คืนนี้นอนไม่หลับทั้งคืน

หลังจากที่ "กระต่ายในปีนั้น" กลายเป็นอนิเมชั่นแห่งยุค คนส่วนใหญ่ก็พบกับปัญหาเดียวกัน

มีหลายคนที่เริ่มดูอนิเมชั่นเรื่องนี้ตั้งแต่ต้นจนจบโดยใช้เวลาแค่เช้าจนถึงบ่ายเท่านั้น!

ทุกคนถือทิชชู่พลางเช็ดน้ำตาและสบถในใจ: "สั้นเกินไป สั้นเกินไปแล้ว!"

สำหรับอนิเมชั่นเรื่องนี้ ความยาวของมันนั้นสั้นมาก

เพียงดูไม่ถึงวัน ทุกคนก็ดู "กระต่ายในปีนั้น" จบซีซั่นแรกแล้ว

โดยทั่วไปแล้ว เวลาระหว่างซีซั่นแรกและซีซั่นที่สองนั้นจะเว้นช่วงค่อนข้างนาน

เพราะหลังจากที่ซีซั่นแรกออกตลาด ทุกฝ่ายจะต้องรอดูกระแสและความนิยมก่อนที่จะตัดสินใจสร้างซีซั่นสอง

แต่ "กระต่ายในปีนั้น" แตกต่างออกไป หนึ่งคืออนิเมชั่นเรื่องนี้เป็นที่ต้องการของตลาดอย่างมากล้น ทุกคนไม่พอใจที่รู้สึกเหมือนอนิเมชั่นเรื่องนี้จบลงทันทีที่พวกเขาเริ่มดู

อีกประการหนึ่งก็คือความดึงดูดของหลัวโม่ในฐานะคนดังที่มีเรตติ้งสูงสุด แถมความพยายามในการโปรโมตช่องเด็กและฉีเอ๋อฟิล์มนั้นก็ยอดเยี่ยมเกินไป มันจึงยิ่งทำให้อนิเมะเรื่องนี้ได้รับความนิยมในชั่วข้ามคืน!

เหอหยวนกวงไม่อยากพักร้อนเลย พนักงานในสตูดิโอของเขายังบอกอีกด้วยว่าพวกเขาไม่อยากพักร้อนและอยากทำงานต่ออีก!

เรื่องนี้ทำให้หลัวโม่และเสิ่นเฉาชิวที่เพิ่งแจกอั่งเปาเพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะของพวกเขาเกิดความสับสน

เสิ่นเฉาชิวชอบพนักงานประเภทนี้ที่ทำงานล่วงเวลาอย่างมีสติ

สำหรับหลัวโม่ เสิ่นเฉาชิวคิดว่า: "นี่ไม่ใช่การบังคับคนเขียนบทให้ทำงานล่วงเวลาใช่ไหมนะ?"

เขาไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งเขาจะต้องทำเรื่องที่นักเขียนกลัวที่สุดอย่างการเร่งให้เขียนบท!

แน่นอนว่ามันคงจะแตกต่างออกไปถ้ามีสาวงามมาเป็นคนเร่งแทน

"ข้อดีของการเลือกอนิเมชั่นอย่าง ‘กระต่ายในปีนั้น’ เป็นผลงานเปิดตัวนั้นถูกต้องจริงๆ!" หลัวโม่พูดอย่างภาคภูมิใจในใจ

——แถมเขายังสามารถเขียนบทเรื่องได้เร็วมากอีกด้วย!

ในไม่ช้าบทสำหรับซีซันที่สองก็จะเสร็จสิ้น สตูดิโอได้เผยแพร่ข่าวนี้ออกไปโดยตรงโดยใช้ประโยชน์จากวันดีๆ อย่างวันชาติ ซึ่งมันเหมาะสมและทำให้ทุกคนมีความสุขอย่างมาก

พอมีข่าวนี้ออกมา แฟนคลับของเรื่อง “กระต่ายในปีนั้น” ต่างก็ตื่นเต้นกันมากเลยทีเดียว!

“ฉลองกันทั้งประเทศ ฉลองกันทั้งประเทศไปเลย!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า วันนี้ได้ฟังเพลงจีนสไตล์ใหม่แล้วก็ได้ยินเรื่องประกาศซีซั่นที่ 2 ด้วย ฉันรู้สึกว่าวันนี้ฉันมีความสุขมากกว่าตรุษจีนซะอีก! สุขสันต์วันชาติ!"

