ฉันอยากให้ผู้คนมองเห็นฉัน

เสียงเพลงดังไปทั่วงาน

ในคืนปิดรายการ "นักร้องสวมหน้ากาก" คนส่วนใหญ่มักจะเลือกเพลงสุดท้ายที่มีความซาบซึ้ง สามารถนำความทรงจำอันลืมได้ยากมาให้ผู้คน!

ดูจากสไตล์เพลงแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือ... เพลงร็อก!

[ซูเปอร์สตาร์] ร้องแต่เพลงสไตล์พื้นบ้านเป็นหลักตลอดทั้งรายการ

ไม่ว่าจะเป็นเพลง "บรรเทาทุกข์" หรือ "ดอกไม้เหล่านั้น" เพลงเหล่านี้ถือเป็นเพลงพื้นบ้านที่หาได้ยาก

เพลงเหล่านี้ดีมากและทุกคนก็ชื่นชมเนื้อเพลงที่แต่งโดย [โลก]

อย่างไรก็ตาม มีคนหลานคนที่เปรียบเทียบ [โลก] กับหลัวโม่

หลายๆ คนรู้สึกว่าเนื้อเพลงและดนตรีที่แต่งโดย [โลก] นั้นมีสไตล์เดียวคือสไตล์พื้นบ้าน!

ต่างจากหลัวโม่ ตั้งแต่จุดเริ่มต้นอย่าง "ความอ่อนโยน" ถึง "จื้อหลิง" ถึง "สายลมร้าวรานแห่งตะวันออก" ถึง "ีบทเพลงยามราตรี"... พูดได้เลยว่าหลัวโม่เปลี่ยนแนวเพลงมาเยอะมาก

เขาแต่งเพลงร็อกแอนด์โรล ร้องเพลงประกอบละคร กลายเป็นราชาเพลงรัก แถมยังกวาดล้างวงการเพลงแรป คนจำนวนมากได้ตั้งฉายาให้เขาว่าเป็นราชาแห่งการทำลายฮิปฮอป

ไม่ต้องพูดถึงฉายาที่ดังก้องอย่างผู้สร้างเพลงสไตล์จีน

ดังนั้นหลายๆ คนจึงพูดว่าหลัวโม่เป็นอัจฉริยะในด้านเนื้อเพลงและดนตรี เขาเป็นผู้สร้างรอบด้าน

สำหรับอาจารย์ [โลก] เขาได้มาถึงจุดสุดยอดในสาขาความเชี่ยวชาญของเขาแล้ว

จากมุมมองหนึ่ง ดูเหมือนว่า [โลก] จะยังแย่กว่าหลัวโม่มาก

ดังนั้นเมื่อเพลงร็อกนี้ถูกร้องออกมา ทุกคนรู้สึกเหมือน - [โลก] กำลังตอบสนองความต้องการของพวกเขา!

ใครบอกว่ามีเพียงหลัวโม่เท่านั้นที่สามารถแต่งแนวเพลงอันหลากหลายได้?

ฉันก็ทำได้เหมือนกัน!

และมันเป็นการกระโดดจากเพลงพื้นบ้านไปสู่เพลงร็อกโดยตรง!

หลังจากที่ผู้ชมมีจินตนาการถึงเรื่องนี้ พวกเขารู้สึกได้ถึงความตื่นเต้นทันที

"อ่า! รู้สึกเหมือนมีปรมาจารย์สองคนกำลังต่อสู้กันอยู่เลย!"

"แม้ทั้งสองคนจะแข่งขันกัน แต่พวกเขาต่างก็ชื่นชมซึ่งกันและกัน!"

"มหัศจรรย์มาก! มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้!"

"มันเจ๋งมาก ทั้งสองแข่งกันอีก!"

ต้องบอกว่า... .....ผู้ชมช่างจินตนาการเหลือเกิน!

