ยังไม่ได้ตั้งชื่อตอน

คนดื่มตลอดทั้งคืนและส่วนใหญ่เมา อย่างไรก็ตาม พวกเขาทั้งหมดเลือกที่จะไม่กลับบ้านและเพียงแค่นอนบนโต๊ะเพื่อพักผ่อน และบางคนที่ไม่เมาก็นั่งดูเฉยๆ

เฉียนหลงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอกและวิ่งไปเข้าห้องน้ำ N ครั้งในคืนเดียวแต่เขาก็ไม่รู้สึกเมาจนเกินไป จากข้อมูลของฮวน นอกเหนือจากภาระที่หนักอึ้งในร่างกายแล้ว แอลกอฮอล์อื่น ๆ และสิ่งที่คล้ายกันก็มี พังทลายลงแล้ว

ไมโลตกใจในตอนแรก แล้วก็ชา เขาไม่คาดคิดว่าคนที่ดื่มเก่งที่สุดคือเฉียนหลงซึ่งดื่มทุกคนโดยตรงแล้วลงไป ความกังวลของเขาในตอนแรกนั้นไม่จำเป็นเลย

เฉียนหลง นั่งเงียบ ๆ บนเก้าอี้ตรงมุม มองไปที่ผู้คนที่เดินไปมา จู่ๆ ก็รู้สึกว่าชีวิตแบบนี้ก็ไม่เลว อย่างน้อยก็ไม่น่าเบื่อเกินไป

…

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เฉียนหลง ยืนยันพิมพ์เขียวใหม่กับ จีเกิ้น ในโรงเก็บเครื่องบิน และ จีเกิ้น ออกแบบพิมพ์เขียวใหม่ คุณสมบัติที่ใหญ่ที่สุดของพิมพ์เขียวกลไกนี้คือเขาได้เพิ่มอุปกรณ์ใหม่ SER อุปกรณ์สำรองพลังงานชั่วคราว ตามที่ จีเกิ้น กล่าว อุปกรณ์นี้คิดค้นโดยเขา เขาสร้างมันด้วยแร่โลหะพิเศษ และสามารถชาร์จได้ในเวลาอันสั้น (เวลาประมาณ 5 นาทีขึ้นไป ขึ้นอยู่กับพลังงานที่ชาร์จ) หลังจากการชาร์จเสร็จสิ้น มันจะปล่อย พลังงานเกินต้านทาน (เวลาปล่อย 5 นาที) เวลาในการทำความเย็น 1 ชั่วโมง และอายุการใช้งาน 3 เท่า

ข้อดีคือหลังจากชาร์จอุปกรณ์จนเต็มแล้วจะปล่อยพลังงานออกมา ซึ่งจะทำให้ เมชา อยู่ในสถานะ Overclock Power แน่นอนว่าอุปกรณ์อื่นๆ จะถูก Overload สำหรับ เมชา เมื่อทำการชาร์จ เมชา จะสูญเสียพลังงานโดยตรง เหตุผลก็คือ คือกำลังขับไม่พอ

ด้วยเหตุผลนี้เองที่ จีเกิ้น ไม่ได้รวมสิ่งนี้ไว้ในภาพวาดเริ่มต้นในตอนเริ่มต้น แต่ด้วยระบบไฟฟ้าของกลไกรุ่นที่สาม จีเกิ้น คิดว่าสามารถเพิ่มอุปกรณ์นี้ได้

นอกจากข้อด้อยนี้แล้ว ยังมีข้อด้อยอีกข้อหนึ่งคือ สูญเสียพลังงานระหว่างการเก็บรักษา และสูญเสียสูงมาก โดยทั่วไปประมาณ 3 เท่า ซึ่งเป็นสาเหตุที่สิ่งประดิษฐ์ของเขาไม่เป็นที่นิยมเมื่อออกแบบครั้งแรก

หากกลไกรุ่นที่สามปกติขับเคลื่อนด้วยเสาพลังงาน พวกมันสามารถสกัดหินพลังงานด้วยพลังงานสูงโดยสูญเสียต่ำและให้ผลที่คล้ายกัน

