จุดเริ่มต้น

"การแสดงทั้งหมดจบลงแล้ว!"

"ผมหมายความว่าครับคุณ หนังจบแล้ว คุณควรจะออกไป"

จู่ๆ เสียงที่สุภาพขัดจังหวะความคิดของเสิ่นชิว และนำเขากลับสู่ความเป็นจริง

เสิ่นชิว เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองไปที่ผู้หญิงผมสั้นในชุดเอี๊ยมสีน้ำเงินที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา จากนั้นค่อยๆ ลุกขึ้นและตอบด้วยน้ำเสียงที่น่าเบื่อ

“ขอโทษครับ”

“ไม่เป็นไร เชิญใหม่ครั้งหน้าค่ะ”

พนักงานบริการสาวตรงหน้าเธอพูดด้วยรอยยิ้มสุภาพและเป็นมืออาชีพ

เสิ่นชิว ใส่มือลงในกระเป๋าและเดินออกไปอย่างเงียบๆ

ไม่นานเขาก็มาถึงทางเข้าโรงหนัง

สายฝนโปรยปรายลงมาอย่างต่อเนื่อง ชะล้างพื้นสะอาดสะอ้าน และลมหนาวพัดผ่านมา

บนถนนที่จอแจ มีคนเดินผ่านไปมาอย่างเร่งรีบ

เสิ่นชิว ยืนอยู่ ณ จุดนั้น มองดูทิวทัศน์ท่ามกลางสายฝนด้วยสีหน้างุนงง

หึ่ง~

ในขณะนี้ มีการสั่นสะเทือนในกระเป๋าของ เสิ่นชิว

เสิ่นชิว ยื่นมือออกและหยิบสมาร์ทโฟนสีดำออกมาเพื่อเปิดดู และข้อความก็เด้งขึ้นมา

"เคารพคุณ เสิ่นชิว ขอแสดงความยินดีกับเรซูเม่ที่คุณส่งมา มันผ่านการตรวจสอบเบื้องต้นแล้ว โปรดไปที่อาคารเซิงหยวน เพื่อสัมภาษณ์เวลา 14.00 น. และรอคอยการมาถึงของคุณ"

หลังจากอ่านข้อความนี้ เสิ่นชิว กำลังจะออกจากอินเทอร์เฟซ และข้อความอื่นจะปรากฏขึ้น

"เรียนคุณ เสิ่นชิว ในวันที่ 14 มีนาคม 3020 เวลา 10:00 น. พรุ่งนี้ การนัดหมายสำหรับการให้คำปรึกษาทางจิตวิทยาของคุณผ่านไปแล้ว โปรดมาถึงตรงเวลา หากมีสถานการณ์พิเศษ กรุณาติดต่อล่วงหน้า"

หลังจากอ่านจบ เสิ่นชิว ปิดอินเทอร์เฟซข้อความ

เดินไปที่จุดบริการอำนวยความสะดวกในบริเวณใกล้เคียง เขาใช้โทรศัพท์มือถือปัดบริเวณเซ็นเซอร์ และเอื้อมมือไปหยิบร่มสาธารณะ

หน้าจอแสดงผลอิเล็กทรอนิกส์จุดบริการอำนวยความสะดวกแสดงการแจ้งเตือนทันที

"เขตปกครองที่สาม หงเหมิน คุณเสิ่น ยืมร่ม โปรดส่งคืนที่จุดบริการแต่ละแห่งภายใน 24 ชั่วโมง" เสิ่นชิว กางร่ม เดินไปบนถนน และเดินไปที่อาคารสำนักงานสี่เหลี่ยมสีน้ำเงินสูงตระหง่านที่อยู่ไม่ไกล

โฆษณาและข่าวเชิงพาณิชย์ทุกประเภทแสดงอยู่บนผนังของอาคารตลอดทาง

"ถ้าคุณรักความงาม ให้ใช้ ‘โลชั่นบำรุงผิวเซียนเยว่’ เพื่อให้ร่างกายของคุณชุ่มชื้น"

"การประชุมใหญ่ของเรดลีก ครั้งที่ 42 สิ้นสุดลงเมื่อวานนี้"

….

