เธอทำให้เขาโกรธได้สำเร็จ

ต่อหน้าเทพธิดา เหล็กกล้าก็สามารถงอได้...

ทำให้อารมณ์ผันผวนเกินเกณฑ์ปกติหมายความว่ายังไง?

เซี่ยหมินเต็มไปด้วยความงุนงน

ในเวลานี้ ผู้ชายเย็นชาก็ปล่อยแขนที่จับไว้ของเธอแล้วเดินจากไปอย่างไม่ไยดี

เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเธอไม่ได้รับสิทธิ์ในการพูดเลย

ไม่น่าแปลกใจว่าทำไมร่างเดิมถึงไม่ชอบผู้ชายคนนี้

แต่จะทำให้อารมณ์ของเขาผันผวนยังไงล่ะ?

ถ้าทำให้เขาโกรธ เกรงว่าเธอคงถูกเขาจับกดชิดกำแพงในทันทีและต้องเผชิญกับสายตาน่ากลัวอีกครั้งอย่างแน่นอน

ถ้าจะอ้อนวอนก็คงจะไม่ไหว ตอนนี้ความสามารถของเธอไม่แข็งแกร่งพอที่จะเอาชนะความเย็นชาของเขาได้

เธอควรทำยังไงดี?

ในชีวิตที่แล้ว เธอเป็นนักแสดงไร้ชื่อเสียงที่ขยันขันแข็งและใฝ่ฝันที่จะเป็นราชินีแห่งวงการ แต่ท้ายที่สุดเธอก็ไม่สามารถทำมันได้สำเร็จเนื่องจากต้องประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ดังนั้นในชีวิตนี้ เธอจึงอยากจะเติมเต็มความฝันของเธอให้กลายเป็นความจริง

เธอไม่ต้องการหย่า สิ่งที่เธอต้องทำคือแค่เลือกเส้นทางที่ดีที่สุด

ผู้ชายคนนี้จะไม่ขออะไรจากเธอเลย เธอแค่อย่านอกใจเขาและกลับบ้านให้ตรงเวลาก็พอ เท่านี้ชีวิตของเธอก็จะได้อยู่อย่างสงบสุขไปจวบชั่วนิจนิรันดร์

แต่การเผชิญกับใบหน้าเย็นชาที่ไร้ความรู้สึกของเขานั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ... การจะทำลายความเย็นชาของเขาเองก็เช่นกัน

ทำลาย?

เซี่ยหมินเดินออกมาจากทางเดินหนีไฟและแซงหน้าชายเย็นชาไปอย่างเงียบๆ

ในขณะนั้นเอง แผงโปร่งใสก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเธอ

【ห้างสรรพสินค้าแลกเปลี่ยน】

【1. ทักษะการแสดง (น่ารักละน่าสงสาร) อัปเกรดเป็นเลเวล 2: ใช้ 500 ค่าประสบการณ์ 】

【2. ทักษะการแสดง (ฮีโร่) เปิดใช้งานเลเวล 1: ใช้ 300 ค่าประสบการณ์ 】

【3. ทักษะการแสดง (สร้างฉากที่น่าจดจำ) เปิดใช้งานเลเวล 1: ใช้ 300 ค่าประสบการณ์ 】

【4. ทักษะการแสดง (ความเศร้าโศก) เปิดใช้งานเลเวล 1: ใช้ 300 ค่าประสบการณ์ 】

……

ข้อความพวกนี้ทำให้เธอหยุดชะงักไปชั่วคราว

นี่มันระบบเทพธิดาแบบไหนกัน?

ในชีวิตที่แล้วเธอพยายามอย่างหนักเพื่อพัฒนาทักษะการแสดง ต้องใช้เงินจำนวนมากไปกับการเข้าคอร์สฝึกสอน ดูซีรี่ส์ซ้ำๆ และในท้ายที่สุดก็ได้ตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าเธอไร้ซึ่งพรสวรรค์

หลายคนในแวววงบอกว่าธุรกิจสายนี้ขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นลูกรักของพระเจ้า เพราะทักษะการแสดงไม่สามารถหวังพึ่งพรแสวงในการเป็นอัจฉริยะเจ้าบทบาทได้

แต่เธอไม่เชื่อและยังคงพยายามต่อไปท่ามกลางคำดูถูกเยาะเย้ยขอทีมงาน

เธอได้ยินคำด่าถากถางมามากมายมานับไม่ถ้วน

แต่ระบบนี้กับสามารถแลกฝีมือการแสดงได้จริงๆ

ถ้าเธอสามารถแลกทักษะการแสดงเหล่านี้ได้ ความฝันที่จะเป็นราชินีแห่งวงการก็ไม่ไกลเกินเอื้อมอีกต่อไป

หัวใจดวงน้อยของเซี่ยหมินเต้นแรง

"ฉันต้องทำให้ได้!"