ในทางกลับกัน เฉียนหลง ยอมรับอุปกรณ์นี้ ตามการคำนวณของ จีเกิ้น ได้รับการแก้ไขเพื่อจำกัดความเร็วในการชาร์จอย่างเข้มงวดและพยายามชาร์จโดยไม่ส่งผลกระทบต่อการทำงานปกติของกลไกแม้ว่าเวลาในการชาร์จจะนานขึ้นเล็กน้อย

…

เฉียนหลง กำลังช่วย จีเกิ้น ในการปรับเปลี่ยนและเพิ่มประสิทธิภาพผ่านพลังการคำนวณอันทรงพลังของ ฮวน และการคำนวณแบบจำลอง ทั้งสองมักจะถือพิมพ์เขียวและศึกษาตลอดทั้งคืน

ในเวลานี้ ในห้องกัปตันของยานฮิปโปนีย์ สีหน้าของทุกคนจริงจังอย่างมาก และหลานหลี่ก็ก้าวออกไปในเวลานี้ และโดมินิกมองดูจุดสีแดงที่แน่นขนัดบนหน้าจอหลักด้วยสีหน้าสิ้นหวัง

และในบรรดาจุดสีแดงที่หนาแน่นนั้น สามารถมองเห็นจุดสีแดงขนาดใหญ่สามจุด ซึ่งหนึ่งในนั้นเป็นจุดสีแดงที่ใหญ่มาก

หัวใจทั้งหมดอยู่ในลำคอ แต่ไม่มีใครกล้ารบกวนโดมินิก

"ใช้เวลานานเท่าใดจึงจะเข้าสู่ระยะติดต่อ"

"มาสเตอร์โดมินิก จงคำนวณอย่างระมัดระวังว่าหากความเร็วยังคงเท่าเดิม เราจะถูกแซงในหนึ่งชั่วโมง และระยะห่างที่ปลอดภัยระหว่างคู่ต่อสู้กับเราจะลดลง เราเข้าไป ฝ่ายตรงข้ามอยู่ในระยะ”

เจ้าหน้าที่วิเคราะห์ข้อมูลกล่าวอย่างกระวนกระวายใจเล็กน้อย

"จำนวนของฝ่ายตรงข้ามและระดับการประเมินนั้นอันตราย" "

ตามการคำนวณของปัญญาประดิษฐ์ (Jhin) ของ ฮิปโปนี ตามความแข็งแกร่งของปฏิกิริยาทางชีวภาพของ Heigus ต่อคู่ต่อสู้ ศัตรูที่ตามหลังเราคือคนแปลก ๆ ซึ่งในบรรดา ระดับป้อมปราการ IV คี่บอลหนึ่งลูก คี่บอลระดับฐานสองลูกสำหรับ Type III และคี่บอลอื่นๆ อีกมากกว่า 1,000 ลูก ระดับอันตราย: อันตรายมาก"

"จินให้แผนอะไรแก่คุณ" โดมินิกพูด

"Jhin ไม่ได้ให้แผน เมื่อ Jhin ถูกบังคับให้ใช้มันเพื่อการวิเคราะห์ โปรแกรมก็หยุดทำงานอีกครั้ง และปัญญาประดิษฐ์ก็ตกอยู่ในสถานะหยุดทำงานชั่วคราว" เจ้าหน้าที่อธิบาย

โดมินิกพยักหน้า ไม่แปลกใจกับผลลัพธ์นี้

หลานหลี่ถามในเวลานี้ "เราจะเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้หรือไม่ ฉันแจ้งให้คนในแผนก STP เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้แล้ว"

"ไม่ แม้ว่าเราจะชนะ เราก็จะพิการ" โดมินิกคาดไม่ถึง คำแนะนำของ หลานหลี่ ถูกปฏิเสธ

ในเวลานี้ ประตูห้องบัญชาการเปิดออกและประธานสภาเฒ่าเดินเข้ามา ครั้งนี้ไม่ใช่ เติ้งผู่ ที่มา ดูเหมือนว่าสถานการณ์จะเสียหายในระดับหนึ่ง