เหตุผลที่ว่าทำไมหลัวโม่จึงเลือกเพลงนี้ มันเพียงเพราะเขาต้องการร้องเพลงนี้ ไม่มีอะไรพิเศษ

ในเวลาเดียวกัน หลี่จุนยี่นั้นมีความสามารถค่อนข้างมากในเรื่องใช้ "เสียงที่ดุดัน" เสียงของเขาสามารถทำให้เกิดเสียงคำรามเบาๆ ได้

ใน รายการ"สร้างไอดอล" หลัวโม่จะชักนำให้ทุกคนลองทำอะไรใหม่ๆ ทุกครั้งที่เขาแสดง

ยิ่งได้ร้องเพลง "พระธุดงปลอม" ในรายการ "นักร้องสวมหน้ากาก" ก็ยิ่งเป็นอะไรที่ยอดเยี่ยม

หลังจากได้ฟังเนื้อเพลงแล้ว ผู้ฟังหลายคนก็รู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าที่แพร่กระจายไปทั่วร่างกายของพวกเขา

"[ฉันอยากให้ผู้คนมองเห็นฉัน

แต่ก็ต่างไม่รู้ว่าฉันน่ะเป็นใคร!]"

คำนี้เท่มากเมื่อจับคู่กับรายการ "นักร้องสวมหน้ากาก"!

ทั้งสองยืนอยู่ตรงกลางเวทีและต่อสู้เพื่อฝ่าฟันการแข่งขัน กระทั่งเอาชนะราชาและราชินีในรอบชิงชนะเลิศ

ช่วงเวลาอันรุ่งโรจน์นี้ดึงดูดความสนใจของทุกคน!

ขณะนี้มีผู้ชมนับไม่ถ้วนกำลังชมการถ่ายทอดสด

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่พวกเขาสองคน

แต่ไม่มีใครมองไม่เห็นใบหน้าที่แท้จริงภายใต้หน้ากาก ไม่มีใครรู้ตัวตนที่แท้จริงของพวกเขา

........

[โลก] ที่สวมหน้ากากโบกมือ ภายใต้สัญญาณมือของเขา ผู้ชมจำนวนมากก็ลุกขึ้น

แสงไฟบนเวทีค่อยๆ สว่างขึ้น บริเวณที่ก่อนหน้านี้ถูกปกคลุมไปด้วยความมืดก็เริ่มมองเห็นได้ชัดเจน

ต่อมาผู้ชมจำนวนมากก็ต้องพบกับความสับสน

ผู้ตัดสินมืออาชีพก็ตกตะลึงไปเช่นกัน

"ดนตรีพื้นบ้าน! บนเวทีก็มีเครื่องดนตรีประจำชาติด้วย!"

"ทำไมถึงมีกู่เจิง"

"โอ้พระเจ้า เป็นการผสมผสานระหว่างดนตรีร็อกและดนตรีพื้นบ้านเข้าด้วยกันงั้นหรอ?”

"ไม่แปลกใจเลยที่เสียงดนตรีในเพลงนี้มักจะทำให้ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ”

ตอนนี้ผู้ชมจำนวนมากรับชมอย่างกระตือรือร้นมากขึ้น

ตอนนี้ชื่อของหยวนเฮ่อเหวินได้ถูกนำมาเป็นหัวข้อพูดถึงอีกครั้ง

หยวนเฮ่อเหวินนั้นมีชื่อเสียงในด้านการแต่งเพลงสไตล์โบราณ ดนตรีพื้นบ้านเองก็มักถูกใช้ในเพลงสไตล์โบราณเหมือนกัน

แต่เนื่องจากเพลง "ปิด" ของหยวนเฮ่อเหวิน ได้พ่ายแพ้ไปแล้ว

แพ้แล้วอีกฝ่ายก็นำดนตรีพื้นบ้านขึ้นเวทีด้วย ทันใดนั้นมันก็น่าสนใจมากขึ้นใช่ไหม?

