"สร้างไอดอล" เริ่มออกอากาศ
หลัวโม่แค่ไม่ต้องการเป็นหนี้ต่อหนิงตัน หลังจากยืนยันว่าไม่มีอะไรผิดปกติกับสัญญารายการวาไรตี้ เขาก็เซ็นสัญญาโดยไม่ลังเล
รายการวาไรตี้นี้เป็นรายการวาไรตี้ขนาดใหญ่อีกรายการของหนิงตันและยังเป็นรายการแนวใหม่ของเธออีกด้วย
ที่ผ่านมาแม่ทูนหัวในวงการบันเทิงคนนี้จัดแต่รายการแสดงความสามารถพิเศษ จนต่อมาเธอนั้นต้องการขยายหมวดหมู่แนวใหม่ของรายการ เธอจึงสร้างรายการวาไรตี้ที่ชื่อว่า "ชีวิตของเรา" ขึ้นมา
จนถึงตอนนี้ก็ผ่านมาสองซีซันแล้ว
แต่สำหรับรายการวาไรตี้นี้ หนิงตันไม่ใช่หัวหน้าผู้กำกับ
แต่ในความเป็นจริงทิศทางทั่วไปของการแสดงก็จะถูกควบคุมโดยเธอ
หลังจากทำความเข้าใจเล็กน้อย หลัวโม่ก็นึกถึงรายการวาไรตี้ที่ชื่อว่า "โหยหาชีวิต" บนโลกเก่า
ความคล้ายคลึงระหว่างรายการวาไรตี้สองรายการนั้นสูงมาก
หลังจากเซ็นสัญญา หลัวโม่ไม่กังวลว่าหนิงตันจะไม่ซื้อการค้นหาเทรนด์บนเว่ยป๋อให้เขา
เพราะยังไงเขาก็เป็นทีมงานของรายการและมีสัญญารับค่าจ้างสองเท่าอยู่
หนิงตันเป็นหัวหน้ากำกับที่เก่งในการเป็นผู้นำทีม เธอจะไม่หลอกลวงเขาแน่นอน
นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมเธอถึงมีชื่อเสียงที่ไม่ค่อยดี แต่ก็ยังมีคนมากมายที่ยินดีจะไปเที่ยวกับเธอ
ในความเป็นจริง หลัวโม่รู้ดีว่ารายการต้องมีงบประมาณในการประชาสัมพันธ์ทั้งก่อนและหลังการออกอากาศ อีกทั้งเดิมทีหนิงตันก็ต้องการซื้อยอดค้าหาของรายการ "สร้างไอดอล" อยู่แล้ว
มีเพียงเธอเท่านั้นที่เป็นคนตัดสินใจว่าจะใช้ซื้อการค้นหายอดนิยมเหล่านี้ในแง่มุมใดและใช้กับใคร
สองวันผ่านไปในพริบตา
คืนนี้ เด็กฝึกหลายคนรู้สึกไม่สบายใจและร้อนรนเล็กน้อย
เพราะคืนนี้จะเป็นคืนที่ตอนแรกของ "สร้างไอดอล" (ตอนที่ 1) ออกอากาศบนสองแพลตฟอร์มออนไลน์หลัก!
ชะตากรรมของทุกคนจะไปสู่จุดเปลี่ยนแรกในค่ำคืนนี้
………
………
เสี่ยวไฉเป็นนักท่องอินเทอร์เน็ตมืออาชีพ
เวลา 8 โมงเย็นของวันเสาร์ เธอหยิบแท็บเล็ตออกมาก่อนเวลาเพื่อรอรายการวาไรตี้ "สร้างไอดอล" ซึ่งเป็นรายการสร้างบอยกรุ๊ปรุ่นใหญ่
ในรายการวาไรตี้โชว์ความสามารถนี้ คำขวัญในช่วงแรกนั้นดึงดูดใจเกินไป
"โปรดิวเซอร์เพื่อทุกคน! ทุกคนเพื่อโปรดิวเซอร์!"
