อัจฉริยะแห่งเนื้อเพลงและดนตรี

หลังจากการร้องเพลงจบลง ราชาเพลงรัก ตอนที่ 4 ก็สิ้นสุดลง

ทุกคนเขียนแต้ม [รอยัลพอยท์] ไว้สำหรับตอนต่อไปและการถ่ายทำตอนนี้ก็เสร็จสมบูรณ์

หลัวโม่ยังคงเหมือนเดิม เขาเขียนไป 30 แต้มโดยตรง

อีกด้านหนึ่ง ทันทีที่จ้าวเสวี่ยฉินเดินออกจากการถ่ายทำ เขาก็แสดงสีหน้าเปลี่ยนไป

บนเวทีเขานั้นมีรอยยิ้มที่สง่างามและดูเหมือนจะชื่นชมกับคลื่นลูกใหม่ ราวกับว่าเขาซึ่งเป็นคลื่นลูกเก่ากำลังรู้สึกมีความสุขเมื่อได้เห็นอนาคตของวงการเพลง

แต่ทันทีที่ราชาจ้าวเดินออกจากกล้อง ใบหน้าของเขาก็กลายเป็นซีดเซียว ริมฝีปากของเขาสั่นไหวด้วยความโกรธ

นับตั้งแต่เขาเดบิวต์ ราชาจ้าวไม่เคยรู้สึกอับอายขนาดนี้มาก่อน

เขาอาจจะพ่ายแพ้ให้กับใครบางคนในระดับเดียวกับซูฉู่จิง แต่เขาก็ยังสามารถกัดฟันและอดทนได้ ต่อการแพ้หลัวโม่ เขาก็ยังอดทนได้อยู่

แต่ซุนอี้คือใคร?

อย่างน้อยหลัวโม่ก็มีความโดดเด่น เขาเป็นหนึ่งในศิลปินชายที่ได้รับความนิยมและได้รับความนิยมมากที่สุดในบรรดาดาราชายรุ่นใหม่ในปัจจุบัน

หลัวโม่มีความสามารถด้านการสร้างสรรค์ที่ยอดเยี่ยม แถมตอนนี้เขายังเป็นผู้อำนวยการเพลงของบริษัทขนาดใหญ่ ความสามารถและสถานะของหลัวโม่ถือว่ามั่นคงแล้ว แม้ว่าวุฒิของเขาจะยังถือว่าเด็กอยู่มาก แต่เขาก็ยังถือเป็นบุคคลสำคัญอันดับหนึ่งในวงการดนตรี

แต่ซุนอี้ล่ะ?

ก่อนจะพบกับหลัวโม่ เขาไม่มีอะไรเลย!

แต่หลังจากพบกับหลัวโม่ เขาก็เอาชนะราชาได้!

การตบหน้าในระดับนี้มันรุนแรงมากกว่าการตบหน้าครั้งก่อนอย่างสิ้นเชิง

คราวนี้มันแตกต่างออกไป

ความรู้สึกนี้เหมือนกับวงบอยกรุ๊ปที่พยายามจะโจมตีหลัวโม่ แต่หลัวโม่กลับส่งเด็กล้างจานอย่างตงชูไปต่อสู้กับคนเก้าคน

ซุนอี้ที่เคยเป็นราชาหน้าใหม่ซึ่งถูกปิดกั้นมานานหลายปีสามารถเอาชนะราชาสวรรค์และคว้าอันดับที่สองไปได้ เรื่องนี้เป็นการทำลายสามัญสํานึกของทุกคนโดยสิ้นเชิง

“เมื่อไหร่กันที่ราชาสวรรค์อ่อนแอขนาดนี้?”

"หรือ... เราประเมินความน่ากลัวของหลัวโม่ต่ำเกินไป!"

ใครๆ ก็สามารถจินตนาการได้ว่าอารมณ์ของหวงซีชานและหวางซิซ่งจะซับซ้อนแค่ไหนเมื่อพวกเขารู้ข่าว

“ตอนนี้เราต้องดูผลตอบรับของตลาดหลังจากตอนนี้ออกอากาศแล้ว” จ้าวเสวี่ยฉินพูดในใจ

หากตลาดชอบเพลงของเขามากกว่า "ถ้าฉันยังเด็ก" และ "เสียดายที่ไม่มีคำว่าถ้า" อย่างน้อยเขาก็สามารถรักษาหน้าและความชอบธรรมในรายการไว้ได้

ดูสิ มีบางอย่างผิดปกติกับรายการ

ไม่เห็นหรือไงว่ามีนักร้องสามคนจากบริษัทซินหยูเข้าร่วมแข่งพร้อมกัน?

