ซื้อขยะกลับบ้านตลอด

พื้นที่ D6 ของ หลงเฉิง ในโรงงานรีไซเคิลที่ถูกทิ้งร้าง ซูไป๋ กำลังเปลี่ยนชุดป้องกันมาตรฐาน ชุดป้องกันชนิดนี้เป็นระดับต่ำสุดและสามารถป้องกันรังสีและรังสีบางชนิดได้ โดยทั่วไปความเหนียว และความแข็งค่อนข้างแย่

"ฉันขอย้ำว่าให้ระมัดระวังในการทำภารกิจ ขยะรีไซเคิลบางส่วนมีแนวโน้มที่จะเป็นมลพิษ ดังนั้นอย่าประมาท" ซิสเตอร์ตู้กระตุ้นด้วยเสียงอันดังซ้ำๆ ไม่ใช่ว่าเธอพูดมาก มีหลายครั้งแล้ว โศกนาฏกรรมในอดีตที่พนักงานไม่ให้ความสนใจและล้มตาย

ในไม่ช้าซูไป๋ก็เปลี่ยนเสื้อผ้าตามคำแนะนำ และเดินตามเอ้อโกวจื่อและคนอื่นๆ ออกไป

ลานทั้งหมดเต็มไปด้วยกองขยะแล้ว คราวนี้มันรวมกันจริงๆ เพราะหลายแผนกใน เมืองมังกร กำลังจะถูกเติมเต็ม ดังนั้นพวกเขาจึงเคลียร์ของชำในสต็อกออกบางส่วน ซึ่งหมายความว่าไม่เพียง ผู้ที่มาจากกองทัพอาจผสมกับของเสียทางการแพทย์

ซูไป๋พบมุมที่ค่อนข้างกว้างขวาง หมอบลงและเริ่มพลิกตัวเล็กน้อย

แม้ว่ามือของเขาจะมีถุงมือป้องกันอยู่แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะขยับตัวมากนักถ้าโดนข่วนคงน่าเสียดาย

มองไปรอบๆ ทุกคนทำงานหนักมาก

หลี่ฉง ยืนอยู่ในระยะไกล มองไปที่ ซูไป๋ ที่ทำงานอย่างระมัดระวังด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

"จางเจี้ยน"

"หัวหน้า บอกฉันหน่อย" จางเจี้ยน ตอบด้วยความเคารพ

"ฉันได้ยินมาว่าเงินเดือนของซูไป๋ นั้นใช้ไปกับฝ่ายคุณทั้งหมด" หลี่ฉง ถามอย่างอารมณ์ดี

“เด็กคนนี้ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร เงินเดือนของเขาหมดไปกับการซื้อชิ้นส่วนขยะ ฉันจ่ายเขาในราคาต้นทุน แต่เงินเดือนของเขาไม่สูง ดังนั้นเขาจึงซื้ออะไรไม่ได้มาก” จางเจี้ยนก็เช่นกัน เข้าใจแล้ว ฉันรู้สึกว่าซูไป๋เป็นคนสิ้นเปลืองมาก ซื้อขยะกลับบ้านตลอด

“จากวันนี้ไป คุณสามารถให้เขาได้ทุกอย่างที่เขาต้องการซื้อ ตราบใดที่ไม่มีปัญหาพิเศษ สำหรับเงิน ถ้าเงินเดือนของเขาไม่พอ คุณก็สามารถให้เครดิตเขาได้” หลี่ฉง ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"อ่า ฉันเข้าใจแล้ว" จางเจี้ยน มีสีหน้าไม่เชื่อ คุณต้องรู้ว่าเจ้านายไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน

….

แถวของทหารชั้นยอดที่สถานีอวกาศหลงหยินยืนอย่างเรียบร้อยที่ทางออกของท้องฟ้าและรอ

ยืนอยู่ตรงกลางเป็นชายร่างสูงใหญ่ที่มีกล้ามเนื้อระเบิดทั่วร่างกาย สวมเครื่องแบบทหารที่เต็มไปด้วยเหรียญตรา และใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง

“รีสลิง ทำไมผู้บัญชาการวังและคนอื่นๆ ไม่ลงมาล่ะ” ชายหนุ่มข้างๆ เขาถามอย่างกระวนกระวายในขณะที่เขามองไปรอบๆ

"ซูกัง!" รีสลิงตวาดอย่างโหดเหี้ยม

ซูกังตื่นตัวทันใด ปิดปากและหยุดพูด แต่สีหน้าของเขายังคงกังวล สงสัยว่าทำไมเยว่หยิงไม่ลงมา

ริสลิ่ง หรี่ตามอง ซูกัง และพูดว่า "ยังเร็วอยู่ พวกเขากำลังลงมาอย่างเป็นทางการ และพวกเขายังต้องตรวจสอบและฆ่าเชื้อด้วยตนเอง และเรามาที่นี่เพื่อต้อนรับพวกเขาในขั้นต้นเท่านั้น จากนั้นทุกคนบนยานจะถูกกักกัน นานกว่า 15 วัน"

"เอ๊ะ ทำไมล่ะ?"