"ด้วยพี่น้องตัวน้อยทั้ง 100 คนที่ยืนอยู่ต่อหน้าคุณ ชะตากรรมของการเปิดตัวของพวกเขาอยู่ในมือของคุณ"
"เหล่าโปรดิวเซอร์โปรดดูว่าเด็กฝึกคนไหนที่ทำให้เตียงของเธอคุณอุ่นได้ในฝันคืนนี้"
เสี่ยวไฉก็เหมือนกับผู้หญิงหลายคน เธอเป็นคนเก็บตัวและขี้อายในโลกความเป็นจริง
สองนาทีก่อนแปดนาฬิกา รายการ "สร้างไอดอล" ตอนแรกจะเปิดตัวบนสองแพลตฟอร์มของ [ปัวหลัวทีวี] และ [ฉีเอ๋อ]
การที่ให้ทั้งสองแพลตฟอร์มออกอากาศพร้อมกันได้แสดงให้เห็นว่าหนิงตันนั้นทรงพลังเพียงใด
“ได้เวลาแล้ว!” เสี่ยวไฉสวมกางเกงขาสั้นนั่งไขว่ห้างพร้อมกับถือแตงโมครึ่งลูกอยู่ในมือ เธอเปิดแอปแล้วลงชื่อเข้าใช้
ตอนนี้รายการเริ่มฉายแล้ว!
เมื่อเวลาผ่านไปเสี่ยวไฉก็หัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า นี่มันรายการวาไรตี้อะไรเนี่ย?”
แน่ใจหรือว่าไม่รายการนี้ไม่ได้เอามาแต่นักแสดงตลก?
ในตอนแรกรายการฉายให้เห็นความน่ารักและความขบขันของเด็กฝึก คนพวกนี้มีหน้าที่สร้างอารมณ์ขันและสร้างบรรยากาศ
"ว้าว หนุ่มหน้าหวานคนนี้มาจากไหน!" เสี่ยวไฉใช้ช้อนแทงแตงโมครึ่งลูกในอ้อมแขนของเธอและมองดูเด็กฝึกคนหนึ่ง
แต่แม้เธอจะชอบผู้ชายแบบนี้ แต่ตอนที่เขาพูด มันทำให้เธอไม่ชอบน้ำเสียงของเขาเลย
เธอชอบคนที่หล่อเหลาและเสียงดี มีประโยคเท่ๆ ออกมาบ่อยๆ อีกทั้งต้องมีความสามารถในการสร้างสิ่งตลกๆ และนำความสุขมาให้เธอ
โชคดีที่รายการนี้น่าจับตามองมาก ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 100 คนนั้นเรียกได้ว่ามีคาแรคเตอร์ครบทุกประเภท
สิ่งนี้ทำให้เสี่ยวไฉยังคงดูต่อไปด้วยความสนุก
“เฮ้ คนที่กล้องกวาดผ่านไปเมื่อกี้เหมือนจะแปลกๆ นะ” เสี่ยวไฉรอให้ภาพฉายกลับมา
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ทำไมคนอื่นแต่งตัวออกจะดูดี แต่ชายหน้าหล่อคนนี้กลับใส่เพียงเสื้อแขนสั้นและกางเกงขาสั้น" เสี่ยวไฉสังเกตเห็นหลัวโม่ในฝูงชนทันที
“พ่อหนุ่ม เกิดอะไรขึ้น บริษัทของนายไม่มีเงินหรอ?” เสี่ยวไฉมีความสุขขึ้นทันที
เธอเป็นคนที่อยู่ในแวดวงแฟนคลับมานาน เธอรู้ดีว่ามีบริษัทเล็ก ๆ มากมายในวงการบันเทิง
แต่บริษัทที่หาแม้แต่ชุดมาให้ไม่ได้นี้ต้องเล็กแค่ไหน?
เสี่ยวไฉตักแตงโมคำใหญ่เข้าปาก เธอสัมผัสได้ถึงความหวานของแตงโมและอดไม่ได้ที่จะพูด "แต่แม้จะแต่งตัวสบายๆ แบบนี้ เขาก็ยังหล่อกว่าหนุ่มหน้าหวานข้างๆ ซะอีก!"