แต่ถ้าหากสุดท้ายแล้วผู้ฟังชอบเพลงที่แต่งโดยหลัวโม่...

หากเป็นเช่นนั้นจ้าวเสวี่ยฉินก็อาจต้องไปที่ภูเขาเพื่อใช้ชีวิตห่างจากโลกภายนอกสักสองสามวันและไปหาอาจารย์ที่เขาคุ้นเคยเพื่อพาเขาไปฝึกฝนและทำให้เขาไม่ตายจากการกระอักเลือดไปซะก่อน

ในอีกด้านหนึ่ง หลัวโม่พาซุนอี้และเฉินซานฉีขึ้นรถผู้ช่วยกลับไปยังเซี่ยงไฮ้

ซุนอี้ยังคงรู้สึกเหมือนว่าเขากำลังอยู่ในความฝัน

เขาไม่สนใจเรื่องการชนะหรือแพ้เลย สิ่งที่อยู่ในหัวของเขาตอนนี้คือการเอาชนะราชาแห่งสวรรค์ได้

มันเหมือนกับความฝัน!

ชีวิตช่างมหัศจรรย์และคาดเดาไม่ได้จริงๆ

ก่อนหน้านี้เขาวางศักดิ์ศรีความเป็นศิลปินรุ่นพี่ไว้บนโต๊ะและเซ็นสัญญาโดยตรงกับหลัวโม่สตูดิโอ ซึ่งมันเหมือนกับการพนันครั้งใหญ่

ยิ่งเขาเดิมพันมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งอยากชนะมากขึ้นเท่านั้น

หลัวโม่เหลือบมองพวกเขาสองคนแล้วชมเชย: "การแสดงของพวกคุณในวันนี้ ฉันให้คะแนนเต็มได้เลย"

เขามองไปที่เฉินซานฉีแล้วพูดว่า "จริงๆ แล้วคุณเข้าใกล้อันดับสามอีกเพียงนิดเดียวเท่านั้นเอง คุณไม่คิดว่ามันน่าเสียดายหรอ?"

เฉินซานฉีโบกมือไปมาอย่างรวดเร็วแล้วพูดว่า "ไม่ ไม่ ผู้อำนวยการหลัว ฉันพอใจมากแล้ว"

จะเรียกว่าน่าเสียดายที่ต้องแพ้ราชาแห่งสวรรค์ได้งั้นหรอ?

เมื่อหลายปีก่อน เธอและนักร้องหญิงหลายคนที่อยู่ใกล้แนวหน้าแล้วไม่มีใครที่คิดจะเอาชนะราชาสวรรค์เลยสักคนเดียว

หลัวโม่ยิ้มและพูดว่า: "ลืมไปเถอะ อย่าคิดมาก ท้ายที่สุดแล้วรายการ ‘ราชาแห่งเพลงรัก’ ถือเป็นการแข่งขันเบื้องหลังเท่านั้น สิ่งสำคัญในท้ายที่สุดก็คือการต่อสู้เพื่อผลตอบรับของตลาด”

ใครๆ ก็มาออกรายการวาไรตี้เพื่อความนิยม

ชนะหรือแพ้ในการแข่งขันไม่ใช่เรื่องสำคัญซะทีเดียว แม้ว่านักร้องบางคนจะถูกคัดออก แต่หากเพลงที่แพ้ได้รับความนิยม นี่คือสิ่งที่ดีที่สุด

หลัวโม่มั่นใจว่าเพลง "ฉันไม่เสียใจ" จะต้องดังอย่างแน่นอน

“พวกคุณน่าจะได้ยินมาว่าหวงซีชานได้เชิญหยวนเฮ่อเหวินให้มาร่วมงานในเพลงถัดไป” หลัวโม่พูดกับทั้งสองคน

ทั้งสองพยักหน้า

เดิมทีพวกเขาคิดว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขา พวกเขาแค่เป็นกังวลเกี่ยวกับตัวผู้อำนวยการหลัว

พวกเขารู้สึกว่าอันดับที่หนึ่งและอันดับที่สองเป็นสนามรบระหว่างหลัวโม่และจ้าวเทียนหวางเท่านั้น ส่วนเป้าหมายของพวกเขาก็คือแข่งขันเพื่อชิงอันดับที่สาม