"ทุกครั้งที่เดินทางไกล ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาจะประสบอะไร พบเจออะไร และจะได้อะไรกลับมา ดังนั้นการคาดเดาเรื่องนี้จึงเป็นเรื่องที่ฉลาดที่สุด โลกที่มีความอาฆาตพยาบาทอย่างที่สุด" ริสลิ่ง พูดอย่างเรียบง่าย

“สิบห้าวันใครตั้งกฎ” ซูกังตอบอย่างโกรธเคือง

“พูดอีกครั้ง ไอ้สารเลว?” ริสลิ่ง หันหัวของเขาและเหล่ไปที่ ซูกัง

“ถ้าฉันไม่พูดจริงๆ ในเมื่อฉันเป็นผู้บัญชาการสถานีอวกาศหลงหยิน คุณทำผิดกฎแบบนี้” ซูกังพึมพำเสียงเบา

“ดังกว่านี้” รีสลิ่งพูดอย่างโกรธจัด

ซูกังปิดปากทันที

ในห้องบัญชาการของชางฉง, เยว่หยิง นั่งบนเก้าอี้และประกาศให้ทุกคนทราบ

"เรียนบุคลากรทุกท่าน ชางฉง ประสบความสำเร็จในการลงจอดที่สถานีอวกาศ หลงหยิน สหายที่รัก เราใช้เวลามาสิบปี สองเดือน 12 วัน และในที่สุดก็กลับบ้านด้วยความตื่นเต้น แต่ยิ่งเวลานี้มากเท่าไหร่ เราต้องตั้งสติและปฏิบัติตามขั้นตอนต่อไป ฉันหวังว่าสหายของฉันทุกคนจะเสร็จสิ้นการตรวจสอบขั้นสุดท้ายและกลับสู่ประเทศที่สวยงามของเราด้วยกัน เราจะนำวันหยุดที่ยอดเยี่ยมไปด้วยกัน”

“เจ้าหน้าที่ส่วนภูมิภาคโปรดเริ่มจัดการเรื่องการส่งคืน"

"ทุกคนในโกดังวัสดุ โปรดทำการตรวจสอบขั้นสุดท้าย หลังจากการตรวจสอบเสร็จสิ้น โปรดออกจากตำแหน่งของพวกเขาและไปที่พื้นที่แยกชั่วคราว"

เยว่หยิงเดินไปที่ห้องบัญชาการหลังจากอธิบาย

ประตูโลหะสีเงินของห้องบัญชาการเปิดออกโดยอัตโนมัติ และทหารที่ยืนอยู่สองข้างทางเดินทำความเคารพทีละคน

"นายท่าน เยว่หยิง คุณจะไปไหน?"

"ฉันกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับวัสดุสำรอง ขอลองดูก่อน"

"ขอบคุณ"

"ทุกคนเหมือนกัน" เยว่หยิง ตอบอย่างนุ่มนวลด้วยรอยยิ้ม

“เยว่หยิง!” เสียงเรียกจากที่ไม่ไกล

เยว่หยิง หันศีรษะของเธอช้าๆ และเห็นว่าเธอเป็นโลลิในชุดเครื่องแบบทหารที่สั้นมาก และข้างๆ เธอมีชายหนุ่มรูปงามยืนอยู่ ครึ่งหนึ่งของดวงตาของเธอถูกปิดด้วยผมหน้าม้า

"จางลี่ ทำไมคุณถึงมาที่นี่" เยว่หยิงถามด้วยรอยยิ้ม

จางลี่ ขึ้นมาจับแขนของ เยว่หยิง และพูดด้วยรอยยิ้ม: "ไม่ใช่เพราะคุณยุ่ง ฉันมาที่นี่พร้อมกับพี่ชายของฉันเพื่อช่วย"

"คุณเยว่หยิง" ชายรูปงามที่ยืนถัดจาก จางลี่ ได้รับการต้อนรับอย่างมาก สุภาพ

“ผู้พันจางลู่!” เยว่หยิงตอบอย่างสุภาพ

"คุณเยว่หยิง ​​ฉันหวังว่าเราจะช่วยคุณแบ่งเบาภาระได้บ้าง"

