ประธานหลิน! คุณอยู่ที่นี่!
"คือว่า……"
เซี่ยซินหยูพูดสั้นๆ เธอไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไรดี
แม้ว่าทั้งคู่จะเป็นมหาเศรษฐี แต่มหาเศรษฐีก็มีระดับอยู่เช่นกัน
นายน้อยฉินเป็นคนมีอำนาจอันดับต้น ๆ ของจงไห่ และมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถเปรียบเทียบกับเขาในจงไห่ได้
แม้ว่าพี่อี้จะขับรถมูลค่ามากกว่า 20 ล้านหยวน แต่มันก็ไม่ได้มากพอที่จะเทียบเคียงกับนายน้อยฉินเลย
“พี่อี้ ใจเย็นๆ ก่อน” เซี่ยซินหยูจับมือหลินอี้ "มันก็แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น พี่ไม่จำเป็นต้องโกรธเธอหรอก เราไปกันเถอะ"
“โกรธหรอ เปล่าเลย ฉันแค่อยากจะดูเท่านั้นว่าใบหน้าของนายน้อยฉินยิ่งใหญ่เพียงใด”
"เอ่อ……"
เหรินซีฉวนตะคอกอย่างเย็นชา "คุณจะไม่ลำพองไปหน่อยหรอ คิดหรือว่าตัวตนกระจ้อยร่อยของตัวเองจะเทียบกับนายน้อยฉินได้น่ะ?”
“เดี๋ยวเธอก็รู้เอง”
หลินอี้หันกลับมา "คุณสองคนตามฉันมา เราจะเข้าไปข้างในกัน"
เซี่ยซินหยูและซุนรุยสบตากัน
"ซินหยู เพื่อนของเธอดูมั่นใจมากเลย เขาเป็นใครกันแน่ ถ้าตามเขาไปเราจะไม่มีปัญหากันใช่ไหม"
“ฉะ….ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่พี่อี้ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน”
“แล้วจะทำยังไงดี เราควรตามเขาไปหรือเปล่า” ซุนรุยไม่รู้จะทำอย่างไร
เบื้องหลังเหรินซีฉวนมีการสนับสนุนของนายน้อยฉิน เขาจึงไม่อยากทำอะไรให้อีกฝ่ายไม่พอใจ
แต่ถ้าเขาเข้าดื้อรั้นเข้าไป มันจะทำให้นายน้อยฉินไม่มีความสุขอย่างแน่นอน และในอนาคตก็จะเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะมีหน้ามีตาในแวดวงการถ่ายทอดสด
"ไปกันเถอะ!"
เซี่ยวินหยูหายใจเข้าลึก ๆ "ถ้าพี่อี้พูดเช่นนี้ออกมา แม้ว่าข้างหน้าจะมีทะเลดาบหรือทะเลเพลิง ฉันก็จะไปกับเขา!"
“แน่ใจนะว่าจะไม่มีปัญหาน่ะ?”
“เรื่องนั้นฉันไม่รู้หรอก แต่ฉันเชื่อในตัวของพี่อี้!”
“โอเค งั้นฉันจะเชื่อในตัวของเขาด้วยเหมือนกัน!”
