ผลกระทบ

หลังจากเพลงจบลง ดวงตาของซุนอี้ก็เปลี่ยนเป็นสีแดง

เพลง "ถ้าฉันยังเด็ก" นี้ทำให้เขาเจ็บปวดอย่างสุดซึ้ง มันทำให้ความทรงจำของเขากลับมาฉายซ้ำในสมอง หัวใจของเขารู้สึกอึดอัด

“หากฉันประสบความสำเร็จตั้งแต่วัยเยาว์…” ซุนอี้อดไม่ได้ที่จะฮัมเพลงเบาๆ ด้วยเสียงสั่นๆ

หลัวโม่มองไปที่ซุนอี้และไม่คิดว่ารุ่นพี่ของเขาจะมีปฏิกิริยาที่รุนแรงเช่นนี้หลังจากฟังตัวอย่างเพลง

“ดูเหมือนว่าเขาเองจะเป็นผู้ชายที่มีเรื่องราวบางอย่าง” หลัวโม่พูดในใจ

หลัวโม่พูดเพียงแค่ว่า “ตอนนี้สิบโมงแล้ว ผมมีเรื่องต้องจัดการที่บริษัท คุณวิเคราะห์เพลงนี้เองก่อนได้ ผมจะกลับมาดูทีหลัง”

หลัวโม่แสร้งทำไม่เห็นอาการแปลกๆ ของซุนอี้ เขาเดินออกจากห้องบันทึกเสียงไปอย่างรวดเร็ว

ทันทีที่หลัวโม่เดินออกจากประตูและปิดประตูลง ซุนอี้ก็นอนลงบนโต๊ะ ไหล่ของเขาสั่น แต่เขาก็ไม่ได้ส่งเสียงร้องไห้ออกมา

สำหรับบางคน ความผิดพลาดก็คือความผิดพลาด

หลัวโม่ปล่อยให้ซุนอี้อยู่ในห้องบันทึกเสียงเพื่อปรับอารมณ์ ส่วนเขาจะไปที่ห้องทำงานของเสิ่นเฉาชิว

“วันนี้ประธานเสิ่นบอกว่าเขาจะนำไวน์ชั้นดีมาให้ฉันสามขวด” รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลัวโม่ นี่คือสิ่งที่เขาแบล็กเมล์มาจากประธานเสิ่นตอนครั้งสุดท้ายที่เจอกัน

“คืนนี้ถ้าไม่มีอะไรทำก็น่าลองเชิญพี่สาวหนิงมาดื่มที่บ้านได้นะ” หลัวโม่คิดกับตัวเอง

ความสัมพันธ์ในปัจจุบันของเขากับหนิงตันนั้นเป็นเหมือนเพื่อนนักดื่ม

ผู้หญิงคนนี้มีออร่าที่ไม่อาจอธิบายได้ ริมฝีปากสีแดงอวบอิ่มของเธอประกอบกับใบหน้าที่แดงก่ำนิดหน่อยและดวงตาที่พร่ามัว รูปลักษณ์แบบนี้ทำให้เธอดูน่าอร่อยมากกว่าอาหารจานอื่นๆ

เมื่อเลขาของของเสิ่นเฉาชิวเห็นหลัวโม่เดินมา เขาก็รีบก้าวเข้ามาทักทายแล้วพูดว่า "ผู้อำนวยการหลัว"

"ตอนนี้ประธานเสิ่นกำลังยุ่งอยู่หรือเปล่า?"