"งั้นฉันขอไปตุนกระดาษทิชชู่ก่อนแล้วกัน!"

ด้วยแรงหนุนจากกลุ่มชาวเน็ต กระแสในโพสต์นี้บนเว่ยป๋อจึงเพิ่มสูงขึ้น แถมโพสต์นี้ยังไต่อันดับไปยังรายการค้นหามาแรงอีกด้วย

แน่นอนว่าหากโลกนี้กำลังมีคนที่มีความสุข งั้นก็ย่อมมีบางคนที่กำลังเป็นกังวลอยู่เช่นกัน

ชาวเน็ตบางคนได้แสดงความกังวลว่า "ว่ากันว่ามีน้อยเรื่องมากที่จะซีชั่นสองจะทำได้ดีกว่าซีซั่นแรก"

"ใช่ หวังว่าซีซั่น 2 ของ กระต่ายในปีนั้น จะไม่ทำให้เราผิดหวัง"

"เราเดาได้เลยว่าระยะเวลามันต้องสั้นมาก พวกเขาคงจะเอาโฆษณามาขยายระยะเวลาแน่ๆ เลย ฮ่าฮ่า"

"แต่ฉันไม่ค่อยกังวลเรื่องนี้นะ ฉันมีความมั่นใจในตัวหลัวโม่และปู่เหอหยวนกวง”

มีการพูดคุยกันมากมายบนอินเทอร์เน็ต แต่หลัวโม่ก็ไม่มีเวลาไปให้ความสนใจมันในตอนนี้

ขณะนี้เขานั่งอยู่ในรถของผู้ช่วยพลางมองออกไปนอกหน้าต่างเป็นครั้งคราว

ซูฉู่จิงบอกเขาให้รอเธออยู่ในรถ

ด้วยเหตุผลบางอย่าง หลัวโม่รู้สึกกังวลและตื่นเต้นนิดหน่อย

“เป็นเพราะฉันนั่งอยู่ในรถของเธอตอนนี้หรอ?” เขาคิด

บางครั้งเขาจะมองออกไปนอกหน้าต่าง แต่ก็ไม่พบซูฉู่จิง

หลังจากนั้นประมาณสิบนาที ราชินีซูที่สวมผ้าปิดหน้าอยู่ก็เดินเข้ามาในรถ

ทันทีที่เธอขึ้นรถ เธอก็บอกกับคนขับและผู้ช่วยหญิงว่า "ขับออกไปได้"

อีกฝ่ายพยักหน้าแล้วเริ่มขับออกไปทันที

ซูฉู่จิงนั่งอยู่ข้างๆ หลัวโม่ เธอถอดผ้าปิดหน้าออกและเผยให้เห็นใบหน้าที่สวยงามของเธอ "ฉันจะไปส่งนายกลับเอง แล้วเราจะได้คุยกันระหว่างทาง"

หลัวโม่พยักหน้าพลางเหลือบมองใบหน้าเธอ

เมื่อมองจากด้านข้าง ขนตาที่ยาวและหนาของซูฉู่จิงดูสะดุดตาเป็นพิเศษ

ซูฉู่จิงพูดต่อ "หนังเรื่อง ‘ปีศาจแมว’ ถ่ายเสร็จแล้ว อีกทั้งตัวอย่างภาพยนตร์ก็กำลังได้รับการแก้ไขจนเสร็จแล้วเช่นกัน ตามที่ผู้กำกับและโปรดิวเซอร์แจ้งมา พวกเขาต้องการใส่นายไว้ในตัวอย่างด้วย นายคิดว่ายังไง?"

หลัวโม่ไม่ตอบกลับโดยตรง เขาเพียงแค่ยิ้มแล้วพูดว่า: "แล้วพี่สาวจิงคิดว่ายังไงล่ะ?"

ซูฉู่จิงหันหน้าไปมองหลัวโม่ทันทีที่ได้ยินประโยคนี้ จากนั้นเธอก็รีบมองออกไปนอกหน้าต่างที่มีรถวิ่งไปมาและพูดว่า: "จากมุมมองปกติแล้ว แน่นอนว่ามันฉันอย่างใส่นายเข้าไป แต่ฉันก็ยังต้องถามความเห็นส่วนตัวจากนายก่อนอยู่ดี"

หลัวโมรู้ดีว่าจริงๆ เรื่องนี้ซูฉู่จิงไม่จำเป็นต้องมาถามเขาเลย

ตราบใดที่นักแสดงไปร่วมถ่ายทำแล้ว ผู้กำกับยังจะต้องถามความคิดเห็นเกี่ยวกับการตัดต่อเบื้องหลังการถ่ายทำอยู่อีกหรอ?

