สนับสนุนพวกเขาจากระยะไกล

หลังจากนั้น เฉินหวู่มีปฏิกิริยาก่อน และพูดกับซูไป๋และคนอื่นๆ ว่า "เราสนับสนุนพวกเขาจากระยะไกล!"

"อย่างไรก็ตาม เราไม่มีสไนเปอร์! มันยากที่จะให้การสนับสนุนที่ถูกต้อง! และถ้าเรายิงอย่างผลีผลาม?” จ้าวเฉา ถามอย่างเป็นห่วง

"แยกย้ายกันโจมตีเถอะ! เป็นการดีที่จะดึงดูดความสนใจของพวกเขาอย่างน้อยก็แบ่งปันแรงกดดันกับพวกเขา" ซูไป๋ มองไปรอบๆ พื้นที่ที่นี่ค่อนข้างว่างเปล่าแม้ว่าจะมีบล็อกคอนกรีตที่พังทลายอยู่ทุกหนทุกแห่งและเหล็ก แต่ยังดีสามารถเป็นที่กำบัง

"ดี!" เฉินหวู่เห็นด้วย

เฉินหวู่ และ จ้าวเฉา แยกย้ายกันไปอย่างชำนาญ! แตะไปที่จุดกำบังที่เลือก

เมื่อ เอ้อโกวจื่อ กำลังจะจากไป ซูไป๋ ก็ดึงเขากลับมา และ เอ้อโกวจื่อ ก็มองไปที่ ซูไป๋ อย่างสงสัย

“เป็นอะไรไป? คุณไม่อยากกระจายกำลังสนับสนุนไม่ใช่เหรอ?”

“เอาปืนในมือมาให้ฉัน แล้วคุณก็ไม่ต้องเข้าร่วมทีม คุณไม่มีประสบการณ์การต่อสู้ กลับไปที่ท่อน้ำทิ้ง! มันปลอดภัยกว่าที่นั่น" หลังจากพูดจบ ซูไป๋ก็เปลี่ยนปืนในมือ ส่งปืนพกให้เอ้อโกวจื่อ

เอ้อโกวจื่อรีบส่งปืนไรเฟิลในมือให้ซูไป๋ และรับปืนพกจากซูไป๋

"ตกลง!"

ซูไป๋ไม่ได้พูดไร้สาระ และเดินไปที่กองเศษหินอีกกองหนึ่ง เขาพบพื้นที่ที่ค่อนข้างสูง จากนั้นจึงนอนลงบนนั้น เขามองไปที่กลุ่มที่ต่างกันต่อหน้าเขา รู้สึกเสียวซ่า

ซูไป๋ไม่ได้ยิงผลีผลาม เพราะแรงรีคอยล์ของปืนแต่ละกระบอกต่างกัน แม้ว่าจะเป็นปืนกระบอกเดียวกัน แรงรีคอยล์ก็ต่างกันเล็กน้อย และถ้าควบคุมไม่ดีก็จะผิดพลาดได้ อาวุธสำคัญกว่า มากกว่าชีวิต เพราะความรู้สึกที่คุ้นเคยในสนามรบเป็นที่พึ่งเดียวของเขา ดังนั้นการโลภจึงไม่ใช่เรื่องดี และควรใช้อย่างระมัดระวังและยืดหยุ่นที่สุด

“ทักษะและความแข็งแกร่งของเธอนั้นไม่ธรรมดา ราวกับว่าเธอเกิดมาเพื่อการต่อสู้” ซูไป๋อดไม่ได้ที่จะมองอีกครั้ง

สายพันธุ์ต่าง ๆ มากมายพุ่งเข้ามาราวกับถูกสับผัก!