เยว่หยิงมองไปที่จางลี่ที่เบิกตากว้าง และตอบด้วยรอยยิ้มที่ทำอะไรไม่ถูก "โอเค ไปกันเถอะ"

"เยี่ยมมาก!" จางลี่ กล่าวอย่างตื่นเต้น

ทั้งสามเดินไปที่ลิฟต์ด้วยกัน

ไม่นานทั้งสามคนก็เดินเข้าไปในลิฟต์พร้อมกัน

"โปรดป้อนคำสั่ง" เสียงเครื่องกลแบบเก่าดังขึ้น

เยว่หยิง กดพื้นที่ขนส่งหมายเลข 7 และป้อนรหัสลับและการตรวจสอบลายนิ้วมือในเวลาเดียวกัน

"การระบุตัวตนผ่านไปแล้วโดยแจ้งว่าพื้นที่ขนส่งหมายเลข 7 เป็นพื้นที่ปรับตัวที่ไม่มีแรงโน้มถ่วงโปรดเตรียมการป้องกันและเตรียมการเปลี่ยนล่วงหน้า" เสียงเตือนทางกลดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ไม่นานลิฟต์ก็เริ่มเคลื่อนที่และเร่งความเร็วอย่างรวดเร็ว

จางลี่ จับมือ เยว่หยิง และถามอย่างตุ้งติ้ง

"เยว่หยิง คราวนี้ไปเที่ยวที่ไหนกัน"

"หือ? ฉันวางแผนที่จะไป เมืองมังกร ฉันไม่ได้ไปที่นั่นมาหลายปีแล้วและฉันก็คิดถึงมันนิดหน่อย"

"เมืองมังกร เยี่ยมมาก พวกเรากำลังจะไป เมืองมังกร เหมือนกัน ทำไมเราไม่ไปด้วยกันล่ะ” จางลี่ พูดอย่างมีความสุข

"ถูกต้อง ไปกันเถอะ ท้ายที่สุด ครอบครัวของเราก็อยู่ใน เมืองมังกร เช่นกัน ดังนั้นเราสามารถให้ความบันเทิงแก่คุณในฐานะเจ้าของบ้านได้" จางลู่ ที่อยู่ด้านข้างกล่าวเสริม

เยว่หยิง ยังลังเลเล็กน้อย เธอวางแผนที่จะเดินทางคนเดียว

"พี่สาว เยว่หยิง ไปด้วยกันเถอะ! การอยู่คนเดียวมันน่าเบื่อจริงๆ" จางลี่ มอง เยว่หยิง ด้วยสายตาที่น่ารักของเธอ

“โอเค ฉันกลัวคุณ” เยว่หยิง ตอบอย่างช่วยไม่ได้

"เยี่ยมมาก! ขอบอกเลยว่า เมืองมังกร นั้นสนุกมากและมีอาหารอร่อยมากมาย..." จางลี่ พูดไม่หยุด

ในเวลานี้ เสียงเตือนทางกลไกดังขึ้น

"คำเตือน! เราได้เข้าสู่พื้นที่เปลี่ยนผ่านที่ 7 แล้ว โปรดเตรียมชุดป้องกันที่เกี่ยวข้องด้วย"

เยว่หยิงยื่นมือออกไปเพื่อป้อนคำสั่งบางอย่างบนผนัง และทันใดนั้น กำแพงก็แตกออก และชุดป้องกันแบบพกพาสามชุดก็โผล่ออกมา

เยว่หยิง ทั้งสามคนหยิบชุดออกมาสวมใส่ จากนั้นกดปุ่มสตาร์ท ชุดป้องกันถูกเปิดใช้งานทันที ก๊าซส่วนเกินทั้งหมดภายในถูกระบายออก และรูปร่างที่เพรียวบางและแข็งแรงของเยว่หยิง และจางลู่ ปรากฏทันที สำหรับ จางลี่ เธอสามารถถูกเพิกเฉยได้อย่างสมบูรณ์ เช่นเดียวกับประโยคนั้น ความน่ารักไม่มีค่าเมื่อเทียบกับความเซ็กซี่ ทันทีที่ เยว่หยิง เปิดประตูลิฟต์เหล็ก พวกเขาทั้งสามก็ลอยขึ้นทันที

ข้างหน้าพวกเขาคือทางเดินอวกาศที่กลวงและโปร่งใส จากที่นี่ไปยังคลังวัสดุ มันเป็นพื้นที่สุญญากาศที่ไม่มีแรงโน้มถ่วงและแรงโน้มถ่วงต่ำ