“งั้นก็ใส่มันเข้าไปเถอะครับ” หลัวโม่กล่าว

เขาเหลือบไปมองที่หลังมือขวาและรู้สึกคิดถึงฉากที่เขาลูบหัวของซูฉู่จิงในกองถ่ายหนัง "ปีศาจแมว"

ซูฉู่จิงพยักหน้าและกล่าวว่า: "สำหรับการแข่งรอบรองชนะเลิศของรายการ ‘ราชาเพลงรัก’... ฉันจะมาที่เซี่ยงไฮ้เมื่อถึงเวลา ตอนนั้นฉันจะไปที่ซินหยูของนายเพื่อฝึกซ้อมเป็นเวลาสองวัน"

หลัวโม่ตกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดนี้: "จะไปที่ซินหยู?"

ซูฉู่จิงพยักหน้าและพูดต่อ "มันมีเรื่องที่ทำให้ฉันต้องไปที่เซี่ยงไฮ้เพื่อจัดการกับบางอย่างพอดี ที่พักที่ฉันอาศัยอยู่ก็อยู่ใกล้กับซินหยูพอดีด้วย”

หลัวโม่ลองนึกภาพอยู่พักหนึ่ง เขารู้สึกว่าการที่ซูเปอร์สตาร์อย่างซูฉู่จิงไปที่ซินหยูนั้นเป็นเรื่องที่น่ายินดีสำหรับนักร้องชั้นนำในซินหยู

ราชินีซูมองไปที่หลัวโม่และพูดโดยตรง: "จริงๆ แล้วฉันค่อนข้างอยากรู้ว่านายทำงานที่ไหนและคนรอบตัวของนายเป็นยังไงบ้าง"

"หืม?" หลัวโม่ได้ยินเสียงประหลาดที่ดังขึ้นมาจากหัวใจของตัวเอง

ซูฉู่จิงยังคงมองออกไปนอกหน้าต่างก่อนจะเปิดหน้าต่างเล็กน้อยเพื่อให้รับลมยามเย็น

ไม่ใช่สัญญาณที่ดีสำหรับผู้หญิงหากพวกเธอเริ่มสงสัยในตัวผู้ชาย

ความอยากรู้อยากเห็นจะฆ่าแมว!

แต่แมวก็แค่อยากรู้อยากเห็นเฉยๆ

นับตั้งแต่เธอตัดสินใจทำความรู้จักกับหลัวโม่ เธอก็พบว่าเธอไม่สามารถหยุดคิดได้เรื่องมากมายที่อยู่ในหัวได้

หลัวโม่เหลือบมองผมยาวสลวยของซูฉู่จิงที่ปลิวไปตามสายลมยามเย็นอย่างเหม่อลอย

เมื่อรถขับมาใกล้จะถึงบ้านของหลัวโม่ ซูฉู่จิงก็ถามหลัวโม่เกี่ยวกับตารางงานของเขาในช่วงหลายวันต่อไปนี้

ความตั้งใจเดิมของเธอคือให้หลัวโมรับหน้าที่โปรดิวเซอร์เพลง "เซียวสาโจ่วอี้หุย"

พูดตามตรง หลัวโม่ถูกล่อลวงด้วยเรื่องการฝึกราชินี

แม้ว่าช่วงนี้หลัวโม่จะยุ่งกับงานนิดหน่อย แต่เขาก็ปฏิเสธไม่ลงจริงๆ

“เวลาก็เหมือนกับน้ำในฟองน้ำ ไม่ว่าพวกเขาจะเหนื่อยแค่ไหน แต่ถ้าบีบคั้นมัน ยังไงมันก็ยังมีน้ำออกมาสักสองสามหยด” หลัวโม่คิดกับตัวเอง

ในความเป็นจริง หลัวโม่รู้สึกว่าเมื่อพิจารณาจากสถานะและระดับของซูฉู่จิงแล้ว การที่เขาเป็นโปรดิวเซอร์ให้เธอจริงๆ แล้วอาจเป็นการฝึกฝนซึ่งกันและกัน

บางทีเขาอาจจะได้เรียนรู้อะไรมากมายจากเธอ

....

