เดอะ สเปคเตอร์

บนเวที ทันทีที่เสียงของหลัวโม่เงียบลง หนิงตันที่อยู่หลังเวทีก็พูดกับทีมงานทันที "ไปเอาคอมพิวเตอร์ของหลัวโม่มา"

เธอมองไปที่หลัวโม่บนหน้าจอก่อนจะเผยรอยยิ้มพึงพอออกมาบนใบหน้าอีกครั้ง

หลังจากเพลง "มงคลสมรส" จบ หนิงตันอยากให้หลัวโม่เล่นเพลง "คืนสารภาพ" เวอร์ชันซั่วน่ามากที่สุด แต่ไม่คาดคิดว่าเขาจะยังมีเพลงอยู่ในสต็อกอีก

เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวโม่ หลี่เกอก็ผงะไปชั่วขณะ จากนั้นเขาก็เริ่มทำให้บรรยากาศร้อนระอุขึ้นอีกครั้งโดยพูดว่า: "ไป ไปเอาคอมพิวเตอร์ของหลัวโม่มา"

ทีมงานบางคนที่รับผิดชอบด้านอุปกรณ์วิ่งมายังเวทีในเวลานั้นพอดี เขาวางอุปกรณ์อย่างดีของดีเจไว้บนเวที

เมื่อมองย้อนกลับไป ดนตรีประกอบในการแสดงเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นโดยหลัวโม่ทั้งหมด เขายืมใช้อุปกรณ์ของรายการหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นห้องอัดเสียงหรือห้องเก็บอุปกรณ์ รายการนั้นใช้เงินไปจำนวนมากเพื่อสินค้าระดับไฮเอนด์

หลัวโม่เพียงใช้โอกาสนี้เพื่อสร้างผลงานต่างๆ ของเขาเก็บไว้

แน่นอนว่าเขาไม่ได้ทำเพลงอิเล็กทรอนิกส์ออกมามากนัก แต่บางเพลงในนั้นก็นับเป็นเพลงยอดนิยม

จุดประสงค์ของเขาในการสร้างเพลงอิเล็กทรอนิกส์เหล่านี้ขึ้นมาก็เพื่อฝึกร่วมกับซั่วน่าโดยเฉพาะ

เพลงอิเล็กทรอนิกส์จำนวนมากจะใช้จังหวะที่หนักแน่นและรวดเร็ว เมื่อเทียบกับเพลงปกติที่จะนุ่มนวลและไพเราะแล้ว มันเหมาะกับกลุ่มไอดอลที่ใช้การเต้นมากกว่า

จากมุมมองของนักออกแบบท่าเต้น เพลงประเภทนี้สามารถช่วยให้คิดท่าเต้นได้ง่ายกว่า ด้วยจังหวะที่เร้าใจของเพลงอิเล็กทรอนิกส์ มันจะช่วยให้เวทีร้อนระอุ!

"ถ้าต้องเลือกเพลงที่มาใช้ร่วมกับซั่วน่า ก็จะต้องเป็นเพลงนั้น" หลัวโม่ตัดสินใจอยู่ภายในใจของเขา

เนื่องจากตอนที่เขาฝึกฝนซั่วน่า เขาใช้เพลงนี้ในการฝึกคู่ไปด้วย

หลังจากนำคอมพิวเตอร์มา หลี่เกอก็เสนอตัวเองในการเป็นคนควบคุมอุปกรณ์และให้หลัวโม่รับผิดชอบในการเล่นซั่วน่าไป

ในฐานะแร็ปเปอร์ หลี่เกอไปคอนเสิร์ตเพื่อร้องเพลงหลายครั้ง

ในเวทีเหล่านั้น เขายังได้เรียนรู้วิธีการเล่นแผ่นดิสก์และอื่นๆ จากดีเจที่นั่นอีกด้วย

หลัวโม่เดินไปหาหลี่เกอและป้อนรหัสผ่านคอมพิวเตอร์ก่อนจะคลิกเปิดไฟล์ที่ต้องใส่รหัส

ในไฟล์นี้มีไฟล์ขนาดเล็กหลายไฟล์ ซึ่งในหลาย ๆ ไฟล์ก็จะมีหมายเลขหรือหมวดหมู่กำกับไว้

"นี่คืออะไร เพลงต้นฉบับหมดเลย?" หลี่เกอตกตะลึง

“ก็ไม่เชิง” หลัวโม่ไม่ได้ตอบตรงๆ

คำถามและคำตอบนี้ได้รับความสนใจจากผู้คนมากมาย

หลัวโม่มีเพลงในสต็อกอยู่มากมายจริงๆ งั้นหรอ?

