เราแค่รอดูผลอย่างเงียบๆ

"ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะไม่มีใครรู้ว่ามันคืออะไร เจ้าแค่ต้องตามเบาะแสที่ข้าให้ไว้เพื่อค้นหามัน เมื่อเจ้าพบสิ่งนั้น เจ้าย่อมรู้ว่ามันคืออะไร และอย่าทำให้ผู้คนในเมืองมังกรตื่นตระหนก หานเหว่ย รับมือได้ยากมาก ตราบใดที่เขาพบสิ่งผิดปกติ เขาจะเป็นเหมือนตัวหนอนทาร์ซัสที่เอ้อระเหย! ถึงเวลานั้นจริงๆ เราอาจต้องยอมแพ้”

"เบาะแสที่คุณให้มามีประโยชน์ไหม เบาะแสมาจากไหนเมื่อพื้นที่ C3 ถูกทำลายแบบนั้น"

"เอาล่ะ ให้ฉันให้เบาะแสอีกข้อหนึ่ง ถ้าคุณหาเป้าหมายไม่ได้จริงๆ บางทีคุณอาจจะเริ่มจากเยว่หยิง อาจจะมีเงื่อนงำบางอย่าง แต่จำไว้ อย่าเสียงดัง มีคนจับตามองเราอยู่แล้ว"

"คุณไม่ต้องสอนฉันหรอก ฉันรู้วิธีทำ"

"ฉันตั้งหน้าตั้งตารอ ผลลัพธ์ของคุณ แต่คงไม่นานเกินไป เราเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว"

"ฮึ่ม!"

ไม่นานร่างทั้งสองก็ออกจากมุมมืด และทุกอย่างก็เงียบลงอีกครั้งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

….

ไม่กี่วันต่อมา ในอาคารห้องปฏิบัติการ ซูไป๋กำลังระบุและรื้อชิ้นส่วนหลายชิ้น

หวังซูโอยืนอยู่ด้านหน้าและพูดเสียงแหบพร่า: "ในฐานะช่าง ทักษะพื้นฐานจะต้องแข็งแกร่งมาก เพราะนี่คือรากฐานสำหรับการสร้างอาณาจักรจักรกลของคุณ จากกองชิ้นส่วนที่อยู่ตรงหน้า คุณต้องเลือก ชิ้นส่วนที่ไม่มีปัญหาด้านคุณภาพ และชิ้นส่วนที่คุณคิดว่าสามารถใช้ในระบบส่งกำลังได้…”

หวงฉี เกาหัวของเขา และเหลือบมองซูไป๋ เป็นระยะๆ แต่ก็น่าเสียดายที่ชิ้นส่วนของทุกคนแตกต่างกันและยุ่งเหยิง

"โปรดใช้ความระมัดระวังเมื่อเลือก เพราะบ่อยครั้งที่การตัดสินใจผิดเล็กน้อยหรือการตัดสินใจที่ผิดพลาดของคุณจะทำให้อาวุธมีอันตรายแอบแฝงอย่างร้ายแรง แม้ว่าจะเป็นสกรูหรือปะเก็นขนาดเล็กก็ตาม"

"จำไว้ว่า นี่เป็นข้อห้ามที่ยิ่งใหญ่!"

...

ในที่สุดคลาสเรียนก็จบลง

หวงฉี และ หลัวจู หายใจเข้าลึกๆ และในขณะนี้ หวังซู ก็พูดขึ้น

“ฉันมีเรื่องจะประกาศ แม้ว่าหัวหน้าทีมและคนอื่นๆ ที่คล้ายกันจะไม่ถูกเลือกจนกว่าจะผ่านการทดสอบครั้งแรก กลุ่มต่างๆ ก็เริ่มถูกแบ่งได้ เบื้องต้น สี่คนในหอพักจะถูกจัดตั้งเป็นหนึ่งกลุ่ม แต่ละกลุ่มจะได้รับการทดลองอิสระขนาดเล็ก มีคลังสินค้า ในอนาคต โรงเรียน จะปล่อยงานกลุ่มเป็นระยะๆ แต่ละครั้ง เครดิตจะถูกให้หรือหักตามความสำเร็จของกลุ่ม คุณต้องทำ 72 หน่วยกิตในแต่ละปีจึงจะมีสิทธิ์ เข้าสอบปลายปี แน่นอน หัวหน้ากลุ่ม ถ้าทำได้ดี จะได้หน่วยกิตพิเศษ และถ้าทำไม่ดี โดนหัก 2 เท่า ทำได้ ยังได้รับเครดิตพิเศษสำหรับผลงานที่โดดเด่นของคุณ และคลับต่างๆ ยังสามารถให้เครดิตบางอย่างแก่คุณ จบเพียงเท่านี้ สำหรับวันนี้”

“เลิกเรียนแล้ว~”

“ลาก่อน อาจารย์...”