"ไม่ยุ่งเลยครับ ประธานเสิ่นบอกว่าถ้าเป็นผู้อำนวยการหลัว ให้เข้าไปข้างในได้เลย” เลขากล่าว

หลัวโม่พยักหน้าก่อนจะเดินตามเลขาไปข้างหน้า เขาเคาะประตูห้องแล้วเดินเข้าไปข้างใน

ในขณะนี้เสิ่นเฉาชิวกำลังดูรายงานบนคอมพิวเตอร์อยู่ เมื่อเขาเห็นว่าเป็นหลัวโม่ที่เดินเข้ามา รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

"นายรู้รึยังว่ากระแสของเพลง ‘วันฟ้าใส’ ระเบิดแล้วนะ" เสิ่นเฉาชิวเงยหน้าขึ้นและมองไปที่หลัวโม่ นี่คือประโยคทักทายของเขา

แน่นอนว่าหลัวโม่ตื่นมาดูกระแสตอบรับตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว เพลง "วันฟ้าใส" เวอร์ชันแสดงสดติดอันดับชาร์ตเพลงมาแรงในฉีเอ๋อมิวสิก แถมยังมีแนวโน้มอย่างมากที่จะติดอันดับชาร์ตเพลงยอดนิยมอีกด้วย!

เรตติ้งและปริมาณการเล่นซ้ำตอนแรกของรายการ "ราชาเพลงรัก" สุดยอดมาก

เนื่องจากตอนแรกของรายการนี้สูงกว่ารายการ "สร้างไอดอล" พอมาในตอนที่สองทุกอย่างก็ทะยานขึ้นสูง!

ทำให้เพลง "วันฟ้าใส" ดังไปทั่วประเทศเกือบข้ามคืน นักวิจารณ์เพลงรีบโพสต์บทวิจารณ์เพลงและผู้ฟังก็เริ่มดาวน์โหลดกันอย่างบ้าคลั่ง

จะสังเกตเห็นว่าลิขสิทธิ์เพลงทั้งหมดในรายการ "ราชาเพลงรัก" อยู่ในมือของนักร้อง หากรวมกำไรจากการแสดงสดเหล่านี้ นักร้องจะได้รายได้ส่วนใหญ่ไป ส่วนรายการจะได้เพียง 10% เท่านั้น

เพลงนี้ทำให้ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนหวนนึกถึงความทรงจำในช่วงวัยรุ่น ที่สำคัญที่สุดคือหลายๆ คนพบว่าเพลงนี้ทำให้รู้สึกโล่งใจ

เป็นเวลากว่าสัปดาห์ที่ผู้คนถูกหลอกเพราะความคิดเห็นของจ้าวเสวี่ยฉินในตอนแรก

คำพูดของจ้าวเสวี่ยฉินทำให้เกิดปัญหามากมาย ไม่ต้องพูดถึงแฟนๆ ทั้งหมดของจ้าวเสวี่ยฉินที่ไม่พอใจหลัวโม่มานานแล้ว เนื่องจากว่ามีแฟนคลับของวง ไนน์-ที ที่ถูกหลัวโม่ทำร้ายมานับครั้งไม่ถ้วนที่กำลังอดทนรอโอกาสโจมตีหลัวโม่

วงบอยกรุ๊ปที่มีสมาชิกเก้าคนนี้ถูกลดมูลค่าลงครึ่งหนึ่งในตอนที่พวกเขาเดบิวต์ ยิ่งตอนนี้พวกเขาได้กลายเป็นบอยแบนด์แถวสองไปแล้ว

มูลค่าทางการค้าของพวกเขาลดลงครั้งแล้วครั้งเล่า เรียกได้ว่าเส้นทางของวงนั้นเต็มไปด้วยความน่าสังเวชมาตลอดทาง บริษัทใหญ่ๆ ไม่สามารถกู้คืนเงินลงทุนที่ใช้ไปกับพวกเขาได้

แต่ยิ่งสิ่งนี้เกิดขึ้น แฟนคลับบางคนก็ยิ่งกลายเป็นใจแคบและโง่เง่ามากขึ้น

พวกเขาเกลียดหลัวโม่มาก เกลียดลึกไปถึงกระดูก

แถมเมื่อมีราชาจ้าวเป็นผู้นำ แฟนคลับเหล่านั้นก็พากันโจมตีหลัวโม่ไม่หยุด

แต่ใครจะคิดว่าหลังจากรายการนี้ออกฉายเเพียงแค่ตอนที่สอง หลัวโม่ก็จะได้ที่หนึ่งแล้ว!