ซูไป๋มีความรู้สึกว่าถ้าไม่มีพวกเขาสนับสนุน ผู้หญิงคนนั้นอาจจะสามารถฆ่าไอ้สารเลวพวกนี้ได้ด้วยตัวเอง

จริงๆ แล้วความแข็งแรงระหว่าง Type I กับ Type II เอเลี่ยนสปีชีส์ นั้นไม่ต่างกันมากนัก ส่วนมากตัวโตๆ หน่อย แล้วก็ตีได้อีก 2-3 ตัว ถ้าจะบอกว่ามันต่างกันจริงๆ ก็ว่าได้ คือ ช่องว่างระหว่างสปีชีส์ต่างๆ ต่างกันเล็กน้อย แต่สำหรับ Type III ขึ้นไปนั้นแตกต่างกัน ความแตกต่างทุกอย่างในโมเดลมีความแตกต่างอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ Type IV ขึ้นไป เนื่องจากเปลือกชีวภาพชั้นนอกได้สุกเต็มที่ และ ความต้านทานต่อการต่อสู้ของมันเพิ่มสูงขึ้นอย่างทวีคูณ ซึ่งอาวุธธรรมดาไม่สามารถจัดการได้ และแน่นอนว่าจำนวนนั้นหายากมาก

ปืนในมือของ เยว่หยิง หมดกระสุนแล้วในเวลานี้ ดังนั้นเธอจึงได้แต่ยืนอยู่กับที่ เธอมองดูหญิงสาวตรงหน้าเธอฆ่าเผ่าพันธุ์ต่างดาวที่พุ่งเข้ามา เธอยังดูไม่เชื่อ เธอรู้ว่า ทหารมีความพิเศษ ผู้คนแข็งแกร่งมาก แต่ก็ไม่คิดว่าจะแข็งแกร่งขนาดนี้

สมกับที่ได้ชื่อว่าเป็นนักรบเดนตายผู้ปีนออกมาจากขุมนรก!

เมื่อ เยว่หยิง เฉื่อยชา พื้นก็ขยับเล็กน้อย ซูไป๋และคนอื่น ๆ สังเกตเห็นบางอย่างแปลก ๆ ในเวลาเดียวกัน หญิงสาวหันกลับมาและลงจอดข้างๆ เยว่หยิง อีกครั้ง

ก่อนที่ เยว่หยิง จะรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น

หญิงสาวเหยียดมือซ้ายออกและโอบเอวอันเรียวยาวของ เยว่หยิง

ในวินาทีต่อมา พื้นที่พวกเขาอยู่ก็พังทลายลง! หญิงสาวในชุดดังกล่าวพา เยว่หยิง กระโดดออกไปอย่างคล่องแคล่ว!

ปากเปื้อนเลือดก็ยื่นออกมาจากช่องว่างที่ยุบ!

คลิก!

เสียดายไม่ได้กัด!

ทันใดนั้น เสียงคำรามดังกึกก้องไปทั่วทางเดิน! ความตกใจทำให้หูของซูไป๋เจ็บ

"นี่มันนรกจริงๆ! ราชาหนูหมาป่า Type III ฉันจะลืมผู้ชายคนนี้ไปได้อย่างไร หนูหมาป่าอาศัยอยู่เป็นฝูง และมีความเป็นไปได้สูงที่จะมีสิ่งมีชีวิต Type III ถือกำเนิด!"

ซูไป๋มองจากใบหน้าของ ราชาหมาป่าประเภทที่ 3 ปีนขึ้นมาจากพื้นเป็นสีเขียว และลำตัวใหญ่โตสูง 5 เมตร มันเป็นรถถังเคลื่อนที่ทั่วไป ขนบนลำตัวมีแนวโน้มที่จะทำให้โลหะแข็งบางส่วน ไม่จำเป็นต้องพูด กรงเล็บของมันสามารถ ฉีกขาดง่าย คุณสามารถเห็นได้ว่ามันคมแค่ไหนเมื่อคุณเจาะเหล็กและชั้นคอนกรีตบนพื้น แต่ผู้ชายคนนี้มีค่ามากกว่า เอโลกี ที่ถูกฆ่าตายในพื้นที่ D6 ก่อนหน้านี้ และกรงเล็บของมันก็เป็นวัสดุที่หายากสำหรับการสร้างอาวุธ!