"ฮ่าฮ่า! หยวนเฮ่อเหวินก็น่าสงสารเหมือนกันนะ เขาถูกหลัวโม่บดขยี้ไปก่อนหน้านี้แล้ว พอมาตอนนี้ก็ถูก [โลก] บดขยี้อีก!"

"หยวนเฮ่อเหวินควรเรียนรู้เพิ่ม ตอนนี้ไม่ใช่แค่กับหลัวโม่แล้ว แต่เขาควรดู [โลก] แล้วเรียนรู้ด้วย!"

นักแต่งเพลงหลายคนในคณะผู้ตัดสินมืออาชีพเริ่มคิดกันว่า: "อันตราย! งานของพวกเราตกอยู่ในอันตราย!"

ตอนแรกก็มีอัจฉริยะอย่างหลัวโม่ ตอนนี้ก็มี [โลก] มาอีกคน!

ความรู้สึกประหลาดใจนี้เป็นสิ่งที่คุ้นเคยมาก พวกเขารู้สึกเหมือนกำลังหวนกลับไปยังรายการ "ราชาเพลงรัก"

บนเวทีของรายการ "ราชาเพลงรัก" หลัวโม่ได้ร้องเพลงฟิวชั่นหลายเพลง ตัวอย่างเช่น "บทเพลงยามราตรี" เป็นการผสมผสานระหว่างเพลงโบราณและเพลงป๊อป

“เดี๋ยวก่อน! ไม่! มีบางอย่างผิดปกติ!” จู่ๆ นักแต่งเพลงที่มีความรู้สึกไวหลายคนก็ลุกขึ้นยืนเหมือนกับลู่ยี่

เนื่องมาจากเสียงร้องเพลงที่ดังเกินไป หลายคนจึงอดไม่ได้ที่จะตะโกนเสียงดังใส่ลู่ยี่ “เป็นเขาใช่ไหม! โลกคือเขา!”

ลู่ยี่ไม่ตอบและหัวเราะออกมาอย่างเต็มที่

ตอนนี้พวกคุณไม่คิดว่าฉันบ้าแล้วหรอ?

ส่วนคนที่ยังไม่รู้ก็สับสนไปหมด บางคนถึงกับคิดว่า: "มีคนบ้าเพิ่มอีกแล้วหรอ?"

……..

การร้องเพลงยังคงดำเนินต่อไป บรรยากาศเริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ

"[ฉันมีแค่สองเท้านี้ ฉันมีแค่สองขานี้

ฉันมีแค่พันขุนเขาหมื่นสายธารนี้

ฉันต้องการทั้งหมดแค่เท่านี้

แต่ไม่ต้องการความเกลียดชังความเสียใจ!]"

เพลง "พระธุดงปลอม" ของชุยเจี่ยน เป็นเพลงร็อกผสมกับเพลงพื้นบ้านคลาสสิค

สำหรับหลัวโม่ เพลงนี้มีความหมายที่แตกต่างออกไปเมื่อร้องบนเวทีนี้

เพียงแต่ไม่มีใครรู้ความหมายของมัน

มีเพียงซูฉู่จิงที่นั่งอยู่ตรงกลางที่นั่งแขกรับเชิญเท่านั้นที่รู้ ทุกคนต่างส่งเสียงเชียร์ไม่หยุด พวกเขาต่างรู้สึกว่า [โลก] ร้องเพลงได้ไพเราะและกำลังสนุกสนานไปกับเพลง แต่เธอกลับรู้สึกว่า…เขาดูเหงาเล็กน้อย

ทำไมเหงา?

ทำไมถึงรู้สึกเหงา?

ซูฉู่จิงมองลึกลงไปที่คนที่สวมหน้ากากบนเวที มองดูหน้าการ์ตูนธรรมดาๆ และมีความคิดนี้ที่แตกต่างไปจากคนอื่นๆ

เมื่อเพลงมาถึงท่อน B ทำนองของดนตรีทั้งหมดก็เริ่มดังขึ้นไปอีก

เนื่องจากลักษณะเฉพาะของหลัวโม่ เขาดัดแปลงเพลงช่วงกลางของเพลง โดยใส่ [เสียงเอื้อน] เข้าไป!