ยิ่งไปกว่านั้น เพลง "วันฟ้าใส" ยังเป็นที่เพลงไร้เทียมทานจนเหล่ามืออาชีพบนอินเทอร์เน็ตต่างปรบมือให้

ตอนนี้สถานะของจ้าวเสวี่ยฉินต่ำลงเป็นอย่างมาก เว่ยป๋อของเขาเริ่มได้รับความคิดเห็นนับไม่ถ้วนในทุกวัน

เพลง "วันฟ้าใส" ได้รับความนิยมมากในหมู่คนหนุ่มสาว บนอินเทอร์เน็ต คนหนุ่มสาวมักจะมีอิทธิพลมากที่สุด

เพลง "ถ้วยที่สอง" ที่ร้องโดยจ้าวเสวี่ยฉินในตอนที่สอง แม้ว่าได้คะแนนมาเป็นอันดับที่สองในรายการ แต่จากตัวเลขทางข้อมูล จริงๆ แล้วคะแนนมันได้เพียงแค่ครึ่งหนึ่งของเพลง "วันฟ้าใส"

มันถูกบดขยี้จนเละ

หวงซีชานที่เป็นนักแต่งเพลงของ "ถ้วยที่สอง" กำลังคิดอยู่แล้วว่าตอนนี้เขาควรจะเกษียณจริงๆ หรือเปล่า?

การเกษียณอายุในตอนนี้ไม่ใช่ทางเลือกที่ดีเลย

แต่คำประกาศเกษียณอายุก็ได้ถูกบอกออกไปแล้วในตอนที่โปรโมตอัลบั้มนี้ เขาบอกว่านี่จะเป็นอัลบั้มสุดท้ายที่เขาผลิต

หากเขาไม่เกษียณไปจากวงการ มันก็จะเป็นการหลอกลวงแฟนๆ และเหมือนกับการใช้ข่าวเท็จสร้างกระแสไม่ใช่หรอ?

ในขณะเดียวกัน หวงซีชานก็รู้สึกว่าตัวเองไร้ความสามารถมากขึ้นเรื่อยๆ

“ฉันแก่แล้วจริงๆ หรอ?” เขาเริ่มสงสัย

….

….

หลังจากที่หลัวโม่นั่งลงบนเก้าอี้แล้ว เสิ่นเฉาชิวก็มองมาที่เขาแล้วพูดว่า "วันนี้นายก็คงยุ่งมากใช่ไหม?"

หลัวโม่พยักหน้าแล้วพูดว่า "ผมยุ่งกับหลายเรื่องมากจริงๆ"

เสิ่นเฉาชิวกล่าวต่อ: "จัดลำดับความสำคัญในการทำเพลงของนายเองให้ดีที่สุดก่อน"

เสิ่นเฉาชิวหวังว่าหลัวโม่จะสามารถแยกความแตกต่างระหว่างทั้งสองเรื่องนี้ได้

ในสายตาของเขา แม้แต่ซุนอี้และเฉินซานฉีรวมกันก็ยังไม่ดีเท่าหลัวโม่เพียงครึ่งเดียว

ตอนนี้กระแสของชายหนุ่มคนนี้แข็งแกร่งเกินไป เขาเป็นราชาได้ตั้งแต่เดบิวต์

ในเวลานี้โลกภายนอกไม่ได้เรียกเขาว่าราชาหน้าใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดอีกต่อไปแล้ว บางคนก็บอกว่าเขาเป็นผู้นำของคนรุ่นใหม่ในวงการเพลง

“ท้ายที่สุดแล้วจะมีหน้าใหม่ในทุกปี แต่จะมีเพียงผู้นำรุ่นเพียงคนเดียวเท่านั้น” เสิ่นเฉาชิวพูดในใจ

สัญชาตญาณของเขาบอกกับเขาว่าในไม่ช้าซินหยูจะมีซูเปอร์สตาร์แถวหน้าที่ยอดเยี่ยม!