แต่ความทะเยอทะยานของพวกเขาเริ่มเปลี่ยนไป

เพราะหนึ่งในนั้นเอาชนะราชาแห่งสวรรค์ ส่วนอีกคนหนึ่งก็พ่ายแพ้ราชาสวรรค์ไปแบบฉิวเฉียด เรื่องนี้ได้ทำให้ความคิดทั้งหมดของพวกเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย

แม้ว่าพวกเขาจะไม่ทะนงตัวด้วยเรื่องนี้ แต่พวกเขาก็จะไม่ได้รู้สึกว่าราชาสวรรค์นั้นอยู่ยงคงกระพันเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไปแล้ว

ทุกคนมีความโลภโดยเนื้อแท้!

หลัวโม่มองไปที่พวกเขาแล้วพูดว่า "ผู้กำกับเค่อบอกให้ฉันทราบว่านักร้องที่จะมาแทนที่ตอนหน้าก็คือนักร้องระดับแนวหน้า"

คำพูดนี้ของหลัวโม่ทำให้เฉินซานฉีและซุนอี้หันหน้าไปมองหน้ากัน สีหน้าของพวกเขาเริ่มเคร่งขรึมมากขึ้น

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ ยกเว้นนักร้องจากบริษัทซินหยู่ นักร้องอีกสี่คนล้วนอยู่ในระดับแนวหน้าหรือสูงกว่า!

เรียกได้ว่าเป็นรายแรกในประวัติศาสตร์ของรายการวาไรตี้แข่งขันร้องเพลงที่มีนักร้องระดับนี้!

รายการส่วนใหญ่จะเชิญคนมีชื่อเสียงมาสักสองสามคนแล้วก็หาคนเก่งๆ ไร้ชื่อมาอีกสักสองสามคนเพื่อทำให้รายการสนุกขึ้น

แต่ผู้กำกับเค่อนั้นเลียขาผู้สนับสนุนจนได้เงินมามากมาย!

ต้องบอกว่ารายการนี้มันบ้าไปแล้ว!

มันจะเปลี่ยนโครงสร้างตลาดของรายการวาไรตี้โชว์การแข่งขันนักร้องโดยตรงเลยรึเปล่า?

หลัวโม่กล่าวต่ออีกว่า "ธีมของตอนที่ 5 คือ ‘ไม่เกี่ยวข้องกับความรัก’ จริงๆ แล้วฉันได้เตรียมเพลงไว้แล้ว"

ดวงตาของซุนอี้และเฉินซานฉีเป็นประกายขึ้นมาทันที

ความกดดันที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาหายไปทันที คำพูดของหลัวโม่ทำให้พวกเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ความมั่นใจนี้ไม่ใช่จากตัวของพวกเขาเอง แต่เป็นจากหลัวโม่

ตอนนี้พวกเขาถึงกับบูชาหลัวโม่อย่างบ้าคลั่ง ทั้งสองคิดว่าหลัวโม่สามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้ตลอดเวลา!

ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็รู้ดีว่าหลังจากที่ตอนที่สี่ออกอากาศไปแล้ว หลัวโม่ที่เป็นผู้อำนวยการเพลงคนใหม่ของซินหยู่จะมีอำนาจตัดสินใจอย่างเด็ดขาดในบริษัท

จะไม่มีใครตั้งคำถามถึงอำนาจของเขาอีกต่อไป จะไม่มีใครดูถูกคุณสมบัติของเขา

ยังจะมีใครตั้งคำถามต่อตัวเขาได้อีก?

ในเมื่อครั้งหนึ่งเขาเคยนำนักร้องของตัวเองไปปราบราชาแห่งสวรรค์!

นักร้องในซินหยูทุกคนจะรู้สึกว่าผู้อำนวยการหลัวนั้นสามารถนำพาพวกเขาไปสู่ความยิ่งใหญ่ในโลกดนตรีและสร้างแสงเปล่งประกายไปด้วยกันได้!