ช่วงกลางของเพลงนี้ไม่มีเนื้อร้อง มีเพียงแค่คำเอื้อนยาวๆ เพียงคำเดียว - [เล่อ]!

คำนี้ถูกร้องด้วยน้ำเสียงที่ปรับระดับขึ้นลง มันทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนได้ระบายอารมณ์ในใจออกมา!

“มันยอดมาก! ฉันฟังเสียงนี้แล้วชอบมาก!”

“เสียงของ [โลก] สุดยอดมาก ฉันฟังแล้วขนลุกเลย!”

“แม่งเอ้ย เสียงนี้สุดยอดมาก เป็นการร้องสดที่มีพลังจริงๆ!”

“โลก! เขาซ่อนความสามารถไว้ลึกแค่ไหนกัน!”

“ซุปตาร์! เขาคือนักร้องซุปตาร์ชัดๆ!”

ตามขั้นตอนที่ทีมงานรายการกำหนด นักร้องสวมหน้ากากที่ร้องเพลงปิดจะต้องเปิดหน้ากากในช่วงท้ายของเพลง!

นี่เป็นส่วนหนึ่งของการออกแบบเวที การเปิดเผยตัวตนก่อนที่เพลงจะจบแล้วร้องเพลงต่อไปด้วยตัวตนที่แท้จริงจะทำให้ผู้คนรู้สึกตกใจและเกิดเป็นความทรงจำที่ยากจะลืม เป้าหมายของรายการวาไรตี้ก็จะสำเร็จอย่างแท้จริง!

ภายใต้ความสนใจของทุกคน [ซูเปอร์สตาร์] ที่กำลังร้องเพลงด้วยเสียงดุดันร่วมกับ [โลก] เริ่มฉีกหน้ากากที่เขาสวมอยู่ออก

เมื่อสปอตไลท์ส่องมาที่เขา มันทำให้เขาเหมือนจะเปล่งประกายได้จริงๆ!

เมื่อมองดูเหตุการณ์ตรงหน้า หลายคนรู้สึกตกตะลึง

บางคนไม่คาดคิดว่าคนๆ นี้จะเป็นเขา และมีบางคนที่ไม่รู้จักเขา

ความคิดเห็นในช่องแชทเต็มไปด้วยความโกลาหล

“ทำไมถึงเป็นเขาล่ะ! เป็นเขาได้ยังไง!”

“โอ้พระเจ้า! หลี่จุนยี่! ซูเปอร์สตาร์คือหลี่จุนยี่!”

“หืม ทำไมถึงมีหลายคนที่ไม่รู้จักเขาล่ะ เขาคือหน้าใหม่ที่อยู่ภายใต้หลัวโม่ไง”

“โอ้พระเจ้า! จู่ๆ ผู้ชมเก่าของรายการ [สร้างไอดอล] อย่างฉันก็อยากจะร้องไห้!”

ดวงตาของตงชูแดงเล็กน้อยขณะดูการถ่ายทอดสด

เขามองดูหลี่จุนยี่ที่เปล่งประกายเจิดจ้าบนเวที ดูเขาร้องเพลงอย่างบ้าคลั่ง ดูท่าทางมีความสุขและรู้สึกยินดีไปกับเขา

อย่าลืมคำพูดของพี่โม่!

- ส่องแสง! ส่องแสง! ส่องแสง! - -

บางคนไม่ได้เปิดช่องแชทและไม่รู้จักหลี่จุนยี่ ดังนั้นพวกเขาจึงยังไม่สามารถคาดเดาได้ว่า [โลก] ที่สวมหน้ากากและยืนอยู่ข้างๆ เขาคือใคร

แต่ตอนนี้คนจำนวนมากเริ่มรู้แล้ว

ในขณะนี้ ผู้ตัดสินมืออาชีพและผู้ชมถึงกับรู้สึกชาที่หนังศีรษะ!