แน่นอน สัตว์ประหลาดตัวนี้ฆ่าไม่ง่าย ถ้านับกันง่ายๆ ในแง่ของพลังรบ ก็ไม่ต่างจากสัตว์ร้าย เอโลกี มากนัก แต่ตัวนี้มี IQ สูง บวกกับพรสวรรค์ในการขุดหลุมและหลบหนี มันยากยิ่งกว่าที่จะฆ่ามัน

ซูไป๋ส่ายหัว คิดเกี่ยวกับสิ่งที่เขากำลังคิด คงจะดี ถ้าไอ้ตัวนี้ไม่ฆ่าพวกเขาตายหมด คือต้องรู้ว่าที่นี่ไม่มีอาวุธหนัก และสัตว์ประหลาดตัวนี้ไม่มีจุดอ่อนร้ายแรงที่ชัดเจน

หลังจากที่หญิงสาวลงที่ด้านบนของรถไฟโดยมี เยว่หยิง อยู่ในอ้อมแขนของเธอ เธอเหลือบมองไปที่ราชาหนูหมาป่าที่กำลังโจมตี และขมวดคิ้วเล็กน้อย

ไม่ใช่ว่าเธอกลัวสัตว์ประหลาดตัวนี้ แต่เป็นเพราะเธอยังคงต้องการความมั่นใจในความปลอดภัยของเยว่หยิง และเผ่าพันธุ์เอเลี่ยนต่างมารวมตัวกัน พวกเขาจะไม่บอกคุณให้ระวังตัว พวกมันทั้งหมดรุมเข้ามา!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เด็กหญิงก็กอดเยว่หยิงและหันหลังกลับเพื่อแยกตัวออกจากการปิดล้อม แต่เมื่อเธอหันกลับมา เธอเห็นสายพันธุ์เอเลี่ยนหลายสิบชนิดล้อมรอบเธอ ขวางทางเธอไว้

ก่อนหน้านี้มีศัตรูที่แข็งแกร่ง แต่ถนนด้านหลังถูกปิดกั้นอีกครั้งและเราตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

บูม!

ในขณะนี้ เสียงปืนดังขึ้น และหนูหมาป่าที่กำลังจะโจมตีหญิงสาวถูกยิงเข้าที่ศีรษะ

ทันใดนั้น ซูไป๋ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดและเหนี่ยวไกก่อน แม้แต่เฉินหวู่และจ้าวเฉาก็ยังผงะ!

น่าเสียดายที่ทันทีที่เสียงปืนดังขึ้น ดวงตาสีเขียวหลายสิบคู่ก็หันมามองที่ซูไป๋ นี่คือผลที่ตามมา

โชคดีที่ซูไป๋ล่อเอเลี่ยนสปีชีส์ส่วนใหญ่ในบริเวณรอบนอกออกไป

"กองทัพช่วยเหลือมาถึงแล้ว!" เยว่หยิง กล่าวอย่างตื่นเต้น

หญิงสาวเปล่งเสียงที่เยือกเย็นราวกับฤดูหนาว: "นักสู้ธรรมดาสี่คน หนึ่งในนั้นซ่อนตัวอยู่ และพลังการต่อสู้ของพวกเขาไม่อาจมองข้ามได้! แต่ความกล้าหาญนั้นน่ายกย่อง!"

หญิงสาวเพิ่งพูดจบ ร่างขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นข้างหลังเธอ

ดวงตาสีเขียวเข้มขนาดลูกบาสเก็ตบอลจ้องมองเธอราวกับยมทูต

"ไม่ดี!"