"เขาให้ความรู้สึกเหมือนเทพบุรตประจำมหาวิทยาลัยในตอนที่ฉันเรียนอยู่เลย!" เสี่ยวไฉสร้างภาพในสมองขึ้นมา
“แต่ทำไมเขาดูไม่มีความตั้งใจเลย แถมยังทำหน้าตากวนๆ” เธองุนงง
หลังจากรายการฉายไปเรื่อยๆ ก็ถึงเวลาที่เด็กฝึกจะเข้าสู่เวที
ก่อนที่เด็กฝึกจะเข้าสู่เวที กล้องก็ตัดภาพมายังเมนเทอร์ทั้งห้าที่กำลังตรวจสอบข้อมูลของเด็กฝึกทั้ง 100 คนอยู่ สำหรับซูเปอร์สตาร์ซูฉู่จิง เมื่อข้อมูลของหลัวโม่ปรากฏบนหน้าจอขนาดใหญ่ สายตาของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
แม้แต่เสี่ยวไฉเองก็สังเกตุเห็น: "เอ๊ะ!? ราชินีและฉันกำลังติดตามชายคนเดียวกัน!"
ด้วยเหตุผลบางอย่าง ความรู้สึกสดชื่นผุดขึ้นมาในหัวใจของเธอ
——ราชินีกับฉันมองผู้ชายคนเดียวกัน!
ในเวลาเดียวกัน เธอก็เริ่มสงสัยว่าทำไมซูฉู่จิงที่อยู่ในฐานะ [ตัวแทนโปรดิวเซอร์แห่งชาติ] ถึงมีการเปลี่ยนแปลงเพราะหลัวโม่คนนี้ แถมยังเป็นเพียงครั้งเดียวที่แววตาของซูฉู่จิงเปลี่ยนไป
รายการยังคงดำเนินต่อไป ผู้เข้าแข่งขันเข้าสู่เวทีทีละคน
ในฉากการประเมินตนเองนั้น หลัวโม่เลือก [F] อย่างรวดเร็ว
จากนั้นทีมงานสาวก็ถามเขาด้วยเสียงหวานว่าทำไมถึงเลือก [F]
หลัวโม่พูดอย่างเฉยเมย: "F เป็นตัวแทนของคำว่าอิสระ ฉันหวังว่าตัวเองจะมีอิสรภาพในไม่ช้า!"
ประโยคนี้ทำให้เสี่ยวไฉตะลึง: "นี่มันทฤษฎีบ้าบออะไรเนี่ย"
"นอกจากคำว่าอิสระแล้ว คำว่า Free ยังแปลได้ว่าของฟรี แต่รายการนี้ต้องใช้เงินในการโหวต! หนุ่มหล่อ นายช่วยเรียกสติฉันที!" เสี่ยวไฉรู้สึกว่าเธอไม่สามารถตามความคิดของเขาได้ทัน
ในเวลานั้นเองที่หลัวโม่ขึ้นมาบนเวทีก่อนที่ข้อมูลส่วนตัวของเขาจะปรากฏบนหน้าจอขนาดใหญ่
ทันทีที่ข้อมูลปรากฏออกมา เด็กฝึกที่นั่งอยู่แล้วก็อุทานทันทีราวกับว่าพวกเขาได้เห็นสิ่งที่น่ากลัว
"ชื่อ: หลัวโม่"
"บริษัท: ไม่มี"
"เวลาฝึกฝนทั้งหมด: 0 วัน!"
ช้อนในมือของเสี่ยวไฉหยุดนิ่ง!
เธออยู่ในแวดวงแฟนคลับมาหลายปีและมีความรู้เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้
เวลาฝึกที่สั้นที่สุดของเด็กฝึกนั้นคือหนึ่งหรือสองเดือน เวลาฝึก 0 วันของเขาช่างน่าตกใจ!