เปลวไฟลุกโชนปรากฏขึ้นในดวงตาของเธอ

หลังจากประสบอุบัติเหตุจนถึงแก่ความตาย เธอก็ได้กลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้งพร้อมกับระบบอัจฉริยะ นี่ไม่ใช่โอกาสที่มอบให้เธอได้เดินตามความฝันอีกครั้งอย่างนั้นหรอ?

กับแค่ทำให้อารมณ์ของคนเย็นชาผันผวนจะไปยากอะไร

ถ้าแค่นี้เธอยังทำไม่ได้ ความฝันที่จะเป็นราชินีแห่งวงการก็ปัดตกไปได้เลย

เซี่ยหมินเม้มริมฝีปากและหายใจเข้าลึก ๆ

จากนั้นเธอก็หยุดอย่างกล้าหาญ เงยหน้าขึ้น และมองตรงไปที่ชายคนนั้นด้วยสายตาจริงจัง

"ฉันจะไม่กลับไปที่บ้าน!"

ทันทีที่พูดจบ เธอรู้สึกเย็นก็สันหลังวาบและขนลุกไปทั้งตัว

ชายคนนั้นก้าวขายาวๆเข้ามาหาเธออย่างมั่นคง

สายตาเย็นชาของเขาจับจ้องไปที่เธออย่างไม่ลดละ

จากนั้นเขาก็ส่งเสียงที่เย็นราวกับน้ำแข็งออกมา:

“เธอคิดว่าถ้าตัวเองอยู่ในโรงเรียนแล้วฉันจะไม่สามารถทำอะไรเธอได้อย่างนั้นหรอ?”

เซี่ยหมินสั่นไปทั้งตัว

ทำยังไงดี

เขาเป็นผู้จัดการโรงเรียน ดังนั้นไม่มีสิ่งที่เขาไม่สามารถทำได้อยู่แน่นอน

เธอเงี่ยหูฟังอย่างสิ้นหวัง แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงของระบบว่าทำภารกิจใด ๆเสร็จสิ้นเลย

เซี่ยหมินพูดในใจอย่างเงียบ ๆ สิบครั้งว่า 'ฉันจะเป็นราชินีแห่งวงการ เพื่อความฝันแล้ว ฉันจะถอยไม่ได้เด็ดขาด!'

เปิดใช้ทักษะการแสดง [น่ารักและน่าสงสาร เลเวล 1]

แม้ว่าอาจจะไม่ได้ผลกับชายเย็นชาคนนี้ แต่มันก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย

เธอตัวสั่นและเม้มริมฝีปากสีแดงของเธอก่อนจะพูดออกมา

“ถ้าอยากให้กลับก็ลองใช้กำลังของคุณพาฉันกลับไป!”

หลังจากพูดจบ เธอก็สัมผัสได้ถึงความโกรธของชายคนนั้นที่พุ่งเข้ามาหาเธอ เธอรู้สึกเหมือนกับกำลังอยู่ท่ามกลางทะเลที่มีพายุ และอาจจะเธอจะแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยได้ในวินาทีถัดไป!

【ภารกิจเสร็จสิ้น! 】

【คุณทำให้มนุษย์เย็นชาหงุดหงิดได้สำเร็จ รางวัลที่มอบให้แก่เทพธิดาคือค่าประสบการณ์ 300 แต้ม 】

เซี่ยหมินถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นก็ทำหน้าตาน่าสงสารราวกับจะบอกเขาว่าให้ฟังคำอธิบายของเธอ

แต่ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไร เอวเล็กๆของเธอก็ถูกแขนสองข้างของเขารวบเอาไว้และโยนร่างของเธอขึ้นไปกลางอากาศ

ในวินาทีต่อมา ขณะที่กำลังร่วงหล่นลงสู่พื้น ชายคนนั้นก็จับเธอไว้อย่างง่ายดายและพาดร่างของเอาไว้บนไหล่ของเขา

เหตุการณ์นี้ทำให้เธอคลื่นไส้จนเกือบจะอาเจียนออกมา

"คุณทำอะไรน่ะ!"

"ก็ใช้กำลังพาเธอกลับตามที่เธอต้องการไง"

เสียงทุ้มนุ่มของชายคนนั้นดังขึ้นอีกครั้ง

“ลาออกจากโรงเรียนแห่งนี้ซะ”

เซี่ยหมิน: "!"

ลาออกงั้นหรอ?