เมื่อเห็นทั้งสองเดินตามหลินอี้เข้าไปข้างใน เหรินซีฉวนก็พูดออกมาอย่างเย้ยหยัน:
“อย่าหาว่าฉันไม่เตือนก็แล้วกัน พวกคุณจะต้องถูกทำให้อับอายและโดนลากตัวออกมาในไม่ช้า”
“พี่ซวน อย่าพูดไร้สาระกับคนขี้แพ้พวกนี้เลย เรารีบเข้าไปกันเถอะ เผื่อจะเห็นฉากเด็ดๆและถ่ายภาพไว้ได้ และถ้าเราเอาภาพเหล่านี้ไปเผยแพร่ในรายการถ่ายทอดสด มันจะต้องเป็นที่นิยมมากอย่างแน่นอน”
“นั่นสินะ เรารีบเข้าไปข้างในกันเถอะ”
เมื่อเข้าสู่สนามแข่ง ทั้งสองกลุ่มก็แยกกัน
"พระเจ้า สนามแข่งรถที่นี่ใหญ่อลังการมาก" หลังจากเข้ามาข้างใน เซี่ยซินหยูก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ
“นี่คือสนามแข่งรถที่ดีที่สุดสนามหนึ่งของโลกเลย อย่างน้อยๆ ก็ติดอันดับหนึ่งในสาม ถ้ามีโอกาสมาดูแข่งรถที่นี่สักครั้ง ตอนตายก็คงไม่มีอะไรให้ต้องเสียใจแล้ว” ซุนรุยพูด
"ฉันคิดว่าความนิยมในการถ่ายทอดสดของวันนี้จะต้องสูงมากอย่างแน่นอน น่าเสียดายที่ไม่มีการแข่งขันในวันนี้ ไม่อย่างนั้นผลลัพธ์ที่ออกมาคงจะเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว"
“แค่เข้ามาข้างในได้ก็ถือว่าเป็นเรื่องดีงามมากพอแล้วล่ะ” ซุนรุยพูดว่า:
"เรารีบถ่ายทอดสดก้นเถอะ"
เซี่ยซินหยูยังคงประหม่าเล็กน้อย "พี่อี้แน่ใจหรือว่าจะไม่มีปัญหา"
“ไม่ต้องห่วง คุณจดจ่ออยู่กับงานของตัวเองได้เลย ตราบใดที่ผมยังอยู่ ก็ไม่มีใครขับไล่คุณออกไปได้ทั้งนั้น”
“ขอบคุณมากพี่อี้”
หลินอี้พบที่นั่งบนอัฒจันทร์และกำลังจะโทรหาโจวไห่เถา
โดยความต้องการก็คือให้โจวให้เถาจัดการกับเหรินซีฉวน
แต่ทันทีที่หลินอี้หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เขาก็เหลือบเห็นว่ามีคนกลุ่มหนึ่งกำลังเดินเข้ามาหาจากระยะไกล
จำนวนประมาณยี่สิบคน และหลายคนก็เป็นคนที่เขาคุ้นเคย
นอกจากเหรินซีฉวนแล้ว ฉินฮั่นและโจวไห่เถาก็อยู่ในหมู่นั้นด้วย พวกเขากำลังกระซิบกันโดยไม่รู้ว่ากำลังพูดถึงอะไร
เมื่อเห็นฉินฮั่นและโจวไห่เทากำลังมา หลินอี้ก็เผยรอยยิ้มและวางโทรศัพท์ลง
ในเมื่อทุกคนอยู่ตรงนี้แล้ว มันก็ไม่มีความจำเป็นที่เขาต้องใช้โทรศัพท์อีกต่อไป
"ดูนั้นสิซินหยู นายน้อยฉินและเหรินซีฉวนกำลังเดินเข้ามา!" ซุนรุยพูดอย่างประหม่า
เซี่ยซินหยูที่กำลังเตรียมอุปกรณ์ถ่ายทอดสดมองไปฝั่งตรงข้าม
และเธอก็พบว่ามีคนกลุ่มใหญ่กำลังเดินมาทางนี้จริงๆ
“พี่อี้...”
เซี่ยซินหยูรีบวิ่งไปที่อัฒจันทร์ "นายน้อยฉินและเหรินซีฉวนมาแล้ว พวกเราควรทำยังไงดี"
“ไม่ต้องตื่นตระหนก คุณทำงานของตัวเองต่อไปได้เลย”
"แต่นายน้อยฉินดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นกับเจ้าของสนามแห่งนี้นะ บางที..."
"ไม่ต้องสนใจอะไรทั้งนั้น เดี๋ยวฉันจะจัดการเอง คุณสนใจแค่งานส่วนตัวก็พอ" หลินอี้พูดย้ำ
“เข้าใจแล้ว...”