ผู้ชายคนนี้ยังมีอะไรอีกที่เขายังไม่ได้แสดงออกมา?

หลัวโม่เข้าไปในหมวดหมู่ [เพลงอิเล็กทรอนิกส์] จากนั้นก็เลือกเพลงหนึ่งขึ้นมา

เพลงนี้มีชื่อว่า “เดอะ สเปคเตอร์”

ผู้สร้างคืออลัน วอล์กเกอร์ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง

เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากเพลง "เลือนหาย(fade)" หรือเวอร์ชันเพลงอิเล็กทรอนิกส์อย่าง "จางหายไป(faded)" เวอร์ชันร้องที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก

แน่นอนว่าในเพลงนี้ หลัวโม่จะทำเป็นเพลงอิเล็กทรอนิกส์เวอร์ชั่นซั่วน่า

ในห้องรอ เด็กฝึกที่แสดงเสร็จแล้วรู้สึกกดดันเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าหลัวโม่ยืนถือซั่วน่าอยู่กลางเวที

ในบรรดาเด็กฝึกเหล่านี้ มีอยู่หลายคนที่เล่นสามารถเครื่องดนตรีได้ เช่น เหมิงหยางกวงที่สามารถเล่นไวโอลินได้ แต่เขาก็ยังถูกข่มเหงโดยเพลง "คืนสารภาพ" ของหลัวโม่

แน่นอนว่ามีอีกหลายคนที่สามารถเล่นไวโอลินได้

แต่อย่างไรก็ตาม หลัวโม่นั้นเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถซั่วน่าได้

ยังจะมีใครอยากเรียนเครื่องดนตรีชิ้นนี้อีก!

มีใครบ้างที่อยากเรียนซั่วน่าเพื่อไปเล่นรับแขกในงานศพ?

ทุกคนต้องการที่จะเป็นดาราใหญ่ ใครจะมัวไปเรียนรู้เครื่องดนตรีโง่ ๆ นี้?

แต่หลัวโม่ผู้นี้กลับเอามันมาและทิ้งระเบิดกลางเวที

ซั่วน่าในเพลง "มงคลสมรส" เมื่อกี้นี้น่าตกตะลึงเกินไป มันเป็นรสชาติของเพลงที่พวกเขาไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน

ยิ่งบวกกับการแสดงบนเวที มันก็ยิ่งทำให้ผู้ชมระเบิดอารมณ์ออกมาไม่หยุด

เครื่องดนตรีซั่วน่านี้มีเสน่ห์เฉพาะตัว มันสามารถแสดงออกถึงความสุข แต่ก็ยังแฝงไว้ด้วยความเศร้าได้ มันแสดงออกถึงความโศกเศร้าและความสุขผสมกัน

ไม่มีเด็กฝึกคนใดกล้าประเมินเครื่องดนตรีชิ้นนี้ต่ำเกินไปอีกแล้ว

ด้วยเพลง "มงคลสมรส" ที่ปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเขา ไม่มีใครไม่อาจยอมรับ!

หลังจากที่หลัวโม่และหลี่เกอพร้อมแล้ว หลี่เกอก็เริ่มสร้างบรรยากาศอีกครั้ง

"ก่อนอื่น ฉันขอแนะนำให้ทุกคนยืนขึ้นเพื่อฟังเพลงอิเล็กทรอนิกส์กัน ทุกคนจะมัวนั่งกันอยู่ทำไม? หรือว่ากลัวจนขาสั่นไปหมดแล้ว?" หลี่เกอพูดด้วยใบหน้ายิ้มแบบฮิปปี้

เหว่ยหรานถอนหายใจและพูด "นายนี่มันจริงๆ เลย"

พูดจบเหว่ยหรานก็เป็นคนนำในการลุกขึ้นยืน

เมื่อเมนเทอร์ทุกคนยืนขึ้น ผู้ชมก็ยืนขึ้นและเตรียมพร้อมที่จะระเบิดความมัน

แม้แต่เด็กฝึกหลายคนในห้องรอก็เริ่มยืนตาม พวกเขามองจอถ่ายทอดสดและยืนขึ้นมารอ

เสียงเพลงเริ่มดังขึ้นและเสียงเพลงนี้ก็ติดหูตั้งแต่จังหวะแรก

ผู้ชมบางคนที่ชื่นชอบดนตรีสไตล์นี้ ร่างกายของพวกเขาจะเริ่มโยกไปตามจังหวะของเพลง

แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง พวกเขายังคงรู้สึกประหม่าอยู่ตลอด