…

…

เมื่อกลับไปถึงเซี่ยงไฮ้ มันก็เย็นแล้ว

หลัวโม่ขอให้ซุนอี้และเฉินซานฉีกลับไปพักผ่อนแต่และค่อยมาพบเขาในห้องบันทึกเสียงพรุ่งนี้

เขารู้ว่าพวกเขาทั้งสองอาจจะนอนไม่หลับคืนนี้ เฉินซานฉียังบอกหลัวโม่อีกด้วยว่าวันนี้เธอจะออกกำลังกายที่บ้านให้มากขึ้น ไม่อย่างนั้นเธอคงนอนไม่หลับอย่างแน่นอน

หลัวโม่ก็มีนิสัยชอบออกกำลังกายและเขามีข้อกำหนดที่เข้มงวดในการจัดระเบียบร่างกายของตัวเอง

เรื่องนี้ทำให้เฉินซานฉี ผู้หญิงที่มีวินัยในตนเองและมีก้นพีชรู้สึกตื่นเต้นมาก เธอรู้สึกว่าเธอได้พบโอกาสอีกครั้งที่จะได้ใกล้ชิดกับผู้อำนวยการหลัวแล้ว

หลังจากกลับมาที่ตึกซีเฉิงแล้ว หลัวโม่ก็ไปอาบน้ำก่อน จากนั้นเขาจึงไปนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ในชุดนอน

เขาตัดสินใจเลือกเพลงของตัวเองในตอนที่ 5 ได้นานแล้ว แต่เพลงของซุนอี้และเฉินซานฉีนั้นเขายังไม่ได้ตัดสินใจ

แม้ว่าเขาจะบอกว่าเขาทำเสร็จแล้ว แต่จริงๆ แล้วเขามีเพลงมากมายจนทำให้เลือกยากนิดหน่อย

แม้ว่าธีมจะเป็นเรื่องของความรักซึ่งค่อนข้างยากสำหรับคนอื่น แต่จริงๆ แล้วมันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

เพียงแต่เขาต้องเตรียมเพลงสามเพลงในตอนเดียว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขาต้องเตรียมเพลงจากทั้งสามมุมมอง

หลังจากเลือกเพลงจากคลังเพลงในหัวแล้ว เขาก็ตัดสินใจครั้งสุดท้าย

"มอบเพลงที่ทำร้ายตัวเองให้กับซุนอี้"

"มอบเพลงคลาสสิกให้กับเฉินซานฉี"

วันรุ่งขึ้น ซุนอี้และเฉินซานฉีต่างก็มาถึงห้องบันทึกเสียงล่วงหน้าเพื่อรอการมาถึงของผู้อำนวยการหลัว

ปรากฎว่าหลัวโม่ไม่ได้มาคนเดียว เขาพาตงซูและหลี่จุนยี่มาด้วย

ชายหนุ่มสองคนนี้อาจกล่าวได้ว่าเป็นพวกพ้องของหลัวโม่

ซุนอี้แล เฉินซานฉีต่างก็เป็นนักร้องผู้ใหญ่ บางทีทั้งตงซูและหลี่จุนยี่อาจจะเรียนรู้อะไรบางอย่างได้ถ้าทั้งสองดูพวกเขาฝึกร้องเพลง

โดยเฉพาะหลี่จุนยี่!

จนถึงขณะนี้ หลัวโม่ก็ยังไม่ได้แต่งเพลงให้หลี่จุนยี่และยังไม่มีความตั้งใจที่จะทำเช่นนั้น

ตงชูทะยานขึ้นไปบนฟ้าแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะหลัวโม่ เขาอาจเป็นราชาหน้าใหม่ในปีนี้ก็ได้

พูดให้ถูกก็คือ อัลบั้ม "ปลาใหญ่" ของตงชูสุดยอดทั้งในแง่ของยอดขายและชื่อเสียง มันแซงหน้าสถิติของราชาหน้าใหม่ในปีก่อนๆ ไปหมด

อย่างไรก็ตาม หลี่จุนยี่เองก็เป็นเด็กฝึกมาที่มาด้วยกัน เขาและตงชูได้ไปเข้าร่วมรายการหนึ่ง แต่เขาก็ยังอยู่ในฐานเด็กฝึกที่ยังไม่ได้เดบิวต์อย่างเป็นทางการ

ผู้คนบนอินเทอร์เน็ตบางคนถึงกับพูดว่า หลัวโม่เป็นคนลำเอียงมาก ตงชูเป็นลูกชายแท้ๆ ของเขา ในขณะที่หลี่จุนยี่เป็นเพียงคนรับใช้ในบ้าน

หลี่จุนยี่ติดตามนายน้อยตงซูไปเข้าร่วมรายการและทำทุกอย่างที่นั่น แต่เขาก็ยังไม่มีแม้แต่เพลงเดียว

