หากฉันประสบความสำเร็จตั้งแต่วัยเยาว์และไม่น้อยเนื้อต่ำใจ

หางโจว สถานที่ถ่ายรายการ "ราชาเพลงรัก"

หลัวโม่ได้พบกับซุนอี้และเฉินซานฉีก่อนที่จะเริ่มการซ้อมในวันนี้

เนื่องจากตารางงานไม่ตรงกัน เจียงหนิงซีและเสิ่นอี้นั่วจึงไม่ได้มากับพวกเขาในครั้งนี้ พวกเธอกำลังไปถ่ายโฆษณากับแบรนด์เครื่องสำอาง

ในปัจจุบันนี้ ดาราหญิงจะได้รับโฆษณายากกว่าดาราชาย เพราะสมัยนี้สินค้าของผู้หญิงหลายอย่างนั้นจะใช้ผู้ชายเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์อีกด้วย

หากมองไปรอบๆ ก็จะเห็นว่าแบรนด์แอมบาสเดอร์ของเครื่องสำอางชื่อดังจำนวนมากนั้นเป็นดาราชาย

ข้อดีของวงออโรร่าเกิร์ลคือสมาชิกเยอะ แถมทุกคนยังมีความสวยเป็นของตัวเอง ดังนั้นพวกเธอจึงเหมาะที่จะได้เป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์เครื่องสำอางมากกว่า

เป็นที่น่าสังเกตได้ว่ารายการ "ราชาเพลงรัก" ในรอบนี้นั้นแตกต่างออกไป การถ่ายทำทั้งหมดถูกเตรียมให้คล้ายกับการถ่ายทอดสดมากขึ้น

ท้ายที่สุดแล้ว ตั้งแต่ตอนที่ 5 เป็นต้นไป รายการจะเปลี่ยนเป็นโหมดถ่ายทอดสด เพราะงั้นการถ่ายรายการเทปที่ 4 นี้จึงเป็นช่วงเวลาที่ดีในการฝึกฝนทักษะของตัวเอง

“คุณสองคนเตรียมตัวกันมาเป็นยังไงบ้าง? พวกคุณน่าจะอยู่ในสภาพที่ดีใช่รึเปล่า?” หลัวโม่พูดกับซุนอี้และเฉินซานฉี

ทั้งสองพยักหน้าและบอกว่าพวกเขาจะพยายามอย่างเต็มที่ในเกมนี้

ซุนอี้มีความชื่นชอบต่อเพลง "ถ้าฉันยังเด็ก" อย่างมาก แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในการแข่งขัน แต่เขาก็จะร้องเพลงนี้ออกมาให้ดีสุดหัวใจ

เฉินซานฉีเป็นนักร้องเต็มตัว เธอต้องทำให้เต็มที่ในรอบนี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะตั้งแต่รอบต่อไปเธอจะต้องเดิมพันแต้ม [รอยัลพอยท์] ให้สูงที่สุด หากเธอไม่ได้อันดับสูงในรอบนี้ รอบหน้าเธอคงไม่มีแต้มใดๆ ให้ใช้

“ผู้อำนวยการหลัว คุณช่วยบอกฉันเพิ่มเติมเกี่ยวกับเพลงที่คุณจะร้องหน่อยได้ไหม?” เฉินซานฉีถามอย่างสงสัย

เธอและซุนอี้มาในรถคันเดียวกัน ทั้งสองพูดคุยกันขณะเดินทางและพวกเขาต่างก็อยากรู้เกี่ยวกับเพลงที่หลัวโม่กำลังจะร้องมาก

หลัวโม่ยิ้มและพูดว่า: "ความลับที่ดีจะต้องไม่ถูกเปิดเผย ฉันบอกได้แค่ว่าฉันจะยังคงเล่นเครื่องดนตรีในเพลงนี้ คราวนี้ฉันจะเล่นไวโอลิน"

“อา? ไวโอลิน!” เฉินซานฉีนึกถึงความน่ากลัวของเพลง "คืนแห่งคำสารภาพ" ทันที

เมื่อเธออยากให้เพลงของตัวเองติดชาร์ตในตอนนั้น เธอไม่เคยคิดเลยว่าเพลง "คืนสารภาพ" จะกลายมาเป็นคู่แข่งตัวฉกาจของเธอ!