“ทีมงานของรายการไปหาเด็กหลงแบบนี้มาจากที่ไหนกัน?” เสี่ยวไฉคิดกับตัวเอง
ใช่แล้ว ตอนนี้ผู้ชมหลายคนได้คิดว่าโม่ว่าเป็น "เด็กหลง" กันหมด
เขาสวมเสื้อผ้าสบายๆ ในช่วงแรกและเดินเตร่ไปมาอย่างเหม่อลอย แถมยังให้คะแนน [F] กับตัวเอง และบอกว่าต้องการอิสรภาพ
หากไม่ต้องการแข่งขันก็แค่ถูกกำจัด!
ในตอนนั้นเองที่บรรณาธิการของรายการ "สร้างไอดอล" เริ่มทำตัวแปลกๆ
เพราะหลังจากการปรากฏตัวของหลัวโม่ เขาก็ตัดบทและไม่ได้สัมภาษณ์หลัวโม่
เมื่อเด็กฝึกคนอื่นๆ ปรากฏตัวบนเวที ผู้สัมภาษณ์ก็กลับมาถามต่อ ส่วนใหญ่คนให้สัมภาษณ์จะเป็นเพื่อนร่วมทีมจากบริษัทเดียวกัน
หลังจากดูการสัมภาษณ์ เสี่ยวไฉก็รู้สึกน่าสนใจมากขึ้น
“ห่า นี่มันเรื่องอะไรกัน!”
"หรือหลัวโม่คนนี้จะเป็นพนักงานของรายการจริงๆ เขาเข้าร่วมการแข่งขันเพราะต้องเติมจำนวนคนให้เต็ม!"
"ถูกต้อง! ฉันจำได้แล้วว่าผู้กำกับหนิงตันได้ลงไปตรวจสอบเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ จากนั้นเธอก็กำจัดผู้เข้าแข่งขันสองสามคนที่มีประวัติอันเลวร้ายออกไป"
"ไม่แปลกใจเลย ไม่แปลกใจเลยที่หลัวโม่คนนี้จะมีนิสัยที่แตกต่างจากคนอื่นๆ!"
“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาถึงไม่มีชุดสำหรับการแสดงครั้งแรก”
"เห็นได้ชัดว่าเขาคือ ‘เด็กหลง’ ของจริง!"
ผู้ชมนับไม่ถ้วนมองไปที่หนุ่มและมีความคิดแบบเดียวกับเสี่ยวไฉอยู่ในใจ
“เขาเป็นแค่คนงานที่น่าสงสาร!”
อนิจจา เป็นอีกหนึ่งวันชีวิตเล่นตลก
ความรู้สึกสงสารและความเห็นอกเห็นใจอยู่ในใจของทุกคน!
เพราะพวกเขาส่วนใหญ่เป็นคนงานเช่นเดียวกัน!
ระหว่างมราเสี่ยวไฉยังคงดูรายการบนแท็บเล็ต เธอก็หยิบโทรศัพท์ของเธอออกมาและเปิดหาอินเทอร์เฟซสำหรับการโหวตให้ผู้เข้าแข่งขัน
เธอเป็นสมาชิกวีไอพีของแพลตฟอร์มฉีเอ๋อ ดังนั้นเธอจึงมีการคะแนนโหวตถึง 11 คะแนนจาก [ตั๋วสนับสนุน] ทุกสัปดาห์ ซึ่งตั๋วเหล่านี้นั้นเป็นตั๋วฟรีทั้งหมด
หลังจากหาหลัวโม่จนพบท่ามกลางเด็กฝึกที่แพรวพราวกว่า 100 คน เธอก็มอบตั๋วทั้งหมดให้เขาโดยไม่ลังเล
“ฉันอยากสนับสนุนนาย! เอามันไปเป็นการปลอบใจก็แล้วกัน” เสี่ยวไฉพึมพำ
เธอรู้สึกว่าเธอไม่ใช่นักท่องอินเตอร์เน็ตเฉย ๆ อีกต่อไป แต่ตอนนี้เป็นหญิงสาวที่มีจิตใจดีและอบอุ่น