....

เมื่อรถผู้ช่วยมาถึงชั้นล่างของบ้าน หลัวโม่ก็ลงจากรถแล้วบอกลาซูฉู่จิง

ซูฉู่จิงมองไปที่ด้านหลังของหลัวโม่ที่กำลังขึ้นไปชั้นบน เธอมองดูบ้านเล็กๆ หลังนี้แล้วพูดในใจ: "นี่คือที่ที่เขาและพ่อแม่ของเขาอาศัยอยู่งั้นหรอ? มันเล็กเกินไปนิดหน่อยรึเปล่านะ?"

หลังจากมีความคิดแบบนี้ผุดขึ้นมา เธอก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยทันที

“ฉันต้องการอะไรกันแน่ถึงได้คิดแบบนี้” เธอถามตัวเองในใจ

หลัวโม่เข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว หลังจากเดินขึ้นไปบนชั้นสองแล้ว เขาก็มองลงไปชั้นล่างและเห็นรถของซูฉู่จิงกำลังขับออกไป

หลังจากกลับมาถึงบ้าน พ่อแม่ของเขานั้นยังคงตื่นอยู่และกำลังรอลูกชายกลับบ้านอย่างเงียบๆ

การได้อยู่บนเวทีในงานวันชาติทำให้พ่อหลัวและแม่หลัวรู้สึกเหมือนได้ตอบแทนบรรพบุรุษของตัวเอง

แม่หลัวนั้นพูดชมลูกชายของตัวเองไม่หยุด แต่พ่อหลัวนั้นไม่สามารถพูดอะไรได้ ดังนั้นเขาจึงถามว่า: "พรุ่งนี้แกอยากกินอาหารอะไร"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลัวโม่ก็จงใจล้อเล่นกับพ่อของเขา: "ฉันไม่ได้ชิมอาหารที่น้องชายทำมานานแล้ว พูดแล้วก็อยากกินไก่…”

“แกเป็นหมูรึไง แกจะกินข้าวหลายจานขนาดนั้นเลยรึไง” พ่อหลัวจ้องไปที่หลัวโม่แล้วเดินเข้าไปในบ้านตามลำพัง

หลังจากเข้าไปในบ้าน ชายคนนี้ก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและเริ่มเขียนบันทึกด้วยมือ

เขาไม่คุ้นเคยกับการพิมพ์มากนัก ดังนั้นการเคลื่อนไหวของเขาจึงค่อนข้างตลก

ที่เขาต้องจดก็เป็นเพราะลูกชายของเขาสั่งอาหารหลายอย่างมากเกินไป หลายอย่างมากจนเขากลัวว่าจะลืมอาหารจานใดจานหนึ่งไป

“แกไม่สามารถกินอาหารได้มากขนาดนี้ในมื้อเดียวแน่ มาทำเป็นชุดๆ หรือชวนคนอื่นมาที่บ้านเพื่อให้ทุกคนได้กินน่าจะดี” พ่อหลัวพูดในใจ

หลังจากที่พ่อแม่ของเขากลับไปนอนแล้ว หลัวโม่ก็กลับไปที่ห้องของเขา

ที่ปักกิ่งในเดือนตุลาคม ตอนกลางวันไม่หนาว แต่ตอนกลางคืนจะรู้สึกเหมือนฤดูใบไม้ร่วงเล็กน้อย

หลัวโม่ยืนอยู่ข้างหน้าต่างก่อนจะเปิดโทรศัพท์เพื่อตรวจสอบ

มันมีข้อความมากมายส่งมาถึงเขาจากวีแชท ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นข้อความยกย่องการแสดงของเขาในคืนนี้

หลัวโม่ตอบทีละคนและส่วนใหญ่นั้นเป็นคำตอบแบบเป็นทางการ มีแค่คนอย่างเสิ่นอี้นั่ว, หนิงตัน, เจียงหนิงซี, ติงเซียวหยู ฯลฯ ที่เขาใส่อีโมจิเพิ่มเข้าไปด้วย

เมื่อเขามาถึงแชทของผู้กำกับเค่อหมิง หลัวโม่ก็ยิ้มและพิมพ์ไปว่า: "ผู้กำกับเค่อ ผมได้พูดคุยกับนักร้องรับเชิญสำหรับรอบรองชนะเลิศแล้ว"