แน่นอน ใครบอกให้หลัวโม่ทำการแสดงอันหน้ากลัวก่อนหน้านี้ละ

สำหรับหลัวโม่ เขายืนอยู่ตรงกลางเวทีพร้อมกับซั่วน่าในมือ แต่เขานั้นไม่ได้เล่นไปพร้อมกับดนตรี

- เขากำลังรออยู่

รอไคลแมกซ์ของเพลงอิเล็กทรอนิกส์เพลงนี้ แล้วเขาจะแทรกซั่วน่าเข้าไป

ทำให้ตอนนี้ความสนใจของผู้ชมและเมนเทอร์ทั้งหมดตกไปอยู่ที่เพลงอิเล็กทรอนิกส์เพลงนี้

ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าเพลงนี้มันติดหูขนาดไหน

"หลัวโม่คนนี้มากพรสวรรค์จริงๆ" เหว่ยหรานคิดในใจ

หลี่เกอค่อนข้างคุ้นเคยกับเพลงอิเล็กทรอนิกส์ดี ความรู้สึกของเขาก็คือ: "สไตล์ของเพลงอิเล็กทรอนิกส์เพลงนี้จะต้องเป็นที่นิยมแน่ มันเป็นเพลงประเภทที่สามารถแพร่กระจายไปได้อย่างรวดเร็ว"

พูดง่ายๆ ก็คือเพลงนี้จะดังเป็นพุแตก!

"ยังมีอะไรอีกที่เขาไม่รู้" สมาชิกเกิร์ลกรุ๊ปสองคนจับจ้องไปที่หลัวโม่และพูดในใจ

เมื่อเพลงใกล้จะถึงจุดไคลแม็กซ์ หลัวโม่ซึ่งกำลังรอจังหวะก็ยกซั่วน่าขึ้นในที่สุด

เขาจับจังหวะได้อย่างแม่นยำและผสมผสานเสียงซั่วน่าเข้ากับเสียงเพลงอิเล็กทรอนิกส์

แม้เพลงอิเล็กทรอนิกส์เพลงนี้นั้นจะน่าดีมากพออยู่แล้ว แต่เสียงของซั่วน่าก็ยังเพิ่มสัมผัสบางอย่างเข้าไปอีก

เมื่อทุกคนได้ฟังเพลง "มงคลสมรส" ในครั้งแรกที่เสียงของซั่วน่าดังออกมา พวกเขานั้นขนลุกซู่

จากนั้นในท่อนของ "หนึ่งคำนับฟ้าดิน!" เสียงของซั่วน่าก็เข้ากับธีมของงานวิวาห์มืดอีก มันจึงทำให้ผู้คนสั่นสะท้านและขนลุก

ยิ่งในตอนนี้ การผสมผสานที่ลงตัวของเพลงอิเล็กทรอนิกส์และซั่วน่าทำให้พวกเขาขนลุกอีกครั้ง

ทันใดนั้นทุกคนก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังอยู่ในงานคอนเสิร์ตเพลงอิเล็กทรอนิกส์

ต้องรู้ก่อนว่า "เดอะ สเปคเตอร์" เวอร์ชันซั่วน่านั้นปรากฏขึ้นมาในคอนเสิร์ตเพลงอิเล็กทรอนิกส์บนโลกเก่าจริงๆ แถมมันยังถูกนำไปแสดงในรายการวาไรตี้หลายรายการด้วย

ทุกครั้งที่มันดังขึ้น ผู้ชมจะต้องสั่นสะท้าน มีแม้กระทั้งผู้ชมบางคนที่อดไม่ได้และกระโดดอย่างเมามัน

ตอนนี้ทั่วทั้งงานกลายเป็นงานคอนเสิร์ตไปแล้ว

การจะเต้นหรือไม่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่ความรู้สึกที่ได้ฟังนั้นก็สุดยอดมากแล้ว

หลายคนเพิ่งรู้จักเครื่องดนตรีที่ชื่อว่าซั่วน่าอีกครั้งก็วันนี้

มันสามารถแสดงอารมณ์สุขและทุกข์ของชีวิตคนได้

——【เสียงเพลงของซั่วน่า หนักยิ่งกว่าทองหมื่นตำลึง! 】

เด็กฝึกในห้องรออาจไม่เคยคิดฝันเลยว่าการแสดงของพวกเขาที่พวกเขาคิดว่าร้อนแรงและดีสุดๆ แล้วจะเทียบไม่ได้เลยกับการแสดงสดของปีศาจสีแดง หลัวโม่...

มันคืออีสเตอร์เอ้ก!

...