แต่ตั้งแต่ต้นจนจบ หลี่จุนยี่ไม่มีการตอบโต้อะไร

เพราะเขารู้ว่าเขายังไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ

“ไม่ใช่ว่าพี่โม่ไม่สนใจฉัน เขาจะประเมินฉันทุกครึ่งเดือน เป็นฉันเองที่ทำไม่ได้ตามความคาดหวัง” หลี่จุนยี่พูดในใจ

หลัวโม่มักจะชี้ไปทางที่ถูกต้องให้เขา แต่เขาก็ยังไม่สามารถทะลุพันธนาการที่ผูกมัดตัวเองได้ เขายังขาดอารมณ์ความรู้สึกในตอนที่ร้องเพลง

ต่อมาหลัวโม่ก็รู้สึกว่าการปล่อยให้หลี่จุนยี่ทำงานแบบนี้อาจไม่ใช่ความคิดที่ดี เพราะงั้นเขาจึงเรียกหลี่จุนยี่มาฟัง ดู และปล่อยให้เขาเรียนรู้เพิ่มเติมจะดีกว่า

"เสียงของตงซูเป็นเหมือนกับพรจากพระเจ้า อาจกล่าวได้ว่าพระเจ้าได้ให้อาวุธวิเศษกับเขามา" หลัวโม่พูดในใจ: "ตงชูต้องการเพียงแค่การขัดเกลาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นจึงจะเปล่งประกาย"

“แต่หลี่จุนยี่ค่อนข้างขาดพรสวรรค์ ดีที่เขาก็มีนิสัยที่ดีและเป็นคนใจเย็น” หลัวโม่ยังคงคิดยกย่องหลี่จุนยี่ในใจ

สังคมนี้นั้นใจร้อนมาก แม้หลี่จุนยี่จะยังเด็กอยู่ แต่เขาก็ยังเติบโตไปโดยรักษาธรรมชาติที่แท้จริงของเขาไว้ได้ภายใต้สถานการณ์และเสียงวิจารณ์รอบข้าง ต้องบอกว่าไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ซุนอี้และเฉินซานฉีไม่รู้สึกรังเกียจเมื่อเห็นผู้อำนวยการหลัวพาใครสักคนมาด้วย

พวกเขาทั้งหมดเป็นนักร้องที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว พวกเขามักจะฝึกซ้อมและบันทึกเพลงท่ามกลางคนจำนวนมาก มันเป็นไปไม่ได้ที่จะมีเพียงโปรดิวเซอร์เพียงคนเดียวเท่านั้นที่มาดูช่วงบันทึกเพลง

พวกเขารู้ว่าตงชูและหลี่จุนยี่เป็นเพื่อนของหลัวโม่ ชาวเน็ตถึงกับพูดติดตลกว่าพวกเขาเป็นเด็กที่อยู่ใต้ที่นั่งของเทพหลัว

ดังนั้นทั้งซุนอี้และเฉินซานฉีจึงกระตือรือร้นที่จะเข้ากันได้ดีกับพวกเขา

หลัวโม่มองไปที่ทั้งสองคนและยกกระดาษในมือขึ้น กระดาษนี่คือเนื้อเพลงที่เขาเพิ่งพิมพ์ออกมา

“เพลงนี้เป็นของรุ่นพี่ และเพลงนี้เป็นของพี่เฉิน” หลังจากที่หลัวโม่มองดูแล้ว เขาก็ยื่นเนื้อเพลงทั้งสองให้ทั้งสองคน

ซุนอี้และเฉินซานฉีเหลือบมองชื่อเพลงแล้วอ่านออกเสียง

ซุนอี้พูดว่า: "ราชาตลกหรอ?"

ชื่อนี้ทำให้เขาประหลาดใจ

แม้หัวข้อของธีมนี้คือ [ไม่เกี่ยวข้องกับความรัก] แต่ “ราชาตลกนั้นมันเกี่ยวกับอะไร?”

หลัวโม่มองเขาแล้วพูดว่า: "เพลงนี้เกี่ยวข้องกับเพลงความสัมพันธ์แบบพี่น้อง"

"ราชาตลกเพลงที่ร้องโดยหลี่หรงห่าว"

อันที่จริงแล้วผู้แต่งเพลง"ราชาตลก" คือหวงเหว่ยเหวิน

หวงเหว่ยเหวินเก่งมากกับเพลงประเภทนี้

ทันทีที่ซุนอี้ได้ยินเพลงนี้และ "พี่น้อง" ดวงตาของเขาก็เปลี่ยนไปทันที

สำหรับเฉินซานฉี เมื่อดูเนื้อเพลงในมือของเธอ เธอก็รู้สึกว่านี่เป็นครั้งแรกที่เธอเคยได้เห็นอะไรแบบนี้