เค่อหมิงเป็นหัวหน้าผู้กำกับ ดังนั้นหลัวโม่จึงต้องแจ้งให้เขาทราบล่วงหน้าว่าใครจะเป็นผู้ที่จะมาเป็นนักร้องรับเชิญเพื่อให้ทีมงานรายการได้เตรียมตัวแต่เนิ่นๆ

เค่อหมิงไม่คิดว่าหลัวโม่จะทำงานได้รวดเร็วขนาดนี้ แน่นอนว่าคนอื่นๆ เองก็ให้ความสำคัญกับนักร้องรับเชิญในรอบรองชนะเลิศ แต่ก็ยังไม่มีใครสรุปผลได้

“ในขณะที่เขายุ่งอยู่กับงานวันชาติ เขาก็ต้องไปดูแลเรื่องเพลงของเขาเองกับซุนอี้และเฉินซานฉี แถมเขายังใช้เวลานี้ตัดสินใจเลือกนักร้องรับเชิญไปพร้อมๆ กันด้วยงั้นหรอ?” เค่อหมิงคิดว่าการเลือกนักร้องรับเชิญของหลัวโม่ดูจะรีบร้อนไปหน่อย

เป็นไปได้ไหมที่ผู้อำนวยการเพลงของซินหยูจะสุ่มเลือกคนในบริษัทของเขา?

เมื่อเค่อหมิงนึกถึงสไตล์ปกติของหลัวโม่ หากหลัวโม่บอกกับเขาว่าจะพาตงชูมาเข้าร่วมในรอบรองชนะเลิศ เค่อหมิงก็จะเชื่อและคิดว่าหลัวโม่คงทำออกมาได้ดีแน่!

“ผู้ชายคนนี้ไม่ได้ใช้ชีวิตตามสามัญสำนึกปกติ ฉันไม่อาจเข้าใจความคิดของเขาได้” เขาคิดกับตัวเอง

เดิมทีเค่อหมิงตั้งใจจะเข้านอน เขาจึงนอนอยู่บนเตียงแล้วตอบกลับไปว่า "โอ้ นายนัดนักร้องคนไหนไว้ล่ะ"

“ซูฉู่จิง" หลัวโม่ตอบ

เค่อหมิงมองไปที่วีแชทและอดไม่ได้ที่จะพึมพำ: "โอ้ นี่ เขาเชิญซูฉู่จิงมาได้... ให้ตายเถอะ!"

"ซูฉู่จิง !!!???" เค่อหมิงที่นอนอยู่บนเตียงกระโดดลุกขึ้นนั่ง

ซูฉู่จิงที่แม้จะใช้เงินมหาศาลก็ไม่สามารถเชิญมาได้คนนั้น!?

เราให้เงินเธอแล้ว แต่เธอไม่มา

แต่ทันทีที่หลัวโม่ถาม เธอก็มาทันที

ทำไม!?

แต่ในไม่ช้าเค่อหมิงก็อยากจะตบหน้าตัวเอง

"นี่ฉันโง่รีไง?"

นี่ไม่ใช่กำไรมหาศาลหรอ!?

นักร้องชั้นนำที่ดีกว่าจ้าวเสวี่ยฉินไปอีกระดับหนึ่ง!

ด้วยระดับที่สูงขึ้นไปอีก! ระดับและรูปแบบของรายการก็จะสูงขึ้นอีกครั้ง!

มีรายการไหนบ้างที่เชิญแขกรับเชิญชั้นนำมาร้องเพลงได้เยอะขนาดนี้?

ไม่มี!

“นี่...นี่...” เค่อหมิงนั่งอยู่บนเตียงและเริ่มหัวเราะคิกคัก

ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าทำไมหนิงตันจึงถือว่าหลัวโม่เป็นสมบัติของเธอ

ตอนแรกเขาคิดว่าในที่สุดหนิงตันก็รู้สึกตัวและไม่ได้มุ่งความสนใจไปที่การแสดงอีกต่อไป เขาคิดว่าเธอหลงรักชายหนุ่มคนนี้และพร้อมที่จะสัมผัสความสุขของหญิงสาวสายเปย์

คืนนี้เค่อหมิงนอนไม่หลับทั้งคืน

...