ประวัติศาสตร์ที่แท้จริง (1)

ตอนที่ 1060 ประวัติศาสตร์ที่แท้จริง (1)

ต้นกำเนิดลมมาจากซูฉินที่กำลังนั่งขัดสมาธิ และไม่เคลื่อนไหวในระยะไกล

ในขณะนี้ แท่นบูชาเกิดความปั่นป่วน สายฟ้าก็สั่นสะเทือน และทุกคนก็ดูตกตะลึง และไม่มั่นใจ

แม้แต่วังวนบนท้องฟ้าก็ยังเปล่งเสียงคำรามมากขึ้นเรื่อยๆ

ในขณะนั้น พวกเขารู้สึกถึงคลื่นพลังที่คลุมเครือลอยขึ้นมาในสายลม ซึ่งดูเหมือนจะเล็ดลอดออกมาจากร่างกายของซูฉิน จากนั้นโลกก็สั่นสะเทือน

แผ่นดินสั่นไหว และภูเขาที่ลาดเอียงราวกับใบมีดในระยะไกลบนท้องฟ้าก็สั่นสะเทือน และกรวดจำนวนมากร่วงหล่นลงมากระแทกหุบเหว ส่งเสียงเอ้อระเหย

"เกิดอะไรขึ้น!"

หนิงหยางสูดหายใจเข้าอย่างหวาดกลัว

ดวงตาของกัปตันก็เบิกกว้างเช่นกัน เมื่อมองไปที่ร่างที่ขัดสมาธิ และปิดตาของซูฉินในระยะไกล ด้วยหัวใจที่ปั่นป่วน

ทันใดนั้นรัชทายาทก็หันศีรษะไปมองซูฉิน สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป

"นี่..."

องค์หญิงหมิงเหม่ยและคนอื่นๆ ก็มองไปในทันที โดยมีแสงแปลก ๆ ในดวงตาของพวกเขา

เหล่าปาตกใจ และพึมพำ

"เขาตระหนักรู้ได้จริงๆ หรือ?"

ในความตกตะลึงของทุกคนในระดับที่แตกต่างกัน จิตสังหารที่ไม่มีสิ่งใดเทียบได้กำลังก่อตัวขึ้นที่นี่อย่างช้าๆ!

มันเป็นเพียงต้นแบบเท่านั้น และต้องใช้เวลาอีกนานจึงจะบรรลุผลได้เต็มที่

แต่แค่นี้ หัวใจของทุกคนสั่นสะท้าน โดยเฉพาะรัชทายาท เขามองไปที่ซูฉินที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่ไกลๆ เขาควรจะมีความสุขท่ามกลางความผันผวนเหล่านี้ ท้ายที่สุด ซูฉินตระหนักรู้บางอย่างได้สำเร็จ ภายใต้การแนะนำของเขา

แต่เขายังคงรู้สึกถึงความไร้พลัง

ในขณะนี้ เขาคิดถึงอาจารย์ของซูฉินอีกครั้ง ดังนั้นเขาจึงมองไปที่หมิงเหม่ยโดยสัญชาตญาณ

ดวงตาขององค์หญิงหมิงเหม่ยก็มองมาที่เขาเช่นกัน ทั้งสองมองหน้ากัน และยังคงเงียบ

...

สายลม ไม่ใครรู้ว่ามันอยู่มานานเท่าไหร่แล้ว

ถ้าไม่เช่นนั้น มันจะบันทึกร่องรอยการดำรงอยู่ของสรรพสิ่งในช่วงเวลาที่ผ่านมาได้อย่างไร

แล้วเราจะแยกแยะมันได้อย่างไร?

มีน้อยคนเกินไปที่จะตอบคำถามนี้ได้

บางทีอายุของสายลมอาจถูกกำหนดขึ้นอยู่กับเรื่องราวที่ได้เห็น จึงมียุคโบราณและยุคนี้

ในขณะนี้ ในภูมิภาคจันทร์บวงสรวง ในขณะที่สายลมพัดผู้คน และสั่นสะเทือนหัวใจของทุกสิ่ง เทวสถานจันทราโลหิตก็ออกเคลื่อนไหวเช่นกัน

องก์แรกของโครงเรื่องถือเป็นการดูหมิ่นเทพผู้สูงส่งของพวกเขาอย่างร้ายแรง!

