ยอมแพ้หรือตาย!

ในที่สุด ลัมโบร์กินี่ของหลินฟานก็มาถึงโค้งหักศอก


ตอนนี้เอง หลินฟานก็เริ่มขยับตัวอีกครั้ง!


เขายกเบรกมือพร้อมกับหักพวงมาลัยอีกครั้ง เขาสะบัดท้ายรถได้อย่างสวยงาม และผ่านโค้งหักศอกมาได้อย่างฉิวเฉียด


ความเร็วของรถลัมโบร์กินี่ของเขาไม่ได้ลดลงเลย ซึ่งทำให้เขาสามารถแซงหน้า ปอร์เช่ 918 ไปได้อย่างง่ายดายหลังจากพ้นโค้งหักศอก และตอนนี้หลินฟานก็ขึ้นมาอยู่ในอันดับที่สาม


มือของซ่งเจียซินจับอยู่ที่หน้าอกของตัวเอง ซึ่งเธอมีเหงื่อออกเต็มไปหมด


เธอถึงกับต้องหันหน้าไปเตือนหลินฟานอีกครั้ง "หลิน...หลินฟาน นายลืมแล้วหรอว่าต้องใส่ใจกับความปลอดภัยของพวกเราเป็นอันดับแรก อย่าลืมที่ฉันบอกสิว่าเขาลูกนี้มีแต่โค้งอันตรายทั้งนั้น"


"เข้าใจแล้ว" หลินฟานพูด


จากนั้นเขาก็เหยียบคันเร่งอย่างแรง ความเร็วก็พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆอีกครั้ง


ไม่ฟังกันเลยนี่...


ซ่งเจียซินอ้าปากเพื่อจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจไม่พูด


เธอกังวลว่าถ้าเธอพูดต่อ อาจจะไปรบกวนสมาธิของเขา และจะทำให้เป็นอันตรายมากขึ้นกว่าเดิม


……


ณ เชิงเขา


เหล่าลูกคนรวยจ้องไปที่หน้าจอและตะโกนขึ้นอีกครั้ง


“บ้าเอ้ย ดริฟท์นี้แม่งโคตรบ้า!”


"ชายคนนี้เขาเป็นนักแข่งรถมืออาชีพมาก่อนใช่ไหม"


"สุดยอดไปเลย!"


"ฉันขอแค่มีฝีมือให้ได้ครึ่งหนึ่งของเขา!"


……


ในเวลานี้ แม็คลาเรน พี1 ที่ขับโดยซุนลูกั่วและลัมโบร์กินี่ของหลิวหยูหางกำลังไล่ตามกันอย่างติดๆ


ซุนลูกั่วเหลือบมองหลิวหยูหางและพูดอย่างเย็นชาว่า "ฉันจะทำให้นายรู้ถึงจุดที่นายควรอยู่!"


“งั้นนายก็วิ่งตามหลังฉันให้ทันแล้วกัน!” หลิวหยูหางพ่นลมหายใจออกมา


“บูม!”


ในเวลานี้ ทั้งสองได้ยินเสียงคำรามที่เหมือนกับสัตว์มาจากด้านหลังพร้อมกัน


พวกเขาเข้าใจคุณภาพของเครื่องยนต์ของรถที่ลงแข่งในวันนี้ พูดตามหลักเหตุผลแล้ว พวกเขาทุ่มทิ้งเรื่องรถไปมาก ดังนั้นจึงไม่มีรถคันใหนที่จะสามารถตามพวกเขาได้ทันอย่างแน่นอน


ซุนลูกั่วและหลิวหยูหาง มองกระจกมองหลังด้วยความสงสัยในใจ


วินาทีที่เห็น ทั้งคู่ต่างก็ตกตะลึง


มันคือ ลัมโบร์กีนีของหลินฟานนั่นเอง!


โดยเฉพาะหลิวหยูหาง เขามีปฏิกิริยาตกใจมากที่สุด


ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับรถแลมโบร์กินี่ เขาก็นับเป็นผู้เชี่ยวชาญ


เขารู้ดีถึงความแตกต่างของประสิทธิภาพ ระหว่างลัมโบร์กินี่ที่ไม่ได้แต่ง กับลัมโบร์กินี่ของเขาที่ปรับแต่งมาอย่างสมบูรณ์


แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังตามมาทัน?


หลินฟาน นายทำได้ยังไงกัน?


ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกประหลาดใจและสับสน


แต่ความเร็วของหลิวหยูหางและซุนลูกั่วก็ไม่ได้ช้าลงเลยสักนิด


แถมยังเร็วขึ้นมากกว่าเดิมซะอีก


เดิมทีก็มีเพียงสองคนนี้เท่านั้นที่แข่งขันกัน แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะมีคู่แข่งปรากฏตัวเพิ่มอีกหนึ่งคน


สิ่งนี้ทำให้พวกเขารู้สึกกดดันอย่างไม่รู้ตัว


ซ่งเจียซินที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับของรถลัมโบร์กินี่ มองเห็นรถสองคันตรงหน้า ความตื่นเต้นก็ปรากฏขึ้นในใจของเธอ


ตอนแรก ซ่งเจียซินไม่ได้คิดเรื่องที่จะชนะการแข่งรถครั้งนี้


แต่ตอนนี้เธอเริ่มเห็นแสงแห่งความหวังอันริบหรี่


ในไม่ช้า ซ่งเจียซินก็รู้สึกว่าเธอเปี่ยมล้นไปด้วยความสุข ขณะอยู่บนรถที่ขับไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว


“บูม!”


ลัมโบร์กินี่ส่งเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง


260 ไมล์!


265 ไมล์!


ความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ!


ซ่งเจียซินรีบพูด “หลินฟาน มีโค้งรูปตัววีอยู่ข้างหน้าอีก 1 กม.”


“บูม!”


ลัมโบร์กินี่ ส่งเสียงคำรามอย่างต่อเนื่อง


270 ไมล์!


ความเร็วยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง!


เธอไม่เข้าใจ?


อีกแค่ 1 กิโลเมตร แถมโค้งยังเป็นรูปตัววี!


นอกจากนี้ ด้านหน้าของเขายังมีแม็คลาเรน พี1 และลัมโบร์กินี่อีกด้วย!


คราวนี้เขาไม่ควรจะลดความเร็วลงหน่อยเหรอ?


ทำไมเขาถึงยังเร่งความเร็วขึ้นอีก?


……


ซุนลูกั่วขับแม็คลาเรน พี1 และหลิวหยูหางขับลัมโบร์กินี่ที่ปรับแต่งเครื่องมาแล้ว ทั้งสองมีความชำนาญมากเกี่ยวกับเส้นทางของดงไหลผานชานและพวกเขารู้ว่ามีโค้งรูปตัว V อยู่ข้างหน้า


ทั้งสองได้วางแผนไว้แล้วว่าจะชะลอรถก่อนถึงทางโค้ง


แต่เมื่อพวกเขาเห็น ลัมโบร์กินี่ ผ่านกระจกมองหลังที่กำลังเร่งความเร็วเข้ามาใกล้เรื่อยๆ สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปในทันที


หากพวกเขาเลือกที่จะชะลอความเร็ว เขาจะถูกหลินฟานแซงหน้าอย่างแน่นอน


ดังนั้นทั้งสองจึงตัดสินใจไม่ลดความเร็ว


พวกเขาจะรอให้เข้าใกล้โค้งตัววี มากกว่านี้ก่อน แล้วจึงค่อยเหยียบเบรกเพื่อชะลอความเร็ว


เพราะพวกเขารู้ดีว่าถ้าไม่ลดความเร็ว มันจะเสี่ยงอันตรายมากเกินไป


ถึงรถของพวกเขาจะมีความสำคัญอย่างมาก


แต่ที่สำคัญมากที่สุดก็คือชีวิตของพวกเขา!


แต่หลินฟานแตกต่างไปจากพวกเขาอย่างสิ้นเชิง


เขาขับด้วยความเร็วสูงมาตลอดทางและไม่มีความคิดที่จะลดความเร็วเลย


ดูเหมือน... เหมือนกำลังจะพุ่งตรงไปที่หน้าผา


ซ่งเจียซินตื่นตระหนกอย่างมาก เธอพูดด้วยความกังวล "หลินฟาน ช้าลงได้ไหม!"


“บูม!”


275 ไมล์!


280 ไมล์!


ความเร็วของลัมโบร์กินี่เพิ่มขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน!


หลินฟาน ดูเหมือนจะไม่ได้ยินคำพูดของซ่งเจียซินเลยสักนิด ดวงตาสีดำสดยังคงจ้องมองไปที่ข้างหน้าอยู่ตลอดเวลา


ไม่ได้ยิน?


ใช่แล้ว อันที่จริง หลินฟานไม่ได้ยินอะไรเลยจริงๆ


【ติ๊ง! กระตุ้นแสงออร่า! 】


หลินฟาน หมกมุ่นอยู่กับการขับรถ


มุ่งมั่นเต็มที่!


สมาธิสัมบูรณ์!