“มากกว่าการเป็นเพื่อน แต่ยังไม่ใช่คนรัก” เธอพูดเนื้อเพลงท่อนนี้ออกมา

เพลงนี้มีชื่อว่า "ยังไม่ใช่คนรัก"

ผู้แต่งเนื้อร้องคือ ชีเหรินเฉิง คนที่มีจุดเริ่มต้นและเทคนิคในการเขียนเนื้อเพลงที่แตกต่างจากคนอื่นมากมาย

ผู้เรียบเรียงคือ จงซิงมิน ผลงานที่เป็นโด่งดังของเขาก็คือ "หอมเจ็ดลี้ และ "บทกวีหลานถิง" ซึ่งหลัวโม่ได้ร้องไปแล้ว เขาเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่ในโลกแห่งการเรียบเรียง แต่ผู้ฟังจำนวนมากนั้นมักจะให้ความสำคัญกับเนื้อเพลงและองค์ประกอบจนละเลยผู้เรียบเรียงไป...

หลังจากที่เฉินซานฉีอ่านเนื้อเพลงแล้ว เธอก็ยิ่งรู้สึกประหลาดใจกับหลัวโม่มากขึ้นเรื่อยๆ

“ผู้อำนวยการหลัว ตอนแรกที่ฉันได้ยินเกี่ยวกับธีม "ไม่เกี่ยวข้องกับความรัก" ฉันจึงคิดว่าคงไม่มีใครกล้าร้องเพลงรักแน่นอน ไม่เช่นนั้นมันจะออกนอกธีม” เธอคิดอย่างว่างเปล่า

โดยไม่คาดคิด หลัวโม่แต่งเพลงตรงตามธีมโดยใช้สถานะ "มากกว่าการเป็นเพื่อน แต่ยังไม่ใช่คนรัก"

มันเกินเพื่อนไปแล้ว แต่ก็ยังไม่ใช่คนรัก

นี่เหมือนกับการอยู่ในเส้นทางระหว่างธีมและการออกนอกธีมเลย!

“ขยับเข้ามาใกล้อีกหน่อยฉันก็จะยอมให้เธอจูงมือ มีความกล้าอีกหน่อยฉันก็จะเดินไปกับเธอ เธอมัวรออะไรอยู่ เวลาเหลือไม่มากแล้วนะ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปก็คงเป็นได้แค่เพื่อนกัน” เฉินซานฉีมองดูเนื้อเพลงแล้วใจของเธอก็เริ่มกรีดร้อง

“โอ้พระเจ้า! ฉันชอบเพลงนี้มาก!” เธอรู้สึกว่าหัวใจของสาวๆ ของเธอถูกกระตุ้น

“ทำไมเขาถึงเข้าใจผู้หญิงดีขนาดนี้ ความต้องการของผู้หญิง ความปรารถนาและความคาดหวังในใจของพวกเธอ ความรู้สึกทั้งหมดถูกเขียนอยู่ในกระดาษใบนี้แล้ว”

“เพลงนี้สามารถใช้เป็นตอนหนึ่งของละครได้เลยนะ!” เฉินซานฉีคิดกับตัวเอง

เธอรู้สึกว่าหากทำละครด้วยเพลงนี้ มันคงจะมีผู้ชมที่เป็นผู้หญิงจำนวนมากติดตามดูแน่ แถมอาจจะเปิดตลาดในมหาวิทยาลัยที่เธอไม่เคยมีฐานแฟนคลับมาก่อนได้เลย

“มันสุดยอดจริงๆ ที่นั่งของแนวหน้า มันจะง่ายเกินไปรึเปล่า?” เฉินซานฉีอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ

โอ้ พรสวรรค์อันเหี้ยมโหดของผู้กำกับหลัว!

สมแล้วที่เขาได้ชื่อเป็นอัจฉริยะในด้านเนื้อเพลงและดนตรี!

“แล้วผู้อำนวยการหลัวจะร้องเพลงในมุมไหนล่ะ?” ทั้งซุนอี้และเฉินซานฉีคิดกับตัวเอง

เมื่อเผชิญหน้ากับพันธมิตรอันทรงพลังระหว่างหวงซีชานและหยวนเฮ่อเหวิน ผู้อำนวยการหลัวจะทำลายสถานการณ์นี้ยังไง?