หากไม่มีนายพลระดับสูง แล้วจะเข้าร่วมเป็นหนึ่งในสี่อันดับบริษัทยักษ์ใหญ่ได้อย่างไร?

ดังนั้นการให้ความสำคัญของเสิ่นเฉาชิวที่มีต่อหลัวโม่นั้นจึงเป็นอันดับหนึ่ง

หลัวโม่มองไปที่เสิ่นเฉาชิวแล้วพูดว่า "จริงๆ แล้วผมได้เตรียมเพลงสำหรับรอบที่ 4 ไว้นานแล้ว เพราะงั้นมันจะไม่มีปัญหาหรอกครับ"

"แค่นายมั่นใจก็ดีแล้ว" เสิ่นเฉาชิวกล่าว

แม้ว่าเสิ่นเฉาชิวจะขอให้หลัวโม่มาเข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการเพลงชั่วคราว แต่ในใจเขานั้นต้องการให้หลัวโม่ครองบัลลังก์ในวงการนี้

แม้ว่าโลกภายนอกจะบอกว่า "จะมีผู้อำนวยการเพลงวัย 24 ปีอยู่ในโลกนี้ได้ยังไง!?"

แต่เสิ่นเฉาชิวก็ไม่สนใจ ในมุมมองของเขา ความสามารถต้องมาก่อนเสมอ ส่วนคุณสมบัติก็เป็นเพียงคุณสมบัติเท่านั้น

ตอนนี้หลัวโม่เป็นผู้อำนวยการเพลง เสิ่นเฉาชิวจึงมอบอำนาจสูงสุดให้แก่หลัวโม่เป็นผู้ตัดสินขั้นสุดท้ายในด้านดนตรี

เมื่อหลัวโม่ออกจากห้องทำงานของเสิ่นเฉาชิวและกลับไปที่ห้องบันทึกเสียง ซุนอี้ก็ปรับอารมณ์ของเขาได้แล้ว

“ผู้อำนวยการหลัว เราเริ่มได้เลย” ดวงตาของซุนอี้สงบและหนักแน่น แต่จะเห็นว่ารอบตาของเขาบวมเล็กน้อย

หลัวโม่พยักหน้าและบอกให้เขาลองร้องดู

ผลก็คือทันทีที่ซุนอี้เปิดปาก ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย

"[ทีวียังคงเปิดอยู่ ช่องทางติดต่อก็ยังไม่ได้ลบ...]"

หลัวโม่ยกนิ้วให้เขาแล้วพูดว่า: "ดีมาก เข้าถึงอารมณ์ได้ดีมาก!"

ในตอนที่ซุนอี้กำลังร้องเพลงนี้ อารมณ์ของเขาเป็นหนึ่งเดียวไปกับเพลง แม้จะยังมีบางส่วนที่ต้องปรับปรุง แต่โดยรวมนั้นน่าประทับใจมาก!

“รักษาอารมณ์แบบนี้ต่อไปและพยายามเข้าไปในสามอันดับแรกให้ได้ในการแข่งรอบถัดไป” หลัวโม่พูดกับซุนอี้

“สามอันดับแรก?” ซุนอี้พูดในใจ

นี่เป็นอันัดับที่เขาไม่เคยกล้าจินตนาการมาก่อน

แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขากลับรู้สึกว่านี่อาจไม่ใช่แค่ความฝันที่ไกลเกินเอื้อม

แปลกมาก ก่อนหน้านี้ซุนเคยร้องเพลงฮิตมาหลายเพลงแล้ว แต่เพลง "ถ้าฉันยังเด็ก" ทำให้เขารู้สึกว่าเขากำลังไปยังจุดที่สูงที่สุดของตัวเอง