ถึงเธอจะตอบแบบนี้กลับไป แต่เซี่ยซินหยูก็ยังคงเต็มไปด้วยกังวลและประหม่ามากจนไม่มีสมาธิในการเซ็ตติ้งอุปกรณ์ถ่ายทอดสดเลย
ในเวลาเดียวกัน เหรินซีฉวน ฉินฮั่น และคนอื่นๆ ก็กำลังเดินตรงเข้ามาหาหลินอี้
"นายน้อยฉิน ผู้จัดการโจว วันนี้เป็นการถ่ายทอดสดพิเศษของฉัน แต่สองคนนั้นบุกเข้ามาโดยไม่สนใจคำเตือนเลย พวกคุณช่วยจัดการสั่นสอนพวกเขาที"
ฉินฮั่นเงยหน้าขึ้นและมองไปยังเซี่ยซินหยูและซุนรุยที่อยู่ไม่ไกล
"สองคนนั้นเป็นนักไลฟ์สตรีมใช่หรือเปล่า" ฉินฮั่นพูด
“ใช่ พวกเขานั่นแหละ”
“เธอไม่ได้บอกพวกเขาเหรอว่างานวันนี้ถูกเปลี่ยนให้เป็นการถ่ายทอดสดแบบพิเศษแล้วน่ะ”
"ฉันพูดไปแล้วค่ะ แต่เซี่ยซินหยูพาใครบางคนมาด้วย เขาเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างหยิ่งยโส ไม่ว่าฉันจะพูดยังไง เขาก็ไม่สนใจเลย" เหรินซีฉวนพูดต่อ:
“นอกจากนี้เขายังพูดจาท้าทายนายน้อยฉินด้วย ใบหน้าของนายน้อยฉินจะยิ่งใหญ่แค่ไหน ที่คือสิ่งที่เขาพูดออกมา”
ฉินฮั่นหัวเราะ "น่าสนใจจริงๆ ทั่วทั้งเขตจงไห่ มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถเผชิญหน้ากับฉันผู้นี้"
"นายน้อยฉิน ใจเย็นๆ ก่อน ฉันจะจัดการเรื่องนี้ให้เอง" โจวไห่เถาพูดด้วยรอยยิ้ม “เรื่องไร้สาระแบบนี้ไม่ต้องถึงมือของคุณหรอกครับ”
“คุณเป็นผู้จัดการของที่นี่ สิทธิ์ในการพูดจึงยิ่งใหญ่กว่าฉันเป็นธรรมดา แต่เหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ให้เกียรติฉันเท่าไหร่ ดังนั้นฉันคงจะปล่อยเขาไปง่ายๆ ไม่ได้หรอก ฉันต้องไปดูด้วยตัวเองว่าเขาเป็นใคร”
“ฉันก็คิดอย่างนั้น เขาควรได้รับการสั่งสอนโดยนายน้อยฉิน"
ฉินฮั่นยื่นมือของเขาออกไปโอบรอบเอวของเหรินซีฉวนแล้วเดินไปหาซุนรุยและเซี่ยซินหยู
“พวกคุณสองคน ใครอนุญาตให้เข้ามาข้างใน” ฉินฮั่นพูดเสียงแข็ง: "น่าจะมีคนแจ้งไปแล้วไม่ใช่หรอว่าวันนี้เป็นการถ่ายทอดสดพิเศษน่ะ"
เมื่อเห็นฉินฮั่นที่มีใบหน้าเย็นชา ซุนรุยก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก
มหาเศรษฐีฉินฮั่นเป็นตัวตนที่เขาไม่สามารถยั่วยุได้
เซี่ยซินหยูเองก็กลัวเช่นกัน
เธอเคยได้ยินชื่อของฉินฮั่นเมื่อนานมาแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้พบกับเขาตัวเป็นๆ
เธอไม่คิดมาก่อนว่าออร่าของเขาจะน่าเกรงขามขนาดนี้
น่ากลัวเกินไป
“จะเสียงดังทำไม ฉันเป็นคนพาพวกเขาเข้ามาเอง”
เมื่อได้ยินคนพูดบนอัฒจันทร์ ฉินฮั่นและคนอื่นๆ ก็เงยหน้าขึ้นมอง
ซึ่งเจ้าของเสียงนี้ก็คือหลินอี้
"นายน้อยฉิน ผู้ชายคนนี้แหละที่พูดจาท้าทายคุณ!"เหรินซีฉวนชี้ไปที่หลินอี้
“ใช่แล้วค่ะ แต่นอกจากเขาพูดจาดูถูกนายน้อยฉินแล้ว เขายังวางท่าใหญ่โตราวกับว่ายิ่งใหญ่กว่านายน้อยฉินด้วย” ผู้ช่วยของเหรินซีฉวนเสริม
เซี่ยซินหยูและซุนรุยตัวสั่นทั้งคู่
พี่อี้ได้พบกับมหาเศรษฐีระดับแนวหน้าของจงไห่
เรื่องจะจบยังไงล่ะทีนี้!
"ประธานหลิน! คุณอยู่ที่นี่!"