ทุกสิ่งในโลกภายนอกตอนนี้ถูกตัดขาดออกอย่างสิ้นเชิง


ในตอนนี้ หลินฟานมีความคิดเพียงอย่างเดียวในหัวใจของเขา: เร็ว เร็วขึ้น เร็วขึ้นกว่านี้อีก !


ในที่สุด ลัมโบร์กินี่ ของหลินฟานก็เกีอบจะถึงทางโค้งรูปตัววีแล้ว


ในขณะที่แม็คลาเรน พี1 และ ลัมโบร์กินี่ ของพวกเขาทั้งคู่กำลังเข้าโค้งตีคู่กันอย่างดุเดือด


ถนนผานชานเป็นถนนที่แคบมาก


ในกรณีข้างต้นนี้ ไม่มีพื้นที่ให้หลินฟานแซงผ่านพวกเขาในโค้งรูปตัววี ได้เลย


และในมุมมองของซ่งเจียซิง หลินฟานมีเพียงสองทางเลือก


หนึ่งคือ เหยียบเบรก แล้วพยายามหยุดรถเพื่อไม่ให้หลุดโค้ง


และสองก็คือ ชนเข้ากับแม็คลาเรน พี1 และลัมโบร์กินี่ที่อยู่ด้านหน้า ซึ่งมันจะทำให้เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์อย่างรุนแรง


หลินฟานไม่ได้เหยียบเบรกเลยแม้แต่นิดเดียว เห็นได้ชัดว่าเขาเลือกทางเลือกที่สอง


ใบหน้าที่สวยงามของซ่งเจียซินซีดขาวไปพร้อมกับเหงื่อที่ไหลออกมา หัวใจของเธอเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากร่างกาย


และในเวลานี้ เธอได้ใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดจับเบาะไว้แน่น เธอกลัวจนไม่สามารถพูดอะไรได้เลย


“ผู้ชายคนนั้นบ้าไปแล้ว” ซุนลูกั่วตะโกนออกมาด้วยความตกใจ เหงื่อเย็นไหลออกมาจากบนหน้าผากของเขา


"บ้าน่า!" หลิวหยูหางตะโกนออกมาด้วยความสยดสยอง เขาตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก


"ฟริ๊ววว!"


และในที่สุด ลัมโบร์กินี่ ของหลินฟานก็เข้าโค้งอย่างรวดเร็ว


ด้านซ้ายมี ลัมโบร์กินี่ของหลิวหยูหางที่วิ่งอยู่เกือบตรงกลางของถนน


หลิวหยูหาง ที่นั่งอยู่ในรถลัมโบร์กินี่เห็นหลินฟานและซ่งเจียซินได้อย่างชัดเจน


ซ่งเจียซินมองเห็นราวกั้นที่อยู่ห่างจากตัวรถไม่เกิน 1 ซม.


ตอนนี้ร่างกายของซ่งเจียซินแข็งทื่อไปชั่วขณะ


วินาทีต่อไป บางที... เธอกับหลินฟาน หรือแม้กระทั่งหลิวหยูหางและซุนลูกั่วก็จะต้องตาย หากมีการชนกันเกิดขึ้น!


“บูม!”


เธอไม่อยากมอง...


ทันใดนั้น หลินฟานก็ได้เร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง ลัมโบรกินี่ของเขาเป็นเหมือนราชาแห่งลัมโบร์กินี่ และพุ่งไปข้างหน้าเป็นคันแรก


ลัมโบร์กินี่ของหลิวหยูหางและแม็คลาเรน พี1ของซุนลูกั่ว ถูกแซงโดยหลินฟาน


พวกเขาพยายามที่จะเร่งเครื่องตามอีกครั้ง แต่ก็ไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว


……


ณ เชิงเขา


"พระเจ้า! โอ้พระเจ้า!"


“ใครบอกฉันได้บ้างว่ามันเกิดอะไรขึ้น”


“ฉันคิดว่าจะชนกันแล้วเสียอีก! ฉันกลัวจนเกือบตาย!”


“นี่มันเหมือนกับนักแข่งมืออาชีพ ไม่สิ เทคนิคนั้น นักแข่งมืออาชีพก็ไม่มีวันทำได้!”


พวกลูกคนรวยทั้งหลายตะลึงงัน ทั้งหมดได้ตะโกนและกระโดดโลดเต้นกับความสุดยอดของหลินฟาน


ฉากในวิดิโอที่พวกเขาได้เห็นนั้นน่าตื่นเต้นและมหัศจรรย์เกินไป

อ่านตอนล่วงหน้าได้ที่ เพจ Facebook : Landnovel นะคะ

ตอนก่อน

จบบทที่ ยอมแพ้หรือตาย!

ตอนถัดไป