มันเป็นความรู้สึกที่ยากที่พบในตอนที่เขาร้องเพลงอื่น

อาจเป็นเพราะเขารู้สึกแบบเดียวกับเพลงนี้ อาจเป็นเพราะเขาเคยผ่านเรื่องราวแบบนี้มาก่อน

สิ่งที่ซุนอี้รู้ก็คือเพลงนี้ดูเหมือนถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ

ไม่ว่าจะจบยังไง เขาก็อยากจะร้องเพลงนี้ให้ดีที่สุด

แม้ว่า...เธออาจจะไม่ได้ดูรายการ "ราชาเพลงรัก" ก็ตาม

ซุนอี้ฝึกซ้อมซ้ำแล้วซ้ำเล่าตลอดเช้า ทางหลัวโม่เองก็รู้สึกว่าซุนอี้มีความก้าวหน้าอย่างต่อเนื่อง

พูดตามตรง หลัวโม่รู้สึกว่าเพลง "ถ้าฉันยังเด็ก" ที่ร้องโดยซุนอี้นั้นมีคุณสมบัติที่จะคุกคามจ้าวเสวี่ยฉินได้เลย

“หากราชาจ้าวยังอยู่ในอันดับที่สองในรอบหน้า เขาก็จะอยู่ในอันดับที่สองมาเป็นเวลาสามรอบติดต่อกัน ฉันเกรงว่าเขาคงจะถูกเรียกว่าเป็นอันดับสองที่ดีที่สุดในรอบหมื่นปี”

“ฉันจะปล่อยให้เป็นแบบนั้นได้ยังไง! ฉันอยากจะช่วยเขาด้วย!”

“ในรอบหน้า คุณจะถูกผลักตกลงมาในอันดับสาม”

.....

.....

ก่อนบ่ายโมง เฉินซานฉีแต่งตัวอย่างระมัดระวังแล้วมาที่บริษัทเพื่อรอผู้อำนวยการหลัว

ต้องบอกว่านี่เป็นการพบกันครั้งแรกของเธอกับหลัวโม่

เวลามาพบปะผู้คน ความประทับใจแรกเป็นสิ่งสำคัญมาก

นักร้องส่วนใหญ่มาบันทึกเสียงโดยไม่แต่งหน้า แต่วันนี้เธอแต่งหน้าแบบจัดเต็มเพื่อแสดงความเคารพต่อผู้อำนวยการหลัว

บางครั้งเธอก็รู้สึกเหมือนไม่ได้มาที่นี่เพื่อร้องเพลงในสตูดิโอบันทึกเสียง แต่มาเพื่อสัมภาษณ์งาน

หากเธอทำผลงานได้ยอดเยี่ยม เธอก็จะมีโอกาสอย่างมากสำหรับความร่วมมือในอนาคต!

หากผลงานของเธออยู่ในระดับปานกลาง เธอก็อาจถูกผลักไสให้ไปอยู่ข้างสนาม!

สิ่งที่เธออยากจะขออย่างเดียวในวันนี้ก็คือความโปรดปรานของผู้อำนวยการหลัว

เมื่อหลัวโม่เดินเข้าไปในห้องบันทึกเสียง สิ่งแรกที่เขาเห็นก็คือแผ่นหลังของเฉินซานฉี

ผู้หญิงคนนี้กินสลัดมาตลอดทุกวัน มันทำให้ร่างกายของเธอเป็นเลิศ แถมเธอยังวิ่งออกกำลังกายในตอนเช้าอีกด้วย

ดังนั้นสิ่งที่สะดุดตาที่สุดตอนมองแผ่นหลังของเธอก็คือก้นลูกพีชกลมๆ ของเธอ

รูปร่างบั้นท้ายของเธอเป็นผลมาจากการฝึกฝน

เธอท่าสควอตได้ดีมาก เธอสามารถนั่งยองๆ ได้เป็นเวลานาน

ทันทีที่นักร้องที่กำลังจะได้เป็นนักร้องระดับแถวหน้าได้ยินเสียงประตูเปิด เธอก็หันกลับมาทันทีและเข้ามาจับมือกับหลัวโม่

