าสลดใจแน่นอน โจรสลัดจะไม่ถอยถ้าคนตัวใหญ่ถูกโค่นล้ม ถ้า เฉียนหลง กล้าที่จะปล่อยให้ ผู้ชายตัวใหญ่ไปไม่ว่าเขาจะต้องการเงื่อนไขใดท้ายที่สุดฉันก็ยังหนีไม่ได้เพราะยานอวกาศถูกควบคุมโดยโจรสลัด ส่วนยานหนีเล็ก ๆ นับประสาอะไรกับเชื้อเพลิงเพียงพอตราบใดที่มันกล้า บินออกไปผลจะระเบิดอย่างแน่นอน

ส่วนการจับชายร่างใหญ่เป็นตัวประกันแล้วจากไปโจรสลัดจะยอมหรือไม่? แม้เห็นด้วยก็อาจถูกเข่นฆ่าพร้อมกัน โลกของโจรสลัด เลือดเย็นและโหดร้ายกว่าที่คิด

ในเวลานี้ การสื่อสารเชื่อมต่อกับสร้อยข้อมือบนมือของชายร่างใหญ่

สร้อยข้อมือยังคงดังขึ้น แต่ชายร่างใหญ่ไม่ตอบ

เฉียนหลง ยื่นมือออกไปแตะสร้อยข้อมือของชายร่างใหญ่ เพียงเพื่อจะได้ยินเสียงกังวล

"ไม่ดีแล้วหัวหน้า เราถูกล้อม"

"ล้อม?" โจรสลัดคนอื่นๆ ตกใจเมื่อได้ยิน เกิดอะไรขึ้น ดูเหมือนเรื่องจะน่าสนใจมากขึ้น

เฉียนหลง ก็ประหลาดใจเช่นกัน เกิดอะไรขึ้น? โจรสลัดคนอื่น ๆ ? ดำกินดำ? ความน่าจะเป็นนี้น่าจะยากกว่าการถูกล็อตเตอรี่

“ใครกัน” ชายร่างใหญ่ถามอย่างใจเย็น ดูเหมือนว่าในฐานะหัวหน้าโจรสลัด คุณภาพทางจิตใจของชายผู้นี้ยังอยู่ในระดับมาตรฐาน

"ไม่ ฉันไม่รู้ แต่เราสู้ไม่ได้เลย กองเรือของฝ่ายตรงข้ามนั้นใหญ่มาก" โจรสลัดในเครื่องสื่อสารสั่นสะท้าน

ในเวลานี้ ยานอวกาศทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับว่ามีคนบังคับขึ้นยานอวกาศ

ชายร่างใหญ่มองหาโอกาสที่จะกำจัดเฉียนหลง แต่น่าเสียดายที่เขาพบว่าไม่มีโอกาสเลย และเฉียนหลงก็กัดฟันอย่างหนักโดยไม่มีวี่แววว่าจะต่อต้าน

“พ่อหนุ่ม ปล่อยฉันไปดีกว่า เรายังมีโอกาสรอด ไม่อย่างนั้นเราคงตายกันหมดในภายหลัง” ชายร่างใหญ่พูดอย่างเย็นชา

เฉียนหลงตอบว่า "เป็นไปไม่ได้"

จะไม่มีสถานการณ์ใดเลวร้ายไปกว่านี้อีกแล้ว หลังจากได้ยินว่ากองเรือของฝ่ายตรงข้ามมีขนาดใหญ่ เฉียนหลงก็ยังมีความคาดหวังอยู่บ้าง

ใช้เวลาไม่นานนักในการได้ยินเสียงฝีเท้าหนาทึบที่ทางเดิน และทหารหลายร้อยนายที่สวมชุดเกราะใหม่เอี่ยมก็วิ่งเข้ามา

“พวกสวะ วางอาวุธลงซะ อย่าให้พวกเราลงมือ”

เสียงห้าวหาญดังมาจากด้านหลัง ชายผู้นั้นก้าวไปข้างหน้าโดยยกศีรษะขึ้นสูงและอกของเขาเชิดขึ้น ผมของเขาถูกหวีอย่างเรียบร้อย ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วย ยิ้มและคิ้วของเขาก็เลิกขึ้นสูง