ตั้งแต่นั้นมาหลัวโม่ก็ไม่ได้เล่นไวโอลินอีกเลย

หลังจากนั้น ขั้นตอนการซ้อมทั้งหมดดำเนินไปอย่างราบรื่นมาก หลัวโม่ร้องเพลงสบายๆ ระหว่างการซ้อมและไม่ได้แสดงอย่างเต็มที่

เพลงทั้งสามที่เขาแต่งในฉบับนี้ล้วนมาจากใจจริงๆ เนื่องจากธีมคือ "สูญเสียคุณไป" เพราะงั้นหลัวโม่เลยต้องระวังให้ดี เพลงประเภทนี้ต้องอาศัยการใช้อารมณ์และการสื่ออารมณ์ที่ดีเป็นอย่างมาก

เพลงแบบนี้หากนักร้องใช้อารมณ์มากเกินไป เขาก็อาจจะสูญเสียสภาวะที่ดีที่สุดบนเวทีไป

หลังจากการซ้อม หัวหน้าผู้กำกับเค่อหมิงก็มาพูดคุยกับหลัวโม่อีกครั้ง

“หลัวโม่ ฉันเห็นบทสัมภาษณ์ของหยวนเฮ่อเหวินแล้ว” เค่อหมิงกล่าว

แน่นอนว่าหลัวโม่เองก็เห็นบทสัมภาษณ์ของนักแต่งเพลงรุ่นเก๋าคนนี้แล้วเหมือนกัน

แม้ว่าทุกอย่างที่เขาพูดจะดูดี แต่จริงๆ แล้วมันมีความหมายแฝงอยู่ในทุกประโยค

สื่อที่ชอบสร้างกระแสจึงตีความได้ว่า "หยวนเฮ่อเหวิน: หลัวโม่ยืนบนไหล่ของฉันและสร้างสรรค์เพลงสไตล์จีน"

แค่ชื่อหัวเรื่องก็เพียงพอแล้วที่จะเป็นกระแส หลัวโม่ไม่แปลกใจกับเรื่องนี้เท่าไหร่

หลัวโม่รู้สึกว่าหยวนเฮ่อเหวินที่มักจะแสดงความคิดเห็นต่อผู้แต่งคนอื่นโดยตรงทำตัวเหมือนกับเป็นปรมาจารย์ที่แท้จริงเพียงคนเดียวในจีน เขาทำเหมือนคนอื่นๆ เป็นเพียงแมวหรือสุนัข

ไม่งั้นก่อนหน้านี้ทั้งหวงซีชานและหยวนเฮ่อเหวินจะมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีขนาดนี้ได้อย่างไร? แถมทั้งสองยังปฏิเสธที่จะร่วมเวทีในพิธีมอบรางวัลอีก?

เรื่องนี้ไม่มีอะไรที่ไม่สมเหตุสมผล ตรงกันข้าม ตราบใดที่ดูข่าวมากขึ้น ทุกคนก็จะพบกับความจริง

หลัวโม่มองไปที่เค่อหมิงแล้วพูดว่า "ผู้กำกับเค่อ คุณไม่ควรมีความสุขงั้นหรอ? ด้วยหัวข้อนี้ รายการก็จะยิ่งน่าสนใจขึ้น"

เค่อหมิงมองหลัวโม่และพูดในใจ: "นายรู้ได้ยังไงว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่?”

หลัวโม่เดาว่าเค่อหมิงคงจะมาคุยกับเขาเรื่องเพลงสไตล์จีน

หลัวโม่ยืนกรานที่จะไม่ร้องเพลงสไตล์จีนในรายการ "ราชาเพลงรัก" เหตุนี้เค่อหมิงยังคงผิดหวังเล็กน้อยเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากเพลง "จงรักภักดี" ได้ฆ่าผู้คนในงานวันชาติทั้งหมด

ตอนนี้หยวนเฮ่อเหวินได้มาเขียนเพลงให้จ้าวเสวี่ยฉินสำหรับรอบที่ 5 เป็นการส่วนตัวแล้ว ถ้าหยวนเฮ่อเหวินเป็นคนเขียน แสดงว่าเพลงนั้นก็ต้องเป็นเพลงโบราณ

ถ้าหลัวโม่เต็มใจที่จะแต่งเพลงสไตล์จีนในรอบที่ 5 ก็คงจะดีไม่น้อย!