ทันทีที่หญิงสาวพูดจบ เธอก็กระโดดถอยหลังทันที พลิกตัวกลางอากาศโดยมี เยว่หยิง อยู่ในอ้อมแขนของเธอ และลงสู่พื้นอย่างราบรื่น

และทันทีที่เธอร่อนลงมา กระรอกดินสองตัวที่กำลังรอเหยื่อของพวกมันก็ถูกยิงตรงศีรษะและล้มลง

การประสานงานที่สมบูรณ์แบบในขณะนี้ยังทำให้หญิงสาวประหลาดใจอยู่พักหนึ่ง

บูม!

โบกี้รถไฟที่หญิงสาวยืนอยู่ก่อนหน้านี้เสียรูปจากการตบของราชาหมาป่าและหนู พลังของมัน สามารถจินตนาการได้ แม้ว่ามันจะได้รับการปกป้องโดยอุปกรณ์เพาะพันธุ์โลหะผสมนาโนรุ่นที่สี่ ถ้ามันถูกตบหน้า มันอาจจะกลายเป็นเนื้อเค้ก

“ทำไมคุณยังยืนอยู่ตรงนั้น หนีไปสิ! คุณรอตายอยู่หรือเปล่า” ซูไป๋กังวลมากจนอดไม่ได้ที่จะตะโกน

หลังจากได้ยินเสียงตะโกนของซูไป๋ เด็กหญิงก็กอดเยว่หยิง ​​และแยกตัวออกไปทางซูไป๋และคนอื่นๆ

เมื่อเห็นว่าเหยื่อผู้ต่ำต้อยต่อหน้าเขากล้าที่จะเล่นกับมัน ดวงตาขนาดใหญ่ของราชาหนูหมาป่าก็แดงก่ำด้วยความโกรธ!

มันพุ่งขึ้นไปราวกับรถถัง ราวกับว่ามันกำลังจะฉีกเหยื่อที่อยู่ข้างหน้ามันเป็นชิ้นๆ!

การปะทุในทันทีทำให้ราชาหมาป่าและหนูพุ่งเข้าหาเหยื่ออย่างรวดเร็ว เหวี่ยงกรงเล็บอันแหลมคมของมันแล้วกวาดไปทั่ว

"ระวังข้างหลังคุณ!" เฉินหวู่ จ้าวเฉา และซูไป๋เห็นฉากนี้และตะโกนพร้อมกัน

หญิงสาวขมวดคิ้ว จู่ๆ ก็ฉายความคล่องแคล่วของเธอ กระโดดขึ้นไปเหยียบอุ้งเท้าของราชาหนูหมาป่าดินโดยมีเยว่หยิงอยู่ในอ้อมแขนของเธอ จากนั้นก็กระโดดจากอากาศอีกครั้งด้วยพละกำลังของเธอ และกระโดดขึ้นไปบนหน้าของราชาหมาป่าดิน

วือ!

ทันใดนั้นหญิงสาวก็โบกดาบคมในมือของเธอ!

คลิก!

แผลที่น่าตกใจเกิดขึ้นบนใบหน้าของราชาหนูหมาป่าอย่างกะทันหัน!

ราชาหนูหมาป่าดินกำลังเจ็บปวด แต่เขาก็ไม่สะดุ้งและกระแทกศีรษะอย่างรุนแรง

สีหน้าของหญิงสาวขยับเล็กน้อย เธอคาดคะเนผิด! คว้า เยว่หยิง ไว้ในอ้อมแขนของเธออย่างรวดเร็ว! แผ่นหลังเปิดกว้าง และดูเหมือนว่าคนทั้งร่างจะถูกกระแทกอย่างแรง บินออกไปราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่

กระแทกพื้น!

บูม!

พื้นเหล็กทั้งหมดจมลงโดยตรง! ตายหรืออยู่ไม่เป็นที่รู้จัก!

หมาป่าดินและราชาหนูไม่ยอมให้เหยื่อมีโอกาสหายใจ เพียงแค่กระโดดข้ามและทุบลงอีกครั้งด้วยกรงเล็บอันแหลมคมของมัน