“ท่านประธานรัฐสภา” โดมินิกทักทายด้วยความเคารพ

หัวหน้าสภาพบเก้าอี้นั่งลงและพูดอย่างใจเย็นว่า "อย่ากังวลเกี่ยวกับฉัน ฉันอยู่ที่นี่เพียงเพราะคนในสภาไม่สบายใจ ดูสิ คุณจะสั่งและสั่งการได้อย่างไร ในเวลานี้คุณมีคำพูดสุดท้าย "

โดมินิก ตกอยู่ในความเงียบแทนและพูดว่า "ฉันเข้าใจแล้ว"

แม้ว่า หลานหลี่ จะกังวลมาก แต่เธอก็อยากรู้มากว่า โดมินิก จะใช้วิธีใดในการแก้ปัญหา วิกฤติครั้งนี้

"แผนการขยาย ฮิปโปนี ดำเนินการไปได้ไกลแค่ไหนแล้ว?"

"70% ไม่นานก่อนที่จะเสร็จสิ้น" หลานหลี่ ตอบอย่างรวดเร็ว

"แจ้งพวกเขาและให้เวลาสิบห้านาทีในการเตรียมตัว หลังจากสิบห้านาที ฮิปโปนีจะละทิ้งเปลือกของดาวเคราะห์น้อยและเปิดโล่พลังงาน" โดมินิกออกคำสั่งอย่างเป็นระบบ

“ใช่” หลานหลี่ตอบ คำสั่งนี้ไม่น่าแปลกใจสำหรับหลานหลี่ อันที่จริง ความคืบหน้าของโครงการมาถึงจุดนี้แล้ว การละทิ้งเปลือกดาวเคราะห์น้อยไม่ใช่เรื่องสำคัญ ไม่มีอะไรมากไปกว่าความคืบหน้าในการติดตาม จะช้าลงเล็กน้อย

หลานหลี่ เริ่มติดต่อบุคคลที่รับผิดชอบแผนการขยายเพื่อแจ้งคำสั่งซื้อล่าสุดให้เขาทราบ

โดมินิกไม่ได้ออกคำสั่งอื่นทันทีอย่างผิดปกติหลังจากออกคำสั่งนี้ และดวงตาที่แน่วแน่ของเขาดูเหมือนจะสั่นคลอนเล็กน้อย แต่หลังจากนั้นเพียงไม่กี่นาที ดวงตาที่สั่นคลอนของโดมินิกก็หายไป

"แจ้งลูกเรือฮิปโปนีทุกคนว่าฮิปโปนีจะปิดระบบแรงโน้มถ่วงชั่วคราวใน 40 นาที และนอกเหนือจากระบบช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน ปิดระบบเสริมชั่วคราว"

"ลอร์ดโดมินิก?" พวกเขาทั้งหมดดูตกใจมาก

“ดำเนินการ” โดมินิกไม่ได้อธิบายอะไร

“ใช่” หลานหลี่ ตอบด้วยความงุนงง

เฉียนหลง และจีเกิ้น ซึ่งยังคงทำงานเกี่ยวกับการออกแบบภาพวาดในโรงเก็บเครื่องบิน จู่ๆ ก็ผงะ และสัญญาณเตือนภัยสีแดงก็ดังขึ้นจากทั้งฐาน ตามด้วยเสียงประกาศอย่างเร่งรีบ

"ถึงทุกคนบนฮิปปานี ฉันชื่อหลานหลี่ รองกัปตันของฮิปปานี และฉันเสียใจที่ต้องแจ้งให้ทราบว่า ฮิปปานีจะปิดระบบช่วยเหลือทั้งหมดยกเว้นระบบช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานใน 40 นาที รวมถึงระบบแรงโน้มถ่วงด้วย ได้โปรด กลับบ้านของคุณทันทีหรือไปที่ศูนย์พักพิงชั่วคราวที่ใกล้ที่สุด และแก้ไขเพื่อหลีกเลี่ยงอันตราย"

จากนั้นหลานหลี่ก็ประกาศซ้ำแล้วซ้ำอีก