แต่อาจารย์หลัวกลับไม่มีความคิดเช่นนั้น

เค่อหมิงคิดแบบนี้เพื่อประโยชน์ของรายการ

แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับหลัวโม่เลย

สิ่งที่ผู้คนจะพูดก็คือ ที่หลัวโม่ยืนอยู่ในจุดนี้ได้ก็เพราะได้รับอิทธิพลมาจากหยวนเฮ่อเหวิน

แม้ว่าเขาจะชนะ ผู้คนก็จะยังพูดอย่างไร้ยางอายว่า: "ชนะเพราะมรดกของคนรุ่นเก่า"

หลัวโม่เลือกที่จะไม่ร้องเพลงแบบโบราณบนเวทีนี้ และเขาจะไม่ให้โอกาสชายแก่อย่างหยวนเฮ่อเหวินได้โต้กลับ

อัลบั้ม "สีแดง" ก็มีอยู่แล้ว หยวนเฮ่อเหวินสามารถท้าทายมันได้ตลอดเวลา

……..

……..

ในตอนกลางคืน หลัวโม่นอนหลับสบายและจมลงในความฝัน

หลังจากลุกขึ้น เขาก็ได้ฝึกฝนทักษะพื้นฐานอยู่พักหนึ่งแล้วจึงไปที่ยังสถานที่ถ่ายทำรายการ "ราชาเพลงรัก"

ในฐานะนักร้องทดแทน เฉินซานฉีจะไม่ปรากฏตัวหน้ากล้องในตอนแรก ดังนั้นจึงมีเพียงแค่หกคนเท่านั้นที่นั่งอยู่ในห้องโถง

ทั้งหกคนเริ่มประกาศแต้ม [รอยัลพอยท์] ของตัวเอง ส่วนหลัวโม่ก็ยังใส่แต้มไปเพียง 30 แต้มอีกครั้ง

ชายหนุ่มคนนี้กำลังเล่นไพ่ราวกับปีศาจ

อยากจะร้องเพลงก่อนหน้าฉันหรือข้างหลังฉัน ก็แล้วแต่คุณ

คนอย่างจ้าวเสวี่ยฉินที่มีความแค้นกับหลัวโม่ไม่ค่อยมีความสุขมากนัก เพราะถ้าเขาใส่แต้มมากเกินไปเขาก็จะเสียหน้า ราวกับว่าราชากำลังหวาดกลัวต่อหน้าใหม่ แต่ถ้าใส่แต้มน้อยเกินไป... มันก็น่ากลัว

ต่างจากเหว่ยหรานที่ใส่ไป 31 แต้มในครั้งนี้ เขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับหลัวโม่อยู่แล้วและชาวเน็ตทุกคนก็รู้ดี แม้ว่าเหว่ยหรานจะพูดกับหลัวโม่ว่า "ฉันจะจัดการนาย!" ก็ไม่มีใครคิดว่าทั้งสองบาดหมางกัน

กลับกัน ชาวเน็ตกลับรู้สึกว่าพวกเขารักกันซะอีก

หลัวโม่ตอบโต้กลับทันที: "ถ้าวันนี้ผมยังมีโอกาสได้เล่นเพลงช่วงท้าย ผมจะร้องสักแปดเพลง!"

เมื่อได้ยินประโยคนี้ สีหน้าของพี่เหว่ยก็บิดเบี้ยวไปในทันที

ราชาจ้าวที่ใส่ไป 35 แต้มรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย

“ด้วยลำดับแบบนี้ เหว่ยหรานจะต้องขึ้นเวทีต่อจากหลัวโม่ ฉันกับหลัวโม่จะไม่ได้อยู่ติดกัน” เขาพูดในใจ

หากเขาขึ้นเวทีติดกับหลัวโม่ ถ้าเช่นนั้นความได้เปรียบของเขาก็จะหายไป

ราชาผู้สง่างามแต่เดิมตั้งใจจะมารายการนี้เพื่อกวาดล้างเหล่านักร้องคนอื่นๆ แต่เขาไม่คิดเลยว่าแม้แต่การจัดลำดับการร้อง เขาก็ยังต้องคิดหนัก

ตรงกันข้ามกับชายหนุ่มคนนี้ที่ใส่แต้มแบบไม่ต้องคิดทุกครั้ง

อีกด้านหนึ่ง จิตใจของซุนอี้ดีขึ้นมากหลังจากที่เขาไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายของการตกรอบ

ในรอบที่แล้วเขาตัดสินใจจะร้องเพลงอุ่นเครื่องให้เจ้านายและทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดีของพนักงาน

ดังนั้นแต้มที่เขาใส่ไปจะต้องไม่เกิน 30 แต้ม เพราะงั้นเขาจึงเขียนไปแค่ 20 แต้มและเขาจะต้องขึ้นเวทีเป็นคนแรก