“ผู้อำนวยการหลัว ในที่สุดเราก็ได้พบกัน” เธอยิ้มอย่างสดใสและมองไปที่ชายผู้สามารถเปลี่ยนโชคชะตาของเธอได้

หลังจากมองดูเพียงครั้งเดียว เธอก็สรุปได้ว่า: "เขาหล่อกว่าในทีวีมาก เขาหล่อกว่าในทีวีมากจริงๆ"

ตอนนี้เฉินซานฉีเข้าใจแล้วว่าทำไมผู้หญิงหลายคนในวงการถึงชอบกินหญ้าอ่อน

ผู้หญิงที่ร่ำรวยบางคนชอบหาน้องชายหน้าตาดีแบบนี้

ส่วนหนึ่งนั้นเป็นเพราะสมรรถภาพทางกาย แต่อีกส่วนก็คือพวกเขามีกลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์ของคนหนุ่มสาว

ในเรื่องความสูง รูปร่างหน้าตาและนิสัยที่เป็นเอกลักษณ์ของหลัวโม่ หากแฟนคลับได้เห็น พวกเธอก็คงจะคลั่งไคล้เขาจนบ้าไปเลย

“บางคนสามารถกลายเป็นคนดังได้เพียงแค่อาศัยเงื่อนไขโดยกำเนิดเหล่านี้” เฉินซานฉีพูดในใจ

ยิ่งไปกว่านั้น ชายตรงหน้ายังมีพรสวรรค์ที่ไม่มีใครเทียบได้

หลัวโม่เหลือบมองนักร้องตรงหน้าคนนี้ซึ่งเคยแข่งขันกับเขามาก่อนแล้วยิ้มก่อนจะพูดว่า: "พี่สาวเฉิน นี่เป็นครั้งแรกที่เราพบกัน ทุกวันนี้คุณคุ้นเคยกับเนื้อเพลงและดนตรีบ้างรึยัง?"

เฉินซานฉีพยักหน้า ท่าทางของเธอค่อนข้างมั่นใจ แม้ฝ่ามือของเธอจะมีเหงื่อออกเล็กน้อยก็ตาม

ก่อนหน้านี้เธอเป็นนักร้องกึ่งระดับแถวหน้าที่อยู่ในวงการมาหลายปี เธอผ่านพายุใหญ่และได้จัดคอนเสิร์ตมากมายกับคนนับพัน

เห็นได้ชัดว่าวันนี้มีผู้ชมเพียงคนเดียว และแม้ว่าเธอจะรู้ว่าเธอเตรียมตัวมาอย่างดี แต่เธอก็ยังกังวลอยู่เล็กน้อยโดยไม่มีเหตุผล

ความกดดันที่ออกมาจากชายคนหนึ่งสามารถเอาชนะคนนับหมื่นได้

“แล้วทำไมเราไม่มาเริ่มกันเลยล่ะ?” หลัวโม่กล่าว

เฉินซานฉีพยักหน้าและเดินเข้าไปในห้องบันทึกเสียงอย่างเชื่อฟัง

ทันทีที่เธอพร้อม หลัวโม่ก็พยักหน้าเล็กน้อย

"[มายืนอยู่หน้าประตูบ้านของเธออีกแล้ว

พวกเรานิ่งเงียบกันอีกครั้ง

จะรอคอยอยู่ข้างเดียวแบบนี้ได้อีกนานแค่ไหน]"

การร้องเพลงนี้ของเฉินซานฉีนั้นคล้ายคลึงกับของซุนอี้เล็กน้อย ตอนเธอร้อง เธอจะระงับอารมณ์ไว้ด้วยส่วนหนึ่ง