ดาวเคราะห์ ที่เสิ่นชิว อยู่บนนั้นเรียกว่า Blue Star ประเทศที่เขาอาศัยอยู่เรียกว่า เรดลีก ซึ่งแบ่งออกเป็น 8 เขตการปกครอง ยิ่งอันดับสูงเท่าใดเขตปกครองก็จะยิ่งมั่งคั่งและมีอำนาจมากขึ้นเท่านั้น และแน่นอน แรงกดดันในการอยู่รอดก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

ภายในแปดเขตการปกครองของ ‘ระบบหงเหมิน’ มีแปดเมืองใหญ่และพื้นที่ที่อยู่อาศัยนับไม่ถ้วนกระจายอยู่ตามรอบนอกของเมือง

แม้ว่าเขตการปกครองทั้งแปดแห่งนี้จะเป็นของหงเหมิน เช่นกัน แต่ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขานั้นหลวมมาก

หลังจากนั้นไม่นาน เสิ่นชิว ก็มาถึงทางเข้าอาคารเซิงหยวน ทั้งอาคารสูงกว่า 500 เมตร มีความสูงจากพื้นทั้งหมดประมาณ 120 ชั้น ผนังกระจกด้านนอกเป็นสีน้ำเงินเข้มและประตูสีทองสูงตระหง่านกว้างมีสไตล์

“ท่านครับ นี่คือ เซิงหยวน กรุ๊ป ผมขอถามได้ไหมครับว่าท่านเป็นใคร”

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเห็น เสิ่นชิว เข้ามาใกล้ จึงเดินเข้าไปหาเขาแล้วถาม

"ฉันมาที่นี่เพื่อสัมภาษณ์"

เสิ่นชิวอธิบายจุดประสงค์ของการมา

"กรุณาแสดงข้อมูลการเชิญ"

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกล่าวอย่างมืออาชีพหลังจากฟัง

เสิ่นชิว หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและแสดงข้อมูลคำเชิญสัมภาษณ์

"โปรดตามฉันมา"

หลังจากยืนยันข้อมูล เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็พา เสิ่นชิว เข้าไปข้างใน

เสิ่นชิว ตามเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเข้าไปในอาคาร เขามองไปรอบ ๆ ล็อบบี้ที่ชั้น 1 สูง 12 เมตร พื้นปูด้วยหินทะเลธรรมชาติ พื้นผิวสวยงามมากและหรูหรา ทรัพยากรทางการเงินของ เซิงหยวน กรุ๊ป คือ แข็งแรงมาก

เสิ่นชิว มองไปตามทางและถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยพาไปที่พื้นที่รอบนชั้นห้าอย่างรวดเร็ว

มีผู้สมัครที่แข็งแกร่งและแข็งแกร่งหลายสิบคนนั่งอยู่ที่นี่ พวกเขาเงยหน้าขึ้นและมองไปที่ผู้มาใหม่ เสิ่นชิว อย่างระแวดระวัง

แต่เมื่อมองไปที่ร่างกายที่เบาบางและธรรมดาของเขา พวกเขามองไปทีละคนและเลิกสนใจ

เสิ่นชิว หาที่นั่งข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ และนั่งลง

ในเวลานี้มีพนักงานคนหนึ่งเข้ามาและตะโกน

"คุณจางหยู"

"ใช่!"

ชายร่างใหญ่ที่กำลังสัมภาษณ์ยืนขึ้นและตะโกนอย่างเร่งรีบ

"ถึงตาคุณแล้ว"

"โอเค"

ชายชื่อจางหยูเดินอย่างกระวนกระวายไปที่ประตูสำนักงานซึ่งอยู่ไม่ไกลพร้อมกับเรซูเม่ในมือ

เสิ่นชิว หลับตาช้าๆและรออย่างเงียบ ๆ

เวลาผ่านไปทีละน้อย

ผู้สัมภาษณ์เต็มไปด้วยพลังและในที่สุดก็ออกมาอย่างน่าสลดใจเหมือนมะเขือม่วงที่ถูกน้ำค้างแข็ง

ในที่สุดก็ถึงคราวของ เสิ่นชิว หลังจากได้ยินเสียงตะโกนเขาก็ลุกขึ้นและเดินไปที่ห้องสัมภาษณ์

หลังจากเข้าไปในสำนักงาน ประตูเซนเซอร์ด้านหลังเขาก็ปิดโดยอัตโนมัติ

เสิ่นชิว ดูที่สำนักงานทั้งหมดเล็กน้อย สำนักงานนี้กว้างขวางมาก การตกแต่งเป็นชุดสีเทา และไม่มีการตกแต่งมากมาย

มีเพียงโต๊ะสัมภาษณ์เรียวๆตรงกลาง

ความสูงของเก้าอี้ทั้งสองด้านของโต๊ะสัมภาษณ์แตกต่างกันเล็กน้อย และผู้สัมภาษณ์สามารถดูถูกผู้สัมภาษณ์ได้โดยธรรมชาติ ทำให้เกิดความรู้สึกกดดัน

"คุณคือคุณ เสิ่นชิว โปรดนั่งลง!"