หวงฉี และ หลัวจู มองไปที่ ซูไป๋ ด้านข้างเหยียดเอวและบ่น

“ฟังแล้วเหนื่อยเลย”

“ไม่เท่าไหร่” ซูไป๋ไม่รู้สึกอะไร

“ลืมมันไปเถอะ เหนื่อยก็ไม่เป็นไร สิ่งสำคัญคือเราได้รับมอบหมายให้เข้าร่วมกลุ่ม สิ่งนี้ควรค่าแก่การเฉลิมฉลอง แม้ว่าจะมีแมลงวันอยู่ในคลับก็ตาม แม้แต่ เซียวคุน ก็อยู่ในกลุ่มของเราด้วย แต่มันก็ไม่สำคัญ ตราบใดที่หัวหน้ากลุ่มไม่ใช่เขา” หวงฉี กล่าวด้วยอารมณ์บางอย่าง

“ว่าแต่ คลับคืออะไร” จู่ๆ ซูไป๋ก็นึกขึ้นได้และถาม

"ชมรม คุณยังไม่ได้สมัครใช่ไหม เราสมัครตอนที่เรามาที่นี่ มีชมรมมากมายและข้อกำหนดในการรับเข้าก็ง่ายมาก เลือกตามความสนใจและงานอดิเรกของคุณ"

"เข้าใจแล้ว"

"ไปกันเถอะ กินข้าวกัน"

….

ที่ขอบผนังกั้นในพื้นที่ F6 ของเมืองมังกร ร่างในชุดกันลมสีดำและฮูดยืนอยู่บนช่องว่างในผนังกั้น มองไปที่ พื้นที่ยึดครองที่มืดมนด้านนอก

ในเวลานี้มีร่างสองร่างมาจากข้างหลังเขา

ร่างในชุดคลุมกันลมสีดำหันกลับมาช้าๆ ทำเสียงต่ำ

"คุณมาช้ากว่าที่คาดไว้"

"ฉันไม่เหมือนคุณ ฉันจะทำอะไรก็ได้ อิสระมาก"

"หืม ของที่ฉันขอให้คุณเอามาจากไหน"

"นี่!"

หลังจากพูดจบ ร่างที่เดินเข้ามาก็หยิบกระเป๋าใส่โลหะหนักออกมาและยื่นให้คนตรงหน้าเขาที่สวมเสื้อกันลม

ชายคนนั้นเปิดกล่องโลหะและชำเลืองดูสิ่งที่อยู่ในนั้น

เขาเพียงแค่ปิดมันและเตรียมจะออกไปพร้อมกับกระเป๋าเดินทางในมือ

ร่างหนึ่งที่อยู่ข้างหลังเขาถามว่า "คุณจะไปจริงๆหรือ มันอันตรายมากไหม ฉันไม่เข้าใจ คุณอยู่ในความสงบมาหลายปีแล้ว"

"นี่คือธุระของฉัน ฉันไม่ต้องการความคิดเห็นของคุณ และสิ่งที่ฉันบอกคุณ คุณแค่ต้องทำให้เสร็จเพื่อฉัน"

"ฉันไม่ค่อยเข้าใจ เด็กนั่นเกี่ยวอะไรกับคุณ"

“คุณไม่จำเป็นต้องเข้าใจ คุณแค่ต้อง ให้เขากินบ้างก็ดี แค่ไม่อดตายก็พอ”

“โอเค ขอให้โชคดี” ทันทีที่เขาพูดจบ เขาก็เห็นร่างหนึ่งสวมเสื้อกันลม ถือกล่องเหล็กกระโดดเข้าไปใน พื้นที่ยึดครองของข้าศึก และในที่สุดก็ลอยหายไปในความมืด