นี่คือสิ่งที่หลัวโม่ชอบ

เมื่อเห็นหลัวโม่ยืนอยู่หน้าโต๊ะควบคุมด้านนอกกระจกและพยักหน้าให้กับตัวเอง เฉินซานฉีก็มีความมั่นใจและเริ่มร้องได้ดีขึ้นเรื่อยๆ

เธอร้องเพลงท่อน A เสร็จภายในชั่วอึดใจเดียวโดยที่หลัวโม่ไม่ได้ขัดจังหวะ

“ไม่เลว!” หลัวโม่แสดงความคิดเห็น

หลัวโม่เริ่มชี้ให้เห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ และช่วยจัดการกับลมหายใจที่ไม่เหมาะสม ซึ่งเฉินซานฉีก็เข้าใจถึงจุดนั้นได้ในทันที

ในมุมมองของอาจารย์หลัว การฝึกนักร้องที่เป็นผู้ใหญ่เหล่านี้ใช้เวลาน้อยกว่าฝึกเด็กฝึกกลุ่มนั้นมาก

เฉินซานฉีเข้าใจทุกอย่างได้เร็วและสามารถดูดซับการสอนทั้งหมดของหลัวโม่ได้

แม้ว่าชื่อเสียงในวงการเพลงของเธอจะไม่ได้ดีขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่ทักษะการร้องเพลงของเธอนั้นพัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่อง แถมเธอยังเป็นผู้หญิงที่มีวินัยในตนเองและมีก้นลูกพีช

ช่วงบ่ายผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทั้งหลัวโม่และเฉินซานฉีรู้สึกสบายใจมาก ความร่วมมือก็ของทั้งสองผ่านไปอย่างน่าพึงพอใจโดยปราศจากความหงุดหงิดใดๆ

“ดีมาก พี่สาวเฉิน วันนี้เราพอแค่นี้ก่อนเถอะ” หลัวโม่กล่าว

เฉินซานฉีพยักหน้า หลังจากทำงานตลอดบ่าย ร่างกายของเธอก็เริ่มล้านิดหน่อย

ก่อนจากกัน เธอแสดงความขอบคุณต่อหลัวโม่อย่างนอบน้อม

นอกจากนี้หลัวโม่ยังรู้จากปากของเธอว่าเสิ่นเฉาชิวเปิดเผยกับเธอว่าเป็นผู้อำนวยการหลัวที่เป็นคนตัดสินใจเลือกเธอให้มาแข่งขันในรายการ

นี่เท่ากับต้องการบอกนักร้องทุกคนในซินหยูผ่านเธอว่า: "ผู้อำนวยการหลัว ไม่ใช่แค่คนที่เข้ามารับตำแหน่งเฉยๆ แต่เขามีพลังที่สมควรกับตำแหน่งนี้จริงๆ"

ถ้าเฉินซานฉีพุ่งทะยานขึ้นจากฝีมือของเขา สถานะของหลัวโม่ในหมู่นักร้องภายในซินหยู่ก็จะไปถึงจุดสูงสุด!

ในเวลานี้ เฉินซานฉีมองไปที่เขาแล้วพูดว่า: "ผู้อำนวยการหลัว ขอบคุณมากค่ะ ฉันขอบคุณโอกาสนี้มากจริงๆ คุณน่าจะรู้แล้วว่าฉันติดอยู่ในนักร้องกึ่งแถวหน้ามาสี่ปีแล้ว"

ตำแหน่งนี้เกือบจะกลายเป็นช่วงที่ยาวนานที่สุดของเธอ

-ความปรารถนาสูงสุด ตอนนี้เธออยากจะได้ยินคำพูดปลอบใจหรือไม่ก็คำพูดให้กำลังใจจากหลัวโม่ ชายผู้เก่งในการสร้างปาฏิหาริย์คนนี้

แต่สิ่งที่เธอไม่คาดคิดว่าจะได้ยินก็คือ: "พี่สาวเฉิน สิ่งที่คุณต้องการในตอนนี้คือการขึ้นไปเป็นนักร้องชั้นแนวหน้าใช่ไหม?"

...