หญิงสาวที่มีความสามารถ รูปร่างค่อนข้างดี สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว กระโปรงพันสะโพกสีดำ มัดผมจุก กล่าว

"ขอบคุณ"

เสิ่นชิว ไปที่ตำแหน่งสัมภาษณ์และนั่งลง

"แนะนำตัวเอง ฉันชื่อ จางเยว่ รองผู้อำนวยการฝ่ายบุคคลของ เซิงหยวน กรุ๊ป หากไม่มีปัญหาอะไร เราสามารถเริ่มการสัมภาษณ์ได้ โปรดแสดงประวัติโดยละเอียดของคุณ"

จางเยว่ ไม่ลืมที่จะมอง เสิ่นชิว ขึ้นและลง ในขณะที่พูดก็ดูลักษณะและเสื้อผ้า

เธอพบว่าแม้รูปร่างหน้าตาของ เสิ่นชิว จะไม่หล่อเหลานัก แต่เขาก็ดูดี มีผิวพรรณที่สงบ นัยน์ตาลึก และสวมชุดกีฬาสีดำที่ดูดี มีนิสัยที่พิเศษมากบนร่างกายของเขา ซึ่งสร้างความประทับใจแรกพบให้เธอได้ดีมาก

เสิ่นชิว หยิบประวัติส่วนตัวออกมาแล้วส่งให้ จางเยว่ จากนั้นก็นั่งลง

จางเยว่ พลิกดูประวัติย่อโดยละเอียดของเสิ่นชิว พูดถึงเรื่องนี้อย่างระมัดระวัง

เสิ่นชิว

อายุ: 28

เพศ: ชาย

ภูมิลำเนา: ถิ่นที่อยู่ของหงเหมิน · เขตปกครองที่สาม

บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเซนต์โบรี

งานอดิเรก: กีฬาผาดโผน คิกบ็อกซิ่ง

ดวงตาของ จางเยว่ เป็นประกายเมื่อเห็นประวัติย่อของ เสิ่นชิว เธอกล่าว

"คุณ เสิ่นชิว ฉันเห็นว่ามันเขียนว่า คุณเล่นกีฬาผาดโผนทุกประเภท คุณช่วยเล่าให้ฉันฟังมากกว่านี้ได้ไหม"

"ใช่ ฉันชอบกีฬาผาดโผนมาก และฉันก็พิชิตสิบสองเทพแห่งความตายมามากมายหลายครั้ง สำหรับรายละเอียด คุณสามารถดูประวัติการทำงานที่เหลือ มีประวัติ"

เสิ่นชิว ตอบอย่างใจเย็น

จางเยว่ รู้สึกประหลาดใจมากเมื่อ เสิ่นชิว พูดเช่นนั้น เธอเปิดด้านหลังทันที

…

"ในปี 3012 วันที่ 2 เมษายน ฉันได้รับรางวัล ‘ผู้พิชิตการร่อนปีกอย่างอิสระในอากาศ’"

"ในปี 3013 วันที่ 9 มกราคม ฉันได้รับรางวัล ‘ผู้พิชิตภูเขาหิมะด้วยสปีดสเก็ต’"

"ในปี 3016 วันที่ 8 มีนาคม ชนะการแข่งขัน การปีนหน้าผาด้วยมือเปล่า"

"ในปี3018 วันที่ 4 ธันวาคม เป็นผู้ชนะแชมป์แข่งรถวิบาก"

เสิ่นชิว เป็นผู้เล่นกีฬาผาดโผนที่มากฝีมือ การแข่งขันส่วนใหญ่ของเขานั้นอยู่ในเหตุการณ์ท้าตาย จนได้รางวัลมากมาย แทบเรียกได้ว่าไม่ธรรมดา

เมื่อมองดูบันทึกความท้าทายเหล่านี้ จางเยว่ ก็ตกใจอย่างมากเช่นกัน และปากของเขาก็หุบไม่ลง

อย่างไรก็ตาม เมื่อสายตาของจางเยว่จดบันทึกสุดท้ายในเรซูเม่ เธอก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

………………………………………….

คำเตือน: เรื่องนี้เป็นฉบับร่างทั้งเรื่อง มีคำผิดเยอะพอสมควร หากไม่ซีเรียสก็อ่านล่วงหน้าก่อนได้ หลังจากตอนที่ 50 จะขัดเกลาใหม่อีก