ในเวลานี้ ร่างทั้งสองยังคงยืนอยู่ตรงนั้น

ยามนี้ ร่างทั้งสองยกหมวกขึ้น และเผยให้เห็นว่าพวกเขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก หลี่ฉง และลุงไห่

ลุงไห่ถามอย่างลังเลว่า "จะไม่เป็นไร จริงๆหรือ"

"มีอะไรเหรอ?" หลี่ฉงแสดงรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้าแก่ๆ ของเขา

“ที่คนๆ นั้นบอกว่า แค่จะให้เด็กคนนั้นกินอิ่มนอนหลับได้ก็พอ แต่คุณให้เขาเป็นศิษย์ แล้วส่งเขาไปเรียนโรงเรียนเตรียมทหาร”

“แล้วไง ในเมื่อไอ้แก่คนนี้ไม่ชอบมัน และฉันก็ตกหลุมรักเด็กคนนี้ ฉันจะปล่อยให้เขาฝังความสามารถดีๆ แบบนี้ได้ยังไง ไอ้แก่นั่นขี้เหนียวเกินกว่าจะสอนวิทยาการให้เด็กได้ ฉันจะรับไว้เอง”

“แต่หากเขารู้เรื่องนี้ เขาจะทำอะไรกับคุณ หรือทำอะไรกับเขา!"

"อย่ากังวล ยังคงเป็นคำถามว่าเขาจะกลับมามีชีวิตได้อีกหรือไม่ หลังจากที่เขาจากไป"

"ถูกต้อง"

"อย่ากังวลกับเรื่องพวกนั้นเลย คุณเตรียมตัวยังไงบ้างสำหรับสิ่งที่ฉันขอให้ทำ"

"พูดตามตรง ฉันไม่มีความมั่นใจเลย รู้ไหมว่าเราเขาเข้าโรงเรียนเตรียมทหารในช่วงสงคราม อะไรจะเกิดขึ้นในเวลานี้ มันอาจไม่ใช่เรื่องดีก็ได้ แม้ว่าฉันรู้ว่าคุณเห็นค่าเขามาก แต่ถ้าพลาดไปล่ะ อีกอย่าง เรานำคนจำนวนมากเข้ามาในเมือง นี่จะมีปัญหาหรือเปล่า” ลุงไห่พูดอย่างลังเล

"เราแค่รอดูผลอย่างเงียบๆ ไปกันเถอะ!"

"ตกลง"

ในเมืองมังกร โรงเรียนทหาร ซูไป๋กำลังเดินอยู่ในจัตุรัสของมหาวิทยาลัยและเห็นกลุ่มคนยืนดูอะไรบางอย่าง ป้ายโฆษณาคือข้อมูลการรับสมัครของสโมสรทั้งหมด

อย่างไรก็ตาม ช่องว่างระหว่างความสัมพันธ์เหล่านี้กับความคาดหวังของซูไป๋นั้นค่อนข้างใหญ่ แต่ก็ยังพอรับได้ แต่มันก็ฮาร์ดคอร์ไปหน่อย

ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น มันถูกเขียนบนโปสเตอร์ล่าสุดของชมรม

ทึ่บ!

และมาพร้อมกับภาพเครื่องบินรบอวกาศรุ่นล่าสุด Explorer U-03 เป็นอัลบั้มโปรโมท!

รายละเอียดการรับสมัครตามเอกสารแนบด้านล่าง

ประการแรก ผู้สมัครจะต้องเป็นนักเรียนของโรงเรียนการทหาร ประการที่สอง ผู้สมัครจะต้องมีเครื่องบินประจำตำแหน่งและเครื่องบินขับไล่ไอพ่นหนึ่งลำขึ้นไป (คุณสามารถรับส่วนลด 20% สำหรับการซื้อของชมรม) ประการที่สาม คุณต้องจ่าย 100,000 เหรียญ ต่อภาคการศึกษา เป็นค่าธรรมเนียมชมรม...

"รุ่นน้องคนนี้มาที่ชมรมของเรา"

ในขณะที่ ซูไป๋ มองดูรุ่นพี่ ที่กระตือรือร้นหลายคนจากชมรมการบิน ที่กำลังล้อมรอบเขาอย่างกระตือรือร้น เขาก็รีบออกไปจากที่นี่