เค่อหมิงมองดูนักร้องทั้งหกแล้วพูดขึ้น "ตั้งแต่ตอนต่อไป รายการจะเปลี่ยนไปเป็นการถ่ายทอดสด ดังนั้นในรอบนี้คณะผู้ตัดสินมืออาชีพจะไม่ได้นั่งในห้องส่วนตัวอีกแล้ว แต่พวกเขาจะให้คำตัดสินกับทุกคนในทันที"

"แน่นอนว่าการแสดงความคิดเห็นและการให้คะแนนของพวกเขาจะอยู่หลังจากการโหวตของผู้ชมแล้ว มันจะไม่ส่งผลกระทบต่อรสนิยมการฟังและการตัดสินใจของผู้ชม"

เมื่อจบการพูดคุยแล้ว รายการก็เริ่มดำเนินต่อไป

ซุนอี้หายใจเข้าลึกๆ และมองไปที่หลัวโม่

หลัวโม่ยกนิ้วให้เขาแล้วพูดว่า "คุณทำได้"

ประโยคนี้ทำให้สายตาของทุกคนหันมามองที่พวกเขาสองคน

ซุนอี้พยักหน้า เขายังมีเวลาอีกสิบนาทีในการเตียมตัวก่อนที่จะถึงเวลาขึ้นเวที

ด้านหน้าเวที ผู้ชมและคณะผู้ตัดสินพร้อมแล้ว

พิธีกรเริ่มขึ้นเวทีเพื่อทำตามขั้นตอนและขอบคุณผู้สนับสนุน

หลังจากอ่านชื่อผู้สนับสนุนจบ พิธีกรสาวที่สวมรองเท้าส้นกริชก็กล่าวขึ้น "นักร้องคนแรกที่จะปรากฏตัวต่อไปมีผลงานที่ยอดเยี่ยมในการแข่งรอบที่แล้ว เขากลับมาจากการปิดกั้นและเป็นที่พูดถึงอย่างมากในช่วงสองสัปดาห์ที่ผ่านมา"

"ถ้าอย่างนั้นขอเสียงปรบมือให้กับนักร้อง ซุนอี้!"

ทันใดนั้นผู้ชมก็ส่งเสียงปรบมือกันดังราวกับฟ้าร้อง

แม้ว่าจริงๆ แล้วคนส่วนใหญ่จะปรบมือให้กับเพลงใหม่ของหลัวโม่

นี่คือสาเหตุที่หลัวโม่แต่งเพลงที่จริงใจให้กับซุนอี้ เขาคิดเพลงที่ซุนนี้จะสามารถเปล่งประกายด้วยตัวเองได้ แทนที่จะใช้แสงสว่างจากเขาเท่านั้น

หากสตูดิโอต้องการพัฒนา ดวงดาวในสตูดิโอก็ต้องเปล่งประกาย แทนที่จะเป็นเหมือนกระจกสะท้อนเพียงแสงของหลัวโม่เพียงเท่านั้น

หลัวโม่เชื่อว่าซุนอี้สามารถเอาชนะใจผู้ชมได้ด้วยทักษะการร้องเพลงและอารมณ์ของเขา

ซุนอี้สวมชุดสูทเรียบหรูเดินขึ้นเวที

วันนี้เขาแต่งตัวดีมาก ดูไปแล้วก็ไม่เหมือนกับมาแข่ง แต่เหมือนมารับรางวัลมากกว่า

ซุนอี้ดูเหมือนผู้ชายที่ประสบความสำเร็จแล้ว เขาสวมนาฬิกาชื่อดังและชุดสูทที่ออกแบบโดยแบรนด์ดัง

เขานั่งบนเก้าอี้สูงตรงกลางเวที เวทีนี้ไม่มีการเต้น ไม่มีเอฟเฟกต์พิเศษ มีเพียงสปอตไลท์ธรรมดาๆ เท่านั้น แถมมันยังไม่สว่างมากนัก

ไมโครโฟนถูกวางอยู่บนขาตั้งไมโครโฟน ในขณะที่เสียงดนตรีเริ่มดังขึ้น ตัวอักษรไม่กี่บรรทัดก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่

"ถ้าฉันยังเด็ก"

ผู้แต่งเนื้อร้อง: หลัวโม่

ผู้แต่งดนตรี: หลัวโม่

ผู้เรียบเรียง: หลัวโม่

เนื้อร้อง: ซุนอี้

"[ทีวียังคงเปิดอยู่

ช่องทางติดต่อก็ยังไม่ได้ลบ

สิ่งดีๆ ที่เธอทำต่อฉัน

ฉันเองเป็นคนที่พลั้งมือทำลายไป】"

ผู้ตัดสินมืออาชีพมองหน้ากันและเห็นความประหลาดใจในสายตาของกันและกัน

รอบนี้ดูเหมือนซุนอี้จะเปลี่ยนไปอีกแล้ว!