พวกเขารู้สึกเหมือนสมองกำลังจะระเบิด!

ใบหน้าของอู๋เยว่เฟิงและจุนเซียวซีดเผือด โดยเฉพาะการแสดงออกของอู๋เยว่เฟิง ซึ่งดูน่าเกลียดเป็นพิเศษ

ผู้ชมในที่เกิดเหตุเริ่มกรีดร้องเสียงดังแล้ว เสียงดังของทุกคนส่งไปถึงผู้ชมที่ดูการถ่ายทอดสดอย่างแผ่วเบา

"หลี่จุนยี่!!!"

"หลัวโม่!"

"หลัวโม่!!!"

ในระหว่างการร้องเพลง[โลก] ยังไม่ได้ถอดหน้ากากที่มีใบหน้าที่ดูธรรมดาออก

บนหน้าจอขนาดใหญ่ ตัวอักษรตัวใหญ่ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

"พระธุดงปลอม"

[เนื้อเพลง: หลัวโม่]

[ผู้แต่ง: หลัวโม่]

[ผู้เรียบเรียง: หลัวโม่]

[ร้องโดย: หลัวโม่, หลี่จุนยี่]

ข้อมูลนี้ทำให้ผู้ชมทั้งหมดตกใจ

หลัวโม่และโลก ร่างของทั้งสองคนได้มาซ้อนทับกันในเวลานี้

ผลกระทบที่รุนแรงนี้ทำให้ความร้อนแรงของรายการพุ่งไปสู่จุดสูงสุด

หลายคนรู้สึกว่าเขาไม่จำเป็นต้องเปิดหน้ากากอีกแล้ว

หลัวโม่ยังคงร้องเพลงเสียงดัง:

"[ซู~ ซู~ ซู~ ซู~!]"

เสียงเอื้อนหลายสิบวินาทีได้สิ้นสุดลง

โทนของเพลงกลับคืนสู่ความเงียบสงบ

หลี่จุนยี่วางไมโครโฟนลงและทิ้ง [โลก] ที่สวมหน้ากากไว้ตามลำพังเพื่อจบเพลง

"[ฉันอยากให้ผู้คนมองเห็นฉัน]"

"[ฉันอยากให้ผู้คนมองเห็นฉัน]"

เสียงดนตรีหยุดลงและทั้งเวทีก็เงียบลง

หลัวโม่ที่สวมหน้ากากมองตรงไปที่กล้องด้วยดวงตาที่สดใส

ซูฉู่จิงมองไปที่ฉากนี้และเกิดความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ขึ้นมา ราวกับว่าเธอได้เห็นภาพหลอน ว่าใบหน้าบนหน้ากากนี้ซ้อนทับกับใบหน้าของหลัวโม่

คนหนึ่งเป็นเจ้าของแมวขาวในฝัน ส่วนอีกคนคือเขาในความเป็นจริง

หลัวโม่อยากจะร้องเพลงนี้โดยใส่หน้านี้ตลอดทั้งเพลง เขาอยากจะร้องเพลงโดยใส่หน้ากาก!

ใช่แล้ว มันคือการเปิดเผยตัวตนแท้จริงของเขา

[โลก] คือหลัวโม่ เขาเป็นดาราชายระดับแนวหน้าที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในระดับชาติ ผู้คนเกือบทุกคนรู้จักเขา

ในเวลาไม่ถึงหนึ่งปี ความโด่งดังของเขาเป็นถึงจุดที่น่ากลัวมาก

แต่...

รู้ไหม... มีใครรู้บ้าง

- ว่าฉันคือหลัวโม่!

เพลงจบลง ณ เวลานี้

"[ฉันอยากให้ผู้คนมองเห็นฉัน]"

กล้องโฟกัสไปที่หน้ากากของ [โลก]

"[แต่ก็ต่างไม่รู้ว่า… ฉันน่ะเป็นใคร!]"