พวกเขาต้องการค้นหาที่มา และหยุดเรื่องราวทั้งหมด

ผู้ฝึกฝนของวิหารจำนวนมากจึงส่งเสียงคำรามไปทุกทิศทุกทาง และพุ่งออกไป

แต่เห็นได้ชัดว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่จะพบแท่นบูชาที่ซ่อนอยู่ในทะเลทรายหลิวฟาในเวลาอันสั้น

และลมโบราณที่พัดมาจากแท่นบูชาก็ปลุกเร้าจิตใจของทุกคน และกลายเป็นคลื่นลูกใหญ่

แต่เพียงการแสดงองก์ที่สองได้เริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้ว และไม่มีอะไรสามารถหยุดได้ แม้ว่าหนิงหยาง และคนอื่น ๆ จะตัวสั่น พวกเขาทำได้เพียงแสดงอย่างกล้าหาญเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้การสั่นไหวของโลกที่เกิดจากลมโบราณจึงกลายเป็นพื้นหลังของภาพด้วย ผ่านเนตรสวรรค์ มันสะท้อนอยู่ในจิตใจของทุกคนในภูมิภาคจันทร์บวงสรวง

ละครเรื่องนี้ยังคงดำเนินต่อไป

ผลก็คือ เรื่องราวที่ทุกคนเห็นได้รับร่องรอยของความผันผวนของชีวิต และจิตสังหารโดยไม่รู้ตัว ทำให้ละครเรื่องนี้ดูสมจริงมากขึ้นอีกเล็กน้อย

ในภาพ สิ่งแรกที่ปรากฏคือแท่นบูชา

แท่นบูชานี้ใหญ่โต และสง่างามอย่างยิ่ง ขณะเดียวกัน ก็เต็มไปด้วยอักษรรูนจำนวนนับไม่ถ้วน หากตัวใดตัวหนึ่งกะพริบ ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวจะแหลกสลายภายในนั้น

มันน่าสะพรึงกลัวมาก

และที่ใจกลางแท่นบูชา หญิงสาวที่หย่อหยิ่ง และอาบเลือดของสรรพชีวิตในทะเลสาบโลหิต ถูกชายในชุดเกราะทองคำจับไว้ให้คุกเข่าลงที่นั่น

เธอต้องการที่จะดิ้นรน แต่ก็ไร้ประโยชน์

ชายร่างใหญ่ในชุดเกราะทองคำสวมหน้ากาก และไม่สามารถมองเห็นสีหน้าของเขาได้ แต่เขายืนอยู่ที่นั่นด้วยร่างกายที่ตั้งตรง เต็มไปด้วยเจตจำนงอันเยือกเย็น จับหัวของเทพจันทราโลหิต ด้วยมือข้างหนึ่ง และถือดาบยาวด้วยมืออีกข้าง

ดาบเรืองแสงเย็นที่ทำใหหนาวสะท้าน เปล่งคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัว และกลายเป็นเงาดาบยาวหนึ่งพันฟุตกลางอากาศ ซึ่งน่าตกตะลึงอย่างยิ่ง

นี่คือนักพรตที่รับผิดชอบในการประหาร

ภายนอกแท่นบูชา จักรพรรดิที่รับบทโดยหนิงหยางกำลังมองดูท้องฟ้าในระยะไกล โดยมีร่างจำนวนนับไม่ถ้วนที่มองเห็นได้ไม่ชัดเจนรอบๆ ตัวเขา และเงยหน้าขึ้นมองเขา

พวกเขากำลังรอให้ราชโองการของจักรพรรดิโบราณมาถึง

ภาพนั้นดูเคร่งขรึม และจิตสังหารก็รุนแรงมากซึ่งสะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนในจิตใจของทุกๆ คน ทำให้สรรพชีวิตในภูมิภาคจันทร์บวงสรวงรู้สึกตกตะลึงในขณะนี้

เพราะจิตสังหารในภาพนี้น่าตกตะลึงมากจนพวกเขาทั้งหมดสามารถสัมผัสได้อย่างแรงกล้าผ่านภาพนั้น

แม้ว่าคนส่วนใหญ่จะลังเลอยู่ในใจ แต่ในขณะนี้ ด้วยจิตสังหารที่เย็นยะเยือกนี้ทำให้ผู้เชี่ยวชาญที่ลังเลจากทุกเผ่าสั่นคลอนมากยิ่งขึ้น

ยิ่งฐานการบ่มเพาะยิ่งสูง การรับรู้ถึงจิตสังหารจะปรากฏในระดับต่างๆ ตามความไวของประสาทสัมผัส

“การถ่ายทอดจิตสังหารแบบนี้…”

“แค่สัมผัสสักพักหัวใจก็จะเต้นรัว!”

“เป็นไปได้ไหมว่านี่คือเรื่องจริง?”

หัวใจของทุกคนในโลกภายนอกตกตะลึงโดยเฉพาะผู้ฝึกฝนของเทวสถานจันทราโลหิตที่ตื่นตระหนกมากยิ่งขึ้นในขณะนี้ ด้วยความตกใจ เขาค้นหาร่องรอยของทั้งหมดมากขึ้นเรื่อยๆ

แต่คนพวกนี้ไม่รู้ว่านักแสดงในภาพก็ตกใจเหมือนกัน