"เขาเคยร้องเพลง แต่เขาไม่ได้มีอารมณ์เหมือนวันนี้! "

“มันเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เลยไม่ใช่หรอ?”

“สองสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาผ่านอะไรมาบ้าง?"

เพลงดำเนินต่อไปโดยไม่มีภาพใด ๆ

ทั้งเวทีนั้นเรียบง่าย

"[เราต่างเคยคิดด้วยกัน

แค่มีที่ให้นอนหลับ มีอาหารให้กินก็พอ

แต่อดทนสู้ไปเท่าไหร่ วันคืนกลับตาลปัตร

แม้แต่เงินมัดจำเองยังรวบรวมไม่ได้]"

หน้าเวที ผู้ชายหลายคนรู้สึกเหมือนโดนแทงหัวใจ

ต้องรู้ไว้ว่า ความฝันของผู้ชายหลายๆ คนในตอนเด็กนั้นไม่ใช่การซื้อบ้านอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม หากเขาชอบใครสักคนจริงๆ เขาก็จะอยากพาเธอไปมีชีวิตที่ดี

เพลงยังคงดำเนินต่อไป พอถึงท่อนคอรัส น้ำเสียงที่เกียจคร้านของซุนอี้ก็ถูกปลดปล่อยออกมา แต่เมื่อฟังไปเรื่อยๆ ผู้คนกลับไม่ได้รู้สึกถึงความเกียจคร้านอีกต่อไป แต่พวกเขากลับรู้สึกถึงความไร้พลัง

เหมือนซุนอี้กำลังบอกทุกคนถึงเรื่องราวที่เจ็บปวดที่สุดของเขาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

มีความปั่นป่วนซ่อนอยู่ในความสงบของเขา

"[หากฉันประสบความสำเร็จตั้งแต่วัยเยาว์และไม่น้อยเนื้อต่ำใจ

รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่มีค่า

ความฝันสวยงามเหล่านั้น

ที่ไม่ได้มอบให้กับเธอ ทำให้ฉันละอายใจไปทั้งชีวิต

หากฉันประสบความสำเร็จตั้งแต่วัยเยาว์ รู้จักการรุกถอย

คงไม่ทำให้เธอต้องมาลำบากแทนฉัน...

ในงานแต่งงาน ดื่มสักหลายแก้วกับคนคนนั้นของเธอ】"

ซุนอี้รู้ว่าเธออาจจะไม่ดูรายการนี้ด้วยซ้ำ เขายังจำคำที่เธอพูดในวันนั้นได้

เธอพูดทางโทรศัพท์: "อย่าพูดถึงอดีตเลย ฉันจำมันได้ไม่มากแล้ว แถมฉันก็ไม่ได้ชอบมันมากนัก"

นี่ก็เหมือนหนามในชีวิต หนามที่ไม่สามารถเอาออกไปได้ไม่ว่าเขาจะประสบความสำเร็จมากแค่ไหนในอนาคต

หลังจากถูกปิดกั้น เขาก็เริ่มดื่มเหล้าอย่างหนัก

ในร้านเหล้า นอกจากตัวเองจะดื่มแล้ว นอกจากนี้เขายังชวนเธอดื่มอีกด้วย

หญิงสาวที่ไม่ค่อยดื่ม ต้องดื่มเหล้าแก้วแล้วแก้วเล่าจนอาเจียนออกมานับครั้งไม่ถ้วน

ระหว่างทางกลับ เธอก็ยิ้มแล้วพูดกับเขา: "ฉันขอโทษนะซุนอี้ ฉันเคยว่านายตอนที่นายออกไปสังสรรค์ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าการดื่มมันทำให้เหนื่อยมากเลย ฮิฮิ"

ตอนนี้เองเพลงก็มาถึงบรรทัดสุดท้าย

"[อวยพร…ให้ฉันประสบความสำเร็จ.. ตั้งแต่วัยเยาว์]" ซุนอี้วางมือข้างหนึ่งบนขาตั้งไมโครโฟนแล้วก้มศีรษะลงเล็กน้อย มือของเขาสั่นเทาไปพร้อมกับเพลงที่จบลง

ร่างกายของเขารู้สึกอ่อนแอและเวียนหัวเหมือนกับเพิ่งเมาค้างมา

“ไวน์แก้วนี่ ฤทธิ์แรงมากจริงๆ ฮ่าฮ่า”

...